Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Eerste keer alcohol (bier) was toch bij op mijn 12de bij mijn vormsel. Het was traditie dat iedereen die het vormsel deed bij elkaar thuis op bezoek kwam en er dan alcohol gedronken werd.

Maar ik kan mij eigenlijk ook wel vroeger herinneren dat ik safari of pisang met veel fruitsap mocht drinken tijdens feestdagen
Als je dit nu bekijkt in de huidige tijdgeest en met de kennis die je nu hebt. Is het dan verantwoord om je pisang en andere alcoholische dranken te laten nuttigen als 12-jarige?
 
Als je dit nu bekijkt in de huidige tijdgeest en met de kennis die je nu hebt. Is het dan verantwoord om je pisang en andere alcoholische dranken te laten nuttigen als 12-jarige?
Ik weet het niet, vervang alcohol door koffie, gaat ge dan niet hetzelfde antwoord krijgen?

Persoonlijk drink ik zelf geen alcohol en hebben we dat ook niet in huis, ook niet met feestdagen. Ik ga het mijn kinderen ook niet voorstellen om dan alcohol te drinken.

Experimenteren gaan ze toch doen, dan liever "gecontroleerd" waar ik bij ben dan, dak stiekem (wat het natuurlijk 100 keren spannender maakt voor de kleine)
 
Dat verklaart veel. :p
leonardo-di-caprio-cheers.gif
 
Wij mogen niet klagen als ik hier sommige verhalen lees maar onze dochter wilt dus echt niet slapen overdag. In de armen geen probleem maar voor de rest.. al alle mogelijke trucjes geprobeerd maar geen succes. Heel soms eens een "hazenslaapje" maar voor de rest.. de vroedvrouw vatte het samen "je hebt babies die eten en slapen maar zij valt hier niet onder, een baby met een eigen willetje en pit" :unsure:

's avonds is het ook even pittig maar tegen een uur of 20:30-21:00 valt ze wel in slaap én kunnen we ze zonder problemen in de cosleeper leggen. Dan slaapt ze tot rond +-01:00 en dan nog eens een voeding rond 05:30-06:00 dus op dat vlak mogen we zeker niet klagen maar overdag is het toch pittig voor mijn vriendin. Ik weet dat het nu nog niet aan de orde is maar echt nu al een beetje schrik dat we haar vroeg of laat gaan "verwennen" en we later pas écht slaapproblemen zullen hebben :unsure:
 
Ondertussen slaapt 1 van ons 2 gewoon bij bij de dochter. Ze slaapt dan een stuk beter en wordt enkel om 2-3u nog wakker (we zoeken nog uit waardoor, maar een flesje werkt om ze terug in slaap te krijgen). En uiteindelijk slapen wij ook beter, want als je gewoon samen met uw kind in bed kruipt, en je weet dat dat voor heel de nacht is, kan je je daar op voorbereiden. Dus podcast op/e-reader erbij en nog een paar uurtjes op jezelf zijn. Het is natuurlijk leuker om nog een echte avond te hebben, maar ik ben het echt beu om allerhande dingen te blijven proberen. Vanaf nu is het de easy-way-out.

En eerlijk, wakker worden naast uw dochter is 1 van de zaligste dingen die er is.
Dat is nu al de 2de keer dat je u zo excuseert (vorige post met de avond melk). Er is echt niets mis mee met Child let parenting hoor. Niet ieder kind valt in de regels van een boek.
 
Wij mogen niet klagen als ik hier sommige verhalen lees maar onze dochter wilt dus echt niet slapen overdag. In de armen geen probleem maar voor de rest.. al alle mogelijke trucjes geprobeerd maar geen succes. Heel soms eens een "hazenslaapje" maar voor de rest.. de vroedvrouw vatte het samen "je hebt babies die eten en slapen maar zij valt hier niet onder, een baby met een eigen willetje en pit" :unsure:

's avonds is het ook even pittig maar tegen een uur of 20:30-21:00 valt ze wel in slaap én kunnen we ze zonder problemen in de cosleeper leggen. Dan slaapt ze tot rond +-01:00 en dan nog eens een voeding rond 05:30-06:00 dus op dat vlak mogen we zeker niet klagen maar overdag is het toch pittig voor mijn vriendin. Ik weet dat het nu nog niet aan de orde is maar echt nu al een beetje schrik dat we haar vroeg of laat gaan "verwennen" en we later pas écht slaapproblemen zullen hebben :unsure:
Ik ben hier zeker niet degene die veel over het vermijden van slaapproblemen te zeggen heeft. Maar een kind kan je niet verwennen met aandacht. Je bent letterlijk het enige dat van belang is in uw kind zijn/haar leven ;).

Daarnet nog een mooi resultaat uit onderzoek doorgestuurd gekregen:
 
Even inpikken op een paar pagina's terug over streng zijn tegen kinderen. Probeer niet "naar bed" als straf te gebruiken. Het moet namelijk een veilig warm nestje blijven en geen plek waar je naar toe moet als je stout bent geweest. Straffen zou eigenlijk een last resort moeten zijn als andere dingen niet meer werken.

Wat hier meestal werkt zijn duidelijk en rustig communiceren op ooghoogte. De gevolgen van de acties van het kind uitleggen (mama is verdrietig, kindje heeft nu pijn, je maakt het stuk/vuil, ...). Proberen de gevoelens (h)erkennen, huil maar want het is niet leuk en ondertussen een knuffel geven. Tijdens een driftbui kan een kind toch niet rationeel denken. Als het kind stout of verdrietig blijft werken positieve dingen in de toekomst ook goed (we gaan straks naar oma als je braaf bent). Het allerbeste is nog de illusie van keuze “wil je eerst je schoenen of eerst je jas aan doen?”

 
Laatst bewerkt:
Even inpikken op een paar pagina's terug over streng zijn tegen kinderen. Probeer niet "naar bed" als straf te gebruiken. Het moet namelijk een veilig warm nestje blijven en geen plek waar je naar toe moet als je stout bent geweest. Straffen zou eigenlijk een last resort moeten zijn als andere dingen niet meer werken (gevoelens (h)erkennen, rustig en duidelijk communiceren op ooghoogte, kind keuzes geven, ...)

Ik beng ze effectief alleen naar bed als het rond bedtijd is, voor overdag heb ik een "strafmatje" dat in de leefruimte wordt gelegd voor een time-out. Vb in de keuken als ze in de living bezig was.
 
Even inpikken op een paar pagina's terug over streng zijn tegen kinderen. Probeer niet "naar bed" als straf te gebruiken. Het moet namelijk een veilig warm nestje blijven en geen plek waar je naar toe moet als je stout bent geweest. Straffen zou eigenlijk een last resort moeten zijn als andere dingen niet meer werken (gevoelens (h)erkennen, rustig en duidelijk communiceren op ooghoogte, kind keuzes geven, ...)

Als je "Mild Ouderschap" wat volgt, dan is 1 van de grote punten daar dat je niet mag straffen of belonen. Met als 1 van de redenen wat je hier aanhaalt. Je merkt hetzelfde vaak bij eten he: "eerst uw groenten opeten en dan mag je je dessert". Daarmee geef je als ouder eigenlijk aan dat die groenten niet goed zijn he.

Mensen die hun kinderen vaak straffen, zeggen ook vaak "en dan weten ze zelf dat ze iets stout gedaan hebben, en gaan ze in de hoek staan". Dan heb je dus uw kind geconditioneerd dat het niet verkeerd is om iets fout te doen, zolang je erna maar in de hoek gaat staan...

Er is ook ergens zo'n (humoristisch) filmpje waarbij de "pedagogische tik" bij volwassenen wordt gebruikt, en ze dus mensen een mot geven elke keer ze iets doen dat de andere niet aanstaat :p Dan besef je toch gewoon direct dat dat echt héél raar is om toe te passen bij kinderen.

edit: @Mulan : hoewel het in de "Mild Ouderschap" visie niet is aangeraden om zo'n matje te hebben, is dat geen absolute waarheid he. Zeker als je dat niet continu gebruikt en het eerder gebruikt als een plek om te kalmeren ipv als "straf", kan ik me inbeelden dat het bij bepaalde kinderen wel gewoon goed werkt.
 
Even inpikken op een paar pagina's terug over streng zijn tegen kinderen. Probeer niet "naar bed" als straf te gebruiken. Het moet namelijk een veilig warm nestje blijven en geen plek waar je naar toe moet als je stout bent geweest. Straffen zou eigenlijk een last resort moeten zijn als andere dingen niet meer werken.

Wat hier meestal werkt zijn duidelijk en rustig communiceren op ooghoogte. De gevolgen van de acties van het kind uitleggen (mama is verdrietig, kindje heeft nu pijn, je maakt het stuk/vuil, ...). Proberen de gevoelens (h)erkennen, huil maar want het is niet leuk en ondertussen een knuffel geven. Tijdens een driftbui kan een kind toch niet rationeel denken. Als het kind stout of verdrietig blijft werken positieve dingen in de toekomst ook goed (we gaan straks naar oma als je braaf bent). Het allerbeste is nog de illusie van keuze “wil je eerst je schoenen of eerst je jas aan doen?”


Keuzes aanbieden vind ik een goeie tip, wordt hier ook dikwijls toegepast. Een peuter/kleuter wil ook wat zeggenschap over zijn doen of laten dus als je hem/haar daarin gestuurd kan laten beslissen krijg je veel meer gedaan.
Ben niet helemaal akkoord dat je nooit mag straffen want soms worden er grenzen overschreden. Ik denk vb. aan onze dochter die zo gefrustreerd kan zijn omdat ze iets niet mag dat ze alles wat ze vindt op de grond smijt. Dan mag ze toch eventjes gaan afkoelen in de hoek.
 
Even inpikken op een paar pagina's terug over streng zijn tegen kinderen. Probeer niet "naar bed" als straf te gebruiken. Het moet namelijk een veilig warm nestje blijven en geen plek waar je naar toe moet als je stout bent geweest. Straffen zou eigenlijk een last resort moeten zijn als andere dingen niet meer werken.

Wat hier meestal werkt zijn duidelijk en rustig communiceren op ooghoogte. De gevolgen van de acties van het kind uitleggen (mama is verdrietig, kindje heeft nu pijn, je maakt het stuk/vuil, ...). Proberen de gevoelens (h)erkennen, huil maar want het is niet leuk en ondertussen een knuffel geven. Tijdens een driftbui kan een kind toch niet rationeel denken. Als het kind stout of verdrietig blijft werken positieve dingen in de toekomst ook goed (we gaan straks naar oma als je braaf bent). Het allerbeste is nog de illusie van keuze “wil je eerst je schoenen of eerst je jas aan doen?”

Heel eerlijk: altijd de indruk dat zo een artikels geschreven worden door mensen die geen kinderen hebben :)

De theorie is allemaal heel mooi, maar in de praktijk loopt het nu eenmaal niet altijd zo. Externe factoren, tijdsdruk, een slechte dag,… Ook het voorbeeld dat daar bv aangehaald wordt om je kind dan maar zonder jas naar buiten te sturen is gewoon lachwekkend.

Met het idee ben ik wel in grote lijnen akkoord, een kind rustig iets uitleggen ipv te liggen roepen als een gek werkt (meestal) beter. Maar als ik 3x moet herhalen dat hij moet stoppen met iets, waarvan 2x heel rustig en uitleggend waarom, dan vliegt hij de hoek in. En raar maar waar, hij doet het niet meer daarna :) Dus zo slecht werkt dat niet. Naar bed sturen als straf is nu ook wel iets dat ik niet doe, maar wel naar zijn kamer bv om even na te denken.
 
Keuzes aanbieden vind ik een goeie tip, wordt hier ook dikwijls toegepast. Een peuter/kleuter wil ook wat zeggenschap over zijn doen of laten dus als je hem/haar daarin gestuurd kan laten beslissen krijg je veel meer gedaan.
Ben niet helemaal akkoord dat je nooit mag straffen want soms worden er grenzen overschreden. Ik denk vb. aan onze dochter die zo gefrustreerd kan zijn omdat ze iets niet mag dat ze alles wat ze vindt op de grond smijt. Dan mag ze toch eventjes gaan afkoelen in de hoek.
Ik ben ook van dat gedacht. Soms moet er toch gestraft worden.

Een keuze aanbieden die uiteindelijk toch tot hetzelfde resultaat leidt is een tip die ik hier heb opgeraapt en dat werkt super!
 
Onze jongste is 8 maanden en meer dan 2-3 uur heeft ze nog niet geslapen.
Ondertussen 2 x kleine ingreep ondergaan achter het trommelvlies en buisjes. Ze is af van de constante pijn, maar haar slaap is nog steeds een platte ramp.
De meeste nachten geen blok van een half uur al krijsend afsluiten. Zo goed als alles al geprobeerd, bezocht... Alle avonden vallen in het water en de nachten is het door spartelen. Op overlevingsmodus.. Dit heeft natuurlijk gevolgen op elk vlak..

Iemand ervaringen met slaapcoach? We wouden dit zo lang mogelijk uitstellen, maar lijkt onafwendbaar te worden..
 
Ik wens de ouders succes met hun milde opvoeding zonder straffen. Dat is ook allemaal theorie die goed op papier plakt. Als ouder moet je je soms streng opstellen en hoort een straf daar wel eens bij. Straffen wil ook helemaal niet zeggen dat je die een tik of andere lijfstraffen moet geven? Je leert de kinderen daar alleen maar zelf mee dat ze met agressie zaken kunnen bereiken. Straffen wil ook niet zeggen dat je dat de hele dag door moet doen, dan verliest het ook zijn waarde. Naar bed gaan als straf gebruiken zou ik ook nooit doen, of het zit hier nog voller met ouders die slaapproblemen met kinderen hebben.

Keuzes aanbieden en kinderen het gevoel geven dat ze zelfstandig kunnen zijn is iets dat zeker helpt. Als ze bij ons blijvend ongehoorzaam zijn dan volgt er wel eens een straf, bij ons is dat in de hoek (in de gang eigenlijk) gaan zitten. Daarna vragen we ook waarom hij gestraft is en meestal beseffen ze dat logischerwijs wel en worden excuses aangeboden. Uitleg geven bij je acties is ook wel vereiste imo.
Iemand ervaringen met slaapcoach? We wouden dit zo lang mogelijk uitstellen, maar lijkt onafwendbaar te worden..
Als de problemen zo structureel zijn en aanhouden, gewoon doen zou ik zeggen!
 
Heftig, sterkte @Lievro.

Hebben jullie ze al eens bij jullie in bed genomen? Slaapt ze dan? Als ze dan ook niet slaapt betwijfel ik dat een slaapcoach iets gaat doen, maar dat ze eerder toch nog fysieke ongemakken gaat hebben.
 
Onze dochter is nu 7 weken en weegt 4.77kg (geboortegewicht was 3.8)

Ik dacht goed op schema maar K&G zei vandaag om het toch id gaten te houden.

Ze zat eerst boven de curve en nu erop dus ik maak mij weinig zorgen..
 
Onze dochter is nu 7 weken en weegt 4.77kg (geboortegewicht was 3.8)

Ik dacht goed op schema maar K&G zei vandaag om het toch id gaten te houden.

Ze zat eerst boven de curve en nu erop dus ik maak mij weinig zorgen..
Daar zou ik me nu toch ook niet al te druk over maken. Geen problemen hier met K&G, maar af en toe primeert toch het gezond verstand.
 
Terug
Bovenaan