Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Het is niet gemakkelijk, veel mensen slaan helemaal toe van de paniek of durven geen initiatief nemen. Ik heb ook al 2x cursus EHBO gevolgd, maar dat in de praktijk omzetten als er echt iets gebeurt, ik hoop dat mij dat lukt als ik dit ooit in het openbaar tegenkom.
 
phew. Held man! Wat een nachtmerrie.

Ik doe EHBO via het werk om deze reden, maar als me dat zou gebeuren, zou ik helemaal in paniek geraken en niet helder nadenken vrees ik. Straf gereageerd van u! Gelukkig met goede afloop.

Ik moet wel zeggen, ik was klaarwakker toen ik verder deed met de aperitief en merkte dat ik serieus aan 't schudden was toen ik de glazen volschonk.
 
Het is niet gemakkelijk, veel mensen slaan helemaal toe van de paniek of durven geen initiatief nemen. Ik heb ook al 2x cursus EHBO gevolgd, maar dat in de praktijk omzetten als er echt iets gebeurt, ik hoop dat mij dat lukt als ik dit ooit in het openbaar tegenkom.
Ik weet ook niet hoe ik zou reageren, want idd echt of les is een wereld van verschil, maar zo'n cursus kan alleen maar goed zijn. Ook al kun je niks doen door dichtslaan wanneer echt iets gebeurt.
 
Ik moet wel zeggen, ik was klaarwakker toen ik verder deed met de aperitief en merkte dat ik serieus aan 't schudden was toen ik de glazen volschonk.
Ja man, gelukkig is alles OK nu.

Ik herken het gevoel. Tijdens de zomer van 2022 gingen wij op vakantie met een 2 nachten tussenstop in een B&B met zwembad.
Onze oudste zoon kon ondertussen zwemmen, maar we hadden hem wel altijd in 't oog. Tot we zaten te ontbijten (op 6 meter van het zwembad) maar tussen ons en het zwembad de mensen van de B&B met hun zoon en kleinzoon stonden en ik plots gesplash en adem happen hoorde.

De jongste (met bandjes) werd door de oudste naar beneden getrokken omdat hij in paniek schoot. Ik ben zonder nadenken met kleren enal in dat zwembad gesprongen om die daar uit te halen alletwee, ik ben achteraf gewoon beginnen bibberen en bleiten, ik krijg nu nog tranen in mijn ogen als ik het aan het typen ben.
 
Die techniek heb ik ooit in een filmpje gezien op Youtube waar een agent een baby die aan het stikken was heeft kunnen redden. Bij baby's en jonge kinderen werkt de Heimlich methode niet goed.

't Manneke heeft een kwartier nodig gehad om te bekomen.

Gek hoe mensen toeklappen wanneer ze panikeren. 8 volwassenen stonden erop te kijken en wisten niet wat te doen. Achteraf hebben er toch ook enkele moeten bekomen.

En nu zit ik al 2 dagen met de gedachte: wat als ik alleen thuis was met de kinderen en ik even vlug naar boven was gegaan.
Het klopt inderdaad dat Heimlich niet goed werkt bij kinderen, enerzijds omdat het wel wat techniek vraagt en anderzijds ga je al hun ribben breken.
De techniek die jij hebt toegepast is waarschijnlijk iets minder "effectief", maar als het in 90% van de gevallen werkt en je hebt er geen speciale techniek voor nodig, is dat absoluut de beste keuze! (ook hier zo aangeleerd bij "EHBO voor baby's")

Die paniekreactie is iets gek, en zie je vaak terug komen. Ik heb mezelf zo eens serieus versloken op het werk, en van alle collega's was er eentje die wist wat te doen... Al de rest stond wat te staren.
 
Zaterdagavond serieus geschrokken.

We zaten met een hoop volk die kwam eten. Hadden een puntzakje snoep mee voor onze kindjes. M'n vrouw was druk bezig in de keuken en ik was de aperitief aan 't voorbereiden. Wij hebben een speelhoek in onze living. Daar staat o.a. een kindertafeltje met stoelen om aan te kleuren e.d. Mijn zoontje van 4 jaar zat daar te kleuren met z'n snoepjes naast hem.

Plots hoor ik tot in de keuken luid gebonk. Ik draai mij om en zie één van de volwassenen naast mijn zoon staan, helemaal in paniek, terwijl m'n zoon op tafel aan het slaan is. Ik zie extreme paniek in de ogen van mijn zoon en hoor niets van lawaai terwijl hij helemaal rood is. De volwassene in kwestie sloeg wat nonchalant op z'n rug en wist totaal niet hoe te reageren.

Ik heb letterlijk alles laten vallen en in 1 rechte lijn gespurt naar mijn zoontje, die van zijn stoel gerukt, gedraaid met hoofd weg van mij en op z'n buik horizontaal op m'n bovenbeen gelegd terwijl ik op zijn rug begon te 'slaan'. Slaan als in: gecontroleerde, stevige maar geen harde tikken.

Na 4 tikken valt er een snoep de grootte van een druif uit zijn keel, helemaal in wit slijm en begint hij heel hard te wenen. Eens ik hem hoorde wenen wist ik dat het goed zat.

Die techniek heb ik ooit in een filmpje gezien op Youtube waar een agent een baby die aan het stikken was heeft kunnen redden. Bij baby's en jonge kinderen werkt de Heimlich methode niet goed.

't Manneke heeft een kwartier nodig gehad om te bekomen.

Gek hoe mensen toeklappen wanneer ze panikeren. 8 volwassenen stonden erop te kijken en wisten niet wat te doen. Achteraf hebben er toch ook enkele moeten bekomen.

En nu zit ik al 2 dagen met de gedachte: wat als ik alleen thuis was met de kinderen en ik even vlug naar boven was gegaan.
Ik heb dat ook meegemaakt met mijn dochter die iets ouder dan een jaar was en aan het verstikken was in een stuk fruit. Héél beangstigend, maar ik heb toen instinctief gereageerd zoals jij en dat stuk is er ook uitgevallen. Als ik mijn dochter zie schranzen spookt dat beeld nog altijd door mijn hoofd.
 
Het is niet gemakkelijk, veel mensen slaan helemaal toe van de paniek of durven geen initiatief nemen. Ik heb ook al 2x cursus EHBO gevolgd, maar dat in de praktijk omzetten als er echt iets gebeurt, ik hoop dat mij dat lukt als ik dit ooit in het openbaar tegenkom.
Over dat tweede: als je zelf helder genoeg bent: mensen expliciet aanspreken ze zeggen wat te doen. Da's dan precies een instant knip waar het licht aan gaat en ze weer functioneren.

Ik zou ook niet weten hoe ik zou reageren. Eén keer een nood/ongeval gezien en daar toen kalm gebleven maar daar waren m'n eigen kinderen niet bij betrokken. Geen idee of ik zou kalm zou blijven als er één van m'n bengels bij betrokken zou zijn.
 
Niet normaal hè. Kerstavond 2022 hadden wij iets gelijkaardig. Ik was onze dochter fruitpap aant geven (toen nog gemixt) een zeer klein stukje appel dat blijkbaar niet goed gemixt was zat vast en ze begon te stikken. Seconden voelden als uren. De vriendin meteen de ambulance gebeld maar (logisch) ook in alle staten en blokkeren, geraakte niet uit haar woorden, ons adres vergeten etc.

Heel even dacht ik dat we onze dochter kwijt waren. Ze werd helemaal blauw, bloedvaten in haar gezicht gesprongen en maakte geen geluid meer. Ook op dezelfde manier blijven kloppen en toen kwam er plots een gigantische prop slijm uit en kon ze wat lucht happen. Stukje appel zelf is er pas uit geraakt int ziekenhuis.

Tot op vandaag nog steeds stress als ze appel eet. Oprecht het engste dat ik tot nu toe in mijn leven heb meegemaakt.

Blij dat het goed is afgelopen
Ja man, gelukkig is alles OK nu.

Ik herken het gevoel. Tijdens de zomer van 2022 gingen wij op vakantie met een 2 nachten tussenstop in een B&B met zwembad.
Onze oudste zoon kon ondertussen zwemmen, maar we hadden hem wel altijd in 't oog. Tot we zaten te ontbijten (op 6 meter van het zwembad) maar tussen ons en het zwembad de mensen van de B&B met hun zoon en kleinzoon stonden en ik plots gesplash en adem happen hoorde.

De jongste (met bandjes) werd door de oudste naar beneden getrokken omdat hij in paniek schoot. Ik ben zonder nadenken met kleren enal in dat zwembad gesprongen om die daar uit te halen alletwee, ik ben achteraf gewoon beginnen bibberen en bleiten, ik krijg nu nog tranen in mijn ogen als ik het aan het typen ben.
Dat zijn beiden zo'n verhalen die mij angst inboezemen maar tegelijkertijd ook nog eens wakker schudden. Met kinderen moet je gewoon altijd heel alert zijn. 't Is snel gebeurd.

M'n grootvader is destijds z'n broertje verloren doordat die is beginnen stikken in een stukje boon tijdens het eten. ELKE keer wij op bezoek gingen bij mijn overgrootvader kwam dat verhaal naar boven. Die mens was 80+ en altijd: 'geef geen harde snoepen aan jullie kindjes hé, want...'

Enkele jaren geleden is er een kindje gestorven doordat hij is beginnen stikken in een stukje pannenkoek op een overvolle terras ergens in Frankrijk. Ouders compleet in paniek, omstaanders wisten ook niet wat te doen. Dat artikel is mij altijd bijgebleven, vandaar dat ik dat Youtube filmpje zo heb onthouden.

Wat betreft de paniek: toen m'n vrouw nog in het ziekenhuis werkte en op het OK/VK stond, had ze soms te maken met noodgevallen waarbij het leven van de moeder of baby in gevaar kwamen. Ze werd altijd geprezen voor haar koelbloedigheid en heldere geest tijdens zo'n situaties. Maar als er thuis iets is met onze kinderen slaat ze in paniek. Heel vreemd.
 
Dat zijn beiden zo'n verhalen die mij angst inboezemen maar tegelijkertijd ook nog eens wakker schudden. Met kinderen moet je gewoon altijd heel alert zijn. 't Is snel gebeurd.
Jep. Ik snap zelfs ergens mensen als hun eerste gedacht bij het lezen van mijn verhaal was dat ik godverdomme beter moest opletten, maar dat is zo gemakkelijk gezegd he. Je kan ze gewoon niet 24/24 in 't oog houden, dat kan trouwens ook gewoon niet de bedoeling zijn want dan leren ze denk ik gewoon veel minder op zichzelf dingen ontdekken.

Het is gewoon niet makkelijk, ik ben al lang blij dat ik op tijd doorhad wat er aan het gebeuren was.
 
Zaterdagavond serieus geschrokken.

We zaten met een hoop volk die kwam eten. Hadden een puntzakje snoep mee voor onze kindjes. M'n vrouw was druk bezig in de keuken en ik was de aperitief aan 't voorbereiden. Wij hebben een speelhoek in onze living. Daar staat o.a. een kindertafeltje met stoelen om aan te kleuren e.d. Mijn zoontje van 4 jaar zat daar te kleuren met z'n snoepjes naast hem.

Plots hoor ik tot in de keuken luid gebonk. Ik draai mij om en zie één van de volwassenen naast mijn zoon staan, helemaal in paniek, terwijl m'n zoon op tafel aan het slaan is. Ik zie extreme paniek in de ogen van mijn zoon en hoor niets van lawaai terwijl hij helemaal rood is. De volwassene in kwestie sloeg wat nonchalant op z'n rug en wist totaal niet hoe te reageren.

Ik heb letterlijk alles laten vallen en in 1 rechte lijn gespurt naar mijn zoontje, die van zijn stoel gerukt, gedraaid met hoofd weg van mij en op z'n buik horizontaal op m'n bovenbeen gelegd terwijl ik op zijn rug begon te 'slaan'. Slaan als in: gecontroleerde, stevige maar geen harde tikken.

Na 4 tikken valt er een snoep de grootte van een druif uit zijn keel, helemaal in wit slijm en begint hij heel hard te wenen. Eens ik hem hoorde wenen wist ik dat het goed zat.

Die techniek heb ik ooit in een filmpje gezien op Youtube waar een agent een baby die aan het stikken was heeft kunnen redden. Bij baby's en jonge kinderen werkt de Heimlich methode niet goed.

't Manneke heeft een kwartier nodig gehad om te bekomen.

Gek hoe mensen toeklappen wanneer ze panikeren. 8 volwassenen stonden erop te kijken en wisten niet wat te doen. Achteraf hebben er toch ook enkele moeten bekomen.

En nu zit ik al 2 dagen met de gedachte: wat als ik alleen thuis was met de kinderen en ik even vlug naar boven was gegaan.

Respect.

Ik heb ooit mijn broer stuipend in coma zien gaan en ik ben, tot groot ongenoegen van mezelf, één van die "verstijvers". Heel bizar gevoel. Zelfs de mug bellen kon ik niet meer.
Gelukkig waren mijn vader en mijn andere broer daar. Het is allemaal goed gekomen, maar ik heb me daar nog lange tijd schuldig over gevoeld.

Dat belooft voor als er ooit iets mijn kinderen zou overkomen...
 
vorige week maandag voor een gesloten deur van de opvang gestaan.
Veel zieke tegelijk en dus te weinig begeleiders.
En omdat we die dag later waren hadden we pech.
Omdat ze pas laat op de avond hebben laten weten wanneer de dochter haar groep toe ging zijn hadden we al vanalles geregeld.
De dochter dus hele week naar mijn schoonouders.
Da kind heeft zich daar geamuseerd en ons totaal niet gemist :p
Ondertussen liet de opvang weten dat haar groep maandag ook toe ging zijn...
Dus wij dan weer opvang geregeld, maar dan bij mijn ouders.
Wederom, ons totaal niet gemist :p
Alle grootouders wel doodop.
Waar er anders soms (gelukkig niet zoveel) wel eens ongevraagd advies gegeven werd denk ik dat ze nu wel een diep respect hebben voor ons :p

Dit weekend is ze ook weer weg om te logeren, stond al lang ingepland...
En dan willen mijn broer en schoonzus ook eens dat ze komt logeren...
 
Amai dat zou hier een ramp zijn :laugh: voor zo een zaken zou ik ook graag een terugval netwerk hebben.

Hier ook nog steeds veel afwezige in de crèche, wordt precies erger en erger.
 
Gisteren naar CLB geweest met mijn driejarige dochter. Viel allemaal wel mee, maar haar linkeroog was toch niet zo goed in de oogtest waar ze symbolen moest aanduiden. Ofwel was het een concentratieprobleem, ofwel is het effectief een minder scherp oog. Dus we gaan ermee naar de oogarts moeten. Een bril is geen ramp en ook wel noodzakelijk om geen leerachterstand op te lopen indien ze niet goed ziet. Hopelijk is het echter niets. Ik moest vanaf het vierde leerjaar ook een bril dragen en schakelde over naar lenzen na het middelbaar.
 
Gisteren naar CLB geweest met mijn driejarige dochter. Viel allemaal wel mee, maar haar linkeroog was toch niet zo goed in de oogtest waar ze symbolen moest aanduiden. Ofwel was het een concentratieprobleem, ofwel is het effectief een minder scherp oog. Dus we gaan ermee naar de oogarts moeten. Een bril is geen ramp en ook wel noodzakelijk om geen leerachterstand op te lopen indien ze niet goed ziet. Hopelijk is het echter niets. Ik moest vanaf het vierde leerjaar ook een bril dragen en schakelde over naar lenzen na het middelbaar.
Probeer de afspraak voormiddag in te plannen als dat gaat.
Hier had ik laatst een afspraak voor de zoon bij de oogarts op vrijdag direct na school en één oog (zijn normaal goed oog) scoorde toen opeens merkbaar zwakker. Twee weken later terug kunnen gaan in de voormiddag en toen scoorde dat oog weer normaal.
Volgens de oogarts lag het aan vermoeidheid en concentratieproblemen. :)
 
Gisteren naar CLB geweest met mijn driejarige dochter. Viel allemaal wel mee, maar haar linkeroog was toch niet zo goed in de oogtest waar ze symbolen moest aanduiden. Ofwel was het een concentratieprobleem, ofwel is het effectief een minder scherp oog. Dus we gaan ermee naar de oogarts moeten. Een bril is geen ramp en ook wel noodzakelijk om geen leerachterstand op te lopen indien ze niet goed ziet. Hopelijk is het echter niets. Ik moest vanaf het vierde leerjaar ook een bril dragen en schakelde over naar lenzen na het middelbaar.

Probeer de afspraak voormiddag in te plannen als dat gaat.
Hier had ik laatst een afspraak voor de zoon bij de oogarts op vrijdag direct na school en één oog (zijn normaal goed oog) scoorde toen opeens merkbaar zwakker. Twee weken later terug kunnen gaan in de voormiddag en toen scoorde dat oog weer normaal.
Volgens de oogarts lag het aan vermoeidheid en concentratieproblemen. :)
Hm. Vreemd dat de oogarts dat dan zo test.
Onze oogarts legde ons net uit dat kinderen uit zichzelf heel zwaar kunnen compenseren/corrigeren, wat net ervoor zorgt dat je daardoor vaak slechte resultaten krijgt. Daarom krijgen om de x-tijd onze kinderen bij de oogarts druppels in hun ogen waardoor ze niet kunnen compenseren, pas dan kunnen ze beter testen hoe goed/slecht hun ogen eigenlijk zijn.

Ik heb dat hier al vaker herhaald, ik raad elke ouder aan om gewoon voor de zekerheid rond hun 3 jaar eens naar een oogarts te gaan (liefst eentje die gespecialiseerd is in of toch veel voeling heeft met kinderen). Hoe vroeger je erbij bent, hoe beter.
De onze (in Putte bij Mechelen) pakt normaal bv. op woensdag enkel afspraken aan voor kinderen.
 
Hm. Vreemd dat de oogarts dat dan zo test.
Onze oogarts legde ons net uit dat kinderen uit zichzelf heel zwaar kunnen compenseren/corrigeren, wat net ervoor zorgt dat je daardoor vaak slechte resultaten krijgt. Daarom krijgen om de x-tijd onze kinderen bij de oogarts druppels in hun ogen waardoor ze niet kunnen compenseren, pas dan kunnen ze beter testen hoe goed/slecht hun ogen eigenlijk zijn.

Ik heb dat hier al vaker herhaald, ik raad elke ouder aan om gewoon voor de zekerheid rond hun 3 jaar eens naar een oogarts te gaan (liefst eentje die gespecialiseerd is in of toch veel voeling heeft met kinderen). Hoe vroeger je erbij bent, hoe beter.
De onze (in Putte bij Mechelen) pakt normaal bv. op woensdag enkel afspraken aan voor kinderen.
Wel ja, het kan nooit geen kwaad om eens langs te gaan bij een oogarts. Maar je geraakt niet overal zomaar binnen "voor de zekerheid", al zal je via de huisarts wel een doorverwijsbrief kunnen krijgen.
 
Hm. Vreemd dat de oogarts dat dan zo test.
Onze oogarts legde ons net uit dat kinderen uit zichzelf heel zwaar kunnen compenseren/corrigeren, wat net ervoor zorgt dat je daardoor vaak slechte resultaten krijgt. Daarom krijgen om de x-tijd onze kinderen bij de oogarts druppels in hun ogen waardoor ze niet kunnen compenseren, pas dan kunnen ze beter testen hoe goed/slecht hun ogen eigenlijk zijn.
Goh we gaan al sinds zijn twee jaar na de oogarts omwille van een lui oogje en een operatie. Dus om de 6 maanden zitten we daar (op verschillende tijdstippen al) en nu was het een nieuwe oefening (geen symbolen meer maar de richting van de beentjes zeggen) en voor de eerste keer scoorde zijn goed oog opeens minder goed. En daarom dan twee later de nieuwe test voormiddag. Ze weet het dan aan het vrijdagnamiddag moment en te afgeleid zijn. 🤷 Het druppelen wordt hier ook gedaan. En ook elke keer in dat toestel naar het huisje kijken.

Wel ja, het kan nooit geen kwaad om eens langs te gaan bij een oogarts. Maar je geraakt niet overal zomaar binnen "voor de zekerheid", al zal je via de huisarts wel een doorverwijsbrief kunnen krijgen.
Wij zijn zonder doorverwijsbrief gewoon kunnen gaan. Ik had het ziekenhuis gebeld en daar gevraagd achter een oogarts die met kinderen werkt. Paar weken wel moeten wachten maar ik vond het nog vlot gaan.
 
Terug
Bovenaan