Maar ik vind dat twee nogal onmeetbare en ontastbare zaken. Erkenning en empathie, oké, waar en hoe moet dat er nog meer komen? Heel concreet? En elkaar als man hierin steunen, ook ok, maar is ook een beetje vaag natuurlijk. En dat pakt de oorzaak ook niet aan, noch de plegers.
Ik vind echt niet dat er al genoeg (wat "genoeg" is, is inderdaad ontastbaar) erkenning etc. is. Van waar dat nog meer moet komen, zou ik zeggen: van zowat overal. Zowel als op dit forum als in de media als "in de straat" heeft men nog veel te vaak de reflex om te zeggen "ja maar ja, niet letterlijk ALLE vrouwen voelen zich zo!" of zo een beetje te reageren alsof het allemaal overdreven is terwijl de cijfers (die ik al twee keer heb gepost) echt wel hallucinant zijn. Enfin: de hele discussie hier is (deels) gestart omdat Schols het niet kon laten om met anekdotiek te reageren op nationale TV. Ja, Soundos haar cijfers waren fout, en had Schols
daar op ingegaan, dan geen probleem. Maar die reactie van Schols, dat is net deel van wat ik bedoel, zo een beetje komen doen van "ja maar ja, zo erg is het allemaal niet he..."
Maar goed, over die erkenning kan je eventueel nog in discussie gaan. Mijn tweede punt vind ik eigenlijk helemaal niet vaag, om eerlijk te zijn. Je moet elkaar als man eigenlijk net
niet steunen. "Call it out," zoals men in het Engels zegt.
Als je uitgaat en je ziet je vriend wat te handtastelijk worden, ga daar dan iets van zeggen in plaats van een beetje "boys will be boys" te lachen.
Als een vriendin voorzichtig iets zegt over een gezamenlijke vriend die zijn grenzen te buiten gaat, ga dan ook eens met die vriend praten in plaats van te reageren met iets als "het zal zo wel niet bedoeld zijn" (komt vaker voor dan je denkt).
Als iemand in een voetbalkleedkamer lacherig vertelt dat hij een dickpick heeft gestuurd naar iemand die hij net kende van op Tinder, zeg er dan iets van.
Als je op straat iemand hoort fluiten of roepen naar een meisje, roep dan snel iets terug in het genre van "doe normaal" (de kans dat daaruit een gevecht volgt, is echt wel miniem).
Zo van die dingen.
En ja, dat lijkt allemaal vanzelfsprekend. En iedereen heeft dan de reflex om zeggen of denken "maar mijn vrienden zijn zo niet en ik al helemaal niet" en dat kan wel zo zijn, maar die cijfers komen natuurlijk niet uit het niks. Moest het nu puur over een of ander abstract gevoel gaan, dan kan je nog zeggen "wat is er allemaal van aan" maar de cijfers over ongewenste benaderingen en aanraking etc. zijn er. En ze zijn echt hallucinant. Dus de kans dat niemand hier op dit forum al ooit zulke zaken heeft zien gebeuren (of zelf heeft gedaan) is eerder klein.
En dan gaat het ook snel van "een man mag niks meer" maar dit zijn wel allemaal logische zaken hoor mensen. Op een bomvolle trein mag je uiteraard voor een vrouw gaan zitten. Op een lege trein? Waarom zou je dat doen? Men doet al snel alsof het een of ander onoplosbaar kluwen is, maar heel vaak komt het neer op "doe gewoon normaal".
En ja, empathie. Ik kan als man gaan denken "tgoh, ik ben zo braaf als iets en ik doe nooit iets fout dus waarom zou ik..." maar dat weten vrouwen natuurlijk niet. Dus als ik 's nachts jog en er wandelt een vrouw over een verder lege straat, dan steek ik de straat over, ja. Ik vind dat gewoon rekening houden met elkaar. Net zoals ik niet ga staan vloeken als een matroos wanneer er jonge kinderen bij zijn, vind ik het niet erg om mijn gedrag een heel klein beetje aan te passen als dat de andere partij(en) ten goede komt.
En bij die zaken begint het dus, mijns inziens. En ja, uiteraard zijn "de oplossingen" eerder vaag en "hoopvol". Dat is echter altijd zo met diepgewortelde, maatschappelijke problemen. Een simpele oplossing (genre "hang overal camera's en steek ze allemaal in de cel!") is er niet of is niet realistisch. Wil niet zeggen dat men niet mag hopen op beterschap.
En afsluitend: ja, er zijn altijd extremen. Er zullen altijd vrouwen zijn die het zelfs te ver vinden gaan dat je als man per ongeluk in haar ogen kijkt. Maar die extremen, die krijg je niet weg. Maar tenzij 90% van de vrouwen bij die extremen zitten, is er wel nog werk aan de winkel.