Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Creeping Death]

Van't weekend effe diep gezeten met de oudste.

Al reeds vermeld hier maar die heeft enorm veel last van faalangst en is enorm perfectionistisch. Ze volgt momenteel therapie en dat helpt wel, we hebben echt wel een verbetering gemerkt.

Ze volgt academie en dit jaar is dat alles: woord, beeld en muziek. Gisteren deden ze een klein optreden op een klein festival.
Het was iets van de ganse academie waar dus ook de ouderen en volwassen tentoonstellingen deden, toneelstukken brachten en muzikanten optreden. Heel enthousiast tot een dik half uur voor vertrek. Opeens nukkig, niet willen gaan. "Geen zin", zo luidde het.
Duidelijk de zenuwen en ze proberen gerust te stellen maar mevrouw begint dan ruzie te zoeken: gaande van roepen over 't feit dat ze sandalen wilt in plaats van schoenen of dat ze pas als we terug waren een ijsje kreeg. Gillen, brullen, katten.

Ik ben echt kwaad geworden: deels omdat ik boos was, deels uit frustratie. Ik zie ze worstelen, ik weet waarom het is en ze is te koppig om het te willen toegeven. Op een gegeven moment heb ik haar op haar kamer gezet en ben ik beneden in tranen uitgebarst. Ik voelde me zo rot; ik had het gevoel dat ik gewoon het vertrouwen niet kreeg en da's zo'n waanzinnig slecht gevoel.

Uiteindelijk zijn we gegaan, heb ik ze binnen gedragen en is met bibberende benen naar de juf gegaan. Toen ze buiten kwamen ('t was in open lucht), is ze huilend naar mij gelopen en op m'n schoot gekregen. Eén brokje ellende en stress.

Daarna wel goed over gepraat en dan geeft ze toe dat ze daar zo veel stress voor heeft en bang voor is.
Ook gezegd dat ik niet kwaad op haar was omdat ze het niet durfde, wel op de manier waaarop ze dat uit. En dat snapte ze gelukkig ook. Het inzicht is er dus wel maar alleen is dat voorlopig alleen maar achteraf. Nu ja, we werken er samen aan en we komen er wel uit.

Volgende week schoolfeest met weer een optreden. Fingers crossed.

 

[derp]

Van't weekend effe diep gezeten met de oudste.

Al reeds vermeld hier maar die heeft enorm veel last van faalangst en is enorm perfectionistisch. Ze volgt momenteel therapie en dat helpt wel, we hebben echt wel een verbetering gemerkt.

Ze volgt academie en dit jaar is dat alles: woord, beeld en muziek. Gisteren deden ze een klein optreden op een klein festival.
Het was iets van de ganse academie waar dus ook de ouderen en volwassen tentoonstellingen deden, toneelstukken brachten en muzikanten optreden. Heel enthousiast tot een dik half uur voor vertrek. Opeens nukkig, niet willen gaan. "Geen zin", zo luidde het.
Duidelijk de zenuwen en ze proberen gerust te stellen maar mevrouw begint dan ruzie te zoeken: gaande van roepen over 't feit dat ze sandalen wilt in plaats van schoenen of dat ze pas als we terug waren een ijsje kreeg. Gillen, brullen, katten.

Ik ben echt kwaad geworden: deels omdat ik boos was, deels uit frustratie. Ik zie ze worstelen, ik weet waarom het is en ze is te koppig om het te willen toegeven. Op een gegeven moment heb ik haar op haar kamer gezet en ben ik beneden in tranen uitgebarst. Ik voelde me zo rot; ik had het gevoel dat ik gewoon het vertrouwen niet kreeg en da's zo'n waanzinnig slecht gevoel.

Uiteindelijk zijn we gegaan, heb ik ze binnen gedragen en is met bibberende benen naar de juf gegaan. Toen ze buiten kwamen ('t was in open lucht), is ze huilend naar mij gelopen en op m'n schoot gekregen. Eén brokje ellende en stress.

Daarna wel goed over gepraat en dan geeft ze toe dat ze daar zo veel stress voor heeft en bang voor is.
Ook gezegd dat ik niet kwaad op haar was omdat ze het niet durfde, wel op de manier waaarop ze dat uit. En dat snapte ze gelukkig ook. Het inzicht is er dus wel maar alleen is dat voorlopig alleen maar achteraf. Nu ja, we werken er samen aan en we komen er wel uit.

Volgende week schoolfeest met weer een optreden. Fingers crossed.

Klinkt alsof ze chance heeft met zo’n lieve ouders. Komt goed daar.

 

[Wilto]

Ik heb dat ook al heel veel gehoord bij vrienden dat het echt een merde is als ze pas naar school beginnen te gaan. Ik denk dat het ook gewoon niet te onderschatten is wat voor een ritme wissel het is voor kleintjes. Eigenlijk is dat allemaal best vroeg en snel dat ze op die manier in een gareel gezet worden vind ik.

Hier begint ze in november en ik hou mijn hart al vast want het is best een delicaat bloempje heb ik het idee.

Verder gaat het allemaal wel heel goed na de breuk met mijn ex. Ik vind het zo’n fantastisch lief kind. Ze babbelt honderduit, en wij schieten mega goed op. Na de breuk is mijn ex halsoverkop vertrokken, met ons kind, en zij heeft toen bepaald dat ik mijn dochter maar een paar dagen per week kon zien en dat ze om 18u30 ten laatste weer bij haar moest zijn, overnachtingen waren uitgesloten.

ik was het daar niet mee eens en dat heeft ook mijn hart fameus gebroken op dat moment, maar aangezien ze nog borstvoeding gaf en ik de boel niet verder wou opblazen dan nodig ben ik daar in meegegaan. Ze is dan tot overmaat van ramp ook nog eens naar Sint-Gillis verhuisd terwijl ons kind in Laken naar de crèche ging (45 min enkele rit). Resultaat was dus dat de dochter anderhalf uur per dag in de metro moest, en dat in haar op de dagen dat het mijne toer was ging ophalen om 16u30 van de crèche en ten laatste om 18u weer op de metro naar Sint gillis moest zitten. Tegen dat ik goed en wel thuis was op zo’n dagen was het 20u en moest ik vaak nog voor mezelf koken, de keuken opruimen etc. Was echt een hel.

heb doen alles gedaan wat mogelijk was om te praten met mijn ex, wat dus niet lukte, en ben uiteindelijk naar de rechter gestapt. De verhalen over justitie in België, op de koop toe ook nog eens in Brusselse context heeft mij veel nachtmerries bezorgd, ook omdat ik helemaal niet zeker was dat ik effectief gelijk zou krijgen bij de rechter.

moet zeggen dat dat allemaal gigantisch is meegevallen, tussen het indienen van mijn zaak en de effectieve zitting zat maar een dikke maand. Ik had een schat van een advocate die ik eeuwig dankbaar ga zijn en de rechter heeft mij eigenlijk over de hele lijn gelijk gegeven. Van de ene dag op de andere had ik mijn dochter terug in mijn leven, viel het pendelen gedeeltelijk weg en kon ik terug zelf mijn dochter in bad doen, te slapen leggen, en moest niet alles nog een race tegen de klok zijn. Kunt u niet inbeelden hoeveel tonnen last er toen van mijn schouders zijn gevallen. Van de ene op de andere dag waren 90 percent van mijn problemen als sneeuw voor de zon weg.

Nodeloos om te zeggen dat de verstandhouding met mijn ex niet al te best is. Ik probeer echt wel om alle wrok zo goed mogelijk een plaats te geven, omdat ik weet dat mijn dochter daar niet bij gebaat is, en ik ben ook oprecht trots op mezelf voor de kalmte en het geduld die ik gedurende heel die periode heb opgebracht. Was geen sinecure. Heb echt moeten sprokkelen naar genoeg quality time om onze band goed te laten evolueren, maar in dat eerste 1000 dagen tijdperk hebt ge echt altijd het gevoel dat er belangrijke tijd verloren is gegaan.

Geen aanrader allemaal.

Bij ons, een Franstalige school, zijn er bedjes voorzien in eerste kleuterklas. Ze is nu 3,5j en doet dus nog steeds middagdutjes.

Heb hier het andere probleem, die is dus nooit voor 8 moe. Op zich wel plezant, maar eenmaal die in bed is zijn mama en papa doodop.

Volgend schooljaar zal het wel anders zijn, maar ze zal er wel beter tegenkunnen.

Voor de rest van u verhaal: chapeau. Denk niet dat er velen zo rustig onder zouden kunnen blijven. Ook versteld van de snelheid van de uitspraak

 

[Sir.Killalot]

Blij om te horen dat het goed aan het komen is @derp. Hopelijk heelt de tijd toch wat de wonden met uw ex.

 

[derp]

Bij ons, een Franstalige school, zijn er bedjes voorzien in eerste kleuterklas. Ze is nu 3,5j en doet dus nog steeds middagdutjes.

Heb hier het andere probleem, die is dus nooit voor 8 moe. Op zich wel plezant, maar eenmaal die in bed is zijn mama en papa doodop.

Volgend schooljaar zal het wel anders zijn, maar ze zal er wel beter tegenkunnen.

Voor de rest van u verhaal: chapeau. Denk niet dat er velen zo rustig onder zouden kunnen blijven. Ook versteld van de snelheid van de uitspraak

Hier bij elke school waar we zijn geweest is het in principe geen dutjes meer maar ‘onofficieel’ is er wel ruimte voordien en plooibedjes voor kinderen die duidelijk moe zijn. Maar zeker geen collectief moment ofzo.

 

[Cerv.Be]

Van't weekend effe diep gezeten met de oudste.

Al reeds vermeld hier maar die heeft enorm veel last van faalangst en is enorm perfectionistisch. Ze volgt momenteel therapie en dat helpt wel, we hebben echt wel een verbetering gemerkt.

Ze volgt academie en dit jaar is dat alles: woord, beeld en muziek. Gisteren deden ze een klein optreden op een klein festival.
Het was iets van de ganse academie waar dus ook de ouderen en volwassen tentoonstellingen deden, toneelstukken brachten en muzikanten optreden. Heel enthousiast tot een dik half uur voor vertrek. Opeens nukkig, niet willen gaan. "Geen zin", zo luidde het.
Duidelijk de zenuwen en ze proberen gerust te stellen maar mevrouw begint dan ruzie te zoeken: gaande van roepen over 't feit dat ze sandalen wilt in plaats van schoenen of dat ze pas als we terug waren een ijsje kreeg. Gillen, brullen, katten.

Ik ben echt kwaad geworden: deels omdat ik boos was, deels uit frustratie. Ik zie ze worstelen, ik weet waarom het is en ze is te koppig om het te willen toegeven. Op een gegeven moment heb ik haar op haar kamer gezet en ben ik beneden in tranen uitgebarst. Ik voelde me zo rot; ik had het gevoel dat ik gewoon het vertrouwen niet kreeg en da's zo'n waanzinnig slecht gevoel.

Uiteindelijk zijn we gegaan, heb ik ze binnen gedragen en is met bibberende benen naar de juf gegaan. Toen ze buiten kwamen ('t was in open lucht), is ze huilend naar mij gelopen en op m'n schoot gekregen. Eén brokje ellende en stress.

Daarna wel goed over gepraat en dan geeft ze toe dat ze daar zo veel stress voor heeft en bang voor is.
Ook gezegd dat ik niet kwaad op haar was omdat ze het niet durfde, wel op de manier waaarop ze dat uit. En dat snapte ze gelukkig ook. Het inzicht is er dus wel maar alleen is dat voorlopig alleen maar achteraf. Nu ja, we werken er samen aan en we komen er wel uit.

Volgende week schoolfeest met weer een optreden. Fingers crossed.

Klinkt bekend in de oren. Al dikwijls moeilijk gehad met zijn perfectionisme hier, mogen fouten maken is echt een groot probleem hier.

 

[Avondland]

Al twee dagen op rij komt mijn dochter ongelofelijk vuil thuis. Zodanig vuil dat het stof niet meer van haar kleren geraakt, zelfs niet na drie keer in het wasmachien met de nodige paardenmiddelen erbij. Mijn vrouw is duidelijk not pleased, want buiten alle stress op het werk komt dit er nog eens bij. Dus vanaf vandaag moet mijn dochter haar minst favoriete kleren aandoen tot ze kan bewijzen dat ze ook proper kan spelen.

 

[Green Mamba]

Al twee dagen op rij komt mijn dochter ongelofelijk vuil thuis. Zodanig vuil dat het stof niet meer van haar kleren geraakt, zelfs niet na drie keer in het wasmachien met de nodige paardenmiddelen erbij. Mijn vrouw is duidelijk not pleased, want buiten alle stress op het werk komt dit er nog eens bij. Dus vanaf vandaag moet mijn dochter haar minst favoriete kleren aandoen tot ze kan bewijzen dat ze ook proper kan spelen.

Kinderen en proper spelen. Veel geluk ermee

 

[Sloan]

Ik mis die schattige leeftijd van 6-8 wel soms, toen papa nog papie was en knuffelen gewoon, gewoon was. Nu is hij 9 en dan is knuffelen aan de schoolpoort al een pak minder stoer.

Maar ook!
Zoon heeft zijn eerste voice dubbing gedaan voor een Disney film. Omdat hij best veel films kijkt begrijpt hij al goed Engels, wat wel helpt om het gevoel te zoeken.

Hij ziet het helemaal zitten en wil zelfs al naar de toneelschool gaan.
Happy paps

 

[Vrouwtje Theelepel]

Al twee dagen op rij komt mijn dochter ongelofelijk vuil thuis. Zodanig vuil dat het stof niet meer van haar kleren geraakt, zelfs niet na drie keer in het wasmachien met de nodige paardenmiddelen erbij. Mijn vrouw is duidelijk not pleased, want buiten alle stress op het werk komt dit er nog eens bij. Dus vanaf vandaag moet mijn dochter haar minst favoriete kleren aandoen tot ze kan bewijzen dat ze ook proper kan spelen.

Denk dat er weinig kleuters thuiskomen met proper kleren hoor... Is toch een teken dat ze fijn heeft zitten spelen.
Goeie kleren die ik sowieso al niet aan naar school.

 

[Inv]

Al twee dagen op rij komt mijn dochter ongelofelijk vuil thuis. Zodanig vuil dat het stof niet meer van haar kleren geraakt, zelfs niet na drie keer in het wasmachien met de nodige paardenmiddelen erbij. Mijn vrouw is duidelijk not pleased, want buiten alle stress op het werk komt dit er nog eens bij. Dus vanaf vandaag moet mijn dochter haar minst favoriete kleren aandoen tot ze kan bewijzen dat ze ook proper kan spelen.

Lading tweedehands speelkleren kopen. Kost geen hol, je kan iets een tweede leven geven en als het te vuil is dan is het niet erg.

 

[Tomski]

Nog iemand bezig met "wat gaan mijn kinderen later doen/worden en hoe gaan ze met de wereld om?"

Ik stel vast dat ik mij teveel zorgen maak. Komt wss wel goed zeker?

 

[Green Mamba]

Nog iemand bezig met "wat gaan mijn kinderen later doen/worden en hoe gaan ze met de wereld om?"

Ik stel vast dat ik mij teveel zorgen maak. Komt wss wel goed zeker?

Daar zit ik niet echt mee in. De wereldbol draait nog en dat zal deze over x-aantal jaar vast ook nog doen. Hetzij in een andere setting of ook niet.

 

[Cerv.Be]

Al twee dagen op rij komt mijn dochter ongelofelijk vuil thuis. Zodanig vuil dat het stof niet meer van haar kleren geraakt, zelfs niet na drie keer in het wasmachien met de nodige paardenmiddelen erbij. Mijn vrouw is duidelijk not pleased, want buiten alle stress op het werk komt dit er nog eens bij. Dus vanaf vandaag moet mijn dochter haar minst favoriete kleren aandoen tot ze kan bewijzen dat ze ook proper kan spelen.

No offense, maar dit moet je echt los kunnen laten. Verwachten dat een kind proper kan spelen, succes daarmee. Met dit goede weer komt de jongste hier quasi elke dag wel met iets vuil van school.

Daarom moet je dus voor kinderen niet te duren kleren kopen imo.

 

[Avondland]

Denk dat er weinig kleuters thuiskomen met proper kleren hoor... Is toch een teken dat ze fijn heeft zitten spelen.
Goeie kleren die ik sowieso al niet aan naar school.

Proper moet ze ook niet thuiskomen, maar ze maakt er wel een wedstrijd van om de Vuilste Kleuter van het Jaar te worden. Het is ook niet dat we haar mooiste kleren aandoen voor school, maar we kunnen ze ook niet naar school sturen met kleren die je niet meer proper krijgt. De hele winter heeft ze stapschoenen van Decathlon aangedaan omdat die gewoon heel stevig zijn. Met gewone schoenen zijn de tippen altijd kapot omdat ze graag op handen en voeten kruipt en kat speelt.

Nog iemand bezig met "wat gaan mijn kinderen later doen/worden en hoe gaan ze met de wereld om?"

Ik stel vast dat ik mij teveel zorgen maak. Komt wss wel goed zeker?

Dat niet echt. Soms flitst het wel voor mijn hoofd dat ik ooit zal sterven en dat ik afscheid van haar moet nemen en dat dat lot haar ook beschoren is en dat vind ik wel ... zwaar? We gaan er allemaal aan maar het idee dat elke geboorte ook meteen een doodsvonnis is heb ik altijd wel frappant gevonden. En soms flitst ook de héél griezelige gedachte voor mijn hoofd dat ik vroegtijdig heen ga en dat ik haar op de begrafenis zie zitten en aan mijn vrouw zie vragen waar papa naar toe is. Ligt ook wel aan mezelf: ik mijmer veel. Het is gelukkig niet zo dat het mijn leven domineert en dat ik het allemaal wel een plaats kan geven. Het is wel een beetje zoeken hoe ik sterfelijkheid bij haar een plaats kan helpen geven als ze er vragen over stelt.

 

[pardal]

Nog iemand bezig met "wat gaan mijn kinderen later doen/worden en hoe gaan ze met de wereld om?"

Ik stel vast dat ik mij teveel zorgen maak. Komt wss wel goed zeker?

als ik naar mijn eigen moeder kijk, neen dat komt niet goed want die maakt zich nog altijd zorgen hierover naar mij toe. Idem eerlijk gezegd met mijn schoonmoeder en haar zoon (maar daar is het wel terecht)

Maar als ze iets van hun papa hebben, dan hebben ze skills genoeg dat het zeker goed komt!

 

[Muscleduck]

Kinderen en proper spelen. Veel geluk ermee

Hier is het echt een unicum als een trui 2 dagen na elkaar gedragen kan worden door de kleine. En dan is het meestal nog "niet vuil genoeg"
Ik weet niet wat die gastjes uitsteken ze op school.

Daar zit ik niet echt mee in. De wereldbol draait nog en dat zal deze over x-aantal jaar vast ook nog doen. Hetzij in een andere setting of ook niet.

Idem. Het heeft geen zin je daar zorgen in te maken, want je kan dat toch onmogelijk inschatten.

 

[Sylverscythe]

Hier bij elke school waar we zijn geweest is het in principe geen dutjes meer maar ‘onofficieel’ is er wel ruimte voordien en plooibedjes voor kinderen die duidelijk moe zijn. Maar zeker geen collectief moment ofzo.

Hier slaapt ze als ik het zo hoor nog altijd wel goed na de middag, er is een klein slaapkamertje naast de klas waar ze de kinderen na het eten laten slapen. Dit is de inloopklas wel, denk dat er volgend jaar al wordt verwacht dat dit niet meer nodig is. Dat dutje red wel onze avond, want de eerste drie dagen van haar schoolcarrière was er 0.0 mee aan te vangen wegens vermoeidheid en dan "plots" was dat in orde.

Stevig verhaal wel moet ik zeggen, het moet gelukkig niet altijd kommer en kwel zijn wanneer het gerecht tussenkomt. Courage!

 

[Chelark007]

Nog iemand bezig met "wat gaan mijn kinderen later doen/worden en hoe gaan ze met de wereld om?"

Ik stel vast dat ik mij teveel zorgen maak. Komt wss wel goed zeker?

Ik denk soms eerder van in welke wereld zal hem groot worden, met bepaalde figuren met heel veel invloed. USA en Rusland, China...

Ivm wat ze gaan later worden, kunt ze maar zo goed mogelijk naar eigen invulling opvoeden en soms bijsturen?

 

[Avondland]

Oudercontact achter de rug. Fantastische commentaren over onze dochter gehoord: heel creatief, plantrekker, supervrolijk, altijd enthousiast, authentiek, flapuit, betrokken, bewust van wat mag en niet mag, zorgzaam, positief geëvolueerd doorheen het jaar ... Uiteraard een sloddervos zoals de papa en dan toch niet de vuilste kleuter van de school. Daar kan je enkel blij van worden.