Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Die van ons lacht ons vierkant uit als we au roepen. :unsure:

Alhoewel het wel betert, nu komt ze een knuffel geven als ze ons in haar enthousiasme pijn doet.

In de hoek zetten gaat nog niet als ze zo jong zijn. Wij proberen haar uit haar spel te halen als ze ons pijn doet/iets doet wat ze niet mag en zetten haar desnoods even alleen op het einde van de gang (wij zijn in de buurt hé). Ze blijft daar niet zitten maar da's ook niet de bedoeling, ze moet gewoon beseffen dat er iets mis was.
De "truuk" is ook om echt gemeend au te roepen (en dus echt luid) en niet "gespeeld". Kinderen beseffen over het algemeen heel goed dat verschil.

Maar, dat bijten is ook een uiting van emotie, en je wil uw kind ook niet afleren om emotie te tonen...
 
De "truuk" is ook om echt gemeend au te roepen (en dus echt luid) en niet "gespeeld". Kinderen beseffen over het algemeen heel goed dat verschil.

Maar, dat bijten is ook een uiting van emotie, en je wil uw kind ook niet afleren om emotie te tonen...
Hier is het niet zozeer bijten maar uit enthousiasme in het gezicht pitsen. Vooral @Coolguy zijn gezicht ziet af, we hebben een vermoeden dat ze ook zijn stoppels wilt vastpakken. En ik kan u verzekeren dat hij echt au roept.
 
Hier is het niet zozeer bijten maar uit enthousiasme in het gezicht pitsen. Vooral @Coolguy zijn gezicht ziet af, we hebben een vermoeden dat ze ook zijn stoppels wilt vastpakken. En ik kan u verzekeren dat hij echt au roept.
Ja, nu grijpt ze nu regelmatig mijn lip vast, en dat doet ook verschrikkelijk veel pijn. Maar dan roep ik inderdaad dat dat veel pijn doet en dan laat ze wel los. Dan even rustig uitleggen dat het pijn doet en dat papa verdrietig wordt als ze hem pijn doet. Veel meer kan je niet doen.
 
Papa klimrek. En dan vooral die ellebogen en knieën extra hard gebruiken. En een herinnering dat die nagels eens dringend moeten worden geknipt.
Zijn lowkey buikspieroefeningen met een gewicht van +-13kg. Af en toe wel een voet vol in het klokkenspel, dat hoort er ook bij :unsure:
 
Dat dus. In mijn ideale wereld gaan we leuke dingen samen doen, maar in haar ideale wereld zit ze dan vooral op haar kamer. Ik wil er niet aan denken :)
De waarheid ligt ergens tussenin hoor. De 14-jarige zit hier idd véél meer op haar kamer dan ze vroeger deed, maar ze vindt het nog steeds belangrijk dat papa bij haar zit als ze zelf kookt, of kom bij ons in de tuin zitten om een praatje te maken. Soms zijn dat heel interessante gesprekken, soms is het "jullie zijn saai" en is ze weer weg.
 
Kinderen zijn een radicale breuk in je levensstijl en vroeg of laat ga je toch compromissen moeten maken en bepaalde doelen moeten bijstellen, tenzij je personeel hebt rondlopen die de zorgende taak van je overneemt maar dat is vandaag enkel voorbehouden voor mensen met enorm veel geld (en wil je dat ook?). Ik heb het daar soms ook moeilijk mee en ik denk dat ik mijn rol als vader in een later stadium beter kan spelen dan nu het geval is met een kleuter. Ik kijk enorm uit naar samen uitstappen maken naar museau en misschien zelfs een vader-dochter citytrip en in de diepte te gaan met discussies, maar dan over andere zaken dan uit te leggen waarom 5 bananen als ontbijt géén goed idee is.

Aan de andere kant: die ongelofelijke schattigheid van een kleuter versus een humeurige en door hormonen geplaagde tiener, da's ook wel een markant verschil.

De onze kan toch enorm genieten van natuurhistorische museums, ook astronomie en techniek doen het geweldig. Binnenkort ook het legermuseum es doen aan het jubelpark.
 
De onze kan toch enorm genieten van natuurhistorische museums, ook astronomie en techniek doen het geweldig. Binnenkort ook het legermuseum es doen aan het jubelpark.
Gisteren 2u in natuurhistorisch rondgelopen met mijn vijfjarige, was daar warm ook.
Vermoeiende 2 uren voor ons, voor meneer was het top. Zeker de dino's.
 
Gisteren 2u in natuurhistorisch rondgelopen met mijn vijfjarige, was daar warm ook.
Vermoeiende 2 uren voor ons, voor meneer was het top. Zeker de dino's.
Een vijfjarige snap ik wel, maar een bijna driejarige? Mijn dochter zou gewoon als een kieken zonder kop rondlopen zonder ergens bij stil te staan, haar kennende. :D
 
Een vijfjarige snap ik wel, maar een bijna driejarige? Mijn dochter zou gewoon als een kieken zonder kop rondlopen zonder ergens bij stil te staan, haar kennende. :D
Goh, hij deed dat ook wel voor een groot gedeelte. Wist niet waar eerst kijken 🤣
Vandaag wast al van ' ik wil terug'
Een keer in de winter manneke 🫣😜
 
Gisterenavond was hij hier wat andere geluiden aan het maken dan anders op de babyfoon, maar niets van huilen en was ook direct weer in slaap. Vannacht ook even een klein beetje gejammer, maar snel weer helemaal stil tot hij wakker werd op zijn gewone uur rond 6u30. Ik laat hem altijd nog wat liggen tot tegen 7u, maar het leek ook alsof hij gewoon terug in slaap was gevallen dus ik dacht "weer eens zien hoe cute hij wakker wordt!". Lag hem daar heel zielig in een ondergekotst bed :( Geen idee wanneer het gebeurd is, of het al gisterenavond was of pas doorheen de nacht. Na zijn haar goed te wassen blijft de geur er precies nog wel wat inhangen ook.
 
De onze kan toch enorm genieten van natuurhistorische museums, ook astronomie en techniek doen het geweldig. Binnenkort ook het legermuseum es doen aan het jubelpark.
Staat ook op't programma hier. De zoon is zot van ridders, denk dat we daar lang in die zaak gaan blijven hangen :)

Morgen een dagje dierentuin.
 
De waarheid ligt ergens tussenin hoor. De 14-jarige zit hier idd véél meer op haar kamer dan ze vroeger deed, maar ze vindt het nog steeds belangrijk dat papa bij haar zit als ze zelf kookt, of kom bij ons in de tuin zitten om een praatje te maken. Soms zijn dat heel interessante gesprekken, soms is het "jullie zijn saai" en is ze weer weg.
En dat is ook normaal, toch? Ik zat vroeger als puber ook héél vaak op mijn kamer en daar is op zich niets mis mee. Dat is je privéruimte en ik vind dat toch ook een belangrijk deel van ontwikkeling. Dat wil niet zeggen dat je geen band meer wil hebben met je ouders of dat er iets aan de hand is, maar dat je behoefte hebt om "op jezelf" te zijn. Als volwassen mens heb je die zogenaamde "me-time" toch ook nodig? De ene wat meer als de andere.

Een peuter of kleuter in huis betekent dat je die op elk moment dat die wakker is in 't oog moet houden of moet bezig houden, dat is ook best intens.
 
En dat is ook normaal, toch? Ik zat vroeger als puber ook héél vaak op mijn kamer en daar is op zich niets mis mee. Dat is je privéruimte en ik vind dat toch ook een belangrijk deel van ontwikkeling. Dat wil niet zeggen dat je geen band meer wil hebben met je ouders of dat er iets aan de hand is, maar dat je behoefte hebt om "op jezelf" te zijn. Als volwassen mens heb je die zogenaamde "me-time" toch ook nodig? De ene wat meer als de andere.

Een peuter of kleuter in huis betekent dat je die op elk moment dat die wakker is in 't oog moet houden of moet bezig houden, dat is ook best intens.
Gohja, ik heb toch al van wat oudere collega's gehoord dat de puberteit van hun kinderen zwaar was. Dit dan omdat ze een goede band hadden en veel dingen samen deden, en dit vrij plots gedaan was omdat de zoon/dochter geen interesse meer leek te hebben. Op dat moment wordt er al snel defensief gereageerd wanneer je als ouder/oude zak toch nog eens een activiteit wil plannen.

Ander leuk verhaal was knallende ruzie omdat na tegenvallende schoolresultaten de zoon niet op een grote groepsvakantie mocht. Wat later dan bleek zoonlief een wiethandel opgezet te hebben met die bijkomende vrije tijd :unsure:
 
En dat is ook normaal, toch? Ik zat vroeger als puber ook héél vaak op mijn kamer en daar is op zich niets mis mee. Dat is je privéruimte en ik vind dat toch ook een belangrijk deel van ontwikkeling. Dat wil niet zeggen dat je geen band meer wil hebben met je ouders of dat er iets aan de hand is, maar dat je behoefte hebt om "op jezelf" te zijn. Als volwassen mens heb je die zogenaamde "me-time" toch ook nodig? De ene wat meer als de andere.

Een peuter of kleuter in huis betekent dat je die op elk moment dat die wakker is in 't oog moet houden of moet bezig houden, dat is ook best intens.
Ja daarmee dat ik zei, 't is niet dat een puber van de één op de andere dag niks meer met de ouder te maken wil hebben.
 
Da's een "angst" die je moet overwinnen, maar zoals je zelf schrijft, kan er niet veel mis gebeuren, hé. Als je twijfelt, doe het de eerste keer overdag en terwijl je in de praktijk vlakbij bent (bvb gewoon even terrasje gaan doen). Zal al wat schelen voor je gemoedsrust.

Ondertussen is de babysit langs geweest, en alles is vlot verlopen :smile: Ze komt binnen een paar keer terug, dus het was allemaal niet nodig.

Hier nog nooit moeten gebruiken maar op fb verschijnt regelmatig die vraag wel eens. Polsen naar referenties daar lijkt me niet zo vreemd, en zo wisten we ook dat 1 van de verzorgsters van de crèche bvb babysit in het weekend ook. Dan ben je toch iets geruster dan met een 16-jarige bvb. 😉

Helaas, we kennen echt niemand die al wat 'ervaring' heeft. maar zoals hierboven gezegd, ons zoontje is een jaar, dus echt moeilijk is het niet meer. De sitter heeft goed haar plan getrokken
 
Wij moeten dringend ook eens iemand anders dan oma's en opa's inschakelen voor een avond babysitten. Eens ten rade gaan bij de buren met jonge kinderen wie ze aanraden

Eind augustus 2024 trouwen we, dus tegen dan moet er wel iemand anders komen... Dan zijn ze 4 en 6. Kunnen dan wel mee naar de receptie maar niet tot een gat in de nacht 😝
 
Wij moeten dringend ook eens iemand anders dan oma's en opa's inschakelen voor een avond babysitten. Eens ten rade gaan bij de buren met jonge kinderen wie ze aanraden

Eind augustus 2024 trouwen we, dus tegen dan moet er wel iemand anders komen... Dan zijn ze 4 en 6. Kunnen dan wel mee naar de receptie maar niet tot een gat in de nacht 😝
Voorzie een ballenbad met slaapplek. Problem solved.
 
Terug
Bovenaan