Thuis spelen we vooral coöperatieve spellen. Toen Vantage eindelijk mijn aandacht trok was ik dan ook direct zeer benieuwd om deze aan de tand te voelen. Typisch zijn vooral dungeon crawlers vertegenwoordigd binnen dit genre, met af en toe wat meer originele spellen zoals 7th Continent, Time Stories en Sleeping Gods om maar wat namen te noemen. Maar iets in eerste-persoonsperspectief was toch zeer origineel en daarom ging ik, samen met mijn vrouw, graag aan de slag met deze nieuwkomer van Stonemaier Games.
Vantage is zo’n spel dat je tafel vult nog voor je het hebt opengemaakt. De doos is zwaar, echt zwaar, en zodra je hem optilt voel je meteen dat dit geen spel gaat zijn dat op één-twee-drie uitgespeeld zal zijn. Dit is een volledige wereld in een doos. Een planeet, om eigenlijk specifiek te zijn. En hoe meer je speelt, hoe meer je dat begint te geloven en hoe meer je de wereld leert appreciëren.
Dat maakt het meteen anders dan de typische dungeon crawler. Geen vaste kamers, geen lineaire scenario’s, geen vooraf uitgestippelde route. Je verkent, je dwaalt, je probeert te begrijpen hoe deze wereld werkt. En dat is precies wat het spel zo uniek maakt. We hebben zowel 7th Continent en 7th Citadel gespeeld, maar het eerste-persoonsperspectief maakt een groot verschil.
Vantage zit vol met meer dan duizend kaarten, negen boeken, dobbelstenen, tokens, een Book of Secrets, een Book of Vantages, en een stapel materiaal die bijna gênant is voor de rest van je spellenkast. De planeet bestaat uit honderden locaties die allemaal met elkaar verbonden zijn. Je ziet ze in eerste-persoonsperspectief, alsof je zelf door een vizier kijkt. En het mooiste is dat het spel je niets vooraf vertelt. Geen overzicht van wat er in de doos zit, geen lijst van wat je kunt tegenkomen. Je leert door te spelen. Door te proberen. Door fouten te maken. Door te ontdekken. Door samen beslissingen te maken en de gevolgen te dragen.
De dobbelstenen bepalen de risico’s. Tijd, moraal, gezondheid. Je probeert de negatieve effecten op te vangen met kaarten in je persoonlijke raster. Dat raster groeit tijdens het spel en wordt een soort mini‑ecosysteem van vaardigheden, dieren, voorwerpen en boosts. Hoe meer je speelt, hoe beter je begrijpt hoe je risico’s kunt sturen. En hoe meer je de planeet begint te lezen.
Vantage is geen spel voor wie duidelijke doelen wil, strakke strategie, of een snelle pot van een uur. Het is open, het is groot, het is soms overweldigend. De downtime kan oplopen met veel spelers, en de eerste sessies voelen vaak alsof je in het diepe wordt gegooid. Maar als je houdt van ontdekken, van verhalen die je zelf maakt, van werelden die je niet in één avond kunt doorgronden, dan is dit een van de meest bijzondere ervaringen die je aan tafel kunt hebben.
Vantage is zo’n spel dat je tafel vult nog voor je het hebt opengemaakt. De doos is zwaar, echt zwaar, en zodra je hem optilt voel je meteen dat dit geen spel gaat zijn dat op één-twee-drie uitgespeeld zal zijn. Dit is een volledige wereld in een doos. Een planeet, om eigenlijk specifiek te zijn. En hoe meer je speelt, hoe meer je dat begint te geloven en hoe meer je de wereld leert appreciëren.
Een nieuwe manier van samen spelen
Vantage is coöperatief, maar niet op de klassieke manier. Je zit niet samen rond een bord, je deelt geen map, je staat niet schouder aan schouder tegen monsters. Je bent allemaal ergens anders neergestort op een onbekende planeet en je ziet alleen wat jouw personage ziet. Je beschrijft je omgeving, je vraagt hulp, je probeert samen te werken zonder dat je dezelfde informatie hebt. Het voelt bijna als een rollenspel, maar dan zonder spelleider.Dat maakt het meteen anders dan de typische dungeon crawler. Geen vaste kamers, geen lineaire scenario’s, geen vooraf uitgestippelde route. Je verkent, je dwaalt, je probeert te begrijpen hoe deze wereld werkt. En dat is precies wat het spel zo uniek maakt. We hebben zowel 7th Continent en 7th Citadel gespeeld, maar het eerste-persoonsperspectief maakt een groot verschil.
Vantage zit vol met meer dan duizend kaarten, negen boeken, dobbelstenen, tokens, een Book of Secrets, een Book of Vantages, en een stapel materiaal die bijna gênant is voor de rest van je spellenkast. De planeet bestaat uit honderden locaties die allemaal met elkaar verbonden zijn. Je ziet ze in eerste-persoonsperspectief, alsof je zelf door een vizier kijkt. En het mooiste is dat het spel je niets vooraf vertelt. Geen overzicht van wat er in de doos zit, geen lijst van wat je kunt tegenkomen. Je leert door te spelen. Door te proberen. Door fouten te maken. Door te ontdekken. Door samen beslissingen te maken en de gevolgen te dragen.
Hoe het speelt
Elke beurt kies je een actie zonder te weten wat het je gaat kosten. Je weet niet hoeveel risico je neemt, je weet niet wat de uitkomst zal zijn. Je kiest eerst, en pas daarna ontdek je wat dat betekent. Dat klinkt streng, maar het past perfect bij het thema. Je bent een ontdekkingsreiziger op een onbekende planeet. Je weet niet wat er achter die rots ligt. Je weet niet wat er gebeurt als je dat vreemde object oppakt. Je doet het gewoon.Een onbekende wereld zonder duidelijke doelen, klaar om ontdekt te worden.
De dobbelstenen bepalen de risico’s. Tijd, moraal, gezondheid. Je probeert de negatieve effecten op te vangen met kaarten in je persoonlijke raster. Dat raster groeit tijdens het spel en wordt een soort mini‑ecosysteem van vaardigheden, dieren, voorwerpen en boosts. Hoe meer je speelt, hoe beter je begrijpt hoe je risico’s kunt sturen. En hoe meer je de planeet begint te lezen.
Een wereld die je langzaam leert kennen
Het mooiste aan Vantage is dat je kennis meeneemt tussen sessies. Niet in de vorm van upgrades of voortgang, maar in de vorm van begrip. Je weet dat een bepaalde locatie gevaarlijk is. Je weet dat een bepaald symbool iets betekent. Je weet dat een bepaalde richting je naar iets groots kan leiden. Het spel beloont nieuwsgierigheid, niet voorbereiding. En dat maakt elke sessie anders. Nieuwe missie, nieuwe crashlocatie, nieuwe ontdekkingen. Maar dezelfde wereld die je stukje bij beetje leert kennen.Vantage is geen spel voor wie duidelijke doelen wil, strakke strategie, of een snelle pot van een uur. Het is open, het is groot, het is soms overweldigend. De downtime kan oplopen met veel spelers, en de eerste sessies voelen vaak alsof je in het diepe wordt gegooid. Maar als je houdt van ontdekken, van verhalen die je zelf maakt, van werelden die je niet in één avond kunt doorgronden, dan is dit een van de meest bijzondere ervaringen die je aan tafel kunt hebben.
Conclusie
Vantage voelt als een coöperatieve open wereld in bordspelvorm. Geen app, geen campagne, geen vooraf vastgelegde structuur. Gewoon een planeet die je samen probeert te begrijpen. Hoe meer je speelt, hoe meer je ziet hoe slim alles in elkaar zit. Het is een spel dat je niet uitlegt, maar dat je uitnodigt om te verdwalen. Voor mij is dit een van de meest originele coöperatieve ervaringen van de afgelopen jaren. Een spel dat je niet speelt om te winnen, maar om te ontdekken.
Pro
- Unieke coöperatieve ervaring waarbij iedereen zijn eigen perspectief heeft
- Enorme hoeveelheid inhoud
- Hoe meer je speelt, hoe meer je de wereld begrijpt
- Geen typische dungeon crawler
Con
- Overweldigend bij het begin
- Downtime stijgt bij grotere groepen
- Geen duidelijke doelen
- Veel materiaal en boekjes om te hanteren tijdens het spel
8.5
Over
Uitgever
- Stonemaier Games
Designer
Jamey Stegmaier
Aantal spelers
1-6
Tijdsduur
120-180 min
