Patj
Well-known member
Om de impact van een ingrijpen te weten moet je de uitkomst deftig kunnen meten. Van pedofiele daders is geweten uit onderzoek dat ze zeer frequent liegen. Niet in het minst omdat hetgeen dat ze doen ernstig crimineel is. Er bestaat een onderzoek waarbij (in een andere context, namelijk gerechtelijke) naar voren kwam dat het aantal door de pedofiel bekende slachtoffers naar boven ging eens ze geconfronteerd werden met meer bewijs. Het is niet dat die de neiging gaan hebben om ook maar eerlijk te antwoorden. En aangezien ze amper gepakt worden is ook controle.Waarom is zelfrapportering géén meetbare parameter? Hoe denk je dat elke andere therapie werkt, misschien? Dat is voor een groot stuk hoe het werkt, maar een groot stuk van de opleiding van psychologen bestaat er net uit om dat te analyseren, hè. Om daarmee verder te komen. Je praat hier ook alsof het allemaal leugenaars zouden zijn die "jaja" knikken om dan weer buiten te komen en te kunnen verkrachten. Terwijl hier al herhaaldelijk is aangegeven dat maar een heel klein percentage van de pedofielen overgaan tot misbruik of zelfs beelden van kindermisbruik. Dat zijn mensen die op zoek zijn naar hulp, vrijwillig psychologen opzoeken. Waarom zou zelfrapportage daar automatisch niet bij werken? Maar zelfs bij de "zwaardere" gevallen is therapie niet iets wat je zomaar als nutteloos kunt afschrijven, omdat de patiënt gewoon 'ja' kan zeggen en opgelost. Zo werkt het niet.
Verder weiger je al pagina's lang antwoord te geven hoe je een ethisch onderzoek zou kunnen voeren. Als onderzoeker heb je de plicht om die aan te geven hé, Los van het feit dat als je dat deftig zou willen onderzoeken dat zeer lang moet zijn, je mogelijks sommige groepen moet depriveren van andere behandelingen. Geen enkele ethische commissie laat onderzoek zoals jij voorstelt doorgaan.
Verder geef je eveneens geen wetenschappelijke bron (maar sta je dat bij anderen in andere topics wel te eisen) waarop jouw uitspraken gestaafd zijn. Er zijn meerdere mensen geweest die aantonen dat pornografie in een andere context gaat leiden tot bepaald gedrag dat een reflectie is van hetgeen ze zien. Het is ook vrij revolutionair natuurlijk wat je stelt, de hele pedofilie behandeling omgooien. In plaats van die mensen consequent te leren dat ze hun seksualiteit nooit kunnen beleven, denk je dat het gaat werken om gedeeltelijk aan hun driften toe te geven, terwijl elk onderzoek aantoont dat ze daarvan verder gaan doen. Als je zo een boude uitspraken doet mag je ook eindelijk eens zeggen waar er ook maar een serieus (verkennend) onderzoek is dat stelt dat dat een goed idee is.
Nog een extra onderzoekje dat heel jouw these nog maar eens naar de vuilbak werpt:
The shared factors and background of any of the sex offenders are often more significant than the differences. Online only offendersappear to experience more difficulty in their ability to engage in and sustain relationships, which is one of the main reasons why theyoffend online. However, isolation increases with continued deviantporn use and real life contacts begin to become less frequent.296 Offenders that contact other likeminded individuals online receive support for their deviant fantasies and deviant behavior and are likely to become more comfortable and brazen in progressing to online and offline contact with minors. The same could be said for offenders with adult victims. Psychological difficulties mostly included mentalhealth diagnoses of mood disorders, anxiety disorders (mostly SocialAnxiety), Substance Use, and Antisocial Personality Disorder. Low self-esteem, social anxiety, difficulty establishing or maintainingadult relationships, anger, and childhood maltreatment were commonamong most all of the offender groups the contact offender havingmore relationship skills.
However, mostly the differences were minimal One of the main difficulties in claiming that online offenders or child porn only offenders are less dangerous than contact offenders is that any of the offenders can chose to behave in more aggressive and more direct contact at any time, based on the two most difficult factors to assess, which are opportunity and circumstance on one end and personal choice on the other. Maintaining and strengthening deviant arousal through continued use of child and other deviant porn increases the likelihood of offender crossover. In addition, erotica, the specific things a person finds sexually arousing, can include items thatare deviant in nature (e.g., child and deviant porn, children’s clothing,non-nude photos of children, bondage items, etc) and when pairedwith repeated use these deviant items now support the likelihood that the offender will choose to act on their fantasies. This is even more supported when the offender masturbates to the deviant erotica and even more so when the deviant erotica is related behaviorally to any offense behavior. It is difficult to determine and identify which fantasy-only offenders will crossover and become contact offenders.
Als dit onderzoek al aantoont dat gewoon fantaseren bij kinderkleren en normale kinderfoto's al de kans vergroot, wat denk je dan dat met AI smeerlapperij gaat gebeuren?
Los van het feit dat de creatie van AI-vuiligheid uiteraard compleet moreel verwerpelijk is, maar daar hoef je -zoals je zelf eerder aangaf- geen antwoord op te geven omdat je dat niet nodig vindt.