Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Visenya]

Ik wou dat het schattig was, maar hier is het meestal echt ugly crying en veel drama verkopen.

Er is ook een variant dan zet ze zich met opgetrokken knieën op de grond, bij voorkeur weggestopt tegen een keukenkast achter het keukeneiland. Met een versie van 'Niet eerlijk!'. Dramaqueen!

 

[anders.]

Ik wou dat het schattig was, maar hier is het meestal echt ugly crying en veel drama verkopen.

Er is ook een variant dan zet ze zich met opgetrokken knieën op de grond, bij voorkeur weggestopt tegen een keukenkast achter het keukeneiland. Met een versie van 'Niet eerlijk!'. Dramaqueen!

Same.
Al was ze daarstraks wel boos toen we gingen slapen, we vonden ze niet meer.
Na een aantal keer "waar ben je?" Te roepen, plots een "ik ben boos aan het zijn achter de deur!"

 

[iamhollywood]

Die van ons wordt vrijdag 3 maand en als iets haar niet zint zet ze een enorme pruillip op alvorens ze dramatisch begint te huilen. Je ziet duidelijk dat het geen echt verdriet is, eerder dat ze malcontent is. Als ze dan haar zin krijgt, dan geeft ze een tevreden grollende ‘hummm’. Gebeurt als vb haar tutje uitvalt, doedoeke vanuit haar wippertje op de grond valt, de muziekbox boven park/bedje stilvalt etc. Dat belooft .

 

[pardal]

Die van ons wordt vrijdag 3 maand en als iets haar niet zint zet ze een enorme pruillip op alvorens ze dramatisch begint te huilen. Je ziet duidelijk dat het geen echt verdriet is, eerder dat ze malcontent is. Als ze dan haar zin krijgt, dan geeft ze een tevreden grollende ‘hummm’. Gebeurt als vb haar tutje uitvalt, doedoeke vanuit haar wippertje op de grond valt, de muziekbox boven park/bedje stilvalt etc. Dat belooft .

Doedoeke?

Hier buikgriep aan het rondgaan, 3 hebben het al zitten/gehad nog 3 te gaan!

Edit: maak er maar 4 van, nr 2 en ik hebben het nog niet zitten

 

[Kas de Kalebas]

Gisteren had mijn dochter van bijna 4 jaar facultatieve vrije dag en ik mocht dus thuisblijven om ervoor te zorgen.
Om de routine wat te doorbreken ben ik met haar naar Aalst gegaan, zijn we wat winkels binnengegaan en hebben we samen geluncht.

Dat was eigenlijk de eerste keer in meer dan een jaar dat ik zo 1 op 1 met mijn dochter iets ging doen buitenshuis. (we hebben nml ook nog een zoontje van anderhalf die bij de onthaalmoeder was) En het was heerlijk.
Aan een lunchtafel zitten, zonder speelgoed of afleiding, maar gewoon wat babbelen over onnozele zaken. Haar enthousiasme is altijd aanstekelijk en ze flapt er altijd zo'n hilarische dingen uit dat ik eigenlijk dat topic over kindercitaten zou kunnen volspammen.

Het is zo makkelijk geworden om voor haar te zorgen. Geen luiers, geen tas vol zaken die je moet meehebben, geen dutjes waar je rekening mee moet houden, geen buggy die je moet meesleuren... Je zorgt dat ze een jas en een mus aanheeft, je zet haar in de auto, en je bent vertrokken voor een toffe middagactiviteit.

Ze heeft natuurlijk andere zaken die veel uitdagender zijn dan vroeger: driftbuien, dingen niet lusten, een bedritueel dat vaak 40 minuten duurt omdat ze niet wil slapen. Maar eerlijk gezegd? Dat zijn allemaal zaken die mij veel, véél minder stress bezorgen dan de constante onzekerheden van het jonge ouderschap.

Later komen er dan weer andere zorgen bij zoals hopen dat ze op school gedijt en dat ze hechte vriendschappen sluit, maar ik moet toch zeggen dat mijn 'roze wolk' als papa die ik eigenlijk nooit had, er met 4 jaar vertraging toch is gekomen. Hoewel ik haar natuurlijk altijd doodgraag heb gezien.

 

[Visenya]

Doedoeke?

Doudou => knuffeldoek


Hier alles ok met meneer in de buik, met momenten heel actief en hij weegt al meer dan de zus toen zij geboren werd.

 

[Sylverscythe]

Na de krokusvakantie start de dochter op school. Ik had dus een mail gestuurd met de vraag of er nog iets van infodag komt ofzo, want buiten dat ze start op 10 maart is er weinig info.

Ik kreeg net een mail terug zonder tekst, met enkel deze afbeelding:

Die jaarlijkse opendeurdag heb ik vorig jaar gedaan, want toen moesten we de dochter inschrijven. Een beetje duidelijkheid tussen paragraaf 1 en 2 mocht nu wel, ze gaan een folder meegeven aan mijn kleuter en er is een opendeurdag. Ok...dus ik kom die folder halen op de opendeurdag of...?

Om over die schrijffout nog te zwijgen.

 

[Tin_Cricket]

haha, mijn zoon gaat volgens mij naar dezelfde school. Tip of the iceberg

 

[Sylverscythe]

haha, mijn zoon gaat volgens mij naar dezelfde school. Tip of the iceberg

Als je antwoord op de "member geolocations" nog klopt en je zoon in een buurgemeente naar school gaat wel ja

 

[anders.]

Gisteren had mijn dochter van bijna 4 jaar facultatieve vrije dag en ik mocht dus thuisblijven om ervoor te zorgen.
Om de routine wat te doorbreken ben ik met haar naar Aalst gegaan, zijn we wat winkels binnengegaan en hebben we samen geluncht.

Dat was eigenlijk de eerste keer in meer dan een jaar dat ik zo 1 op 1 met mijn dochter iets ging doen buitenshuis. (we hebben nml ook nog een zoontje van anderhalf die bij de onthaalmoeder was) En het was heerlijk.
Aan een lunchtafel zitten, zonder speelgoed of afleiding, maar gewoon wat babbelen over onnozele zaken. Haar enthousiasme is altijd aanstekelijk en ze flapt er altijd zo'n hilarische dingen uit dat ik eigenlijk dat topic over kindercitaten zou kunnen volspammen.

Het is zo makkelijk geworden om voor haar te zorgen. Geen luiers, geen tas vol zaken die je moet meehebben, geen dutjes waar je rekening mee moet houden, geen buggy die je moet meesleuren... Je zorgt dat ze een jas en een mus aanheeft, je zet haar in de auto, en je bent vertrokken voor een toffe middagactiviteit.

Ze heeft natuurlijk andere zaken die veel uitdagender zijn dan vroeger: driftbuien, dingen niet lusten, een bedritueel dat vaak 40 minuten duurt omdat ze niet wil slapen. Maar eerlijk gezegd? Dat zijn allemaal zaken die mij veel, véél minder stress bezorgen dan de constante onzekerheden van het jonge ouderschap.

Later komen er dan weer andere zorgen bij zoals hopen dat ze op school gedijt en dat ze hechte vriendschappen sluit, maar ik moet toch zeggen dat mijn 'roze wolk' als papa die ik eigenlijk nooit had, er met 4 jaar vertraging toch is gekomen. Hoewel ik haar natuurlijk altijd doodgraag heb gezien.

Vooral dat eerste jaar vond ik mentaal extreem zwaar door al die onzekerheden. Ook omdat je geen feedback krijgt of alles goed gaat of niet.
Hier is ze ook 4, en ik kan ook echt genieten van zo samen met haar op café ne chocomelk en ne koffie te gaan drinken en gewoon praten over vanalles.

 

[taste like summer]

Na de krokusvakantie start de dochter op school. Ik had dus een mail gestuurd met de vraag of er nog iets van infodag komt ofzo, want buiten dat ze start op 10 maart is er weinig info.

Ik kreeg net een mail terug zonder tekst, met enkel deze afbeelding:
Bekijk bijlage 38120
Die jaarlijkse opendeurdag heb ik vorig jaar gedaan, want toen moesten we de dochter inschrijven. Een beetje duidelijkheid tussen paragraaf 1 en 2 mocht nu wel, ze gaan een folder meegeven aan mijn kleuter en er is een opendeurdag. Ok...dus ik kom die folder halen op de opendeurdag of...?

Om over die schrijffout nog te zwijgen.

Hier ook vrienden van ons wiens dochter bij juf Rakhee heeft gezeten dus ik ga er van uit dat dat dezelfde is. En die zijn ook niet zo gelukkig met de manier van communiceren van de school. Gelukkig zit de zoon van de schepen van onderwijs daar ook op school waardoor het in de nabije toestand zou moeten verbeteren.

 

[Sylverscythe]

Hier ook vrienden van ons wiens dochter bij juf Rakhee heeft gezeten dus ik ga er van uit dat dat dezelfde is. En die zijn ook niet zo gelukkig met de manier van communiceren van de school. Gelukkig zit de zoon van de schepen van onderwijs daar ook op school waardoor het in de nabije toestand zou moeten verbeteren.

Dan hebben ze wel meer vertrouwen in Julie Asselman dan ik

 

[Mr.Anderson]

Even een update omtrent de situatie van onze zoon die zich verveelt in de klas (2de kleuter):

Ik had hier al gezegd dat na een kort gesprek met de juf ze in school meteen in actie zijn geschoten. Hij kreeg meer uitdaging in de klas en dat vond hij zeer leuk. De laatste 3 weken werden ook allerhande testen afgenomen en gisteren gingen we op gesprek zodat men even kon terugkoppelen. Directrice, klastitularis, juf van het 3de kleuter, juf die testen afneemt en juf van de zorgklas waren aanwezig.

Uit de cognitieve testen blijkt dat hij eigenlijk alle leerstof van het 3de kleuter reeds beheerst. Behaalde 97% op de testen die ze afnemen op het einde van het 3de kleuter. Aangezien hij al kan lezen en rekenen zal ook het begin van het 1ste leerjaar niet veel uitdaging bieden.

Nog het 2de kleuter uitdoen en volgend jaar het 3de kleuter doorlopen zal die voorsprong enkel maar groter maken en het probleem verleggen, zeiden ze ons. Daarom stellen ze voor om hem nu nog over te laten gaan naar het 3de kleuter om dan volgend jaar te starten in het 1ste leerjaar. Vanaf volgende week zal hij gedurende 2 weken in de voormiddag meedraaien in het 3de kleuter, in de namiddag terug naar zijn klas in het 2de kleuter. Van daaruit zullen we zien hoe hij reageert om dan een beslissing te nemen. Beslissing ligt sowieso bij ons, de ouders.

Belangrijk om weten: hij is van 1 januari, was hij 20 uren eerder geboren zat hij nu reeds in het 3de kleuter als jongste snotter. Terwijl hij nu dus de oudste is in het 2de kleuter. Ik dacht altijd dat het verschil van een jaar de reden was waarom hij een voorsprong had, de testen wijzen uit dat hij ook gewoon heel snel aanleert en ermee weg is.

Maar nu hebben we het puur over de cognitieve vaardigheden. Sociaal emotioneel zien ze dat in school ook goedkomen omdat hij snel zal binden met leerlingen die op hetzelfde niveau zitten. Terwijl ik schrik heb dat dat zich binnen x-aantal jaar zal wreken wanneer hij groeit of begint te puberen. Voor 't zelfde geld maakt de rest dan veel sneller een sprong waardoor hij sociaal emotioneel op een lager niveau terecht komt dan de rest, waarbij het zelfvertrouwen een stevige duw kan krijgen of andere gevolgen.

In school zei men: we hebben geen glazen bol, 't is hier en nu dat we moeten kijken. Terwijl ik daar niet mee akkoord ben, we moeten over gans het schooltraject gaan kijken. Ervaringen van andere ouders waarbij de kinderen een sprong gemaakt hebben zijn ook moeilijk, elk kind is anders en elke situatie is anders. Dat begrijpen we ook. Toch vind ik ervaringen van anderen heel interessant om horen.

Daarbij gaan we het even moeten laten bezinken. Op dit moment lukt het me niet om nuchter naar de situatie te kijken. Veel schrik om een verkeerde keuze te maken en ik merkte dat ik nogal emotioneel reageerde. Zo kan ik er blijkbaar moeilijk mee om dat we dan volgend jaar al weer met een eerste communie of lentefeest zitten, terwijl het al zo snel gaat. Precies of we een jaar skippen en onze kleuter moeten afstaan.

Maar goed, we moeten uiteraard denken in teken van onze zoon en wat het beste zou zijn voor hem en ons niet laten leiden door emoties. De eerstvolgende 2 weken zullen hopelijk ook al wat meer licht op de zaak werpen. Hij was alvast enthousiast toen we het hem gisteren vertelden.

 

[Tomski]

Hier andere kant vh verhaal. Oudste zoon heeft volgens de school een leesachterstand. Voor wiskunde: primus van de klas, voor lezen: not so much (toegegeven: hij doet het ook niet graag, alhoewel ik wel vind dat hij vlot leest). Avi test in school: niveau te laag. Voor spelling zit hij nu bij logo en dat doet ie wel graag.

Maar nu hebben ze dus bij de logo apart AVI testen afgelegd en wat blijkt: zit perfect op niveau.

Wie nog te geloven?

 

[Sylverscythe]

Hier andere kant vh verhaal. Oudste zoon heeft volgens de school een leesachterstand. Voor wiskunde: primus van de klas, voor lezen: not so much (toegegeven: hij doet het ook niet graag, alhoewel ik wel vind dat hij vlot leest). Avi test in school: niveau te laag. Voor spelling zit hij nu bij logo en dat doet ie wel graag.

Maar nu hebben ze dus bij de logo apart AVI testen afgelegd en wat blijkt: zit perfect op niveau.

Wie nog te geloven?

In hoeverre is zo'n test een momentopname? Als je aangeeft dat hij de logopedie graag doet verklaart dan misschien ook waarom hij daar beter scoort?

 

[Cerv.Be]

Even een update omtrent de situatie van onze zoon die zich verveelt in de klas (2de kleuter):

Ik had hier al gezegd dat na een kort gesprek met de juf ze in school meteen in actie zijn geschoten. Hij kreeg meer uitdaging in de klas en dat vond hij zeer leuk. De laatste 3 weken werden ook allerhande testen afgenomen en gisteren gingen we op gesprek zodat men even kon terugkoppelen. Directrice, klastitularis, juf van het 3de kleuter, juf die testen afneemt en juf van de zorgklas waren aanwezig.

Uit de cognitieve testen blijkt dat hij eigenlijk alle leerstof van het 3de kleuter reeds beheerst. Behaalde 97% op de testen die ze afnemen op het einde van het 3de kleuter. Aangezien hij al kan lezen en rekenen zal ook het begin van het 1ste leerjaar niet veel uitdaging bieden.

Nog het 2de kleuter uitdoen en volgend jaar het 3de kleuter doorlopen zal die voorsprong enkel maar groter maken en het probleem verleggen, zeiden ze ons. Daarom stellen ze voor om hem nu nog over te laten gaan naar het 3de kleuter om dan volgend jaar te starten in het 1ste leerjaar. Vanaf volgende week zal hij gedurende 2 weken in de voormiddag meedraaien in het 3de kleuter, in de namiddag terug naar zijn klas in het 2de kleuter. Van daaruit zullen we zien hoe hij reageert om dan een beslissing te nemen. Beslissing ligt sowieso bij ons, de ouders.

Belangrijk om weten: hij is van 1 januari, was hij 20 uren eerder geboren zat hij nu reeds in het 3de kleuter als jongste snotter. Terwijl hij nu dus de oudste is in het 2de kleuter. Ik dacht altijd dat het verschil van een jaar de reden was waarom hij een voorsprong had, de testen wijzen uit dat hij ook gewoon heel snel aanleert en ermee weg is.

Maar nu hebben we het puur over de cognitieve vaardigheden. Sociaal emotioneel zien ze dat in school ook goedkomen omdat hij snel zal binden met leerlingen die op hetzelfde niveau zitten. Terwijl ik schrik heb dat dat zich binnen x-aantal jaar zal wreken wanneer hij groeit of begint te puberen. Voor 't zelfde geld maakt de rest dan veel sneller een sprong waardoor hij sociaal emotioneel op een lager niveau terecht komt dan de rest, waarbij het zelfvertrouwen een stevige duw kan krijgen of andere gevolgen.

In school zei men: we hebben geen glazen bol, 't is hier en nu dat we moeten kijken. Terwijl ik daar niet mee akkoord ben, we moeten over gans het schooltraject gaan kijken. Ervaringen van andere ouders waarbij de kinderen een sprong gemaakt hebben zijn ook moeilijk, elk kind is anders en elke situatie is anders. Dat begrijpen we ook. Toch vind ik ervaringen van anderen heel interessant om horen.

Daarbij gaan we het even moeten laten bezinken. Op dit moment lukt het me niet om nuchter naar de situatie te kijken. Veel schrik om een verkeerde keuze te maken en ik merkte dat ik nogal emotioneel reageerde. Zo kan ik er blijkbaar moeilijk mee om dat we dan volgend jaar al weer met een eerste communie of lentefeest zitten, terwijl het al zo snel gaat. Precies of we een jaar skippen en onze kleuter moeten afstaan.

Maar goed, we moeten uiteraard denken in teken van onze zoon en wat het beste zou zijn voor hem en ons niet laten leiden door emoties. De eerstvolgende 2 weken zullen hopelijk ook al wat meer licht op de zaak werpen. Hij was alvast enthousiast toen we het hem gisteren zeiden.

Over welke sociale emotionele vaardigheden heb je dan schrik? Uw zoon is letterlijk een paar dagen of weken jonger dan andere kinderen in het derde kleuterklas. Ik zie daar amper leeftijdsverschil in eerlijk gezegd die daarvoor in de puberjaren problemen gaat geven. Er zijn veel oudere kinderen die ook achterkomen hoor. Er is geen exacte leeftijd te plaatsen op zo'n zaken.

Na uw vorige posts te lezen zou ik verwachten dat je net heel blij bent met de oplossing . Een kind heeft echt geen baat in verdere verveling in de klas, dit gaat de komende jaren veel grotere problemen geven dan de zaken die jij beschrijft.

Vergelijken gaat zeker niet, maar als een vader met een kind die een gelijkaardige situatie meegemaakt heeft (na nieuwjaar van 2e naar 3e kleuterklas, jaar erna dus ook naar het eerste) en wij als ouders ook een bang hartje hadden (en onze initiële reflex was om het niet te doen) is dit enkele jaren na datum de beste keuze die we gemaakt hebben.

Knap van de school dat ze er actief met aan de slag gegaan zijn. Dat is zeker niet overal het geval.

 

[pardal]

Hier andere kant vh verhaal. Oudste zoon heeft volgens de school een leesachterstand. Voor wiskunde: primus van de klas, voor lezen: not so much (toegegeven: hij doet het ook niet graag, alhoewel ik wel vind dat hij vlot leest). Avi test in school: niveau te laag. Voor spelling zit hij nu bij logo en dat doet ie wel graag.

Maar nu hebben ze dus bij de logo apart AVI testen afgelegd en wat blijkt: zit perfect op niveau.

Wie nog te geloven?

Weet je hoe ze de test op school hebben afgenomen? In de klas met omgevingsgeluid? Apart een ruimte waar hij niet op zijn gemak is, mss zelfs met een andere leerkracht?

Bij de logo, kan het een pak rustiger zijn dan in de klas waardoor zijn resultaten beter zijn.

 

[pardal]

Even een update omtrent de situatie van onze zoon die zich verveelt in de klas (2de kleuter):

Ik had hier al gezegd dat na een kort gesprek met de juf ze in school meteen in actie zijn geschoten. Hij kreeg meer uitdaging in de klas en dat vond hij zeer leuk. De laatste 3 weken werden ook allerhande testen afgenomen en gisteren gingen we op gesprek zodat men even kon terugkoppelen. Directrice, klastitularis, juf van het 3de kleuter, juf die testen afneemt en juf van de zorgklas waren aanwezig.

Uit de cognitieve testen blijkt dat hij eigenlijk alle leerstof van het 3de kleuter reeds beheerst. Behaalde 97% op de testen die ze afnemen op het einde van het 3de kleuter. Aangezien hij al kan lezen en rekenen zal ook het begin van het 1ste leerjaar niet veel uitdaging bieden.

Nog het 2de kleuter uitdoen en volgend jaar het 3de kleuter doorlopen zal die voorsprong enkel maar groter maken en het probleem verleggen, zeiden ze ons. Daarom stellen ze voor om hem nu nog over te laten gaan naar het 3de kleuter om dan volgend jaar te starten in het 1ste leerjaar. Vanaf volgende week zal hij gedurende 2 weken in de voormiddag meedraaien in het 3de kleuter, in de namiddag terug naar zijn klas in het 2de kleuter. Van daaruit zullen we zien hoe hij reageert om dan een beslissing te nemen. Beslissing ligt sowieso bij ons, de ouders.

Belangrijk om weten: hij is van 1 januari, was hij 20 uren eerder geboren zat hij nu reeds in het 3de kleuter als jongste snotter. Terwijl hij nu dus de oudste is in het 2de kleuter. Ik dacht altijd dat het verschil van een jaar de reden was waarom hij een voorsprong had, de testen wijzen uit dat hij ook gewoon heel snel aanleert en ermee weg is.

Maar nu hebben we het puur over de cognitieve vaardigheden. Sociaal emotioneel zien ze dat in school ook goedkomen omdat hij snel zal binden met leerlingen die op hetzelfde niveau zitten. Terwijl ik schrik heb dat dat zich binnen x-aantal jaar zal wreken wanneer hij groeit of begint te puberen. Voor 't zelfde geld maakt de rest dan veel sneller een sprong waardoor hij sociaal emotioneel op een lager niveau terecht komt dan de rest, waarbij het zelfvertrouwen een stevige duw kan krijgen of andere gevolgen.

In school zei men: we hebben geen glazen bol, 't is hier en nu dat we moeten kijken. Terwijl ik daar niet mee akkoord ben, we moeten over gans het schooltraject gaan kijken. Ervaringen van andere ouders waarbij de kinderen een sprong gemaakt hebben zijn ook moeilijk, elk kind is anders en elke situatie is anders. Dat begrijpen we ook. Toch vind ik ervaringen van anderen heel interessant om horen.

Daarbij gaan we het even moeten laten bezinken. Op dit moment lukt het me niet om nuchter naar de situatie te kijken. Veel schrik om een verkeerde keuze te maken en ik merkte dat ik nogal emotioneel reageerde. Zo kan ik er blijkbaar moeilijk mee om dat we dan volgend jaar al weer met een eerste communie of lentefeest zitten, terwijl het al zo snel gaat. Precies of we een jaar skippen en onze kleuter moeten afstaan.

Maar goed, we moeten uiteraard denken in teken van onze zoon en wat het beste zou zijn voor hem en ons niet laten leiden door emoties. De eerstvolgende 2 weken zullen hopelijk ook al wat meer licht op de zaak werpen. Hij was alvast enthousiast toen we het hem gisteren zeiden.

Wij hebben gekozen voor thuisonderwijs, omdat de school het niet wou zien.

Op sociaal emotioneel vlak was het voor ons geen issue, het verschil met zijn klasgenootjes was te groot.

Een andere optie is hem op zijn jaar te houden, maar van school veranderen, waar ze meer op verdieping inzetten. Hij gaat dan in een klas zitten met leeftijdsgenoten, die ook voor zijn op hun leeftijd.

 

[Mr.Anderson]

Over welke sociale emotionele vaardigheden heb je dan schrik? Uw zoon is letterlijk een paar dagen of weken jonger dan andere kinderen in het derde kleuterklas. Ik zie daar amper leeftijdsverschil in eerlijk gezegd die daarvoor in de puberjaren problemen gaat geven. Er zijn veel oudere kinderen die ook achterkomen hoor. Er is geen exacte leeftijd te plaatsen op zo'n zaken.

Na uw vorige posts te lezen zou ik verwachten dat je net heel blij bent met de oplossing . Een kind heeft echt geen baat in verdere verveling in de klas, dit gaat de komende jaren veel grotere problemen geven dan de zaken die jij beschrijft.

Vergelijken gaat zeker niet, maar als een vader met een kind die een gelijkaardige situatie meegemaakt heeft (na nieuwjaar van 2e naar 3e kleuterklas, jaar erna dus ook naar het eerste) en wij als ouders ook een bang hartje hadden (en onze initiële reflex was om het niet te doen) is dit enkele jaren na datum de beste keuze die we gemaakt hebben.

Knap van de school dat ze er actief met aan de slag gegaan zijn. Dat is zeker niet overal het geval.

Als ik vergelijk met de dochter (3 dagen verschil in leeftijd) van vrienden (die vorig jaar de sprong maakte) merk ik toch een groot verschil. Zij is een pak 'matuurder' dan onze zoon. Hij speelt nog enorm graag en ik zie hem gewoon nog niet continu op de schoolbanken zitten in het 1ste leerjaar. Aan de andere kant ben ik er niet bij in de klas en geven de juffen aan dat zijn werkhouding uitstekend is.

Ik vind het wat vreemd dat er in november nog geen sprake was over een te grote voorsprong. Zelfs met het oudercontact voor de kerstvakantie wist de juf ons te zeggen dat er nog wat werk was aan zijn fijne motoriek (schrijven, tekenen, enz.) Dan vraag ik me af of hij nu niet gewoon een groeisprongetje heeft gemaakt en we misschien te hard van stapel lopen.

Men zei ons exact hetzelfde als u, namelijk dat de verveling in de klas de komende jaren vele grotere problemen zal teweeg brengen dan de zaken waar wij ons zorgen in maken.

Ik ben naar dat gesprek gegaan met het idee: liever een kind dat bij de beste van de klas is en een stap voor is op de rest maar zich wel verveelt, dan een kind dat sukkelt om mee te kunnen. Maar dan had ik de inzichten van de leerkrachten en de resultaten van die testen nog niet. 't Is ook wat kort door de bocht natuurlijk.

We zijn zeker heel tevreden met de ondersteuning en persoonlijke aanpak van de school. Ik heb gisteren ook iedereen bedankt voor de tijd en energie die ze er al ingestoken hebben.

 

[Cerv.Be]

Als ik vergelijk met de dochter (3 dagen verschil in leeftijd) van vrienden (die vorig jaar de sprong maakte) merk ik toch een groot verschil. Zij is een pak 'matuurder' dan onze zoon. Hij speelt nog enorm graag en ik zie hem gewoon nog niet continu op de schoolbanken zitten in het 1ste leerjaar. Aan de andere kant ben ik er niet bij in de klas en geven de juffen aan dat zijn werkhouding uitstekend is.

Ik vind het wat vreemd dat er in november nog geen sprake was over een te grote voorsprong. Zelfs met het oudercontact voor de kerstvakantie wist de juf ons te zeggen dat er nog wat werk was aan zijn fijne motoriek (schrijven, tekenen, enz.) Dan vraag ik me af of hij nu niet gewoon een groeisprongetje heeft gemaakt en we misschien te hard van stapel lopen.

Men zei ons exact hetzelfde als u, namelijk dat de verveling in de klas de komende jaren vele grotere problemen zal teweeg brengen dan de zaken waar wij ons zorgen in maken.

Ik ben naar dat gesprek gegaan met het idee: liever een kind dat bij de beste van de klas is en een stap voor is op de rest maar zich wel verveelt, dan een kind dat sukkelt om mee te kunnen. Maar dan had ik de inzichten van de leerkrachten en de resultaten van die testen nog niet. 't Is ook wat kort door de bocht natuurlijk.

We zijn zeker heel tevreden met de ondersteuning en persoonlijke aanpak van de school. Ik heb gisteren ook iedereen bedankt voor de tijd en energie die ze er al ingestoken hebben.

Het is niet omdat hij nu een kleuterklas gaat overslaan dat hij plotseling een kind gaat zijn die sukkelt om mee te kunnen. Ze geven ook aan dat hij de kennis al bezit. Het jaar erna beginnen ze in het 1e leerjaar allemaal op min of meer gelijke voet. Als uw zoon in kwestie wel degelijk pienter is, is de kans heel groot dat hij bij de betere van de klas zal zijn hoor. Het is een ideale leeftijd om te springen.

Ivm dat spelen, ik dacht daar echt identiek over. 'Hij speelt nog veel te graag', 'ik zie hem nooit een hele dag op een stoel zitten', enz. Allemaal zorgen voor niets uiteindelijk. Als de interesse er is om bij te leren is dat voor de kinderen net wat ze nodig hebben en leuk vinden. Ik vind dat nog altijd mooi om te zien hoe graag die naar school gaat, met nieuwe kennis naar huis komt en daar vol enthousiasme over kan vertellen (3e lj ondertussen).