Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ik lees toch met enige jaloezie die verhalen over lezen/voorlezen. Daarnet nog eens geprobeerd: stilzitten is een no go, twee flapjes wil ze nog wel omslaan maar dan moet ze het boek vasthebben en ermee wandelen/gooien, en na enkele minuten gaat ze terug met wat anders spelen en negeert ze het (en de persoon die voorleest).
Same. Hij is nu 17 maand en neemt ook altijd het boekje zelf vast om te beginnen bladeren, of in 1-2 keer naar het einde van het boekje te gaan. Ik moet er wel eens terug aan beginnen om daar een gewoonte van te maken 's avonds, al is het maar als deel van het ritueel en ooit zal dat wel 'echt' voorlezen worden verwacht ik.
Verder kan die soms ook lange tijd bezig zijn met al zijn boekjes uit te halen, even in kijken, weggooien, volgend boekje nemen met dit als resultaat: boekjes. Echt fantastisch om te zien. Deels zijn eigen boekjes, deels uit de bib. Toch al een paar keer de plakband mogen bovenhalen :D

Hij is zich nu ook ongeveer een maand wat zelf aan het optrekken, ook aan meer en meer dingen. Sinds een week beetje opzij shufflen aan/in de zetel ook. Blij dat dat eindelijk ook wat komt.
Qua woordjes wel nog niets, maar je merkt wel dat hij allerlei klanken aan het oefenen is.

En intussen lijkt het huilen/krijsen bij in bed leggen 's avonds ook weer voorbij gelukkig.
 
Same. Hij is nu 17 maand en neemt ook altijd het boekje zelf vast om te beginnen bladeren, of in 1-2 keer naar het einde van het boekje te gaan. Ik moet er wel eens terug aan beginnen om daar een gewoonte van te maken 's avonds, al is het maar als deel van het ritueel en ooit zal dat wel 'echt' voorlezen worden verwacht ik.
Verder kan die soms ook lange tijd bezig zijn met al zijn boekjes uit te halen, even in kijken, weggooien, volgend boekje nemen met dit als resultaat: boekjes. Echt fantastisch om te zien. Deels zijn eigen boekjes, deels uit de bib. Toch al een paar keer de plakband mogen bovenhalen :D

Hij is zich nu ook ongeveer een maand wat zelf aan het optrekken, ook aan meer en meer dingen. Sinds een week beetje opzij shufflen aan/in de zetel ook. Blij dat dat eindelijk ook wat komt.
Qua woordjes wel nog niets, maar je merkt wel dat hij allerlei klanken aan het oefenen is.

En intussen lijkt het huilen/krijsen bij in bed leggen 's avonds ook weer voorbij gelukkig.
17 maand is nog jong he.. Aandachtspanne is nog niet groot.
 
Ik lees toch met enige jaloezie die verhalen over lezen/voorlezen. Daarnet nog eens geprobeerd: stilzitten is een no go, twee flapjes wil ze nog wel omslaan maar dan moet ze het boek vasthebben en ermee wandelen/gooien, en na enkele minuten gaat ze terug met wat anders spelen en negeert ze het (en de persoon die voorleest).
Zeker dat ze niets oppikt? Niet elk kind wil stilzitten bij een boekje lezen.

Evengoed vangt ze wel dingen op als je het voorleest.

Ik weet dat ik zelf als kind heel graag luisterde naar sprookjes van een casette (voor de ouderen onder ons Sien vertelt) terwijl ik met Lego speelde/ iets anders deed.
 
Mijn dochter luistert wel graag naar verhaaltjes, al is de aandachtspanne niet altijd even groot. Hopelijk leest ze later even graag als ik, maar dat zal afwachten worden.
 
Als ouder van een vier maand oud kind dat 's nachts elk uur wakker wordt; het is geen afgunst, gewoon wallen tot aan mijn kin. :sleep:
Ter info:
Als je gaat vergelijken met de statistieken over wanneer kinderen "doorslapen". De definitie van doorslapen is 5u aan een stuk slapen.

Onze dochter heeft gisteren van 18u tot 23u geslapen en van 4u tot 7u. Dat is dus volgens de definitie een doorgeslapen nacht he.
 
Als ouder van een vier maand oud kind dat 's nachts elk uur wakker wordt; het is geen afgunst, gewoon wallen tot aan mijn kin. :sleep:
Bij mij wordt de jongste 3 en dat is nog elk uur vandat. Wij zitten in die fase al 5 jaar in. De oudste hoorde ik pas op haar 4 niet meer eens ze in bed ligt.

Zijn dagen bij dat ik gewoon als een zombie rondloop
 
Ter info:
Als je gaat vergelijken met de statistieken over wanneer kinderen "doorslapen". De definitie van doorslapen is 5u aan een stuk slapen.

Onze dochter heeft gisteren van 18u tot 23u geslapen en van 4u tot 7u. Dat is dus volgens de definitie een doorgeslapen nacht he.
Klinkt echt slopend. Ik dacht dat jullie eindelijk "vertrokken" waren, om het zo te zeggen.
 
Klinkt echt slopend. Ik dacht dat jullie eindelijk "vertrokken" waren, om het zo te zeggen.
Dat was ook zo, en nu niet meer :p
Nu vannacht was wel een uitzondering, geen idee waarom... Maar het doorslapen tot 's morgens is al wel weer FF geleden ondertussen.

Al vind ik het in bed steken momenteel slopender. We leggen ze ook in bed en sluipen dan buiten, alleen duurt dat 1,5u voor je kan buiten sluipen.
 
Onze dochter heeft gisteren van 18u tot 23u geslapen en van 4u tot 7u. Dat is dus volgens de definitie een doorgeslapen nacht he.
Zou voor mijn vriendin al de hemel zijn, die uren :p Vijf uur aan een stuk slapen heeft ze al sinds de geboorte niet gekunnen.

Bij mij wordt de jongste 3 en dat is nog elk uur vandat. Wij zitten in die fase al 5 jaar in. De oudste hoorde ik pas op haar 4 niet meer eens ze in bed ligt.

Zijn dagen bij dat ik gewoon als een zombie rondloop
Djeezes; dat is pas slopend. Kruip je dan ook uit bed elke keer als je die hoort?
 
Slaaptekort zorgt voor geheugenverlies denk ik
Duidelijk niet bij iedereen!
images
 
En dan glijdt de discussie af naar het onderwerp: waarom gaan mensen met huilbaby's voor een tweede kind? :p
Het gameplan was 2 of 3 kinderen.

Op een bepaald moment hadden we zoiets van: nu trekken we gewoon door en bijten de zure appel in twee. Dat was de periode dat ik 4-5u per nacht sliep en we 8x moesten opstaan. Ik heb nog een dagboek liggen van ons eerste die we van de kinderarts moesten invullen. Telkens ons dochter weende/tierde moesten we die tijdspanne noteren. Dagen van 16 uren wenen/tieren van de 24u waren geen uitzondering.

Die periode heeft me uiteindelijk ingehaald wanneer ik het fysiek begon te bekopen. Ook m'n vrouw is er niet ongehavend uitgekomen. Maar goed, we did it.

Een 3de lag tot enkele maanden terug nog steeds op tafel.

We hebben de poten van die tafel weggeschopt.
 
En dan glijdt de discussie af naar het onderwerp: waarom gaan mensen met huilbaby's voor een tweede kind? :p
Hier heeft dat 5 jaar geduurd, maar zo blij dat het niet bij eentje gebleven is. Zoveel meer dynamiek in huis. En een enig kind is toch al rap een verwend kind. Gewoon omdat het alle aandacht al rap kan opeisen.
 
Hier is de knoop ook doorgehakt geweest om voor een tweede te gaan ondanks het feit dat de eerste een huilbaby was en we er een zeer intensieve periode op hebben zitten.

Ondertussen 6,5 maand zwanger. Prepare for the worst, hope for the best zekers. Ik word in ieder geval goed psychologisch ondersteund, dat is al een heel verschil ten opzichte van de eerste keer.
 
Zondag gaan we naar mijn petekind, die een buitenzwembad hebben, en ik vertelde dat zonet aan mijn 6 jarige dochter:

Dochter: JOOOOOOOOAAAAAAAH!! ... :thinking:Maar papa hebben die wel een warmtepomp?:thinking:
Ik: Eeeeeuhm ik weet niet, ik denk het wel, waarom?
Lina: Ah zodat hun zwembad warm genoeg is om in te zwemmen hé


Ten eerste: Lol, grappig dat dat het eerste is waar die aan denkt.
Ten tweede: Waar de fuck kent die het concept warmtepomp voor een zwembad van 🤣.

Wij voeden dus duidelijk een toekomstige BG-ster op!!!
 
Laatst bewerkt:
onze bijna 2 jarige slaapt nog altijd in bij ons in bed. Laatste 3 weken hebben we ze zelf niet in haar eigen bedje gelegd naast ons bed.
En ik zou eigenlijk niet anders willen.
Die slaapt van 20u-21u tot 7 a 8u
We zitten er wel ongeveer 45min bij tot z slaapt.

Muziek helpt hier. Sinds haar geboorte hebben we een afspeellijst met rustige muziek.
 
Bij mij wordt de jongste 3 en dat is nog elk uur vandat. Wij zitten in die fase al 5 jaar in. De oudste hoorde ik pas op haar 4 niet meer eens ze in bed ligt.

Zijn dagen bij dat ik gewoon als een zombie rondloop
Daarom begin ik echt niet aan een tweede. Stel u voor dat we met een tweede monster zitten dat ook zo is😵
 
Terug
Bovenaan