Als iemand letterlijk zegt "geef jij mij dan voorbeelden van landen waar moslims de meerderheid hebben, en waar de hele bevolking evenveel vrijheden heeft wat betreft vrijheid van religie, vrouwenrechten, LGBTQ+, enz... dan wij hier momenteel kennen", dan lijkt het mij dat gewoon kijken naar de wet en de rechten die mensen genieten wel terecht is hé? Of moeten we om de vrijheden die we in België kennen ook refereren naar de drek die soms op dit forum passeert? Ik heb hopen Iraanse collega's, compleet verwesterd, is Iran dan geen streng Islamitisch land?Bovendien wijzen naar Japan of conservatievere regio's van de V.S. is allemaal goed en wel, laat iets weten wanneer ze in die landen homo's veroordelen tot de doodstraf of zelfs "maar" 99 zweepslagen. Feit is dat er een sterke correlatie is tussen een gebrek aan vrijheid en landen waar de Islam het voor het zeggen heeft, en om on topic te blijven: deze thread gaat over een politicus die zelf gezegd heeft dat hij religie en politiek niet kan scheiden ("Je ne sais pas pourquoi les gens disent qu’il faut séparer”) en dan durven sommigen hier nog in vraag stellen waarom ik naar islamisme refereer, een ideologie die letterlijk de scheiding tussen staat en godsdienst ook verwerpt.
Nog eentje on topic om het af te leren: je moet met iemand van hetzelfde geslacht hand in hand door het centrum van Mol of het centrum van Molenbeek lopen, wat kies je? Of zelfs maar een random plek in Brugge of in Brussel? Waar denk je dat je het meest veilig bent?
De vraag stellen is ze beantwoorden in deze.
Dus ik reageer op de stelling, dat was alles. Dat jij en anderen hier per se het gedrag en de meningen van marginalen en armen enkel maar willen verklaren door religie wist ik al, maar daar gaat het dus over: het merendeel van de wereld is (een pak) conservatiever dan wij, en dat zijn heus niet allemaal moslims. Dat altijd willen gelijk trekken is gewoon zien wat je wil zien. Ik ontken daarmee uiteraard niet dat het een factor is, maar mijn god zeg hoe vermoeiend om altijd dezelfde zaken te lezen alsof het feiten zijn.
Maar hey, doe gerust voort hoor. Zonder mij.
.