pardal
Well-known member
Dat was het andere idee als het geen leukemie was, maar daar geen uitsluitsel over gekregen.
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Spector
Well-known member
Raad gezocht voor ons zoontje van 3j.
Sinds september gaat ons zoontje naar de peuterklas. Daarvoor was het een mannetje met een willetje maar viel het al bij al wel mee.
Nu hij naar school gaat begint hij toch wat kuren mee te nemen naar huis (tot hier alles oké, we beseffen dat ook). Maar sinds enige tijd weet hij precies geen blijf met zichzelf is durft al eens uithalen in de klas/op de speelplaats. Een duwtje hier, een schopje daar, ... Nogmaals we beseffen dat er karakter inzit, maar dat heeft hij van geen van beide mee. De juf spreekt er hem uiteraard op aan en dan durft het al eens beteren, maar vaak heeft hij toch een gedachtje waardoor hij al eens terugkeert. Het is precies of hij kan zich op een bepaald moment niet uitleven of weet met zichzelf geen blijf waardoor hij een kuurtje heeft. Frapant is, eens hij thuis is, is hij superlief. Vorige week was er pedagogische studiedag en ik was er de hele dag mee op schok. Het was een droom om mee te hebben zo'n goedlachs mannetje.
We tasten dus momenteel even in het duister en sussen ons met "het is de leeftijd" en "het zal er wel uitgroeien". Maar leuk om te horen van de juffrouw is het niet natuurlijk...Zijn er tips om door te dringen dat hij moet flink zijn?
Daarnaast is het potje ook geen succes. Als hij het doet, gaat alles prima. Maar als zijn hoofd er niet naar staat, is alles tevergeefs...
Dit weekend deden we hem een broekje aan en platste maar liefst 6x in zijn broek...Hij beseft het wel maar is eerder lui dan moe ofzo.
Je ziet, we zitten eventjes met de handen in het haar dat we niet echt kunnen doordringen bij een kind van 3.
Hij lijkt het ook (nog) niet echt te snappen allemaal.
Sinds september gaat ons zoontje naar de peuterklas. Daarvoor was het een mannetje met een willetje maar viel het al bij al wel mee.
Nu hij naar school gaat begint hij toch wat kuren mee te nemen naar huis (tot hier alles oké, we beseffen dat ook). Maar sinds enige tijd weet hij precies geen blijf met zichzelf is durft al eens uithalen in de klas/op de speelplaats. Een duwtje hier, een schopje daar, ... Nogmaals we beseffen dat er karakter inzit, maar dat heeft hij van geen van beide mee. De juf spreekt er hem uiteraard op aan en dan durft het al eens beteren, maar vaak heeft hij toch een gedachtje waardoor hij al eens terugkeert. Het is precies of hij kan zich op een bepaald moment niet uitleven of weet met zichzelf geen blijf waardoor hij een kuurtje heeft. Frapant is, eens hij thuis is, is hij superlief. Vorige week was er pedagogische studiedag en ik was er de hele dag mee op schok. Het was een droom om mee te hebben zo'n goedlachs mannetje.
We tasten dus momenteel even in het duister en sussen ons met "het is de leeftijd" en "het zal er wel uitgroeien". Maar leuk om te horen van de juffrouw is het niet natuurlijk...Zijn er tips om door te dringen dat hij moet flink zijn?
Daarnaast is het potje ook geen succes. Als hij het doet, gaat alles prima. Maar als zijn hoofd er niet naar staat, is alles tevergeefs...
Dit weekend deden we hem een broekje aan en platste maar liefst 6x in zijn broek...Hij beseft het wel maar is eerder lui dan moe ofzo.
Je ziet, we zitten eventjes met de handen in het haar dat we niet echt kunnen doordringen bij een kind van 3.
Hij lijkt het ook (nog) niet echt te snappen allemaal.
pardal
Well-known member
Te veel prikkels op school en daar niet mee om kunnen gaan?
Doordringen tot hem, gaat gezien zijn leeftijd nog niet lukken. De reactie op zijn gedrag moet echt wel snel worden gegeven en thuis zeggen dat hij zich moet gedragen, gaat niet helpen op het moment als er op school iets gebeurd.
3 jarige hun emotie-regulatie werkt nog niet.
Ivm het potje we hebben een 6 jarige die nog altijd ongelukjes heeft omdat hij te druk bezig is met spelen en het niet voelt komen ofwel weigert te gaan omdat hij anders speeltijd kwijt is.
Droomvoeding (al dan niet met kunstvoeding) al eens geprobeerd?De baby is binnen een weekje 10 maand en drinkt ‘s nachts nog meermaals de borstBloemlezing van de voorbije nacht: 20u - 23u - 1u - 3:30u - 6u. Iedere nacht is het give or take gelijkaardig én het weegt, die onderbroken nachten en slaap.
Hij slaapt sinds enige tijd in zijn eigen kamertje, in de hoop dat hij dan minder wakker wordt van ons gedraai en gekeer.
Hem laten weten is geen optie, hij geeft toch niet af en we lopen dan het risico dat de oudste (3j.) er ook wakker van wordt. En dan slaapt er niemanddus ‘t is ‘makkelijker’ om hem gauw even te gaan halen en na een minuutje of 10-20 of 30 zijt ge ervan af en is het weer even rustig.
Tuutje wil hij niet, is niet gehecht aan een doudou. Een fles kunstvoeding geven, werkt ook niet.
Hier heeft dat bij de twee jongste wel geholpen. Zowel met borstvoeding als met kunstvoeding.
Dat groeit daar wss wel uit hoor.
Onze jongste zat in de eerste en tweede kleuterklas bij zo een kindje dat (volgens onze jongste) altijd duwt en schopt en hem pijn doet.
Derde kleuterklas nu en dat gedrag is volledig weg. Wel geen idee hoe ze dat gedaan hebben.
Sterkte!
Spector
Well-known member
Voor alle duidelijkheid: hij is niet dat vervelend kind waar iedereen zijn neus van optrekt. Het is niet die “ambetanterik die me altijd pijn doet”.
Hij heeft zo van die uitbarstingen als hij emoties niet goed kan reguleren (denk ik) en van die kuren als het zijn gedacht niet is. Ook dat laatste lijkt me nogal normaal gedrag voor een peuter/kleuter, maar tis natuurlijk niet fijn om te horen.
Thuis heeft hij er soms ook van, maar over het algemeen is hij flink en vrolijk. Maar wat triggert hem op school he…
Grootste verschil tussen Thuis en School: drukte: prikkels van 20 kinderen in de klas, 200 kinderen op school, ...
Sommige kinderen kunnen daar tijdelijk/altijd niet mee overweg.
Hoopgevend.
Mr.Anderson
Well-known member
Hoezo?
Ik las dat misschien te positief als: "achteraf bekeken was het ergens toch ook een mooie periode". Of moet ik die "erin hakken" eerder beschouwen als "de nachtmerries komen terug boven"?
Mr.Anderson
Well-known member
Nee hoor, ik dacht dat je sarcastisch was.Ik las dat misschien te positief als: "achteraf bekeken was het ergens toch ook een mooie periode". Of moet ik die "erin hakken" eerder beschouwen als "de nachtmerries komen terug boven"?
Hoe zwaar het met momenten ook is of hoe ver dat licht aan het einde van de tunnel ook lijkt. Er komt een moment (en dat zal er sneller komen dan je denkt, achteraf gezien) waar alles plots op z'n plaats valt en alles makkelijker zal beginnen lopen. Ik heb het gevoel gehad dat m'n leven 5 jaar 'on hold' gestaan heeft als het op mezelf aankomt.
Ik zat in het bestuur van een voetbalploeg, tal van hobby's, grote vriendenkring, 3-4x per week sporten, enz. Toen kwam ons eerste kind en moeten er keuzes gemaakt worden. Uit het bestuur gestapt want ik kon mij niet elk weekend meer vrijmaken. Fitness abo stopgezet en thuis beginnen trainen uit noodzaak. Sociaal contact werd serieus teruggeschroefd. Zelfs een uurtje vrijmaken om te gamen zat er niet meer in. Ik stond volledig ter beschikking van het gezin. Ons dochter had een medische complicatie als baby en werd later bestempeld als 'huilbaby'. 8x opstaan per nacht was zowat de maatstaf.
Toen ze 2 jaar oud was zijn we begonnen met ons huis te verbouwen, als in strippen tot op de betonplaat. Ik was elke avond bezig tot 22u. 2 jaar heeft dat geduurd. Toen kwam ons 2de kind. Het slapen werd er niet beter op. 5 uren slaap per nacht die dan nog eens onderbroken was. 3 maanden na zijn geboorte corona. Sociaal contact was al pover, dan was het helemaal om zeep. Tijd voor mezelf, laat staan mijn partner was er niet. Wij deden gewoon door. Let op, ik ben iemand die z'n slaap nodig heeft en ik was niet vermoeid op het werk met 5 uren slaap. Ik ging als een trein, voor mijn ménage!
Tot ik 2 jaar geleden begon te sukkelen met m'n hart. 12 extrasystolen per minuut. Een normaal mens heeft er 6 per dag en dat voelt men zelfs niet. Ik was elke systole gewarig. Na onderzoeken in 't ziekenhuis bleek een chronisch slaaptekort en stress de grote boosdoener. Het feit dat ik nogal een perfectionist ben en moeilijk kan relativeren heeft er ook mee te maken. Ik heb serieus moeten loslaten als het aankomt op een proper huis bijvoorbeeld.
En toch kijk ik positief terug naar die periode. Ik mag van geluk spreken dat ik 2 gezonde kinderen heb die ik mag opvoeden en dat ik de middelen had om van ons huis een droomhuis te maken. En dat allemaal samen met de vrouw van m'n leven.
Mijn jongste heeft vorig jaar een tijdje kindjes gebeten. Maar die had het heel moeilijk wanneer kindjes te dicht in zijn persoonlijke ruimte kwamen wanneer het hem niet aanstond (die dan een beetje duwen en trekken of op hem liggen) die was toen wel al 4-4,5 dus we hebben daar wel een paar keer over gepraat en duidelijk gemaakt dat dat bijten niet de goeie reactie is (wel weggaan, tegen de juf zeggen) en dat kwam toch goed binnen, heeft dat daarna toch ook niet echt nog gedaan.
Spector
Well-known member
Hij is deze morgen behoorlijk vertrokken na een bloemlezing van mezelf. Ben eens benieuwd of het vandaag beter zal zijn.
De moeilijkheid ligt hier dan hij net de 3j gepasseerd is en dat het wss nog niet echt binnenkomt.
Maar er is hoop! haha
taste like summer
Active member
Iemand tips voor de groentepap vlotter te laten gaan? Hier spuugt hij elke keer de helft terug uit. Zijn melk krijgt hij altijd uit de koelkast, misschien wilt hij geen warme groentepap? Hoe lang duurde het bij jullie voor die groentepap goed ging?
Michel Drets
Well-known member
Hier ging die vroeger ook beter koud als warm binnen.
Was ook heel erg makkelijk vooral
.Nu eet die gewoon elke keer met ons mee.
pardal
Well-known member
Van die blauw schelpen? Als ge een zandbakk in hout wilt is het ofwel goedkoop maar rommel ofwel degelijk maar duur, dat was toch mijn ervaring)
Buiten/modderkeuken hebben we gekocht bij iemand die dit na zijn uren deed.
Can agree.
Hier een "middenmodel" qua prijs maar dat is belachelijk zacht hout dat op niks trekt.
