In de wonderlijke wereld van BeyondGaming krijgen we regelmatig de nodige kruisbestuiving. Een videogame die tot leven komt in een bordspel of de herwerking via een serie of film. Bij het spelen van het bijhorende bordspel zal steevast de bijhorende soundtrack op de achtergrond gespeeld worden en tijdens de focus mode op het werk passeert er ook regelmatig wat epische Skyrim-muziek. Het hoeft dan ook geen betoog dat ik meer dan enthousiast werd om naar de Koningin Elisabethzaal af te zakken voor Gamemuziek Unplugged, waar het Antwerp Symphony Orchestra ons zal verwelkomen.
De hernieuwde Koningin Elisabethzaal is dus de thuisbasis van het Antwerp Symphony Orchestra en biedt plaats voor ongeveer tweeduizend muziekliefhebers van klassieke muziek. Na een eerste succesvolle avond in het seizoen '24 - '25 met Gamemuziek in concert, is het dit seizoen tijd om de registers volledig open te trekken met Gamemuziek Unplugged. Een clash tussen twee werelden waar muziekliefhebbers die nog nooit van games gehoord hebben zich aangenaam zullen laten verrassen en de gameliefhebbers zich tegoed doen aan de magistrale invloeden van de Koningin Elisabethzaal. Het voelt dan ook fantastisch om de zaal te betreden waar strijkers, blazers en slagwerk deze avond aangevuld worden met het Octopus Symfonisch Koor.
Wanneer Stefan Geiger links het podium opstapt en plaatsneemt op de dirigentbok voel je het algemeen enthousiasme in de zaal toenemen. Starten doen we met het verwelkomen van de eerste vioolspeler. De etiquette-regels van de symfonische orkesten zijn als alouds, maar des te mooier. Het blaakt aan respect en aan de oude tradities. De clash tussen het oude en het nieuwe vormt de rode draad van deze avond. Wanneer Stefan het signaal luidt en de troepen aligneert komt dan ook het eerste samenspel tot stand. Starten doen we frivool en speels met het lied "Nakamura" uit Sonic the Hedgehog gevolgd door "Pulkkinen" van Angry Birds. Twee stukken die het jeugdig enthousiasme van gamers verbinden met een sprankeltje van de muziekliefhebbers. Aan dit tempo wordt het een leuke avond.
Maar dan is het ook wat tijd voor het stevigere werk. Met "Kataoka" uit Tears of the Kingdom en "Zur" uit Into the Starfield worden de meer melancholische liederen gespeeld. Langzaam opbouwend naar de Suites die zullen volgen, zal Stefan Geiger zijn gevolg de nodige lofzangen toegooien. Met de nodige aandacht voor ieder onderdeel van het symfonisch orkest en het specifiek uitlichten zal iedereen zich meer dan welkom gevoeld hebben. Wanneer ook de stemmen van het Octopus Symfonisch Koor hun intrede doen, rolt er her en der een traan van de wang. Dit is ronduit een topavond.
Met de "Oschmann Suite" uit The Dwarves komt een bombastisch stuk naar voren waar het koor en de koperblazers de maat nemen. Als uitsmijter krijgen we nog de "Kyd" Suite uit Assassin's Creed waarbij we meegenomen worden naar Italiaanse invloedsferen. Doorheen de volledige voorstelling van ongeveer een uur en een kwartier heen blijft het continu genieten en worden we meegezogen in een clash tussen de gamemuziek en de magistraal ogende Elisabethzaal. Ik weet niet of Stefan Geiger zelf de playlist samenstelt of dit een samenwerking is tussen het Antwerp Symphony Orchestra en het Octopus Symfonisch Koor, maar in elk van beide opties een welgemeende proficiat voor de opbouw en selectie.
Een algemene "Ooh" komt dan ook als één stem doorheen de meer dan opgewarmde Elisabethzaal gewaaid. Als magistrale afsluiter eindigen we op een hoogtepunt. De derde minutenlange staande ovatie is een gulle bedanking voor de topavond, die bewonderenswaardig maar voor een enkele voorstelling is ingeoefend. De zaal zat weliswaar niet uitverkocht vol en de afwezigen hebben dan ook in dezen weer ongelijk. Na de geslaagde eerste editie heeft Gamemuziek Unplugged het volledige potentieel van gamemuziek doen ontwaken. In september speelt het Antwerp Symphony Orchestra trouwens nog enkele filmconcerten van Harry Potter and The Philosopher's Stone, waar er nog tickets voor te vinden zijn en waar we als BeyondGaming maar wat graag naar uitkijken. Het volledige seizoen is terug te vinden op de concertagenda van het Antwerp Symphony Orchestra.
De hernieuwde Koningin Elisabethzaal is dus de thuisbasis van het Antwerp Symphony Orchestra en biedt plaats voor ongeveer tweeduizend muziekliefhebers van klassieke muziek. Na een eerste succesvolle avond in het seizoen '24 - '25 met Gamemuziek in concert, is het dit seizoen tijd om de registers volledig open te trekken met Gamemuziek Unplugged. Een clash tussen twee werelden waar muziekliefhebbers die nog nooit van games gehoord hebben zich aangenaam zullen laten verrassen en de gameliefhebbers zich tegoed doen aan de magistrale invloeden van de Koningin Elisabethzaal. Het voelt dan ook fantastisch om de zaal te betreden waar strijkers, blazers en slagwerk deze avond aangevuld worden met het Octopus Symfonisch Koor.
Klassieke speelse intro's
Wanneer Stefan Geiger links het podium opstapt en plaatsneemt op de dirigentbok voel je het algemeen enthousiasme in de zaal toenemen. Starten doen we met het verwelkomen van de eerste vioolspeler. De etiquette-regels van de symfonische orkesten zijn als alouds, maar des te mooier. Het blaakt aan respect en aan de oude tradities. De clash tussen het oude en het nieuwe vormt de rode draad van deze avond. Wanneer Stefan het signaal luidt en de troepen aligneert komt dan ook het eerste samenspel tot stand. Starten doen we frivool en speels met het lied "Nakamura" uit Sonic the Hedgehog gevolgd door "Pulkkinen" van Angry Birds. Twee stukken die het jeugdig enthousiasme van gamers verbinden met een sprankeltje van de muziekliefhebbers. Aan dit tempo wordt het een leuke avond.
Het blijft continu genieten in een clash tussen de gamemuziek en de magistrale Elisabethzaal.
Maar dan is het ook wat tijd voor het stevigere werk. Met "Kataoka" uit Tears of the Kingdom en "Zur" uit Into the Starfield worden de meer melancholische liederen gespeeld. Langzaam opbouwend naar de Suites die zullen volgen, zal Stefan Geiger zijn gevolg de nodige lofzangen toegooien. Met de nodige aandacht voor ieder onderdeel van het symfonisch orkest en het specifiek uitlichten zal iedereen zich meer dan welkom gevoeld hebben. Wanneer ook de stemmen van het Octopus Symfonisch Koor hun intrede doen, rolt er her en der een traan van de wang. Dit is ronduit een topavond.
Gevolgd door stevige suites
De eerste suite uit BioShock 2 "Schyman" neemt ons op een dertien minuten durende futuristische wereld. Deze first-person shooter was niet mijn eerste gedachte aan een symfonische avond, maar wat een throwback was dit. Puur genieten wanneer een samenspel van violen en blazers omringd wordt door de percussie. Gamemuziek Unplugged kent voor het publiek een pauze, maar ongeveer halfweg verschijnen er bijkomende instrumenten en neemt er rechts van het koor een Chinese man in kostuum plaats. Die man blijkt Yiming Liu te zijn, een tenor die de hoofdrol zal opnemen tijdens de Suite "Yuan" uit Genshin Impact. In ensemble met het Octopus Symfonisch Koor een waar genot om naar te luisteren.Met de "Oschmann Suite" uit The Dwarves komt een bombastisch stuk naar voren waar het koor en de koperblazers de maat nemen. Als uitsmijter krijgen we nog de "Kyd" Suite uit Assassin's Creed waarbij we meegenomen worden naar Italiaanse invloedsferen. Doorheen de volledige voorstelling van ongeveer een uur en een kwartier heen blijft het continu genieten en worden we meegezogen in een clash tussen de gamemuziek en de magistraal ogende Elisabethzaal. Ik weet niet of Stefan Geiger zelf de playlist samenstelt of dit een samenwerking is tussen het Antwerp Symphony Orchestra en het Octopus Symfonisch Koor, maar in elk van beide opties een welgemeende proficiat voor de opbouw en selectie.
Met een dessert aan bisnummers
Het hoeft dan ook geen betoog dat een eerste staande ovatie in de zaal een meer dan logische bedanking is van de avond. En je leest het goed, want wie eerste zegt, zal ook een tweede en in dit geval zelf een derde staande ovatie impliceren. Wanneer de laatste noten van de gekende playlist uitsterven en het applaus de bovenhand neemt, is het dan ook tijd voor de obligate bisnummers. Stefan Geiger zal de coulissen terug induiken en wachten tot het minutenlange applaus hem terug lokt. Deze man weet als geen ander zijn publiek te bespelen. Als bisnummers krijgen we een meer dan amusante "Tetris" voorgeschoteld. En zelfs bij het schrijven van deze review komt de befaamde melodie terug in het hoofd spelen. De tweede staande ovatie dringt zich dan ook spontaan op bij het publiek. Stefan trekt zich terug in de coulissen en brengt een allerlaatste klepper met zich mee namelijk Civilization VI.Een algemene "Ooh" komt dan ook als één stem doorheen de meer dan opgewarmde Elisabethzaal gewaaid. Als magistrale afsluiter eindigen we op een hoogtepunt. De derde minutenlange staande ovatie is een gulle bedanking voor de topavond, die bewonderenswaardig maar voor een enkele voorstelling is ingeoefend. De zaal zat weliswaar niet uitverkocht vol en de afwezigen hebben dan ook in dezen weer ongelijk. Na de geslaagde eerste editie heeft Gamemuziek Unplugged het volledige potentieel van gamemuziek doen ontwaken. In september speelt het Antwerp Symphony Orchestra trouwens nog enkele filmconcerten van Harry Potter and The Philosopher's Stone, waar er nog tickets voor te vinden zijn en waar we als BeyondGaming maar wat graag naar uitkijken. Het volledige seizoen is terug te vinden op de concertagenda van het Antwerp Symphony Orchestra.
Conclusie
Gamemuziek Unplugged was een perfecte avond waar Stefan Geiger, het Antwerp Symphony Orchestra en het Octopus Symfonisch Koor die de soundtracks van de moderne muziek meesterlijk wisten te vertolken. Met speelse vertolkingen van Angry Birds, Sonic the Hedgehog en Tetris tot bombastische suites uit BioShock 2, Genshin Impact en The Dwarves. Deze tweede editie na Gamemuziek in concert schreeuwt om een derde editie en een nieuwgeboren traditie. De klassieke symfonische wereld is een perfecte plaats om de gamemuziek opnieuw tot leven te brengen. De drie staande ovaties zijn alleszeggend.
Pro
- Prachtige Elisabethzaal
- Geniale playlist die de avond naar een hoogtepunt brengt
- Aanstelijke energie van Stefan neemt het publiek en de artiesten mee
Con
- Yiming Liu had als Tenor nog een tweede stuk mogen meezingen
9
Laatst bewerkt door een moderator:
