Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Zal wel toevallig zijn maar ik haal de mensen zonder broer/zus er zo uit op latere leeftijd. Houden minder rekening met anderen/egoïstischer,.. Kan evengoed enkel in mijn cirkel zijn maar ik haal ze er wel uit :)
Volgens mij heb je zowel bij enige kinderen als kroostrijke gezinnen verwende nesten. De ene situatie is ook de andere niet, ik kan me nu niet inbeelden dat je bij pakweg twee kinderen met een serieus leeftijdsverschil praktisch veel verschilt van de situatie van een enig kind.
 
Goh, ik heb het gevoel dat enige kinderen vaak net socialer zijn. Als ze zich niet wat aanpassen naar anderen, spelen ze in hun jeugd anders vaak alleen
 
We zijn met de dochter twee dagen naar de Efteling geweest met een overnachting in Bosrijk (Poorthuys). 435 euro voor twee dagen, iets wat, gezien je weet dat het 54 euro pp entree is, best nog wel oké is. Kamers in orde, toegang tot het zwembad en een royaal ontbijt. Eerste dag 13 km gewandeld, tweede dag 11 km. Zonder buggy, voor een vijfjarige. Tweemaal in Joris en de draak geweest, wat toch een heftige attractie is voor zo'n jong kind. Kind is dolgelukkig en ook als gezin heeft dat uitstapje veel deugd gedaan.
 
Blij te mogen melden dat nummer 2 onderweg is, nipt test is goed dus de hele wereld mag het nu weten :biglaugh: :clap:
RIP slaap 2026, het zal een pittig jaar worden...

Als ik iedereen mag geloven is van 0 naar 1 doenbaar, maar van 1 naar 2... (natuurlijk afhankelijk van kind tot kind...)
 
Als ik iedereen mag geloven is van 0 naar 1 doenbaar, maar van 1 naar 2... (natuurlijk afhankelijk van kind tot kind...)
Voor mij was het gewoon even erg. Van 0 naar 1 is life changing. En van 1 naar 2 is gewoon nog eens datzelfde er bij :D
Maar het hangt er denk ik wel sterk van af hoeveel tijd er tussen de 2 kinderen zitten. Velen wachten 3tal jaar, omdat de oudste dan al een stuk zelfstandiger is.
Dat hebben wij niet gedaan, bij ons zit er 1,5j tussen.
 
Voor mij was het gewoon even erg. Van 0 naar 1 is life changing. En van 1 naar 2 is gewoon nog eens datzelfde er bij :D
Maar het hangt er denk ik wel sterk van af hoeveel tijd er tussen de 2 kinderen zitten. Velen wachten 3tal jaar, omdat de oudste dan al een stuk zelfstandiger is.
Dat hebben wij niet gedaan, bij ons zit er 1,5j tussen.

Onze dochter zal tegen dan net geen 4 zijn, dus relatief zelfstandig... Mega schattig dat ze nu al tegen de buik begin te praten :love:
 
Allez, 23h en onze 10-jarige is wakker met nachtmerries over (Italian) Brainrot dattem aan't spelen was op Roblox. Even moeten opzoeken wat dat was en ... wtf serieus, wie houdt zich toch bezig met dat soort bullshit te maken. Ik dacht dat Roblox een iet of wat normale game environment was voor kinderen, zeker met een leeftijdsbegrenzing qua content, maar blijkbaar was ik mis. Ik heb het zelf nooit gespeeld, dus dat zal me leren af te gaan op reviews op het internet welke games appropriate zijn of niet.

Bon, morgen gaat dat spel eraf en gaat em enkel maar The Smurfs en andere adventure games mogen spelen.
 
Weet niet of er zich hier iemand zich kan herkennen in deze situatie... Onze dochter is sinds september naar't school en dit gaat met veel vallen en af en toe eens opstaan. Is begonnen met enorme driftbuiten (deze zijn gelukkig enorm geminderd), daarna 's morgens huilen dat ze naar't school moet (is ook al minder), bang voor de juffrouw, bang voor de andere kindjes, ...

Ze eet ook niet graag fruit, hebben enorm véél moeite moeten doen om haar een partje appel te laten eten. Kregen vandaag telefoon van't school met de vraag of ze thuis ook een moeilijke eter is (wat ze dus niet is, eet hier goed en ook dingen zoals spruitjes, bloemkool, brocolli, ...). Ook zeggen ze dat ze haar stukjes fruit (die we al kleiner snijden op aanraden van de juf) amper aanraakt en ze veel moeite moeten doen om haar er een aantal te laten opeten en dat ze enorm lang doet over haar middagmaal. Zelf zegt ons meisje dat ze niet graag in de eetzaal zit omdat het daar te luid is (dochter heeft nooit naar KDV geweest, en zit nu in een groep van 22 kindjes).

Als ze thuis enkel bij ons zit om te eten verloopt dat enorm vlot, maar hebben inderdaad wel gemerkt dat, als er bv. zoals dit weekend andere kindjes bijzitten, het eten ook trager gaat. Hebben dit ook allemaal doorgegeven en gevraagd wat we er eventueel kunnen aan doen, maar kregen als antwoord dat we al doen wat we moeten doen en we niet veel meer kunnen doen.

Mijn vrouw voelt zich nu wat 'gefaald' en zit er nu al heel de tijd mee in haar maag...

Ook zitten we wat vast om haar stoelgang te laten maken op het potje, pipi doen ging redelijk vlot maar stoelgang maken blijft een struikelblok... Eventuele tips zijn welkom...
 
Allez, 23h en onze 10-jarige is wakker met nachtmerries over (Italian) Brainrot dattem aan't spelen was op Roblox. Even moeten opzoeken wat dat was en ... wtf serieus, wie houdt zich toch bezig met dat soort bullshit te maken. Ik dacht dat Roblox een iet of wat normale game environment was voor kinderen, zeker met een leeftijdsbegrenzing qua content, maar blijkbaar was ik mis. Ik heb het zelf nooit gespeeld, dus dat zal me leren af te gaan op reviews op het internet welke games appropriate zijn of niet.

Bon, morgen gaat dat spel eraf en gaat em enkel maar The Smurfs en andere adventure games mogen spelen.

Die brainrots ik snap er nieks van.
En al die namen kennen die mannekes e. Van falderalderiere tot capuccino caramelo of hoe noemen ze allemaal versta er nieks van.

Kon hij maar zijn maaltafels zo goed lol
 
Die brainrots ik snap er nieks van.
En al die namen kennen die mannekes e. Van falderalderiere tot capuccino caramelo of hoe noemen ze allemaal versta er nieks van.

Kon hij maar zijn maaltafels zo goed lol

Die namen vind ik ook nog wel leuk, hij heeft sinds paar weken een kaartspelleke met dat soort shizzle en dan zijn we die namen aant overlopen en aant lachen en soort van om te hoogste aant spelen op basis van hun punten.

Maar dat daar spellekes over gemaakt worden in Roblox, en wat voor spellekes dan nog, daar viel men haar toch van uit.
 
Weet niet of er zich hier iemand zich kan herkennen in deze situatie... Onze dochter is sinds september naar't school en dit gaat met veel vallen en af en toe eens opstaan. Is begonnen met enorme driftbuiten (deze zijn gelukkig enorm geminderd), daarna 's morgens huilen dat ze naar't school moet (is ook al minder), bang voor de juffrouw, bang voor de andere kindjes, ...

Ze eet ook niet graag fruit, hebben enorm véél moeite moeten doen om haar een partje appel te laten eten. Kregen vandaag telefoon van't school met de vraag of ze thuis ook een moeilijke eter is (wat ze dus niet is, eet hier goed en ook dingen zoals spruitjes, bloemkool, brocolli, ...). Ook zeggen ze dat ze haar stukjes fruit (die we al kleiner snijden op aanraden van de juf) amper aanraakt en ze veel moeite moeten doen om haar er een aantal te laten opeten en dat ze enorm lang doet over haar middagmaal. Zelf zegt ons meisje dat ze niet graag in de eetzaal zit omdat het daar te luid is (dochter heeft nooit naar KDV geweest, en zit nu in een groep van 22 kindjes).

Als ze thuis enkel bij ons zit om te eten verloopt dat enorm vlot, maar hebben inderdaad wel gemerkt dat, als er bv. zoals dit weekend andere kindjes bijzitten, het eten ook trager gaat. Hebben dit ook allemaal doorgegeven en gevraagd wat we er eventueel kunnen aan doen, maar kregen als antwoord dat we al doen wat we moeten doen en we niet veel meer kunnen doen.

Mijn vrouw voelt zich nu wat 'gefaald' en zit er nu al heel de tijd mee in haar maag...

Ook zitten we wat vast om haar stoelgang te laten maken op het potje, pipi doen ging redelijk vlot maar stoelgang maken blijft een struikelblok... Eventuele tips zijn welkom...

Mijn grootste tip? Proberen loslaten. Waarschijnlijk zijn er heel veel prikkels rond haar, waardoor ze geen interesse heeft of niet gefocust is op eten. Mijn dochter is nu 4 jaar en is de traagste eter op school (eigenlijk doet ze alles gewoon traag haha). Maar ik zorg dat ik een koek meeheb als ik ze ophaal en thuis eet ze dan ook wel een pak meer.

Ze was ook niet helemaal zindelijk toen ze startte met school, zeker stoelgang hield ze echt op. Ik gaf Movicol zakjes om ervoor te zorgen dat haar stoelgang niet te hard werd (op aanraden van de dokter) en nu nog op heel stressy periodes geef ik al eens een zakje als ik merk dat het al lang geleden is. Soms ook eens een Microlax als 't echt nodig is (dat is als ze zegt dat ze moet gaan, maar het lukt niet, dan zit het vast). Dat vond ze vreselijk en is hier wel een goeie motivator geweest om dan toch maar op het potje te proberen.
 
Ook zitten we wat vast om haar stoelgang te laten maken op het potje, pipi doen ging redelijk vlot maar stoelgang maken blijft een struikelblok... Eventuele tips zijn welkom...
Die van ons heeft haar stoelgang elke dag opgehouden tot ze haar pamper voor te slapen aan had en in bed lag. Was zelfs zo ver gekomen dat we haar in bed staken, deur dicht deden, wachtten tot ze uitgedrukt was om daarna haar pamper te verversen. Heeft geduurd tot ze 3,5 was.

Ik had haar boeken gekocht met uitleg hoe spijsvertering werkt en waar stoelgang vandaan komt met poëtische titels als 'De Poepfabriek' en 'Dag Drol'. Ze zwaait nog steeds naar haar productie als ze door trekt met de woorden: 'Dag drol, tot nooit meer.'. 👋
 
Weet niet of er zich hier iemand zich kan herkennen in deze situatie... Onze dochter is sinds september naar't school en dit gaat met veel vallen en af en toe eens opstaan. Is begonnen met enorme driftbuiten (deze zijn gelukkig enorm geminderd), daarna 's morgens huilen dat ze naar't school moet (is ook al minder), bang voor de juffrouw, bang voor de andere kindjes, ...

Hier is het ook feest geweest qua driftbuien in begin van de schoolperiode. Zo erg dat ik op den duur er tegenop keek om s morgens die kamer binnen te gaan om ze wakker te maken. Want ik kreeg standaard een moppersmurf uit dat bed - best case. Een uur gebleit en 17 ontploffingen voor vanalles worst case. Dat is wel snel gebeterd met wat ouder te worden en systematisch vroeg in bed, in weekend ook op schema blijven, goed rusten.

Dit jaar van school veranderd. Zo een week op voorhand echt gespannen en gestressed. Snachts wakker worden en 'ik ben verlegen voor de nieuwe school' en 'ik mis mijn vriendinnen'. En dan een eerste week echt ambetant. Nu is dat allemaal verdwenen en gaat alles vlot.

Ze eet ook niet graag fruit, hebben enorm véél moeite moeten doen om haar een partje appel te laten eten. Kregen vandaag telefoon van't school met de vraag of ze thuis ook een moeilijke eter is (wat ze dus niet is, eet hier goed en ook dingen zoals spruitjes, bloemkool, brocolli, ...). Ook zeggen ze dat ze haar stukjes fruit (die we al kleiner snijden op aanraden van de juf) amper aanraakt en ze veel moeite moeten doen om haar er een aantal te laten opeten en dat ze enorm lang doet over haar middagmaal. Zelf zegt ons meisje dat ze niet graag in de eetzaal zit omdat het daar te luid is (dochter heeft nooit naar KDV geweest, en zit nu in een groep van 22 kindjes).

Als ze thuis enkel bij ons zit om te eten verloopt dat enorm vlot, maar hebben inderdaad wel gemerkt dat, als er bv. zoals dit weekend andere kindjes bijzitten, het eten ook trager gaat. Hebben dit ook allemaal doorgegeven en gevraagd wat we er eventueel kunnen aan doen, maar kregen als antwoord dat we al doen wat we moeten doen en we niet veel meer kunnen doen.


Die van ons is net 5 geworden en eet nog steeds zo goed als niks. Heel gelijkaardig verhaal. At tot 2j zo goed als alles. Dan is het begin slechter gaan, tot nu redelijk dramatisch. Kind eet zo goed als niks warm, behalve frieten en vol au vent koeken. Voor de rest boterhammen, toast, crackoten met choco. Kaas, yoghurt, pindanoten, melk, koeken, chips.

Fruit is ook redelijk dramatisch. Appel gaat er soms stukjes in. 15 minuten voor 1 schijfje. rozijnen als de wind goed staat. Pinda noten altijd in bergen. Ze eet op school nu zo'n fruitzakje, dat gaat vlot naar binnen.

Middag eten op school is ook heel lang dramatisch slecht geweest. Maanden boterhamdoos die gewoon terugkwam met niks er uit. Te druk, te luid, juffen die te veel pushen. Sinds 2e kleuter hebben we ontdekt wat werkt. Nu gaat de boterham doos mee en komt hij leeg terug. Oregano crackers me choco, van die ronde toastjes en een yoghurtje. Soms eens een pitta brood of een crackotte of beschuit. Het kind groeit ook. Dik is ze niet, maar alles OK. Elke 6mnd wordt het bloed eens gecheckt.

In het weekend zitten we soms anderhalf uur per maaltijd aan tafel, dus 4-5h per dag. Andere weekends eet ze 6 boterhammen in 15 minuten. Er valt geen pijl op te trekken. Deze week heeft ze uit het niks een cracotte met kweepeer confituur geproefd in de klas. Wederom geen pijl op te trekken.

Ook zitten we wat vast om haar stoelgang te laten maken op het potje, pipi doen ging redelijk vlot maar stoelgang maken blijft een struikelblok... Eventuele tips zijn welkom...

En ivm op potje gaan. Die kinderen zijn al snugger genoeg om je rond te fietsen. Slechte eter was zindelijk snachts op haar 3.5 of zo. Dan plots niet meer. Bleek dat ze het te donker vond 's nachts en ze gewoon liet lopen om niet uit de kamer te moeten gaan. Na 3-4-5 nachten hadden we ze opnieuw een pamper aan gedaan. De afspraak was dan '5 nachten op een rij droog en je mag opnieuw zonder pamper slapen'. Wat deed lolsmurf ? Zelf tellen en elke 5e nacht gewoon in de pamper pissen zodat ze zeker die pamper niet moest uitdoen. Want af en toe gewoon blijven liggen en in de pamper pissen, dat is veel gemakkelijker. Dit jaar mag ze mee op introductie dag van 3e kleuter. "Op het einde van het jaar blijven we op school slapen. Maar enkel voor wie s nachts zindelijk is". Boooom, we zitten aan dag 42 of zo van nachtelijke zindelijkheid met 0 ongelukjes.

Gewoon op dat potje blijven zetten, zal wel in orde komen uit zichzelf.


Mijn vrouw voelt zich nu wat 'gefaald' en zit er nu al heel de tijd mee in haar maag...

Dat zal nu toch wel speciale vrouwenlogica zijn. Wij hebben er hier 2 rondlopen, een identieke tweeling. Die krijgen dezelfde opvoeding. De ene eet niet, de andere eet alles. De slechte eter was superrap zindelijk, de andere heeft nog altijd volle pampers elke nacht. De slechte eter is superlief en sociaal met zus en beestjes en zorgzaam, de andere is achterbaks. De ene kan al fietsen, de andere niet.

Aan wat ligt dat ? I dunno. Niet aan de opvoeding in elk geval. Die kinderen zijn snuggerder dan je denkt hoor. Die hebben al een eigen wil en karakter. Je kunt die niet meer aanpassen zoals je wil.
 
Weet niet of er zich hier iemand zich kan herkennen in deze situatie... Onze dochter is sinds september naar't school en dit gaat met veel vallen en af en toe eens opstaan. Is begonnen met enorme driftbuiten (deze zijn gelukkig enorm geminderd), daarna 's morgens huilen dat ze naar't school moet (is ook al minder), bang voor de juffrouw, bang voor de andere kindjes, ...

Ze eet ook niet graag fruit, hebben enorm véél moeite moeten doen om haar een partje appel te laten eten. Kregen vandaag telefoon van't school met de vraag of ze thuis ook een moeilijke eter is (wat ze dus niet is, eet hier goed en ook dingen zoals spruitjes, bloemkool, brocolli, ...). Ook zeggen ze dat ze haar stukjes fruit (die we al kleiner snijden op aanraden van de juf) amper aanraakt en ze veel moeite moeten doen om haar er een aantal te laten opeten en dat ze enorm lang doet over haar middagmaal. Zelf zegt ons meisje dat ze niet graag in de eetzaal zit omdat het daar te luid is (dochter heeft nooit naar KDV geweest, en zit nu in een groep van 22 kindjes).

Als ze thuis enkel bij ons zit om te eten verloopt dat enorm vlot, maar hebben inderdaad wel gemerkt dat, als er bv. zoals dit weekend andere kindjes bijzitten, het eten ook trager gaat. Hebben dit ook allemaal doorgegeven en gevraagd wat we er eventueel kunnen aan doen, maar kregen als antwoord dat we al doen wat we moeten doen en we niet veel meer kunnen doen.

Mijn vrouw voelt zich nu wat 'gefaald' en zit er nu al heel de tijd mee in haar maag...

Ook zitten we wat vast om haar stoelgang te laten maken op het potje, pipi doen ging redelijk vlot maar stoelgang maken blijft een struikelblok... Eventuele tips zijn welkom...
De driftbuien zijn hoogstwaarschijnlijk gewoon (over)vermoeidheid. Die van ons had daar ook enorm last van, maar dat kind was gewoon doodop. Ook een gans andere routine met minder rustmomenten en dan krijg je een peuter die er thuis alles moet uitgooien, dat zal dus wel beteren.
Het schrik hebben is iets dat zo afhankelijk is van kind tot kind dat ik er niet veel van kan zeggen. Je hebt er hier in het eerste kleuterklas ook nog die wenen aan de poort, maar overdag valt het dan wel best mee.

Wat betreft het fruit, da's hier ook een gevecht 🤷‍♂️ bananen kan ze met hopen eten, soms eens druiven, maar voor de rest is het trekken en sleuren. We blijven het gewoon aanbieden en op den duur zal het wel pakken I guess.
Is het voor het middageten geen optie dat ze op een rustigere plaats laten zitten? Hier kunnen de peuters/kleuters dat doen omdat een refter met 50+ kleuters een kabaal is van jewelste. Ze hebben een "rustig" klasje waar de overprikkelde (=vermoeide) kindjes wat op hun plooi kunnen komen.
Zeker als ze nooit geen grote groepen heeft gezien kan ik me wel voorstellen dat dat enorm veel indrukken zijn ineens.

Je gefaald voelen als ouder moet je daarom ook niet doen. Het zijn kinderen. Sommige dingen gaan snel, andere traag, maar op het eind komen ze er allemaal wel hoor :) Je mag die overgang ook niet onderschatten. In andere landen kijken ze met grote ogen naar het feit dat wij kinderen al op 2,5 jaar naar school sturen.. Ooit eens over zitten praten met een Nederlandse collega en daar is het 4. Da's een hemelsbreed verschil.

Voor de stoelgang, hier idem ditto. We moeten ze verplicht op het potje zetten en er ons dan naast zetten met een boekje zodat ze de tijd neemt ervoor. Anders houdt ze het gewoon een dag of 3 op tot ze volledig verstopt zit.. Ze is perfect zindelijk, voelt het komen, maar wil er geen tijd voor nemen. Dus ja, we maken er een groot "rust"moment van zodat het aangenaam is om op het potje te zitten.
 
Is het voor het middageten geen optie dat ze op een rustigere plaats laten zitten? Hier kunnen de peuters/kleuters dat doen omdat een refter met 50+ kleuters een kabaal is van jewelste. Ze hebben een "rustig" klasje waar de overprikkelde (=vermoeide) kindjes wat op hun plooi kunnen komen.
Hier hebben de kleuterjuffen na Corona beseft dat het veel beter gaat als je de kinderen in de klas (en dus kleine groep) laat eten.
 
We zitten in een fase waar de kinderen ons niet kunnen missen. 's Avonds gaan sporten of eens met vrienden weggaan zorgt voor tranen. Als ik hun zeg dat ik waarschijnlijk weer weg moet voor een week naar het buitenland stort hun wereld in. Ik hoop dat het een fase is.

Onlangs kwamen ze beiden naar ons toe en vertelden ze ons dat we elkaar zo weinig zien. 's Morgens een 45-tal minuten, 's avonds een kleine 1,5 uur. En dat klopt ook. Het geeft ons een slecht gevoel.
 
Ook zitten we wat vast om haar stoelgang te laten maken op het potje, pipi doen ging redelijk vlot maar stoelgang maken blijft een struikelblok... Eventuele tips zijn welkom...
De oudste had dat hier ook. De uiteindelijke oplossing was heel gefaseerd werken: gewoon met een pamper aan op het potje zitten.
En dat waar ze wou. Want ze had altijd de neiging om dat ergens "stiekem" in haar pamper te doen. Dan potje vast in de berging.
Volgende stap was de klevers van de pamper los doen, stapje verder was die compleet los doen en zo tot die gewoon los in't potje lag en ze der op ging zitten.

't heeft wel effe geduurd.
 
Terug
Bovenaan