Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[mac-bc]

Extreem opstandige 3,5 yo.
Zijn kleine zus mag NIETS aanraken van "zijn" speelgoed. Hell, ze mag zelfs niet in de richting kruipen van "zijn" speelgoed of hij begint al hysterisch te krijsen en een charge uit te voeren. Letterlijk.

Ik voel mij oproerpolitie. Als ik ze alletwee vrij laat rondlopen/kruipen in dezelfde ruimte, wijk ik geen 5 meter van hun zijde. Permanent on high-alert. Van zodra ik geroep hoor weet ik dat hij aan het chargeren is, laat ik alles vallen en smijt ik mij tussen de twee. Hij slaat, nijpt, duwt en trekt met al zijn ledematen uit alle kracht. Hij loopt helemaal rood aan. Ik moet hem fysisch onder bedwang houden om de fysische integriteit van onze 1 yo te beschermen.
Dan begint hij hysterisch te krijsen en roept hij "Papa stout! Jij doet mij pijn!". Ik moet hem het zwijgen opleggen want zijn zusje begint dan door de hysterie ook te krijsen. Vaak eindigt het in hem buiten zetten en laten afkoelen, terwijl hij heel de buurt bij elkaar krijst.

Afhankelijk van het vermoeidheids- en stressniveau van mijn vrouw en ik beginnen we dan meestal ook nog eens op elkaar te roepen. Omdat de ene in een mood zit van "ach, laat hem maar wat doen, hij zal gewoon moe zijn" terwijl de ander in een mood zit van "Godverdomme ik ben dat hier kotsbeu, zal dat hier bijna gedaan zijn?!".

Gezellig sfeertje hier. Kinderen, echt top. Ontspannend ook.

 

[zarathustra]

Blij dat we de kinders hier van dag 1 bijgebracht hebben dat fysiek geweld nooit OK is. Zal wat werk kosten om dat er uit te krijgen vermoed ik.

 

[anders.]

Blij dat we de kinders hier van dag 1 bijgebracht hebben dat fysiek geweld nooit OK is. Zal wat werk kosten om dat er uit te krijgen vermoed ik.

Hier ook gedaan, maar sinds ze naar school gaat is dat toch ook omgekeerd... Er wordt nogal wat afgeduwd/krabt/gebeten/... op de speelplaats volgens mij.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Extreem opstandige 3,5 yo.
Zijn kleine zus mag NIETS aanraken van "zijn" speelgoed. Hell, ze mag zelfs niet in de richting kruipen van "zijn" speelgoed of hij begint al hysterisch te krijsen en een charge uit te voeren. Letterlijk.

Ik voel mij oproerpolitie. Als ik ze alletwee vrij laat rondlopen/kruipen in dezelfde ruimte, wijk ik geen 5 meter van hun zijde. Permanent on high-alert. Van zodra ik geroep hoor weet ik dat hij aan het chargeren is, laat ik alles vallen en smijt ik mij tussen de twee. Hij slaat, nijpt, duwt en trekt met al zijn ledematen uit alle kracht. Hij loopt helemaal rood aan. Ik moet hem fysisch onder bedwang houden om de fysische integriteit van onze 1 yo te beschermen.
Dan begint hij hysterisch te krijsen en roept hij "Papa stout! Jij doet mij pijn!". Ik moet hem het zwijgen opleggen want zijn zusje begint dan door de hysterie ook te krijsen. Vaak eindigt het in hem buiten zetten en laten afkoelen, terwijl hij heel de buurt bij elkaar krijst.

Afhankelijk van het vermoeidheids- en stressniveau van mijn vrouw en ik beginnen we dan meestal ook nog eens op elkaar te roepen. Omdat de ene in een mood zit van "ach, laat hem maar wat doen, hij zal gewoon moe zijn" terwijl de ander in een mood zit van "Godverdomme ik ben dat hier kotsbeu, zal dat hier bijna gedaan zijn?!".

Gezellig sfeertje hier. Kinderen, echt top. Ontspannend ook.

Ge zult het niet graag horen maar kan goed zijn dat het een reactie is van de spanning en ingehouden agressie die de 3,5 yo bij u voelt.

 

[Visenya]

Hier ook gedaan, maar sinds ze naar school gaat is dat toch ook omgekeerd... Er wordt nogal wat afgeduwd/krabt/gebeten/... op de speelplaats volgens mij.

Hier ontploft ze sneller als ze moe is en vooral tegen mama en papa, de laatste weken meer en meer. Aan mijn haar trekken, slaan, bijten, haar bril weggooien of 'kapot' maken of met vanalles gooien. De time-out hoek is al vaak gebruikt geweest, zonder eerste waarschuwing die ze normaal krijgt, want ze weet heel goed dat ze dat niet mag doen. Even op de tanden bijten en consequent zijn, dan dringt het normaal gezien wel door.

 

[anders.]

Hier ontploft ze sneller als ze moe is en vooral tegen mama en papa, de laatste weken meer en meer. Aan mijn haar trekken, slaan, bijten, haar bril weggooien of 'kapot' maken of met vanalles gooien. De time-out hoek is al vaak gebruikt geweest, zonder eerste waarschuwing die ze normaal krijgt, want ze weet heel goed dat ze dat niet mag doen. Even op de tanden bijten en consequent zijn, dan dringt het normaal gezien wel door.

Ja, klopt zeker dat vermoeidheid een enorme extra trigger is. Hier wordt gewoon heel consequent gezegd dat dit niet kan. Maar dat is gewoon doorbijten inderdaad, maar leuk is het niet.

 

[Visenya]

Ja, klopt zeker dat vermoeidheid een enorme extra trigger is. Hier wordt gewoon heel consequent gezegd dat dit niet kan. Maar dat is gewoon doorbijten inderdaad, maar leuk is het niet.

Wij onderhandelen niet met terroristen -- Er valt ook gewoon niet meer mee te praten op zo'n momenten.

 

[anonymousMF]

Hier spelen ze goed samen (2 & 4) maar als het te leuk is eindigt dat continu in pijn.

Een spelletje is bijvoorbeeld dat zij hem gaat duwen en dat hij dan terug duwt (hij houd zich wel in). En dat vinden ze dan beiden super grappig totdat hij uiteraard is te hard duwt, of zij haar evenwicht verliest.

En zo nog veel andere 'spelletjes'. Onze truk als ze in een te goed humeur zijn is ze te proberen te verplaatsen naar iets wat minder collateral damage geeft. Als ik het te gevaarlijk inschat stop ik het wel, maar ik en mijn vrouw hebben daar beiden nogal een risky view op, dus uiteindelijk loopt het altijd af met kort geween (omdat we natuurlijk het ook wel goed vinden dat ze zo goed bonden, en ruw spel maakt een stevig kind). En het is niet dat ze het zo erg vinden aangezien ze 5 minuten later schaterlachend gewoon terug beginnen.

 

[zarathustra]

Hier ook gedaan, maar sinds ze naar school gaat is dat toch ook omgekeerd... Er wordt nogal wat afgeduwd/krabt/gebeten/... op de speelplaats volgens mij.

Mja ze gaan hier naar de "kleuterschool" vanaf dat ze 1 jaar zijn ofzoiets. Dus het is niet alsof er een shock is wanneer ze 7 zijn ofzoiets. Is in belgie het verschil tussen eg. de creche en kleuterschool zo groot ?

 

[anders.]

Mja ze gaan hier naar de "kleuterschool" vanaf dat ze 1 jaar zijn ofzoiets. Dus het is niet alsof er een shock is wanneer ze 7 zijn ofzoiets. Is in belgie het verschil tussen eg. de creche en kleuterschool zo groot ?

Geen idee, ze is ook niet naar de creche geweest. Mogelijks daarom dat wij nu pas die aanpassing zien...

 

[zarathustra]

Geen idee, ze is ook niet naar de creche geweest. Mogelijks daarom dat wij nu pas die aanpassing zien...

Mja is 1 van de redenen dat ze er hier "sterk" op aandringen dat ze vanaf <1 jaar gaan.

 

[Mr.Anderson]

Hier spelen ze goed samen (2 & 4) maar als het te leuk is eindigt dat continu in pijn.

Een spelletje is bijvoorbeeld dat zij hem gaat duwen en dat hij dan terug duwt (hij houd zich wel in). En dat vinden ze dan beiden super grappig totdat hij uiteraard is te hard duwt, of zij haar evenwicht verliest.

En zo nog veel andere 'spelletjes'. Onze truk als ze in een te goed humeur zijn is ze te proberen te verplaatsen naar iets wat minder collateral damage geeft. Als ik het te gevaarlijk inschat stop ik het wel, maar ik en mijn vrouw hebben daar beiden nogal een risky view op, dus uiteindelijk loopt het altijd af met kort geween (omdat we natuurlijk het ook wel goed vinden dat ze zo goed bonden, en ruw spel maakt een stevig kind). En het is niet dat ze het zo erg vinden aangezien ze 5 minuten later schaterlachend gewoon terug beginnen.

Hier is dat ook zo, 't is plezant en plots wordt het wat té geweldig en eindigt het in pijn/geween. Dat is normaal, kinderen tasten continu grenzen af en tot op zekere hoogte moeten ze dat zelf ontdekken. Ze moeten fysiek en mentaal tegen een duw kunnen.

 

[Wilcao]

Hier spreekt ze enkel maar met een woord, en mengt ze Spaans en Nederlands. Favorieten zijn "awa" (agua, water) en "ma" (más, meer, gebruikt ze voor eten).

Dus dan is dat meestal:
awa...awa...awa...awa...aaawa....aaaaaawaaa....AAWAAAA of ma...ma...maaa...maaaa.....MAAAAA

Soms legt ze er wat intonatie in alsof ze wil zingen, het is dat toch

Bij ons soms al met meerdere woorden, maar eigenlijk zegt ze gewoon "ei". Of hele zinnen waar je maar 1 woord echt van verstaat. Ze kijkt wel van "ik ga het hier eens uitleggen".

Yup, dit 100% nu, bij ALLES de laatste weken, valt echt op dat er iets veranderd is ('t zal een FaSe zijn)

Ik moet zeggen dat ze bij mij wel wat minder moeilijk doet dan bij de vrouw. Ik ben wat strenger en dat helpt precies wel (soms).

 

[Tomski]

Ge zult het niet graag horen maar kan goed zijn dat het een reactie is van de spanning en ingehouden agressie die de 3,5 yo bij u voelt.

Ik ben ook nog altijd van mening dat de rust en kalmte die je zelf uitstraalt impact heeft op je kinderen.

 

[exCite]

Ik ben ook nog altijd van mening dat de rust en kalmte die je zelf uitstraalt impact heeft op je kinderen.

Klopt, ik weet dat ook, maar het uitvoeren is niet altijd even simpel .

 

[Mr.Anderson]

Ik ben ook nog altijd van mening dat de rust en kalmte die je zelf uitstraalt impact heeft op je kinderen.

Dat klopt zeker.

Maar zoals @exCite zegt is dat niet altijd even makkelijk. Wanneer de kinderen bijvoorbeeld naar bed moeten is dat een strijd. Tijd rekken, onnozel doen, niet doordoen, enz. Hetzelfde met de ochtendrush. 'Doe uw jas aan a.u.b.' herhaal ik soms tot 5-6 keer. Uiteindelijk verhef ik m'n stem: 'WIL JE NU A.U.B. JULLIE JAS AANDOEN? 7DE KEER!' Het probleem hierin is dat het dan wel effect heeft en ze wat schrikken. Die jas hebben ze plots op enkele seconden aan. Dit zorgt ervoor dat ik, zonder ik het zelf besef, m'n stem ga verheffen wanneer ze niet luisteren. 't Is het enige dat werkt als het snel moet gaan. Maar ik vind het niet correct.

Wij merkten onlangs op dat wanneer onze dochter (nu 7 jaar) in discussie gaat of haar niet gehoord voelt, zij meteen begint te roepen. Dat is volledig onze schuld. Wij moeten het goede voorbeeld geven.

 

[Mefke]

Dat klopt zeker.

Maar zoals @exCite zegt is dat niet altijd even makkelijk. Wanneer de kinderen bijvoorbeeld naar bed moeten is dat een strijd. Tijd rekken, onnozel doen, niet doordoen, enz. Hetzelfde met de ochtendrush. 'Doe uw jas aan a.u.b.' herhaal ik soms tot 5-6 keer. Uiteindelijk verhef ik m'n stem: 'WIL JE NU A.U.B. JULLIE JAS AANDOEN? 7DE KEER!' Het probleem hierin is dat het dan wel effect heeft en ze wat schrikken. Die jas hebben ze plots op enkele seconden aan. Dit zorgt ervoor dat ik, zonder ik het zelf besef, m'n stem ga verheffen wanneer ze niet luisteren. 't Is het enige dat werkt als het snel moet gaan. Maar ik vind het niet correct.

Wij merkten onlangs op dat wanneer onze dochter (nu 7 jaar) in discussie gaat of haar niet gehoord voelt, zij meteen begint te roepen. Dat is volledig onze schuld. Wij moeten het goede voorbeeld geven.

Inderdaad. Heel herkenbaar allemaal. Kinderen nemen inderdaad bewust en onbewust heel veel over. Ik ben bv een zeer koppig iemand die gaat proberen om een klusje gedaan te krijgen ook al gaat dat allesbehalve vlot. Ik ga dan ook moeilijk hulp vragen aan mijn vrouw en soms eindigt dat dan ook met wat gevloek bij en op die moment kan mijn lont al eens kort zijn.
Maar we zien nu dat de oudste bij huiswerk of zelfs bij het spelen of Lego bouwen en dat wil niet lukken ook zo zich daar in kan vastbijten en dan ook weigeren om hulp te vragen. Wat dan soms ook pas opvalt als hem ook al eens begint te vloeken of te roepen... Dus ja ze nemen niet alleen de goeie zaken over. Ik probeer nu toch ook al ligt het niet in mijn aard om hulp te vragen dat toch te doen om zo te tonen dat het wel normaal is van te doen.

 

[Lint]

Toch leuk hé, dat kinderen u zo triggeren om uzelf te verbeteren .

 

[Cupcake]

Blij dat we de kinders hier van dag 1 bijgebracht hebben dat fysiek geweld nooit OK is. Zal wat werk kosten om dat er uit te krijgen vermoed ik.

Wow hier ga ik toch even op reageren. Een kind die slaat, bijt en nijpt is niet altijd door opvoeding of door de schuld van de ouders. Zo'n reactie klinkt meteen alsof het de schuld is van de ouders.

Bij sommige kinderen is er misschien meer aan de hand: hoogsensitief, autisme, ADHD,... Niet dat ik zeg dat dit hier het geval is, maar ga alsjeblieft niet te snel de schuld indirect bij de ouders gaan leggen. Misschien interpreteer ik je zin fout, maar zo komt het voor mij over.

 

[zarathustra]

Wow hier ga ik toch even op reageren. Een kind die slaat, bijt en nijpt is niet altijd door opvoeding of door de schuld van de ouders. Zo'n reactie klinkt meteen alsof het de schuld is van de ouders.

Bij sommige kinderen is er misschien meer aan de hand: hoogsensitief, autisme, ADHD,... Niet dat ik zeg dat dit hier het geval is, maar ga alsjeblieft niet te snel de schuld indirect bij de ouders gaan leggen. Misschien interpreteer ik je zin fout, maar zo komt het voor mij over.

Het is nog altijd een heel kleine minderheid die problemen heeft die niet door opvoeding opgevangen kunnen worden hoor. Dus uiteraard ligt bij al de anderen de verantwoordelijkheid bij de ouders, dat is nu eenmaal het hele "ouder zijn"