De "truuk" is ook om echt gemeend au te roepen (en dus echt luid) en niet "gespeeld". Kinderen beseffen over het algemeen heel goed dat verschil.Die van ons lacht ons vierkant uit als we au roepen.
Alhoewel het wel betert, nu komt ze een knuffel geven als ze ons in haar enthousiasme pijn doet.
In de hoek zetten gaat nog niet als ze zo jong zijn. Wij proberen haar uit haar spel te halen als ze ons pijn doet/iets doet wat ze niet mag en zetten haar desnoods even alleen op het einde van de gang (wij zijn in de buurt hé). Ze blijft daar niet zitten maar da's ook niet de bedoeling, ze moet gewoon beseffen dat er iets mis was.
Maar, dat bijten is ook een uiting van emotie, en je wil uw kind ook niet afleren om emotie te tonen...




Geen idee wanneer het gebeurd is, of het al gisterenavond was of pas doorheen de nacht. Na zijn haar goed te wassen blijft de geur er precies nog wel wat inhangen ook.
Ze komt binnen een paar keer terug, dus het was allemaal niet nodig.
