Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Maar dan beginnen ze 's nachts te bellen om ze te komen halen bij een fuif. En dat gaat nog enkele jaren door tot ze ... zelf kinderen maken en die doodleuk bij je komen afzetten omdat ze 's nachts niet meer kunnen slapen.

De cirkel is rond. Kinderen zijn een vloek. :unsure:
Uw leven is voorbij van zodra ge ze hebt. Maar het geeft ook mooie momenten. Soms. :lol: nee ik klaag niet. Maar ik kan niet ontkennen dat 2 jonge kinderen in huis wel een aanslag is op je leven. Ben wel blij dat ik uit de babyfase ben. Die fase is werkelijk niks voor mij. En na 2 : nooit meer

Mijn directe collega die naast mij aan de bureau zit heeft de kinder droom al opgegeven door mijn constant gevloek erop en gewissel van uren omdat ze weer eens ziek zijn. Die heeft het al gezien :lol:
 
Ja, die tijd van binnensluipen is toch lang voorbij. Ik kan hier perfect zien wanneer iemand thuisgekome is :biglaugh:.
Hehe gelukkig had een doorsnee gezinswoning nog geen camerasysteem toen wij jong waren... Al was ik natuurlijk voorbeeldige altijd op tijd thuis! (Mijn zus daarentegen...🙈)
 
Kheb meermaals geprobeerd bij de jongste, een aantal keer zelfs na 1 dag opgegeven Als die er zich niets van aantrekt dat hij iets doet en het compleet negeert ist duidelijk nog niet de moment :v. Als er wel enige erkenning is van 'oei' of 'dit vind ik niet leuk' bij een natte broek is er al meer aanwijzing dat het wel eens zou lukken.

Weet de crèche dat je dit ging proberen? Hopelijk lukt het om er goeie afspraken over te maken.
We hebben hen deze morgen gezegd en dus gevraagd haar ook op het potje te (proberen) laten gaan en .... ja hoor :clap: toch een paar keer een plasje op het potje daar. Wel nog met pamper aan tussendoor daar. Maar als ze ondervinden dat ze het echt wel snapt en er ook droge pampers zijn (wat het geval was), mag ze ook daar gewoon in onderbroekje. Dus als we zo doorgaan kan dit sneller dan verwacht zelfs gaan.
Gek genoeg vind ik dit al de grootste stap in haar hele leven. Meer dan leren stappen of de eerste woordjes /contact. Mss omdat dit ook de (voorlopig) meeste impact heeft op alles en iedereen.
 
Ik lach mij letterlijk elke dag een breuk met mijn dochter.
Wat daar allemaal uitkomt :LOL: En ze begint echt zo trekken van de mama over te nemen, inclusief manier van praten, haar woorden overnemen,...

Je denkt voor dat je kinderen hebt "amai, wat zie ik mijn vrouw/man/vriend/vriendin toch zo graag" en dan komen er kinderen en besef je dat dat peanuts was t.o.v. het gevoel dat je hebt bij je kinderen :love2:
 
Ik heb het lang niet willen toegeven maar sinds de kinderen er zijn is oudjaar toch echt verworden tot een verplicht nummertje waar mijn vrouw en ik (maar vooral mijn vrouw) al wekenlang tegenop kijken.

We zitten in een bende van 5 koppels waarvan iedereen intussen kinderen heeft. Voor 2 koppels is het weliswaar hun eerste oudjaar met kinderen. Maar "we" blijven gewoon doen alsof er nog steeds geen kinderen zijn:
- Pas afspreken tegen aperitieftijd (18u) dus de kinderen kunnen maar een uurtje spelen en er moet al gegeten worden en voorbereidingen getroffen om ze in bed te steken. Meestal moeten ze nog wat ontdooien, dus komt er voor hen nooit een leuke fase.
- Iedereen blijft slapen, met een steeds groter logistiek probleem tot gevolg. Een heel gezeul met bedden, matrassen en ander slaapgerief. Wie krijgt welke kamer? De ene wil zus. De ander wil zo. Een psychologisch trekken en sleuren.
- Slapen allemaal dicht op elkaar dus heel onrustige nacht
- Gedurende de avond een constant spanningsveld tussen amusement en plezier, maar toch niet te luid (lachen, muziek, roepen, vuurwerk, ...) om de kinderen niet wakker te maken.
- Etc.

Echt een hel wanneer uw kinderen de enigen zijn die zo slecht (in)slapen.

En ikzelf kan dat nog wel een beetje plaatsen en relativeren. Maar mijn vrouw kan daar echt op flippen. Dus voor mij wordt het ook weer een avond tussen hamer en aambeeld: enerzijds mij ook wat proberen amuseren samen met de vrienden maar anderzijds toch proberen ook de groep wat in te tomen en rekening doen houden met onze slechte slapers. En op het einde van de avond zal ik voor niemand goed gedaan hebben: de partypooper voor mijn vrienden en de slechte echtgenoot voor mijn vrouw.

Joepie. Feest.
En dan 1 januari naar de grootouders :ROFLMAO:
Wij vieren niets op oudjaar.
Wij zijn met 3 thuis, eten iets lekker en kruipen op tijd in ons bed (soms toch, dit jaar hebben we godvergeten gebinched tot middernacht)
 
"Lichtje aan"
Dat is al de zin van deze vakantie die ik niet meer kan horen.
Wij hebben lampen in de slaapkamer die je kan dimmen.
En als ik die durf wat te dimmen als ze nog wakker is is het van dat.
"Lichtje aan", duizend keer.
Zelf al doe ik het uit en dan weer aan, "Lichtje aan"
Of als ik het haar zelf laat doen :help:

Hier al 1 keer succesvol op het potje gegaan.
We proberen het niet echt. Soms gaat ze erop, en als ze er echt zin in heeft doen we haar broekje uit.
Maar wel laaiend enthousiast, direct oma en opa gebeld :p
 
"Lichtje aan"
Dat is al de zin van deze vakantie die ik niet meer kan horen.
Wij hebben lampen in de slaapkamer die je kan dimmen.
En als ik die durf wat te dimmen als ze nog wakker is is het van dat.
"Lichtje aan", duizend keer.
Zelf al doe ik het uit en dan weer aan, "Lichtje aan"
Of als ik het haar zelf laat doen :help:

Hier is het ook zo, maar vooral de lichtjes van de kerstboom. Dat wordt wat als die weg is. :p
 
Die van ons geeft precies soms al aan wanneer ze kaka heeft gedaan. Benieuwd of ze dat echt al weet of dat het op geluk is.
 
Ergens naartoe.
Eens gaan zwemmen misschien. Ik vermoed dat de binnenspeeltuinen eerder voor iets grotere kinderen zijn
Afzetten bij oma en opa 🤣 vinden ze beiden leuk.

Wij gaan er mee wandelen en naar provinciaal domein ongeacht het weer. Hij voelt het niet dat het weer slecht is. Gewoon goed aankleden.
 
Ergens naartoe.
Eens gaan zwemmen misschien.
Altijd een succes!
Ik vermoed dat de binnenspeeltuinen eerder voor iets grotere kinderen zijn
Absoluut, moeten ze eerder richting de 4j aan het gaan zijn.

Met die van ons gingen we bvb ook wel eens naar de aveve dan: bloemetjes kijken waarvan ze er eentje mocht kiezen om te kopen en naar de dieren (vissen, konijnen en hamsters) kijken, speelgoed voor de hond kijken en kiezen vindt ze nu aan 6j nog steeds top entertainment!

En in de namiddag ergens een koffie met gebakje gaan doen samen met haar, op een kindvriendelijke plek natuurlijk, vond ze ook super!
 
Hier ook over een dikke maand een zusje erbij voor de grotere broer van tegen dan 2 jaar. We zijn nu op zoek naar een duobuggy voor een baby en een kind van 2 jaar (13,5kg).

We vinden enkel maar duobuggy's terug waarbij de max draagkracht 15kg bedraagt. Iemand ervaring met soortgelijke buggy's en of die 15kg eerder een richtlijn is? We willen deze graag gebruiken tot ongeveer 20-25kg.

Budget is rond de €500.
Ik heb bewust gekozen voor een extra buggy i.p.v. een duobuggy.
2 zitjes naast elkaar lijkt me niet praktisch en 2 zitjes voor/achter elkaar lijkt me niet leuk voor het achterste kind dat niks ziet maar ook niet voor het voorste kind dat wss af en toe een schop in zijn rug krijgt.
Als je dan eens met 1 van de 2 apart op stap gaat (bv. omdat er 1 bij oma en opa logeert) zit je ook telkens aan die dubbele buggy vast.
Ons dochtertje van bijna 2 vind het ook leuk om zelf te stappen dus voor haar hoeven we de buggy niet per se telkens mee te hebben.
 
Wij zijn toch al enkele keren naar de binnenspeeltuin geweest sinds haar 18 maanden. En dan had ze zelfs al vooral interesse in het deel voor kleuters (3-6j) ipv het peuterdeeltje (0-3j).
Maar ik zou ook het zwembad aanraden. En gewoon eens meegaan naar de supermarkt. 'Karretje zitten' is hier ook een toppertje :p
 
Terug
Bovenaan