Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Avondland]

Wow hier ga ik toch even op reageren. Een kind die slaat, bijt en nijpt is niet altijd door opvoeding of door de schuld van de ouders. Zo'n reactie klinkt meteen alsof het de schuld is van de ouders.

Bij sommige kinderen is er misschien meer aan de hand: hoogsensitief, autisme, ADHD,... Niet dat ik zeg dat dit hier het geval is, maar ga alsjeblieft niet te snel de schuld indirect bij de ouders gaan leggen. Misschien interpreteer ik je zin fout, maar zo komt het voor mij over.

Geweld is ook een oerreactie van ons reptielenbrein, niet iets dat aangeleerd is. Kinderen zijn ongeleide projectielen op alle vlakken, dus ook op emotioneel vlak en als het even te veel wordt kan er wel eens geslagen of gepitst of gebeten worden. Het is dan aan de ouders om daar kordaat op te reageren en ze aan te leren dat ze anders moeten leren omgaan met hun emoties, maar het is inderdaad niet de schuld van de ouders dat kinderen wel eens gemeen uit de hoek kunnen komen.

 

[JanusDR]

Welke "hulplijnen"/guidelines/tips gebruiken jullie eigenlijk voor die courante zaken bij kinderen?

Bv 'niet willen gaan slapen', 'niet willen eten' of 'slaan/bijten', lijken mij zaken die de voorbije 100 jaar zowat iedere ouder meemaakte, dus wss staan de mogelijke succesvolle oplossingen al ergens evidence based opgesomd?

Kind&gezin, boeken, podcasts , ...?
Ervaringen, positief/negatief?
Of doet iedereen yolo, we proberen wat en zien wel?

Voor zwangerschap gebruiken wij nu bv. deze van Mayo clinic, en dat maakt alles eigenlijk zeer eenvoudig.
Bij niet weten wat er zal komen of bij twijfel indien er iets niet juist voelt, zat dat boek er eigenlijk telkens boenk op waardoor je je eigenlijk geen zorgen meer maakt en perfect weet wat er gebeurt of waar je moet op letten.
Ook wel uitstekende begeleiding door UZ Leuven

Edit: Mayo heeft dat bv. ook voor leeftijd 0-3 en 3-11.

 

[Holocene]

Welke "hulplijnen"/guidelines/tips gebruiken jullie eigenlijk voor die courante zaken bij kinderen?

Bv 'niet willen gaan slapen', 'niet willen eten' of 'slaan/bijten', lijken mij zaken die de voorbije 100 jaar zowat iedere ouder meemaakte, dus wss staan de mogelijke succesvolle oplossingen al ergens evidence based opgesomd?

Hier ventileren/meelezen en beseffen dat het allemaal "EeN fAsE" is en we allemaal in hetzelfde schuitje zitten

 

[JanusDR]

Hier ventileren/meelezen en beseffen dat het allemaal "EeN fAsE" is en we allemaal in hetzelfde schuitje zitten

Ja wel, ik probeer zoals altijd de meest voor de hand liggende zever een beetje te anticiperen, voor zover mogelijk.

Als er uit ervaring met 1000 kinderen een paar 'bewezen' ideeën zijn om bv. te helpen met kindjes die niet willen slapen, dan weet ik die liever op voorhand dan eerst zelf 10 keer tegen de lamp te lopen en weken/maanden potentieel easy te voorkomen shit te hebben

 

[Khyl@ris]

Daar is geen kant-en-klaar antwoord of hulpgids voor en hangt helemaal er van af waar jullie je comfortabel bij voelen. En dat kan je alleen maar ondervinden door soms eens tegen de lamp te lopen.

Voorbeelden genoeg in dit topic. Een slaapgids die voor de ene werkt, zal misschien averechts werken bij een ander kind. Sommige kinderen gedijen heel goed op een opgelegde structuur (de 3 r'en: rust, reinheid en regelmaat) terwijl een ander kind misschien het beter doet op een go-with-the-flow aanpak.

Zo lang je maar aan hetzelfde zeil trekt met je partner

 

[Visenya]

Ja wel, ik probeer zoals altijd de meest voor de hand liggende zever een beetje te anticiperen, voor zover mogelijk.

Als er uit ervaring met 1000 kinderen een paar 'bewezen' ideeën zijn om bv. te helpen met kindjes die niet willen slapen, dan weet ik die liever op voorhand dan eerst zelf 10 keer tegen de lamp te lopen en weken/maanden potentieel easy te voorkomen shit te hebben

Op voorhand al oplossingen gaan zoeken voor mogelijke problemen die er misschien gaan zijn, is niet de beste manier en je gaat je enkel maar nodeloos zorgen maken. Ieder kind is anders en heeft nood aan een andere oplossing voor een bepaald probleem. Ik heb er zelf ook moeite mee, maar ik probeer de filosofie van Jean-Luc Dehaene te volgen en de problemen op te lossen als ze zich voordoen. (en natuurlijk wel anticiperen als je ze ziet aankomen)

 

[anders.]

Welke "hulplijnen"/guidelines/tips gebruiken jullie eigenlijk voor die courante zaken bij kinderen?

Bv 'niet willen gaan slapen', 'niet willen eten' of 'slaan/bijten', lijken mij zaken die de voorbije 100 jaar zowat iedere ouder meemaakte, dus wss staan de mogelijke succesvolle oplossingen al ergens evidence based opgesomd?

Kind&gezin, boeken, podcasts , ...?
Ervaringen, positief/negatief?
Of doet iedereen yolo, we proberen wat en zien wel?

Voor zwangerschap gebruiken wij nu bv. deze van Mayo clinic, en dat maakt alles eigenlijk zeer eenvoudig.
Bij niet weten wat er zal komen of bij twijfel indien er iets niet juist voelt, zat dat boek er eigenlijk telkens boenk op waardoor je je eigenlijk geen zorgen meer maakt en perfect weet wat er gebeurt of waar je moet op letten.
Ook wel uitstekende begeleiding door UZ Leuven

Edit: Mayo heeft dat bv. ook voor leeftijd 0-3 en 3-11.

Voor specifieke problemen (niet eten, niet slapen, ...) zijn imo geen oplossingen die voor iedereen (of zelfs maar "voor het gemiddelde kind") de goeie oplossing zijn. Voor de ene werkt aanpak x, voor de andere aanpak y.

Deze vind ik wel een aanrader omdat die ipv uw kind zijn/haar gedrag te proberen aanpassen, naar uw eigen gedrag/reactie gaat kijken. Het heeft soms nogal een hippie-gehalte, maar ik heb er toch ook wel wat dingen uit geleerd die ik nog steeds probeer toe te passen.

 

[Wilcao]

Welke "hulplijnen"/guidelines/tips gebruiken jullie eigenlijk voor die courante zaken bij kinderen?

Bv 'niet willen gaan slapen', 'niet willen eten' of 'slaan/bijten', lijken mij zaken die de voorbije 100 jaar zowat iedere ouder meemaakte, dus wss staan de mogelijke succesvolle oplossingen al ergens evidence based opgesomd?

Kind&gezin, boeken, podcasts , ...?
Ervaringen, positief/negatief?
Of doet iedereen yolo, we proberen wat en zien wel?

Voor zwangerschap gebruiken wij nu bv. deze van Mayo clinic, en dat maakt alles eigenlijk zeer eenvoudig.
Bij niet weten wat er zal komen of bij twijfel indien er iets niet juist voelt, zat dat boek er eigenlijk telkens boenk op waardoor je je eigenlijk geen zorgen meer maakt en perfect weet wat er gebeurt of waar je moet op letten.
Ook wel uitstekende begeleiding door UZ Leuven

Edit: Mayo heeft dat bv. ook voor leeftijd 0-3 en 3-11.

Je gaat veel lezen en dingen volgens bepaalde boekjes of sites willen doen, dat is normaal. Achteraf ga je waarschijnlijk zeggen dat je het de volgende keer meer los gaat laten. Zo is dat ook bij ons gegaan.

 

[Wilcao]

Dat praten is toch zo schattig. Gisteren kwam ik thuis en groet ik, zoals altijd, onze kat met "Hallo Huubke". En zij er direct achteraan "Aljo Oebe".

 

[Visenya]

Dat praten is toch zo schattig. Gisteren kwam ik thuis en groet ik, zoals altijd, onze kat met "Hallo Huubke". En zij er direct achteraan "Aljo Oebe".

Wacht maar tot het commanderen komt. Papa/Mama ook komt er hier nog het vaakst uit.


Vandaag de laatste dag naar de onthaalmoeder en maandag de eerste dag school. Spannend maar toch ook met pijn in het hart want veel raad aan de onthaalmoeder kunnen vragen als ik onzeker was over iets.

 

[Wilcao]

Wacht maar tot het commanderen komt. Papa/Mama ook komt er hier nog het vaakst uit.


Vandaag de laatste dag naar de onthaalmoeder en maandag de eerste dag school. Spannend maar toch ook met pijn in het hart want veel raad aan de onthaalmoeder kunnen vragen als ik onzeker was over iets.

OH, maar dat gebeurt al. Wanneer ik in de stoel ga zitten waar mijn ma normaal zit, wordt "vriendelijk" erop gewezen dat ik eruit moet.

 

[Mr.Anderson]

Hier ventileren/meelezen en beseffen dat het allemaal "EeN fAsE" is en we allemaal in hetzelfde schuitje zitten

Ge lacht misschien wat met die fase, maar dat helpt mij echt om alles wat te relativeren. Waar ik mij vroeger heel druk kon maken in bepaalde zaken, merk ik nu met tijd dat die allemaal verdwijnen en het effectief 'een fase' was. Bijsturen is altijd noodzakelijk, maar er wakker van liggen doe ik niet meer.

 

[JanusDR]

Daar is geen kant-en-klaar antwoord of hulpgids voor en hangt helemaal er van af waar jullie je comfortabel bij voelen. En dat kan je alleen maar ondervinden door soms eens tegen de lamp te lopen.

Daar ben ik eigenlijk helemaal niet mee akkoord.
Als ik mij goed voel bij mijn kind compleet negeren of wat frontale kletsen te geven vanaf het zijn mond open doet, dan lijkt mij dat twijfelachtig.
Ook als ik daarmee aan hetzelfde zeel trek als mijn partner.

Ik heb ook sowieso een absolute allergie voor belangrijke zaken 'op het gevoel' doen aangezien dat gevoel op niets gebaseerd is, noch ervaring noch kennis.

En dat er geen hulpgidsen zijn, klopt al zeker niet, er zijn 1000 boeken en websites over opvoeden.

Mijn vrouw krijgt trouwens ook te pas en onpas de tip om tijdens de zwangerschap 'te doen waar ze zich goed bij voelt'.
Al chance dat ze niet rookt of fan is van cocaïne dan.

Op voorhand al oplossingen gaan zoeken voor mogelijke problemen die er misschien gaan zijn, is niet de beste manier en je gaat je enkel maar nodeloos zorgen maken.

Het is om net geen zorgen te moeten maken hé
Als een kind niet eet, terwijl je het misschien de hele tijd verkeerd aanpakte, dan lijkt mij het toch handig om op voorhand wat gekende 'tips & tricks' te kennen ipv te moeten remediëren of slechte gewoontes aan te leren die het dan mss moeilijk nog kwijt geraakt.

Ieder kind is anders en heeft nood aan een andere oplossing voor een bepaald probleem.

Dat kan je ook zeggen van volwassenen, en dan mogen alle boeken over pedagogie, psychologie, marketing, etc de vuilbak in...?

Voor specifieke problemen (niet eten, niet slapen, ...) zijn imo geen oplossingen die voor iedereen (of zelfs maar "voor het gemiddelde kind") de goeie oplossing zijn. Voor de ene werkt aanpak x, voor de andere aanpak y.

Idd, vandaar dat ik graag op voorhand weet welke aanpakken x en y er zijn.

Ergens is dit topic ook zoiets, vandaar dat ik het lees.
Maar misschien zijn er mensen met kennis van zaken (pediaters, onderwijzers...) die 1000 zulke ervaringen samengevat hebben in een gestructureerde tekst.
Een boek of website dus, en of sommigen dat hier gebruiken bij vragen/problemen, vandaar mijn initiële post

 

[JanusDR]

Nu goed, mijn insteek was niet om een discussie te beginnen over het nut van u informeren over opvoeden van kinderen, want dat vind ik nogal voor de hand liggend.

Ik wou gewoon weten of sommigen hier websites of boeken kenden/gebruikten indien men vragen heeft tijdens het opgroeien van de kinderen. (buiten het BG forum )

 

[Mr.Anderson]

En dat er geen hulpgidsen zijn, klopt al zeker niet, er zijn 1000 boeken en websites over opvoeden.

Daar zeg je het, 1000 boeken en websites. Volgens mij zie je het te zwart-wit.

Vergelijk het met afslanken. Daar bestaan ook 1000 boeken over en in principe is 't heel simpel. Maar elke situatie is toch anders en wat voor de ene werkt, zal voor de andere niet werken.

 

[Visenya]

Het is om net geen zorgen te moeten maken hé
Als een kind niet eet, terwijl je het misschien de hele tijd verkeerd aanpakte, dan lijkt mij het toch handig om op voorhand wat gekende 'tips & tricks' te kennen ipv te moeten remediëren of slechte gewoontes aan te leren die het dan mss moeilijk nog kwijt geraakt.

Dat kan je ook zeggen van volwassenen, en dan mogen alle boeken over pedagogie, psychologie, marketing, etc de vuilbak in...?

Ik heb daar een andere filosofie in en voorkom liever problemen indien mogelijk. Het leven heeft op zich al voldoende onvoorzienbare verrassingen

Als het over ouderschap/opvoeding gaat, kan je je nog zo hard voorbereiden als je wilt, en een ideaalbeeld vormen, maar het komt altijd neer op dit.

Komend van iemand die alles heeft moeten loslaten, want 10 weken te vroeg bevallen, dan mocht ik nog zoveel boeken gelezen hebben, niets bereidt u voor. Echt, ge gaat u nog zorgen genoeg maken, geniet nog van de redelijk onbezorgde tijd die de zwangerschap is, want vanaf minuut 1 zal je u zorgen maken over dat kleine wezentje dat compleet afhankelijk is van jullie.


Als ik onzeker ben over iets, vroeg ik het aan de onthaalmoeder, of zocht ik antwoorden op de sites van K&G of Mama Baas (die hebben ook boeken). Maar ik heb eigenlijk het meeste gehad aan de raad die ik hier op het forum gekregen heb en je geeft aan al de raad die je krijgt toch altijd een eigen draai die op de situatie toepasbaar is.

 

[Wilcao]

Helemaal mee eens wat hier gezegd wordt. Ik herken me wel in uw benadering @JanusDR , maar geloof me, wanneer er een kind komt, moet je gaan loslaten. Er is geen exacte aanpak dat voor elk kind werkt. Los van dat de vermoeidheid die ook gaat meespelen. Om een voorbeeld te geven. Vanaf een bepaalde leeftijd raden ze af om een fles 's nachts te geven. Wanneer ge een maand 3u per nacht bezig zijt om die kleine zonder fles terug in slaap te krijgen en opeens komt ge erachter dat die na 5 minuten terug slaapt wanneer ge wel die fles geeft, is uw keuze heel snel gemaakt wanneer ge al over uw wallen aan het struikelen zijt.

 

[anonymousMF]

Daar zeg je het, 1000 boeken en websites. Volgens mij zie je het te zwart-wit.

Vergelijk het met afslanken. Daar bestaan ook 1000 boeken over en in principe is 't heel simpel. Maar elke situatie is toch anders en wat voor de ene werkt, zal voor de andere niet werken.

Klopt zeker. Maar veel van de tips zoals 'doe op je gevoel' gaan er van uit dat je er op een of andere manier toch wel al veel over weet en continu mee bezig bent.

Er is bijvoorbeeld kritiek op schemas zoals, vanaf 4 maanden patatjes, vanaf 6 kip, vanaf 8 dit vanaf 10 maanden dat. Maar voor iemand die echt geen zin heeft om er mee bezig te zijn is dat ideaal. Want 'op gevoel' weet die niet eens dat een kind de eerste 4 maanden enkel melk drinkt.

Mijn vrouw is er veel mee bezig dus bij ons is het wel geregeld. Maar ondanks dat ik binnenkort een derde krijg heb ik eigenlijk maar een heel vaag idee van wat een kind wanneer eet/draagt/etc. Als ik single vader zou zijn zou ik gewoon het lijstje van kind&gezin volgen.

Niet dat dat betekend dat je het obsessief gaat volgen tot op elk puntje, maar een deftig houvast is perfect, net zoals je is een tutorial gaat lezen voordat je tegels legt in de badkamer want puur op gevoel gaat dat een stuk slechter uitkomen. En als daar staat 'gebruik een 6mm lijmkam voor jou 1cm dikke tegel' en je hebt geen lijmkam liggen, dan ga je een 6mm kopen. Tenzij je dan wel een 8mm hebt liggen thuis en zegt 'tzal wel oke zijn'. Maar een meester tegel legger kan dat uiteraard wel gewoon op gevoel improviseren.

 

[Sylverscythe]

Daar ben ik eigenlijk helemaal niet mee akkoord.
Als ik mij goed voel bij mijn kind compleet negeren of wat frontale kletsen te geven vanaf het zijn mond open doet, dan lijkt mij dat twijfelachtig.
Ook als ik daarmee aan hetzelfde zeel trek als mijn partner.

Ik heb ook sowieso een absolute allergie voor belangrijke zaken 'op het gevoel' doen aangezien dat gevoel op niets gebaseerd is, noch ervaring noch kennis.

En dat er geen hulpgidsen zijn, klopt al zeker niet, er zijn 1000 boeken en websites over opvoeden.

Mijn vrouw krijgt trouwens ook te pas en onpas de tip om tijdens de zwangerschap 'te doen waar ze zich goed bij voelt'.
Al chance dat ze niet rookt of fan is van cocaïne dan.

Het gaat allemaal natuurlijk uit van een zeker gezond verstand. En ook dat is niet overal aanwezig, waardoor je ook vandaag de dag bij de gyneacoloog en materniteit nog posters en folders vindt over waarom je geen drugs mag nemen of roken bij zwangerschap. De grote lijnen kan je in elke boek/op elke website vinden, en die zullen in het merendeel van de gevallen opgaan. En je informeren is uiteindelijk altijd een goede zaak.

Maar buiten de grote lijnen is het volgens mij wel allemaal vrij hard nattevingerwerk hoor. Wie heeft er ooit een statistisch relevant aantal kinderen opgevoed? Systematische studies met baby's zijn ook niet echt realistisch. Kijk al gewoon in een ander topic waar je kan zien dat over zoiets basic als "groeimelk of niet" verschillende verenigingen al tot een ander besluit komen. Daarom ook al die "let it go"-raad, je krijgt nooit een 100% sluitend antwoord.

Wij kregen "the baby whisperer" aanbevolen door een schoonzus. Die had de grootste moeite met haar zoontje (wat ook deels kwam omdat de vader geen poot uitstak) en werd daardoor geholpen. De grote doorbraak voor haar: baby's hebben structuur nodig en moeten op vaste tijdstippen eten/slapen/spelen. Mij leek dat nu zo vanzelfsprekend, maar kennelijk is dat niet voor iedereen zo.

Uiteindelijk is alles rond kinderen vaak eerder vaag en "voor mijn tante haar vriendin haar dochter werkte dit, op even dagen" als je naar de details gaat kijken. En dan spreken we nog niet over het feit dat iedereen het beste wil voor zijn/haar kinderen en daar dus goed op kan verdiend worden.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Nu goed, mijn insteek was niet om een discussie te beginnen over het nut van u informeren over opvoeden van kinderen, want dat vind ik nogal voor de hand liggend.

Ik wou gewoon weten of sommigen hier websites of boeken kenden/gebruikten indien men vragen heeft tijdens het opgroeien van de kinderen. (buiten het BG forum )

Ik heb het meeste aan mijn vriendinnen die voor mij kinderen gekregen hebben. Één ervan werkt ook als pediatrisch verpleegkundige dus die kreeg in het begin veel foto's van vlekjes, bultjes en rare dingen.