Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Avondland]

We zitten in een fase waar de kinderen ons niet kunnen missen. 's Avonds gaan sporten of eens met vrienden weggaan zorgt voor tranen. Als ik hun zeg dat ik waarschijnlijk weer weg moet voor een week naar het buitenland stort hun wereld in. Ik hoop dat het een fase is.

Onlangs kwamen ze beiden naar ons toe en vertelden ze ons dat we elkaar zo weinig zien. 's Morgens een 45-tal minuten, 's avonds een kleine 1,5 uur. En dat klopt ook. Het geeft ons een slecht gevoel.

Als je beiden voltijds werkt is echte quality time in de week behoorlijk schaars. Het is wakker maken, aankleden, eten en vrij snel weer doorgaan. En 's avonds is het eten, evt. huiswerk maken, beetje ontspannen en dan naar bed. Dat tikt maar zo verder tot ze beginnen puberen en liefst op hun kamer zitten in plaats van bij hun ouders te zijn en vanaf dan neemt hun sociaal leven het verder over. Ik moet ook soms de knop omdraaien als ik thuis ben en écht tijd maken voor mijn dochter in plaats van te ploffen in de zetel en met gerust gelaten willen worden. Want dat schept een band en die band moet je blijven cultiveren.

 

[Sylverscythe]

Als je beiden voltijds werkt is echte quality time in de week behoorlijk schaars. Het is wakker maken, aankleden, eten en vrij snel weer doorgaan. En 's avonds is het eten, evt. huiswerk maken, beetje ontspannen en dan naar bed. Dat tikt maar zo verder tot ze beginnen puberen en liefst op hun kamer zitten in plaats van bij hun ouders te zijn en vanaf dan neemt hun sociaal leven het verder over. Ik moet ook soms de knop omdraaien als ik thuis ben en écht tijd maken voor mijn dochter in plaats van te ploffen in de zetel en met gerust gelaten willen worden. Want dat schept een band en die band moet je blijven cultiveren.

Een collega van mij vertelt soms over haar puberende zoon en dat werkelijk tragikomisch. Een paar van haar uitspraken:
"Het lijkt wel of ik een of andere vreemde gast in hetzelfde huis heb, die mij continue probeert te vermijden."
"Als je er mee probeert te spreken is het alsof je hem net vreselijk stoort en het pijn doet om te praten, en het zijn voornamelijk wat klanken."

Ik ben daar niet klaar voor alleszins, gelukkig zit ik nog in de fase dat mijn dochter mij blij komt knuffelen als ik thuiskom.

 

[JPV]

De bewering dat enige kinderen in het algemeen egoïsticher zijn of meer aan zichzelf denken slaat dan ook op niets.

ik denk dat vooral de ouders met 1 kind vaak meer zich gedragen als een helikopterouder. Wat op zich niet zo onlogisch is, je bent meer bang om iets mis te doen met één kind, terwijl je na wat je eerste kind meemaakt vaak iets losser bent met je tweede kind.

Is toch iets wat mijn vrouw opvalt op school.

 

[Visenya]

Oudercontact gehad voor de vierjarige deze week. Fiere ouders en de juf weet wat voor vlees ze in de kuip heeft en hoe ze er mee om moet gaan. Madame durft zich compleet smijten en zichzelf zijn ondanks haar beperking.

Heel tevreden over de school, we werken samen om onze dochter zo goed mogelijk te ondersteunen en haar alle kansen te bieden.

 

[Wilcao]

Gisteren was het drama omdat de school gedaan was en zij daar wou blijven . Ze gaat alleen op dinsdag en donderdag volledige dagen, maar vandaag wou ze ook een volledige dag gaan. Denk dat ze binnenkort alle dagen volledig gaat gaan. Ben wel blij dat ze graag gaat. Ze heeft ook een vriendje en vriendinnetje. Zalig om te zien hoe ze met elkaar spelen zodra ze elkaar zien. Onze kleine strever. Juist haar ma.

 

[Visenya]

Die van ons was gisteren aan't bleiten dat ze naar school wou. Ze had de twee nachten ervoor 39°+ koorts gehad en we kwamen van bij de huisarts.

Nog niet vaak voorgevallen dat ze 3 dagen school mist door ziekte, meestal houdt ze ziek worden voor op vakantie.

 

[horste]

Hier een dilemma waar ik niet goed uit raak.
Onze dochter is 3 & we wonen op een steenworp van school waardoor we ze quasi altijd gingen gaan halen vanaf de school gedaan was (15u35). In het peuterklasje was dat ideaal, ze kwam thuis, melkje geven en nog een klein dutje en erna dan één van ons 2 die zich kon bezighouden met haar en dan het werk verder inhaalde 's avonds.

Nu heeft ze die dut eigenlijk niet meer nodig, maar is ze wel heel erg moe. In de naschoolse opvang zit ze meer zombie te wezen dan echt enorm veel te spelen, maar thuis kan/wil ze niet meer slapen. Wij moeten beide echter wel relatief vaak nog in calls oid zitten tot 16u-16u30, waardoor ze tegenwoordig vaker dan niet gewoon een groot half uur tv zit te kijken omdat ze zich nog niet zelfstandig bezig kan houden (wat ik snap, ze is gewoon nog te jong daarvoor).

Maar ik ben nu aan het twijfelen of ik ze niet beter gewoon een groot half uur langer op school laat in de naschoolse om die tv te vermijden, of ze ga halen, maar er dan wel geen aandacht aan kan geven

 

[Sneakytje]

Wij gaan onze 3,5 jarige ook halen als school gedaan is, variërend in de week tussen 15u30 en 15u55. Ik kom ermee thuis, geef ze iets te eten dat ze zelf kan en zet haar dan ook voor de tv. Dan kan ik ook nog een dik half uur of uur doorwerken. Soms stopt ze dan zelf met kijken en begint ze te spelen. Ze weet het al goed dat mama/papa nog eventjes moeten werken. Ze is ook al in de opvang op school gebleven, maar dat is gewoon te druk, dan is de avond een pak lastiger hier. Terwijl dat tv moment eerder rust geeft. Na het werk begin ik dan eten te maken en gaat dan de tv uit voor de rest van de avond (voor haar dus )

 

[Mr.Anderson]

Als je beiden voltijds werkt is echte quality time in de week behoorlijk schaars. Het is wakker maken, aankleden, eten en vrij snel weer doorgaan. En 's avonds is het eten, evt. huiswerk maken, beetje ontspannen en dan naar bed. Dat tikt maar zo verder tot ze beginnen puberen en liefst op hun kamer zitten in plaats van bij hun ouders te zijn en vanaf dan neemt hun sociaal leven het verder over. Ik moet ook soms de knop omdraaien als ik thuis ben en écht tijd maken voor mijn dochter in plaats van te ploffen in de zetel en met gerust gelaten willen worden. Want dat schept een band en die band moet je blijven cultiveren.

Ze gaan beiden ook 's avonds sporten of naar het toneel. Zaterdag beiden naar de tekenles, namiddag jeugdbeweging. Wij sporten allebei ook 2-3x in de week/weekend. Enkel de zondag hebben we meestal een tragere dag, maar niet veel energie meer om samen een activiteit te doen.

 

[Cerv.Be]

Als je beiden voltijds werkt is echte quality time in de week behoorlijk schaars. Het is wakker maken, aankleden, eten en vrij snel weer doorgaan. En 's avonds is het eten, evt. huiswerk maken, beetje ontspannen en dan naar bed. Dat tikt maar zo verder tot ze beginnen puberen en liefst op hun kamer zitten in plaats van bij hun ouders te zijn en vanaf dan neemt hun sociaal leven het verder over. Ik moet ook soms de knop omdraaien als ik thuis ben en écht tijd maken voor mijn dochter in plaats van te ploffen in de zetel en met gerust gelaten willen worden. Want dat schept een band en die band moet je blijven cultiveren.

Langs de andere kant, ik zag onlangs een statistiek: tot 12 jaar heb je al 75% van je tijd samen met jouw kind doorgebracht. Daarna worden ze ouder: vrienden worden belangrijker dan ouders, er moet meer tijd in school gestopt worden, vaak veel weg door hobby's/sociaal leven en nog later gaan ze hogere studies doen.

Genieten en tijd vrijmaken wanneer je kan, het gaat echt veel te rap voorbij. Komt hier soms binnen als ik reflecteer dat mijn oudste 'al' in het 4e leerjaar zit en het middelbaar met rasse schreden dichterbij komt. De jongste zit in het 3e kleuterklas, dat ga ik al helemaal missen om geen kleuter meer in huis te hebben.

ik denk dat vooral de ouders met 1 kind vaak meer zich gedragen als een helikopterouder. Wat op zich niet zo onlogisch is, je bent meer bang om iets mis te doen met één kind, terwijl je na wat je eerste kind meemaakt vaak iets losser bent met je tweede kind.

Is toch iets wat mijn vrouw opvalt op school.

Wat inderdaad logisch is, ze hebben ook meer tijd en aandacht om op het enige kind te focussen. Wat ik zelf ook merk, het 2e kind gaat er veel makkelijker door dan het eerste. Het is meer van been there, done that. Dat is net hetzelfde als je bij bv. infomomenten op school makkelijk kan uithalen wie hun kind de oudste thuis is en dus alles nieuw is voor die ouders. Die hun vragen en zorgen zijn helemaal anders dan als je het al eens hebt meegemaakt. Ouder van 1 kind zijn is dan ook helemaal iets anders van 2 of meerdere kinderen. Maar ik ben zelf enig kind en ik ben allesbehalve egoïstisch (al zeg ik het zelf), die dingen staan dan ook los van elkaar.

 

[Holocene]

Winteruur

 

[Wilcao]

Winteruur

 

[Wilcao]

Die van ons nu 2 nachten in bed geplast. Het komt niet vaak voor, maar nu 2 nachten op rij. Ook altijd fijn, want terug gaan slapen zit er niet meer in

 

[Sylverscythe]

Winteruur

Chance gehad hier, "uitgeslapen" tot 7u, wat 6 werd. Ik ben alvast benieuwd voor morgen, hopelijk dan niet 5u.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Zoonlief voor de eerste keer op chiroweekend geweest. Eerste keer ook ergens echt vreemd slapen.
We zijn hem net gaan halen, hij is stikkapot, vuil maar loopt nog over van het enthousiasme. Oef.
En ik was blij dat ik dit jaar echt eens een uur langer heb kunnen slapen.

 

[Sylverscythe]

Dochter eerste keer naar speelpleinwerking gestuurd, in haar eigen school. Hopelijk valt dat wat mee, zou onze schoolvakanties een pak eenvoudiger maken om te regelen.

 

[Creeping Death]

Vorige week rappport en oudercontact bij de twee oudsten.

Die doen het beiden prima.

Ik had wat schrik voor de zoon. Die is echt heel actief en kan moeilijk stil zitten. Maar die vrees was onterecht: alleen maar lovende woorden: goeie punten, heel goeie attitude in klas, ook altijd klaar om andere te helpen. Hij had z'n vriendenboekje ook terug mee en ook daar in bij een paar vriendjes: "ik vind je tof omdat je me altijd helpt". Toch mooi om dat te lezen.

De dochter doet het ook prima. Een iets strengere juf die haar wat meer uitdaagt.
Vorig jaar kreeg ze ook extra oefeningen omdat ze voor lag maar de juf is daar mee gestopt omdat de dochter te veel stress kreeg. Ze heeft dan een half jaar therapie gevolgd om met stress, druk, haar eigen perfectionisme en faalangst om te gaan.
En dat helpt: samen met die juf zorgt dat wel voor een boost.

Enig moeilijk puntje blijft huiswerk op een maandag. Die dag heeft zo woord academie na 't school. Ze komt redelijk laat thuis en is dan soms moeilijk te motiveren. We hadden gezegd dat ze haar huiswerk al kan doen terwijl ze daar zit. Ze gaat rechtstreeks van school naar de academie en moet daar 20 minuten wachten, met 2 vriendinnetjes. Maar samen huiswerk maken zit er niet in.
Ook vermeld in't gesprek met de juf maar blijkbaar is dat ook ni mogelijk om samen te doen. Die van ons krijgt ander huiswerk dan haar vriendinnetjes.

 

[Green Mamba]

Eerste dag vakantie en het mevrouwtje van 7 zit al op en af bij het buurmeisje en het buurmeisje hier. Leuk om ze zo bezig te zien. Je hebt er gelijk zelf niet veel aan maar kom. Zolang ze zich amuseren.

 

[Iconz]

De jongste is uit de maxi-cosi aan het groeien, onze oudste is nu +2jaar.
Opnieuw op zoek naar nieuwe autostoelen dus. Momenteel zit de oudste nog in een stoeltje dat tot 105cm gaat (Britax romer dualfix).

Vraag is nu: Zetten we de oudste al in zo'n meegroei voorwaartste stoel voor 75-150cm en schuiven we de 'tot 105cm' stoel door naar de jongste; of laten we de oudste ook nog rear-facing zitten en kopen we nu ook voor de jongste rear-facing, maar dan mogen we over 1.5-2 jaar op opnieuw op zoek naar een grotere stoel voor de oudste..

Ze maken het toch niet simpel met al die autostoelen en de gebruikelijke commerce..

 

[Sneakytje]

Wij hebben direct na de maxi cosi (die ging tot 1,5jaar, want ze is een kleintje ) direct zo enen tot +/- 12 jaar gekocht van Britax ook. Het idee van die tussenstoel ontgaat me een beetje. Die dingen zijn ook niet goedkoop.