Muziekvideo's waren lang een big deal. Ik herinner mij nog, en ik ben daar niet alleen in, dat er weken waren waarop MTV spotjes had met enthousiaste aankondigingen dat je op een zaterdagavond om 21 uur stípt een wereldpremière van een video kon zien (het was altijd net op het moment dat je eigenlijk iets anders te doen had voor het weekend, altijd zodat je bewust de keuze moest maken om MTV aan te zetten en je Breezer-avond later moest beginnen). En die werden gehyped! Weken werd er dan gesproken over designers, budgetten, moves, ... Een van die video's die erg over de tong ging, en nog gaat eigenlijk want er zijn steeds noobs, was Cher haar If I Could Turn Back Time. Een gigantisch US Navy ship, een duizendtal uitzinnige soldaten, een twaalfjarige die gitaar speelt en Cher in een outfit die enkel zij zou kunnen dragen. Zelfs nu nog (don't @ me, Cardi B). Anyhoooo, waar wil ik naartoe? Naar 'mocht ik terug kunnen gaan in de tijd' eigenlijk. Niet dat ik nog een dagje MTV zou willen zoals het was toen ik twaalf was (al was het toen episch goed) maar echt dé vraag: mocht je terug kunnen in de tijd? Daarmee vul je direct een volledig forum op zich. Ik krijg zelfs licht hoofdpijn omdat er zo veel mogelijke discussiepunten zijn. Gelukkig kan ik, kunnen we, ook gewoon van het idee proeven binnen films, boeken én games. Veelal meer afgelijnd met een relatief begin- en eindpunt. Minder mentaal goochelen en meer gewoon intens meegaan in het concept. Eternal Threads is zo een game. Terug naar 2015, nu meer dan ooit voelt het als een andere wereld, en proberen om het leven van zes individuen te beïnvloeden.
Eternal Threads kwam al in 2022 op de markt, maar is nu beschikbaar op alle platformen. Ik ging de duisternis in op PS5, maar de game is dus ook op PS4, Xbox One, Xbox X|S, Switch, pc of cloud-gaming via Amazon Luna beschikbaar.
Eternal Threads is het eerste spel van Cosmonaut Studios, die zich verbazend genoeg in Liverpool bevinden. Of in hun eigen woorden in the wilds of Liverpool. Wie er al eens was, weet dat het geen woord gelogen is. Een eerste glimp op de game kwam al in 2019 en ongeveer dag op dag twee jaar geleden verscheen het tegen dan behoorlijk gehypte spel op Steam. Er waren de klassieke strubbelingen van een eersteling voor een jonge studio, de speelbaarheid bleek voor sommigen niet zo vlot tenzij op een erg nieuwe setup en met zijn acht uur aan gameplay was het ook niet de langste game (veeleisende fans gaven blijk van een wens voor DLC, iets waar het basisidee van Eternal Threads zich inderdaad toe zou lenen maar je wil een ontwikkelstudio nu ook niet zijn vroege graf in werken) maar toch kaapte Cosmonaut de prijs voor beste puzzle game weg op de TIGA Game Industry Awards. Wie zich liet meevoeren door het spel over de hikken heen, was onverdeeld enthousiast. Een console-editie was een onvermijdelijk nodige volgende stap.
Belangrijkste tool voor dit avontuur is de tijdslijn. Je kan op twee manieren spelen: volledig, waarin je 197 gebeurtenissen hebt en 54 keuzes kan maken, of ingekort, met 121 gebeurtenissen en 37 keuzes. Elke keuze toont zich op de lijn en je kan hier in de gaten houden of door je beslissing het personage in kwestie daardoor op die bewuste 20 mei nog leeft of toch overleden is. Het is perfect mogelijk dat de ene optie Jenni als overlevend toont, terwijl een andere schijnbaar onschuldige keuze toch tot haar dood leidt en bijvoorbeeld wel Raquel in leven laat. Niets is vanzelfsprekend. De setting, het huis, is erg gedetailleerd uitgewerkt. Er zijn verschillende persoonlijke objecten en documenten die meer vertellen over de inwoners van het huis en als je goed let op allerhande data en events, kan je de zaken zo draaien dat een huisgenoot op de noodlottige avond ver van huis is. Je merkt het nut van je keuzes ook onmiddellijk in je omgeving.
Weggevertje bijvoorbeeld is een afspraak bij een dierenarts maken, waardoor je direct ziet dat de verbrande kooi niet langer in de kamer staat en blijkt dat je het vogeltje (Frank) hebt kunnen redden. Ngl, een mooi momentje. Stukje bij beetje puzzel je het leven van de zes in elkaar en kom je er ook achter dat niet alles in huis zo rimpelloos verliep en niet elke roommate een even onbeschreven blad is. Eternal Threads zuigt zijn spelers heel snel binnen. Het voelt een beetje vreemd om de restanten van zes levens ondersteboven te gaan halen, maar je bent binnen de kortste keren verkocht aan de missie om deze mensen te redden. Elk personage heeft echt zijn heel eigen karakter gekregen, het gevoel van de kunstmatige-maar-daarom-niet-mindere familiebanden van een groep die een huis deelt komt zeer realistisch over. Ook het gegeven dat je een eigen mysterieuze toekomst moet gaan redden motiveert als bonus. Lang is het spel inderdaad niet, maar ook allesbehalve eenvoudig want soms lijken de keuzes zo banaal en blijken ze zo fataal ... Af en toe blaas je toch. Er is zeker ruimte binnen dit concept voor DLC of zelfs een volwaardig nieuw spel.
Eternal Threads kwam al in 2022 op de markt, maar is nu beschikbaar op alle platformen. Ik ging de duisternis in op PS5, maar de game is dus ook op PS4, Xbox One, Xbox X|S, Switch, pc of cloud-gaming via Amazon Luna beschikbaar.
Alter the past to save the future
Een poosje terug - het kan een jaar zijn, het kunnen er drie zijn, gevoel van tijd en ruimte is iets vreemds - schreef ik een review voor The Lazarus Project. Een show naar het meest gegeerde model van de laatste jaren: gelimiteerd tot acht afleveringen en zowel op zichzelf staande als open genoeg voor een vervolg. Hoe blij was ik toen ik daarnet - het kan vijf minuten zijn, het kan een kwartier zijn, gevoel van tijd en ruimte is iets vreemds - zag dat er een volledige tweede seizoen bijgekomen was en ik dat gemist had! Altijd leuk om te ontdekken dat een oh I wish is veranderd naar ooh, I can. In elk geval, Lazarus had een interessant gegeven rond reizen door de tijd: bepaalde cataclysmische events die de ondergang van de mensheid zouden betekenen, moeten ongedaan gemaakt worden. Men moet echter heel specifieke details aanpassen en werkelijk niets anders, of de resultaten zijn zo mogelijk nog erger. De innerlijke worsteling tussen het redden van mensen en het terugdraaien van tragische gebeurtenissen in eigen levens vormde een dramatische spanning die interessant was. De theorie van het vogeltje in de Amazone en de vulkaan duizend kilometer verder gaat ook op voor het verleden. Die ragfijne draad is als game ook een uitdagend gegeven.Eternal Threads is het eerste spel van Cosmonaut Studios, die zich verbazend genoeg in Liverpool bevinden. Of in hun eigen woorden in the wilds of Liverpool. Wie er al eens was, weet dat het geen woord gelogen is. Een eerste glimp op de game kwam al in 2019 en ongeveer dag op dag twee jaar geleden verscheen het tegen dan behoorlijk gehypte spel op Steam. Er waren de klassieke strubbelingen van een eersteling voor een jonge studio, de speelbaarheid bleek voor sommigen niet zo vlot tenzij op een erg nieuwe setup en met zijn acht uur aan gameplay was het ook niet de langste game (veeleisende fans gaven blijk van een wens voor DLC, iets waar het basisidee van Eternal Threads zich inderdaad toe zou lenen maar je wil een ontwikkelstudio nu ook niet zijn vroege graf in werken) maar toch kaapte Cosmonaut de prijs voor beste puzzle game weg op de TIGA Game Industry Awards. Wie zich liet meevoeren door het spel over de hikken heen, was onverdeeld enthousiast. Een console-editie was een onvermijdelijk nodige volgende stap.
Benign decisions, disastrous consequences
Ergens in de toekomst heeft zich een apocalyptisch voorval voorgedaan. Volgens de inleidende stem van Eternal Threads is dit een gevolg van een enorm aantal relatief kleine gebeurtenissen - de threads - die naar één doemscenario geleid hebben. Om dit te voorkomen, worden speciale agenten (tijdstechniekers bijna) naar bepaalde punten in de tijd teruggestuurd. Daar moeten zij zaken zodanig zien te manipuleren dat de uitkomst(en) veranderen en daardoor de onfortuinlijke toekomst. Volgens onze opdrachtgevers is tijdreizen zowel oorzaak als oplossing, daar is die ragfijne draad dus. Als Nummer 43 belandt de speler rond vier uur 's morgens in een woning in Londen. Het is 20 mei 2013 en in de woning heeft overduidelijk een zeer zware brand gewoed. Zwaar en dodelijk: zes slachtoffers (Tom, Neil, Ben, Linda, Jenny en Raquel). Nummer 43 moet erin slagen om alle zes de nacht te laten overleven en kan een volle week terug in de tijd om aanpassingen te doen. Wachten op het vuur en zelf blussen of de mensen waarschuwen kan niet, je moet als een ware puppet master achter de schermen werken. Als hulpmiddel is er een visualizer. Dit toestel laat ons toe om de verhaallijnen van onze hoofdrolspelers te zien en geeft ons keuzemogelijkheden omtrent hoe we eventueel kunnen ingrijpen.Stukje bij beetje puzzel je het leven van de zes in elkaar en kom je er ook achter dat niet alles in huis zo rimpelloos verliep.
Belangrijkste tool voor dit avontuur is de tijdslijn. Je kan op twee manieren spelen: volledig, waarin je 197 gebeurtenissen hebt en 54 keuzes kan maken, of ingekort, met 121 gebeurtenissen en 37 keuzes. Elke keuze toont zich op de lijn en je kan hier in de gaten houden of door je beslissing het personage in kwestie daardoor op die bewuste 20 mei nog leeft of toch overleden is. Het is perfect mogelijk dat de ene optie Jenni als overlevend toont, terwijl een andere schijnbaar onschuldige keuze toch tot haar dood leidt en bijvoorbeeld wel Raquel in leven laat. Niets is vanzelfsprekend. De setting, het huis, is erg gedetailleerd uitgewerkt. Er zijn verschillende persoonlijke objecten en documenten die meer vertellen over de inwoners van het huis en als je goed let op allerhande data en events, kan je de zaken zo draaien dat een huisgenoot op de noodlottige avond ver van huis is. Je merkt het nut van je keuzes ook onmiddellijk in je omgeving.
Weggevertje bijvoorbeeld is een afspraak bij een dierenarts maken, waardoor je direct ziet dat de verbrande kooi niet langer in de kamer staat en blijkt dat je het vogeltje (Frank) hebt kunnen redden. Ngl, een mooi momentje. Stukje bij beetje puzzel je het leven van de zes in elkaar en kom je er ook achter dat niet alles in huis zo rimpelloos verliep en niet elke roommate een even onbeschreven blad is. Eternal Threads zuigt zijn spelers heel snel binnen. Het voelt een beetje vreemd om de restanten van zes levens ondersteboven te gaan halen, maar je bent binnen de kortste keren verkocht aan de missie om deze mensen te redden. Elk personage heeft echt zijn heel eigen karakter gekregen, het gevoel van de kunstmatige-maar-daarom-niet-mindere familiebanden van een groep die een huis deelt komt zeer realistisch over. Ook het gegeven dat je een eigen mysterieuze toekomst moet gaan redden motiveert als bonus. Lang is het spel inderdaad niet, maar ook allesbehalve eenvoudig want soms lijken de keuzes zo banaal en blijken ze zo fataal ... Af en toe blaas je toch. Er is zeker ruimte binnen dit concept voor DLC of zelfs een volwaardig nieuw spel.
Conclusie
Een fijn idee dat heel fijn uitgewerkt is. Dat spelers al een dikke twee jaar erg enthousiast zijn over deze Eternal Threas mag niet verwonderen, en de sprong naar console gaming is uitstekend gezet. Alles hier klopt gewoon. De sfeer van het huis, een geblakerd skelet vol geheimen, die dankzij de originele insteek van de visualizer toch ook mooi terug het gevoel kan geven van een 'gewoon' huis met 'gewone' mensen. De honderd kleine beslissingen die een mens dagelijks maakt zonder daar bewust over na te denken en de gigantische invloed die deze zouden kunnen hebben (niet enkel op ons maar op de gehele werkelijkheid). Het gevoel dat we allemaal al wel eens gehad hebben, alleen niet zo letterlijk als Nummer 43 hier, van het zo graag willen inpikken maar de boel moeten zijn gang laten gaan. Ja, die vraag 'mocht ik terug kunnen gaan'. Telkens we op onze tijdslijn kijken en zien dat onze keuzes een leven redden om dan als een pudding in elkaar te zakken als er twee levens ook gekost zijn en het kinderlijk blij zijn met de doodsimpele maar puur menselijke keuze om een huisdier te helpen ... Nee, Cosmonaut Studios speelt hier niet op goedkoop sentiment, de missie en het doel is kristalhelder en het duurt echt niet lang als speler om er ook bloedserieus mee bezig te zijn. Het voelt alsof het er echt toe doet, daar draait gamen toch ook vaak rond, springen en even écht weg zijn. Mocht hier een tweede deel van komen, is dat absoluut mogelijk. Nummer 43 kan zeker nog een paar rondes mee en ik garandeer dat de puzzelfans die zich naar dit huis begeven dat absoluut blij zullen onthalen.
Pro
- Immersief en meeslepend
- Uitstekend niveau van complex zonder frustrerend
- Mogelijkheid om deze wereld verder uit te bouwen
Con
- Acht uur ongeveer aan speelduur kan kort lijken
8.5
Over
Beschikbaar vanaf
23 mei 2024
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Puzzle
Ontwikkelaar
- Cosmonaut Studios
Uitgever
- Secret Mode
