Ik heb hem niet gekend toen de verhaallijn "Bob is de rijinstructeur met autisme" zich blijkbaar voor deed, maar wel daar na en ik heb hem altijd iemand met autisme gevonden uit mezelf, en al zeker met hetgeen zich nu allemaal afspeelt. Dat moet gij toch ook zien, toen Tamara ongepland zwanger bleek heeft hij zelfs uit de relatie gevlucht niet omdat hij niet van hun hield maar puur omdat dat niet in zijn systeem van voorspelbaarheid regels en routine paste. Toen hij kanker had heeft hij speciaal een andere dokter gevraagd die minder met emoties werkte en alles puur rationeel met regels bekeek. Bij Bowie moest het ook altijd perfectionistisch en voorspelbaar zijn of hij zou helemaal opnieuw beginnen. En nu de laatste weken is het al helemaal een kluwen van nood aan structuur, sociaal incapabel, gebrek aan empathie enz. Dat autisme is nooit weggeweest. Misschien dat dat oorspronkelijk wel op een andere manier werd neergezet.
Dus dat Tamara die Bob gewoon weken lang heeft laten wegkwijnen met haar Polly-Lowie-Vita-gedrag, Bob die 3-4x heeft aangegeven dat dit echt niet meer lukt voor hem, Tamara die dan ineens verrast is over wat Bob nu doet verhuizen en echtscheiding, is vreemd want Bob is gewoon altijd zo geweest dit was perfect voorspelbaar. Hij heeft Tamara al voor minder laten stikken dan een kind baren voor en het kind bemoederen van de buurman.
