Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Dat ze bij de grootouders al eens rapper een koekje krijgen of iets anders dat ze thuis normaal minder snel zouden krijgen, oké. Maar iets waar we fundamenteel een punt in maken, bv. geen schermen verwacht ik wel dat dat gerespecteerd wordt. Of zaken die niét mogen, bv. geen honing onder de 1j. of geen gehakt tot een bepaalde leeftijd, daar hamerde ik wel op.
 
Bah, heb echt het gevoel dat ik door vermoeidheid en de 'zwangerschapsdementie' meer moeite heb om me te focussen op m'n werk en minder alert ben. Dat laatste merk ik vooral als ik met de auto rijdt en ik ben al onzeker op dat vlak. Bah!
 
Even een update omtrent de situatie van onze zoon die zich verveelt in de klas (2de kleuter):
Belangrijk om weten: hij is van 1 januari, was hij 20 uren eerder geboren zat hij nu reeds in het 3de kleuter als jongste snotter. Terwijl hij nu dus de oudste is in het 2de kleuter. Ik dacht altijd dat het verschil van een jaar de reden was waarom hij een voorsprong had, de testen wijzen uit dat hij ook gewoon heel snel aanleert en ermee weg is.

Maar nu hebben we het puur over de cognitieve vaardigheden. Sociaal emotioneel zien ze dat in school ook goedkomen omdat hij snel zal binden met leerlingen die op hetzelfde niveau zitten. Terwijl ik schrik heb dat dat zich binnen x-aantal jaar zal wreken wanneer hij groeit of begint te puberen. Voor 't zelfde geld maakt de rest dan veel sneller een sprong waardoor hij sociaal emotioneel op een lager niveau terecht komt dan de rest, waarbij het zelfvertrouwen een stevige duw kan krijgen of andere gevolgen.

In school zei men: we hebben geen glazen bol, 't is hier en nu dat we moeten kijken. Terwijl ik daar niet mee akkoord ben, we moeten over gans het schooltraject gaan kijken. Ervaringen van andere ouders waarbij de kinderen een sprong gemaakt hebben zijn ook moeilijk, elk kind is anders en elke situatie is anders. Dat begrijpen we ook. Toch vind ik ervaringen van anderen heel interessant om horen.

Daarbij gaan we het even moeten laten bezinken. Op dit moment lukt het me niet om nuchter naar de situatie te kijken. Veel schrik om een verkeerde keuze te maken en ik merkte dat ik nogal emotioneel reageerde. Zo kan ik er blijkbaar moeilijk mee om dat we dan volgend jaar al weer met een eerste communie of lentefeest zitten, terwijl het al zo snel gaat. Precies of we een jaar skippen en onze kleuter moeten afstaan.
als hij emotioneel en mentaal mee is én dan nog eens gewoon 20 uur te laat geboren is, betekent dat eigenlijk dat hij een voorsprong van 6 maand heeft (= een gemiddeld kind in het derde is van 1 juli, de jouwe 6 maand later). Zelfs als ze er dan nog een beetje naast zouden zitten, is 6 maand marge nog voldoende hé.

Dus niet twijfelen. Anders is de kans véél groter dat je een ongelukkig kind hebt in het eerste.
 
Hier andere kant vh verhaal. Oudste zoon heeft volgens de school een leesachterstand. Voor wiskunde: primus van de klas, voor lezen: not so much (toegegeven: hij doet het ook niet graag, alhoewel ik wel vind dat hij vlot leest). Avi test in school: niveau te laag. Voor spelling zit hij nu bij logo en dat doet ie wel graag.

Maar nu hebben ze dus bij de logo apart AVI testen afgelegd en wat blijkt: zit perfect op niveau.

Wie nog te geloven? :(
één niveau verschil tussen 2 testen is niet onlogisch, hoor. ik beheer Smartschool op de school van mijnn vriendin en zie daar welk verschil een secondje in leestijd soms kan maken, dan zit je soms direct een niveau lager (gewoon al doordat je binnen elk niveau ook nog een instructieniveau, frustratieniveau en beheerst niveau hebt).
 
als hij emotioneel en mentaal mee is én dan nog eens gewoon 20 uur te laat geboren is, betekent dat eigenlijk dat hij een voorsprong van 6 maand heeft (= een gemiddeld kind in het derde is van 1 juli, de jouwe 6 maand later). Zelfs als ze er dan nog een beetje naast zouden zitten, is 6 maand marge nog voldoende hé.

Dus niet twijfelen. Anders is de kans véél groter dat je een ongelukkig kind hebt in het eerste.
Hier is ze van 4 januari en wij kregen op school te horen "ja, maar ze moet emotioneel ook mee zijn he". Op de opmerking dat er in de klas hoger een tweeling zit die later waren uitgerekend, én dat wij de geboortedatum konden kiezen en evengoed een week vroeger konden bevallen, kwam totaal geen reactie.

Sindsdien hebben we het wat laten varen, maar vorige oudercontact was weer triestig. "Ze kan de kleuren al", ja al 1,5 jaar.
"Ze kan tot 5 tellen", ja ook tot 29.
Ze hadden overduidelijk weer gewoon het checklijstje afgevinkt ipv kind echt te observeren.
 
één niveau verschil tussen 2 testen is niet onlogisch, hoor. ik beheer Smartschool op de school van mijnn vriendin en zie daar welk verschil een secondje in leestijd soms kan maken, dan zit je soms direct een niveau lager (gewoon al doordat je binnen elk niveau ook nog een instructieniveau, frustratieniveau en beheerst niveau hebt).

Ze hebben vorige week opnieuw getest met een B tekst en blijft op niveau.
 
Hier is ze van 4 januari en wij kregen op school te horen "ja, maar ze moet emotioneel ook mee zijn he". Op de opmerking dat er in de klas hoger een tweeling zit die later waren uitgerekend, én dat wij de geboortedatum konden kiezen en evengoed een week vroeger konden bevallen, kwam totaal geen reactie.

Sindsdien hebben we het wat laten varen, maar vorige oudercontact was weer triestig. "Ze kan de kleuren al", ja al 1,5 jaar.
"Ze kan tot 5 tellen", ja ook tot 29.
Ze hadden overduidelijk weer gewoon het checklijstje afgevinkt ipv kind echt te observeren.

Aan de andere kant, het is geen individueel onderwijs natuurlijk. Iedereen denkt speciaal te zijn, maar uiteindelijk zijn de meesten per definitie ook maar net als de rest.
 
Ze voelt zich heel ongelukkig rond hoe haar broer (8) tegen haar doet en dat hij vaak zegt dat ze stom en vervelend is en haar op school wegduwt. Ze wil het graag “goedmaken” met hem maar ze weet niet hoe en al wat ze probeert maakt het alleen maar erger. Haar plusbroers volgen meestal haar broer en dan zitten ze met twee te praten zonder dat ze het kan horen en sluiten haar buiten.
Is het dan vooral op school een probleem of ook vaak thuis?

Wij hebben geen pluskinderen, maar zagen dit bij onze kinderen op die leeftijd ook dat de oudste zich op school begon af te zetten tegen de jongste. Vóór die tijd deden ze quasi alles samen en trokken ze altijd naar elkaar. Toen de oudste in het 1e en ook 2e leerjaar zat, was het 's avonds vaak: 'Speel eens met uw eigen vriendjes, je moet er niet altijd komen bij staan!'
Dat heeft een periode lastig geweest tot de jongste zijn eigen vrienden begon te maken en volledig is open gebloeid.
In die mate dat de jongste nu heel veel vrienden heeft terwijl de oudste het daar een stuk moeilijker mee heeft en hij de jongste soms verwijt op school niet te willen spelen met hem.

Kan zijn dat het ligt aan de plus-verwanten die erbij gekomen zijn, maar kan dus ook normale ontwikkeling zijn van zich afzetten tegen jongere zus/broer en een eigen weg willen zoeken.
 
Is het dan vooral op school een probleem of ook vaak thuis?

Wij hebben geen pluskinderen, maar zagen dit bij onze kinderen op die leeftijd ook dat de oudste zich op school begon af te zetten tegen de jongste. Vóór die tijd deden ze quasi alles samen en trokken ze altijd naar elkaar. Toen de oudste in het 1e en ook 2e leerjaar zat, was het 's avonds vaak: 'Speel eens met uw eigen vriendjes, je moet er niet altijd komen bij staan!'
Dat heeft een periode lastig geweest tot de jongste zijn eigen vrienden begon te maken en volledig is open gebloeid.
In die mate dat de jongste nu heel veel vrienden heeft terwijl de oudste het daar een stuk moeilijker mee heeft en hij de jongste soms verwijt op school niet te willen spelen met hem.

Kan zijn dat het ligt aan de plus-verwanten die erbij gekomen zijn, maar kan dus ook normale ontwikkeling zijn van zich afzetten tegen jongere zus/broer en een eigen weg willen zoeken.
Bedankt om dit te delen, het sluit ook aan bij hoe ik m’n eigen kindertijd herinner met evenzeer conflicten met m’n (“echte”) zussen en broer, maar ik legde de link niet met specifieke leeftijden/overgang van kleuter naar lager. Mogelijk dat de correlatie (qua timing dus) met de verandering in gezinssamenstelling mij extra waakzaam (en misschien daardoor te bezorgd) maakte en het even goed die normale ontwikkeling kan zijn.

Ze vertelde zowel over school als thuis, maar ik kan me voorstellen dat ze dingen van school sowieso meedragen naar huis en omgekeerd.
We hebben het maandag samen met de jongens besproken en voorlopig is het op dat vlak heel rustig geweest waarbij de dochter ook aangeeft dat het goed gaat. 🤞

Nog eens Merci 👊
 
Hier is ze van 4 januari en wij kregen op school te horen "ja, maar ze moet emotioneel ook mee zijn he". Op de opmerking dat er in de klas hoger een tweeling zit die later waren uitgerekend, én dat wij de geboortedatum konden kiezen en evengoed een week vroeger konden bevallen, kwam totaal geen reactie.

Sindsdien hebben we het wat laten varen, maar vorige oudercontact was weer triestig. "Ze kan de kleuren al", ja al 1,5 jaar.
"Ze kan tot 5 tellen", ja ook tot 29.
Ze hadden overduidelijk weer gewoon het checklijstje afgevinkt ipv kind echt te observeren.
Je wuift het argument van het emotionele weg met de leeftijd, maar het emotionele is écht wel iets dat een terechte bezorgdheid kan zijn, hé. Sommige kinderen zijn misschien wel een stuk verder qua niveau dan het gemiddelde kind van een jaar hoger, maar blijven beter in hun klas omdat ze mentaal nog niet rijp zijn. Je mag niet vergeten wat men ook verwacht van zelfstandigheid in het derde kleuter of van stilzitten in het eerste leerjaar.

Het kan dus zijn dat hun vinkjes afchecken voor hen gewoon een manier was om jullie gerust te stellen dat de rest allemaal minstens ok is, zonder een discussie te willen aangaan over zaken die "te goed" zijn.
 
Bedankt om dit te delen, het sluit ook aan bij hoe ik m’n eigen kindertijd herinner met evenzeer conflicten met m’n (“echte”) zussen en broer, maar ik legde de link niet met specifieke leeftijden/overgang van kleuter naar lager. Mogelijk dat de correlatie (qua timing dus) met de verandering in gezinssamenstelling mij extra waakzaam (en misschien daardoor te bezorgd) maakte en het even goed die normale ontwikkeling kan zijn.

Ze vertelde zowel over school als thuis, maar ik kan me voorstellen dat ze dingen van school sowieso meedragen naar huis en omgekeerd.
We hebben het maandag samen met de jongens besproken en voorlopig is het op dat vlak heel rustig geweest waarbij de dochter ook aangeeft dat het goed gaat. 🤞

Nog eens Merci 👊
Je kan natuurlijk ook iets vaker dan voor de broers een vriend(innet)je uitnodigen voor haar, zodat het alleen zijn minder hard doorspeelt bij haar. Er is wss toch al leven genoeg dat eentje extra minder erg is :p
 
Bedankt om dit te delen, het sluit ook aan bij hoe ik m’n eigen kindertijd herinner met evenzeer conflicten met m’n (“echte”) zussen en broer, maar ik legde de link niet met specifieke leeftijden/overgang van kleuter naar lager. Mogelijk dat de correlatie (qua timing dus) met de verandering in gezinssamenstelling mij extra waakzaam (en misschien daardoor te bezorgd) maakte en het even goed die normale ontwikkeling kan zijn.

Ze vertelde zowel over school als thuis, maar ik kan me voorstellen dat ze dingen van school sowieso meedragen naar huis en omgekeerd.
We hebben het maandag samen met de jongens besproken en voorlopig is het op dat vlak heel rustig geweest waarbij de dochter ook aangeeft dat het goed gaat. 🤞

Nog eens Merci 👊
Mijn broer is drie jaar ouder en ik herinner me nog heel goed hoe het ook opeens ging van "we zijn beste vriendjes" tot "laat me met rust ik wil met mijn eigen vrienden spelen".
Daar heb ik ook even moeite mee gehad... Maar tegen dat ik 16 was en knappe vriendinnen had was ik weer helemaal welkom bij zijn vriendengroep.
 
Je wuift het argument van het emotionele weg met de leeftijd, maar het emotionele is écht wel iets dat een terechte bezorgdheid kan zijn, hé. Sommige kinderen zijn misschien wel een stuk verder qua niveau dan het gemiddelde kind van een jaar hoger, maar blijven beter in hun klas omdat ze mentaal nog niet rijp zijn. Je mag niet vergeten wat men ook verwacht van zelfstandigheid in het derde kleuter of van stilzitten in het eerste leerjaar.

Het kan dus zijn dat hun vinkjes afchecken voor hen gewoon een manier was om jullie gerust te stellen dat de rest allemaal minstens ok is, zonder een discussie te willen aangaan over zaken die "te goed" zijn.
Ik ben volledig akkoord dat het emotionele zeker een terechte bezorgdheid is. Maar het punt is nu net eerder andersom. De assumptie dat ze emotioneel niet klaar kan zijn, want ze zit nog maar net in de eerste kleuterklas. Terwijl ze gewoon in 2e kleuterklas zou zitten als ze een week te vroeg geboren was en dat er dan niemand zou zeggen dat ze emotioneel niet klaar is.

Het probleem met kinderen van begin van het jaar is dat ze sowieso al (puur qua leeftijd) een half jaar voorlopen op het gemiddelde. Je moet dan helemaal niet veel voorlopen tov de andere kinderen uit het begin van het jaar om er direct ver boven uit te steken.
 
Ik ben volledig akkoord dat het emotionele zeker een terechte bezorgdheid is. Maar het punt is nu net eerder andersom. De assumptie dat ze emotioneel niet klaar kan zijn, want ze zit nog maar net in de eerste kleuterklas. Terwijl ze gewoon in 2e kleuterklas zou zitten als ze een week te vroeg geboren was en dat er dan niemand zou zeggen dat ze emotioneel niet klaar is.

Het probleem met kinderen van begin van het jaar is dat ze sowieso al (puur qua leeftijd) een half jaar voorlopen op het gemiddelde. Je moet dan helemaal niet veel voorlopen tov de andere kinderen uit het begin van het jaar om er direct ver boven uit te steken.
Ik ken geen enkel kind in de 18 jaar dat ik al betrokken ben op school die van het eerste kleuter, na pas 4 maand te starten, direct naar het tweede kleuter gaat. Het leeftijdsverschil is daar écht wel groot emotioneel.

En dat ze anders in het tweede zat, klopt, maar in veel klassen zitten kinderen die emotioneel mss best iets lager zouden zitten. Dat wil echter niet zeggen dat je daar nog een extra kind moet bij"gooien", dat zou haar ontwikkeling niet verbeteren. Het slechtste wat je kan doen is een kind die niet in balans is (emotioneel/cognitief) zomaar vergooien van klas.
 
Ik ken geen enkel kind in de 18 jaar dat ik al betrokken ben op school die van het eerste kleuter, na pas 4 maand te starten, direct naar het tweede kleuter gaat. Het leeftijdsverschil is daar écht wel groot emotioneel.

En dat ze anders in het tweede zat, klopt, maar in veel klassen zitten kinderen die emotioneel mss best iets lager zouden zitten. Dat wil echter niet zeggen dat je daar nog een extra kind moet bij"gooien", dat zou haar ontwikkeling niet verbeteren. Het slechtste wat je kan doen is een kind die niet in balans is (emotioneel/cognitief) zomaar vergooien van klas.
1 jaar en 4 maand he (instapklas, en nu 1e kleuterklas).
 
1 jaar en 4 maand he (instapklas, en nu 1e kleuterklas).
Dat is al iets anders, maar ook dan toch best wel oppassen. Dan ken ik maar 1 geval waar school dat toegestaan heeft (toevallig in de klas van mijn dochter) en dat kind bleek achteraf echt niet zoveel "beter" te zijn dan een gemiddeld kind (al speelde daar ook wel de thuissituatie mee).

Ik zou echt wel nog afwachten en de sprong in het tweede kleuter naar het derde kleuter overwegen, dat is véél logischer om te doen. Maar wel in de gaten houden, want ik begrijp perfect je bezorgdheid.
 
Dat is al iets anders, maar ook dan toch best wel oppassen. Dan ken ik maar 1 geval waar school dat toegestaan heeft (toevallig in de klas van mijn dochter) en dat kind bleek achteraf echt niet zoveel "beter" te zijn dan een gemiddeld kind (al speelde daar ook wel de thuissituatie mee).

Ik zou echt wel nog afwachten en de sprong in het tweede kleuter naar het derde kleuter overwegen, dat is véél logischer om te doen. Maar wel in de gaten houden, want ik begrijp perfect je bezorgdheid.
Ja, dat is ook hoe we het nu zelf bekijken. Zolang ze niet te hard klaagt dat ze niet graag naar school meer gaat, is er ook geen issue. Maar aan het tempo waarop het nu gaat, vermoed ik dat ze halfweg volgend schooljaar effectief gaat beginnen lezen (ze heeft nu net uitgevogeld hoe ze de letters van een woord kan afleiden uit de klanken, bvb dat salami en sinaasappel allebei met S beginnen).
En de grote schrik zit erin dat ze pas bij einde van 3e kleuterklas beseffen dat er in het eerste leerjaar weinig uitdaging gaat zijn...
 
Ja, dat is ook hoe we het nu zelf bekijken. Zolang ze niet te hard klaagt dat ze niet graag naar school meer gaat, is er ook geen issue. Maar aan het tempo waarop het nu gaat, vermoed ik dat ze halfweg volgend schooljaar effectief gaat beginnen lezen (ze heeft nu net uitgevogeld hoe ze de letters van een woord kan afleiden uit de klanken, bvb dat salami en sinaasappel allebei met S beginnen).
En de grote schrik zit erin dat ze pas bij einde van 3e kleuterklas beseffen dat er in het eerste leerjaar weinig uitdaging gaat zijn...
Op zich is ook dat geen probleem. Onze zoon hebben we pas in maart eerste leerjaar laten versnellen, in mei zat hij in de praktijk vooral in het tweede om in september vlot mee te draaien in het derde.

Let zoals je zegt vooral op haar gedrag/klagen.

Wij zitten nu met de zoon in het zesde en zoals wel wat verwacht is hij nu school beu. Nog eens springen is/was geen optie, en zomaar even in het middelbaar laten af en toe wat meedraaien is ook niet evident. Moet nu boekbespreking in het Frans doen (geen echt boek, de betere strip), maar beseft dat dat eigenlijk een stuk bezigheidstherapie is wegens gebrek aan middelen op school en omdat ik dit jaar zelf niet kan helpen omdat ze teveel met projecten bezig zijn (eindwerk,...) waar hij ook aan moet meedoen natuurlijk.
 
Bah, heb echt het gevoel dat ik door vermoeidheid en de 'zwangerschapsdementie' meer moeite heb om me te focussen op m'n werk en minder alert ben. Dat laatste merk ik vooral als ik met de auto rijdt en ik ben al onzeker op dat vlak. Bah!
Ik had die onzekerheid in de wagen ook de laatste weken. Ik had het gevoel dat mijn gedachten alle richtingen op sprongen behalve op de weg.
Probeer s’avonds iets vroeger naar bed te gaan en de weekenden even wat rustiger te houden?

Met een 2e is het sowieso pittiger, kind 1 vraagt ook nog aandacht en je neemt minder snel jouw nodige rust :(.
De papa zou rond de zomer voor een 2e willen starten gezien onze leeftijd, maar pff ik twijfel ergens nog, heb mijn handen vol met die kleine meid en ik weet nog te vers hoe vermoeiend een zwangerschap is, zou ze liever wat zelfstandiger zien voor we herstarten.
 
Ik had die onzekerheid in de wagen ook de laatste weken. Ik had het gevoel dat mijn gedachten alle richtingen op sprongen behalve op de weg.
Probeer s’avonds iets vroeger naar bed te gaan en de weekenden even wat rustiger te houden?

Met een 2e is het sowieso pittiger, kind 1 vraagt ook nog aandacht en je neemt minder snel jouw nodige rust :(.
De papa zou rond de zomer voor een 2e willen starten gezien onze leeftijd, maar pff ik twijfel ergens nog, heb mijn handen vol met die kleine meid en ik weet nog te vers hoe vermoeiend een zwangerschap is, zou ze liever wat zelfstandiger zien voor we herstarten.
Normaal gezien krijg je het advies om 6 tot 12 maanden te wachten voor een nieuwe zwangerschap indien je bevallen bent met keizersnede. Mijn achternicht is bevallen in september 2023 met een keizersnede en was vrij snel terug zwanger om in oktober 2024 opnieuw te bevallen. Die heeft heel haar zwangerschap pijn gehad aan dat litteken.
 
Terug
Bovenaan