De jaren negentig worden vaak omschreven als de gouden periode voor Japanse rollenspellen en vooral op de Super Nintendo en de PlayStation verschenen er heel wat klassiekers die vandaag de dag nog steeds als inspiratiebron gelden. Vaak krijgen deze klassiekers zelfs een nieuw jasje aangemeten in de vorm van een remaster en een klassieker. Maar het zijn vooral de indietitels gemaakt door personen met een liefde voor het genre die in het oog springen, zoals Sea of Stars, Chained Echoes of het onlangs aangekondigde Threads of Time. Eentje die zeker je aandacht verdient, is Beyond Galaxyland, een spel dat wordt uitgegeven door United Label, het indielabel van CI Games, de uitgever van onder andere Lords of the Fallen en de Sniper: Ghost Warrior-reeks.
Wat Beyond Galaxyland in de eerste plaats zo opvallend maakt, is dat het een eenmansproject is van Sam Enright, een muziekproducer uit LA die besloot om zich ook op gameontwikkeling te storten. Na een eerste poging met The Greater Good heeft deze nu zijn ambitieuze game Beyond Galaxyland op de wereld losgelaten. In dit spel combineerde hij zijn voorliefde voor enerzijds retro-JRPG's zoals Final Fantasy, Chrono Trigger en Star Ocean met anderzijds klassieke sciencefictionfilms en -romans zoals Star Wars, Star Trek, 1984, Silent Running, The Day the Earth Stood Still, Guardians of the Galaxy en bovenal A Hitchhiker's Guide to the Galaxy. Beyond Galaxyland belooft je met andere woorden op een onvergetelijk intergalactisch avontuur mee te nemen.
Het verhaal van Beyond Galaxyland laat zich al snel merken als een van de sterke punten van het spel. Het wordt met zowel veel humor als mysterie gebracht, en liefhebbers van scifi-verhalen zullen zich onmiddellijk thuis voelen in deze wereld. Het spel schotelt ons alvast een uniek universum voor, waarbij wij als mensen niet meer zijn dan een speld in een hooiberg. Deze aanpak zorgt voor een verfrissende kijk op het genre. Het verhaal wordt bovendien ondersteund door uitstekend geschreven personages waar je echt voeling voor krijgt naarmate hun verhaal zich uitspeelt. Zelfs veel van de zijpersonages komen origineel over en ze zorgen ervoor dat deze bijzondere setting kan schitteren. De werelden die je zal verkennen zijn bovendien ook knap vormgegeven met adembenemende pixel art. Bovendien kan je ook rekenen op heel wat diversiteit in de locaties, waardoor dit spel een lust voor het oog is, zeker op de Steam Deck. Zoals te verwachten van een muziekproducer, stelt de muziek van het spel uiteraard ook niet teleur en zat ik zelfs overdag tijdens het werk met deuntjes van het spel in mijn hoofd.
Verder weet het spel enigszins te verrassen met het gevechtssysteem. Enerzijds is dit een vrij klassiek turn-based systeem, maar Enright heeft hier een extra dimensie aan gegeven doordat je zelf de aanvallen moet uitvoeren bij een standaard actie. Ook om te verdedigen moet je op het juiste moment op een actieknop drukken. Deze elementen voegen een soort van realtime gevoel toe aan de gevechten, al brengt dit ook enkele bedenkingen met zich mee. Zo is de timing van het verdedigen zeer moeilijk in te schatten omdat aanvallen van vijanden een verschillende lengte hebben en je geen indicatie krijgt wanneer het exacte contact gebeurt. Bovendien duurt de verdedigingsanimatie slechts heel kort en is er een soort van zeer korte cooldown voordat je opnieuw kan verdedigen, wat best lastig kan zijn. Een ander lastig element is dat je ability points (AP) kan verliezen als je mist met je normale aanvallen. Deze AP heb je nodig om Abilities te gebruiken, maar het verliezen van deze AP kan pijnlijk zijn. Zo zijn er gevechten waarbij je een ability van Boom Boom moet gebruiken om een schild te vernietigen. Als je echter te veel mist, heb je onvoldoende AP als Boom Boom aan de beurt is waardoor je de ability niet kan gebruiken. Het is al voorgekomen dat ik zo in een soort van vicieuze cirkel terechtkwam die nefast eindigde. Je wil die AP immers ook gebruiken om te healen, iets te stelen of om een andere ability te gebruiken.
Naast je gewone aanvallen en abilities, zal je ook kunnen gebruikmaken van Summons. Hier laat de invloed van een andere populaire IP zich weer merken, namelijk Pokémon. In Beyond Galaxyland kan je namelijk heel wat monsters vangen, inclusief tal van bazen, met behulp van een vliegende bal die verdacht veel lijkt op een Pokébal. Eens gevangen, kan je deze monsters toewijzen aan een teamlid dat het wezen als summon kan inzetten om zo een bepaalde aanval of kracht van het monster op te roepen. Jouw monsters verdienen bovendien ook ervaringspunten waardoor ze levelen en nieuwe abilities krijgen. Alleen zijn deze abilities vaak niet de moeite en kosten ze te veel summoning points om te gebruiken. Hierdoor heb ik hier nauwelijks gebruik van gemaakt en was dit voor mij opnieuw een overbodig element in een verder interessant spel.
Wat Beyond Galaxyland in de eerste plaats zo opvallend maakt, is dat het een eenmansproject is van Sam Enright, een muziekproducer uit LA die besloot om zich ook op gameontwikkeling te storten. Na een eerste poging met The Greater Good heeft deze nu zijn ambitieuze game Beyond Galaxyland op de wereld losgelaten. In dit spel combineerde hij zijn voorliefde voor enerzijds retro-JRPG's zoals Final Fantasy, Chrono Trigger en Star Ocean met anderzijds klassieke sciencefictionfilms en -romans zoals Star Wars, Star Trek, 1984, Silent Running, The Day the Earth Stood Still, Guardians of the Galaxy en bovenal A Hitchhiker's Guide to the Galaxy. Beyond Galaxyland belooft je met andere woorden op een onvergetelijk intergalactisch avontuur mee te nemen.
In a galaxy not so far away
In Beyond Galaxyland maken we kennis met Doug, een alledaagse tiener met een cavia als huisdier, die op een avond in contact komt met een vreemde entiteit en tijdens het wegvluchten op een vreemd portaal stoot. Dit portaal brengt hem naar Galaxyland, een zoo-achtige verzameling van planeten gemaakt door DreamCore, een intergalactisch bedrijf onder leiding van Queen Zero. DreamCore heeft Galaxyland opgericht als toevluchtsoord voor overlevenden van planeten die slachtoffer zijn geworden van The End, een mysterieuze manifestatie die het einde van een wereld inluidt. Na aan te komen op zijn nieuwe thuisbasis, de planeet Arcadia, kan Doug zich niet ontdoen van het gevoel dat er iets mis is en hij wil niets liever doen dan terugkeren naar de aarde. Gelukkig kan hij hiervoor rekenen op de hulp van onder andere zijn intussen genetisch gemanipuleerde cavia Boom Boom, de robot MartyBot, zijn beste vriendin Rosie en Malefactor, een voorvluchtige crimineel die gezocht wordt door DreamCore en die duidelijk meer weet over wat er aan de hand is.Het verhaal van Beyond Galaxyland laat zich al snel merken als een van de sterke punten van het spel. Het wordt met zowel veel humor als mysterie gebracht, en liefhebbers van scifi-verhalen zullen zich onmiddellijk thuis voelen in deze wereld. Het spel schotelt ons alvast een uniek universum voor, waarbij wij als mensen niet meer zijn dan een speld in een hooiberg. Deze aanpak zorgt voor een verfrissende kijk op het genre. Het verhaal wordt bovendien ondersteund door uitstekend geschreven personages waar je echt voeling voor krijgt naarmate hun verhaal zich uitspeelt. Zelfs veel van de zijpersonages komen origineel over en ze zorgen ervoor dat deze bijzondere setting kan schitteren. De werelden die je zal verkennen zijn bovendien ook knap vormgegeven met adembenemende pixel art. Bovendien kan je ook rekenen op heel wat diversiteit in de locaties, waardoor dit spel een lust voor het oog is, zeker op de Steam Deck. Zoals te verwachten van een muziekproducer, stelt de muziek van het spel uiteraard ook niet teleur en zat ik zelfs overdag tijdens het werk met deuntjes van het spel in mijn hoofd.
Nieuwe twist op een gekende formule
De wereld van Beyond Galaxyland is opgebouwd met een 2.5D-perspectief, waardoor je af en toe ook zal moeten wisselen tussen de voor- en de achtergrond. Er is ook redelijk wat verticaliteit in het level design aanwezig, waardoor je niet eenvoudigweg gewoon naar links of naar rechts moet lopen. Met deze verticaliteit komt bovendien ook heel wat platforming. Helaas is dit aspect niet zo goed uitgewerkt en zijn er momenten waarbij dit iets te geforceerd overkomt, alsof het een hindernis is in het verhaal om de ervaring meer "gamey" te maken. Hetzelfde kan eigenlijk gezegd worden van de omgevingspuzzels, die niet altijd even interessant zijn, of andere dingen zoals het fotograferen van wezens om de health bar te kunnen zien of de races die je moet doen en eigenlijk nauwelijks een meerwaarde bieden voor de gameplay. Veel van deze elementen voelen er wat bij gesleurd aan. Soms krijg je hierdoor het gevoel dat het spel net iets te veel wil doen. Iets meer focus zou de ervaring zeker ten goede gekomen zijn.Verder weet het spel enigszins te verrassen met het gevechtssysteem. Enerzijds is dit een vrij klassiek turn-based systeem, maar Enright heeft hier een extra dimensie aan gegeven doordat je zelf de aanvallen moet uitvoeren bij een standaard actie. Ook om te verdedigen moet je op het juiste moment op een actieknop drukken. Deze elementen voegen een soort van realtime gevoel toe aan de gevechten, al brengt dit ook enkele bedenkingen met zich mee. Zo is de timing van het verdedigen zeer moeilijk in te schatten omdat aanvallen van vijanden een verschillende lengte hebben en je geen indicatie krijgt wanneer het exacte contact gebeurt. Bovendien duurt de verdedigingsanimatie slechts heel kort en is er een soort van zeer korte cooldown voordat je opnieuw kan verdedigen, wat best lastig kan zijn. Een ander lastig element is dat je ability points (AP) kan verliezen als je mist met je normale aanvallen. Deze AP heb je nodig om Abilities te gebruiken, maar het verliezen van deze AP kan pijnlijk zijn. Zo zijn er gevechten waarbij je een ability van Boom Boom moet gebruiken om een schild te vernietigen. Als je echter te veel mist, heb je onvoldoende AP als Boom Boom aan de beurt is waardoor je de ability niet kan gebruiken. Het is al voorgekomen dat ik zo in een soort van vicieuze cirkel terechtkwam die nefast eindigde. Je wil die AP immers ook gebruiken om te healen, iets te stelen of om een andere ability te gebruiken.
Het spel weet enigszins te verrassen met het gevechtssysteem.
Naast je gewone aanvallen en abilities, zal je ook kunnen gebruikmaken van Summons. Hier laat de invloed van een andere populaire IP zich weer merken, namelijk Pokémon. In Beyond Galaxyland kan je namelijk heel wat monsters vangen, inclusief tal van bazen, met behulp van een vliegende bal die verdacht veel lijkt op een Pokébal. Eens gevangen, kan je deze monsters toewijzen aan een teamlid dat het wezen als summon kan inzetten om zo een bepaalde aanval of kracht van het monster op te roepen. Jouw monsters verdienen bovendien ook ervaringspunten waardoor ze levelen en nieuwe abilities krijgen. Alleen zijn deze abilities vaak niet de moeite en kosten ze te veel summoning points om te gebruiken. Hierdoor heb ik hier nauwelijks gebruik van gemaakt en was dit voor mij opnieuw een overbodig element in een verder interessant spel.
Conclusie
Beyond Galaxyland neemt je mee op een wonderbaarlijk, mysterieus en humoristisch avontuur van intergalactische proporties. Het spel weet te overtuigen met zijn verhaal, charmante personages en knappe pixel art graphics, maar de balansoefening van verschillende gameplayelementen en originele gevechtsmechanismen weet niet volledig te overtuigen. Desondanks loont het zeker de moeite voor liefhebbers van het genre om Beyond Galaxyland te checken, al is het maar om deze beloftevolle solo-ontwikkelaar te steunen, en omdat het spel zeer schappelijk geprijsd is.
Pro
- Interessant verhaal
- Leuke personages
- Knappe pixel art graphics
- Muziek
Con
- Probeert te veel te doen
- Vechten kon iets meer verfijning gebruiken
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
24 september 2024
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- RPG
Ontwikkelaar
- Sam Enright
Uitgever
- United Label Games
