Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Deleted member 1888]

Hier een kinderhekje voor haar deur én aangezien ik borstvoeding gaf waardoor ze eerst bij mij sliep én kleintjes wel eens durven kotsen etc, al 3j lang een matrasbeschermer op mijn bed ook.
Maar ik zou ook eens goed gevloekt hebben in uw plaats

Een matrasbeschermer in uw eigen bed? echt? No offence, maar ik zou mezelf eeuh incontinent voelen. Dunno, moet me mentaal er toch op voorbereiden.

 

[Creeping Death]

Degoutant inderdaad, of hoeveel ouders ik soms zie die eerst fietsen en hun kinderen daarachter. Dat gaat er bij mij ook niet in

Ik doe dat soms als we een kruispunt naderen met slecht zicht. Ze weet dat ze moet stoppen als ik het zeg maar ze fietst nog maar net, dus dat gaat niet altijd even snel.

Dan effe ervoor om de situatie te bekijken en ze eventueel tegen te houden. Maar voor de rest.. ik snap niet dat ge dat doet, ge moet die toch inkt oog kunnen houden?

En een headset opzetten op de fiets vind ik sowieso not done. Laat staan wanneer ge met een kind op pad zijt.

 

[Mulan]

Een matrasbeschermer in uw eigen bed? echt? No offence, maar ik zou mezelf eeuh incontinent voelen. Dunno, moet me mentaal er toch op voorbereiden.

Ik had een nieuwe matras gekocht net na de geboorte van onze dochter. Na 1 maand zat die al vol vlekken van babykots, lekkende borsten,... Dan maar een matrasbeschermer gekocht. Hoor en voel je eigenlijk niets van, alleen zwaar vloeken als ik mijn bed opmaak

 

[Genius]

Ze is 4. Maar idd de babymonitor blijf ik wel gebruiken.

Ah ja ok, dat verklaart veel

Onze zoon is ook 4 maar blijft al geluk mooi liggen in zijn bed als hem wakker is.

 

[Wannez]

Een matrasbeschermer in uw eigen bed? echt? No offence, maar ik zou mezelf eeuh incontinent voelen. Dunno, moet me mentaal er toch op voorbereiden.

Dat heb ik ook wel op mijn bed. Helpt tegen vlekken van allerlei oorsprong hè, niet alleen van ongelukjes van kinderen

 

[Mulan]

Dat heb ik ook wel op mijn bed. Helpt tegen vlekken van allerlei oorsprong hè, niet alleen van ongelukjes van kinderen

Idd, ongelukjes van volwassenen ook, die link had hij al gelegd

 

[Wannez]

Gisteren weer wat meegemaakt.

Dochter slaapt rond 19u a 19u30 in haar bed. Babymonitor met beeld en geluid heb ik naast me.

Het is laat, ik ga dus gaan slapen. Krijg daar bijna een hartaanval. Ik zie in m'n bed een hoofd half uitsteken(achterkant). Het is gewoon m'n dochter maar. Efkes diep moeten zuchten om te bekomen. Hoe in godsnaam was dat mogelijk? Ik had de babymonitor nog bij mij, waarom heb ik dat niet gehoord? Blijkt dus dat dat geluid niet luid genoeg stond(volume 1 of zo)......Over vals gevoel van veiligheid gesproken...

Na efkes bekomen en mezelf klaarmaken om te gaan slapen moet ik plots aan iets anders denken.. Nee, laat het aub niet waar zijn......haar nachtzindelijkheid. In haar eigen bed heb ik een matrasbeschermer liggen, maar in de mijne niet(duh)..... Ik ga ernaar toe en helaas was m'n vrees uitgekomen. Binnenmonds goed "shit" geroepen. Hoe was dit mogelijk? Nog nooit heeft zij de neiging gehad om bij het slapen in m'n bed te kruipen, dat doen ze enkel in de ochtend. Je zou bijna denken dat ze het opzettelijk deed. Ik snap er echt niks van. Haar eigen bed bleek kurkdroog te zijn, in de mijne een vlek. Het is dus niet zo dat ze al nat was en in mijn bed kroop, ze heeft dus effectief in mijn bed geplast.

Geen leuke nacht.

Doet me denken aan een keer dat de wanhoop ook in m’n ogen stond. Ik had dochtertje (toen 2,5 jaar) al in haar bed gestopt (hoogslaper) en wou net de zoon in bed stoppen, toen ik haar hoorde hoesten en wenen. In haar kamer, bleek dat niet hoesten maar overgeven. Deel in het bed liep langs het bed naar beneden, een deel tegen de muur en een kast, een plas op de grond etc. Ze stond recht in haar bed, nog steeds te kokhalzen. Ik draag haar naar badkamer en vraag of ze nog moet overgeven; ze knikt ja. Ik vraag haar of het ok is dat ze even aan het toilet blijft wachten zodat ik snel het ergste van de vloer kon vegen (die plas trok in het laminaat). Ze knikt ok en is ook gestopt met wenen. Op pakweg een halve minuut met haar vuile lakens de plas van de vloer geveegd en terug naar de badkamer gerept; ik vreesde ook daar nog vuile vloer/muren. Stond haar broer (toen 4,5) ondertussen naast haar, over haar rug te wrijven. Zij had dus nog overgegeven, maar alles netjes in het toilet.
Ze was wel duidelijk uitgeput en doodmoe en haar kamer poetsen en de geur wegkrijgen zou sowieso te lang duren. Dus vroeg ik aan m’n zoon of zusje in zijn bed mocht; dat was ok. Hij mocht dan in mijn bed en ik zei dat als hij niet helemaal in het midden zou liggen, ik straks ooo naast hem kwam slapen. Dan ging hij dus echt helemaal op het randje van het bed liggen “kan je er zo nog bij papa?!”
Tegen dat de kamer van de dochter proper was en ik echt ging slapen, lag hij uiteraard helemaal diagonaal in mijn bed Dus ben dan in logeerbed gaan liggen; smorgens vond hij het geweldig grappig toen ik vertelde hoe hij in bed lag en waarom ik er niet meer bij kon. De dochter had ook heel goed geslapen in broer zijn bed en overgeven was voorbij.
Maar op moment dat ik ze uit haar bed haalde, zag ik het toch even niet meer zitten en had ik niet verwacht dat het nog zo “goed” ging verlopen

 

[Tha_nOn]

Een matrasbeschermer in uw eigen bed? echt? No offence, maar ik zou mezelf eeuh incontinent voelen. Dunno, moet me mentaal er toch op voorbereiden.

dat ligt hier ook standaard (zelfs al voor er kinderen waren), nekeer goed ziek zijn in uw bed is daarmee ook opgevangen

 

[Deleted member 1888]

dat ligt hier ook standaard (zelfs al voor er kinderen waren), nekeer goed ziek zijn in uw bed is daarmee ook opgevangen

Raar hoor, bij mij gaat het om een boxpsring. Bovenop mijn matras ligt er wel een "topping"(matrastopper). Dat telt ook als matrasbeschermer neen?

 

[Deleted member 3056]

Oei, en bij zijn dochter niet?

Ik ben ook trouwens veel gevoeliger geworden voor dingen rondom kinderen op tv.
Kinderziekenhuis, dat kan ik met moeite nog kijken, van die military homecomings -> instant een traantje.

Ik heb hem leren kennen al gescheiden man met een dochtertje van 2 en toen was hij best wel gevoelig maar sinds de geboorte van onze zoontje is hij super gevoelig geworden.
Merk dat hij dan emotioneler reageert voor alle eerste keren die hij meemaakt van die babyspul zoals eerste tandje, eerste keer omrollen, eerste keer alleen zitten...

Zaken die voor elke papa wel speciaal zijn maar die dingen heeft hij allemaal gemist bij zijn dochter en tja kinderleed raakt een persoon éénmaal veel dieper dus ja

 

[Tomski]

Jongste (2j): juju paatje?
Oudste (net 5) doodserieus: gij gaat nog es veranderen in een juju paardje!!

Ik ben buiten moeten gaan

Ik gebruik da zinneke precies.toch wa veel

 

[gamer5]

Daarnet hier mijn zoon in bad willen zetten. Hij kan vandaag maar niet stoppen met dansen, dus boven zit hij dat natuurlijk ook nog te doen. Naast mij de badkamer valt hij dan opeens, sukkelt tegen zo een heel klein opklapstoeltje dat we daar hebben staan en op de grond.

Lip open, wang open, kin open… Wenen, Wenen, wenen, tot als ik hem de watten zelf liet gebruiken om de wonden wat te doppen. Dat vond hij fascinerend en deed het allemaal niet meer zo een zeer . 10 minuten ijs opgehouden nog en dat bleek het allemaal nog wel mee te vallen. Maar ik ben daar toch altijd even slecht van als zoiets gebeurd, precies alsof ik gefaald heb. Nu ga ik er de komende week weer achteraan lopen als hond zodat hij niet meer valt

 

[Mulan]

Mahnee, niet mee inzitten, ongelukjes gebeuren nu eenmaal! Ik ben al lang blij als ik zelf niet de veroorzaker ben van het ongelukje (genre een deur tegen een kind gooien dat je niet zag staan etc)

 

[JPV]

Dochter is goed op dreef. Vandaag was het de begrafenis van m'n grootmoeder (mooie leeftijd behaald). Dochter: 'ik ga mijn bril aandoen, dan zie ik tenminste wat de paus doet'

Het verschil tussen de paus en een priester zullen we nog eens moeten uitleggen .

Vorige week gingen we naar een oorlogsmuseum(eerste wereldoorlog) in de buurt hier. Stond daar op het einde zo'n naoorlogse barak. Ervoor was een foto van het gezin dat daar vroeger in woonde. typisch ouderwetse zwart wit foto, met een jong meisje nogal centraal in beeld. Dochter: ah, is dat hier het huis van Anne Frank?

 

[Be-Li]

Grr, zoon al een hele week een droge pamper 's morgens. Dus hij heel enthousiast zonder pamper gaan slapen daarstraks. Ga ik 2u later als ik ga slapen kijken en dan ligt hij al helemaal nat .

 

[Wannez]

Daarnet hier mijn zoon in bad willen zetten. Hij kan vandaag maar niet stoppen met dansen, dus boven zit hij dat natuurlijk ook nog te doen. Naast mij de badkamer valt hij dan opeens, sukkelt tegen zo een heel klein opklapstoeltje dat we daar hebben staan en op de grond.

Lip open, wang open, kin open… Wenen, Wenen, wenen, tot als ik hem de watten zelf liet gebruiken om de wonden wat te doppen. Dat vond hij fascinerend en deed het allemaal niet meer zo een zeer . 10 minuten ijs opgehouden nog en dat bleek het allemaal nog wel mee te vallen. Maar ik ben daar toch altijd even slecht van als zoiets gebeurd, precies alsof ik gefaald heb. Nu ga ik er de komende week weer achteraan lopen als hond zodat hij niet meer valt

Alles aan een hoofd bloedt ook nog eens zo hard hè, vind ik ook bij een kindje extra akelig. Zo cool dat je het hem zelf hebt laten verzorgen; blijkt inderdaad goeie afleiding zo!

 

[Wannez]

Grr, zoon al een hele week een droge pamper 's morgens. Dus hij heel enthousiast zonder pamper gaan slapen daarstraks. Ga ik 2u later als ik ga slapen kijken en dan ligt hij al helemaal nat .

Hier met m’n dochter ongeveer in dezelfde fase. Was hij voor het gaan slapen nog op potje/toilet willen gaan? Hier vindt ze dat zelf niet altijd nodig/gewenst en dat helpt niet

 

[Deleted member 1888]

Hier met m’n dochter ongeveer in dezelfde fase. Was hij voor het gaan slapen nog op potje/toilet willen gaan? Hier vindt ze dat zelf niet altijd nodig/gewenst en dat helpt niet

Same here. Hier vindt ze dat ook niet nodig. Maar er zijn wel meer natte nachten dan droge

 

[Mulan]

Voor het potje net voor het slapen gaan, wordt er hier schaamteloos omgekocht! Stickers zijn magisch bij ons thuis, die krijgen alles gedaan
En een droge nacht = chocolade 's morgens! Dus dat ook nog eens vermelden' s avonds helpt zeker

 

[Tha_nOn]

Vanaf 18 maand aangeboden, af en toe nekeer op het potje laten zitten etc gewoon om gewend te raken om dan rond 2 jaar er wat meer routine in te steken (om de x tijd op potje, wel nog met pamper/optrekbroekje want bij alletwee waren ze er niet snel mee weg (en niet altijd tijd om het intensief te doen). Zo kon het hen op 2 jaar ook echt niet schelen of ze het in hun broek (zonder pamper dus) deden en kwamen ze dat dan ook niet zeggen... Dus we hebben daar ook niet echt grote druk op gelegd. Ze zijn er allebei pas echt goed mee weg geraakt op school want het helpt om in groep op potje te gaan :') (en zelfs dan heeft het nog ettelijke maanden geduurd bij mijn oudste eer hij nekeer iets deed op het potje in school )

Ik zou nu dus wel al het potje introduceren en uitleggen en op regelmatige momenten laten opzitten en proberen (bij opstaan, thuiskomen van crèche, voor slapengaan). En al beginnen oefenen om superenthousiast te zijn bij het minste wat er in komt :v.

De zomer is zeker gemakkelijker om dan de pamper weg te laten.