Review: Abigail (blu-ray)

Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett zijn twee filmmakers die verdomd goed weten waar ze mee bezig zijn, namelijk horror brengen die ook gewoon amusant mag zijn. Als onderdeel van het collectief Radio Silence brengen ze films die humor en satire vermengen met exploderende lijken en andere vettigheden. De voorbije jaren waren ze uiteraard de geknipte kerels om de twee recentste delen in de Scream-franchise in goede banen te leiden, maar met Abigail keren ze nu terug naar hun roots met een film die in alles aanvoelt als een spirituele opvolger voor hun culthit Ready or Not. Net als die film uit 2019 die actrice Samara Weaving op de kaart zette, speelt Abigail met genres en verwachtingen die op hun kop gezet worden, om een ontzettend leuke mengelmoes van fun en gore af te leveren.

abigail 3.jpg

Tonale shift van bloederige proportie

In essentie komt Abigail met een van de beste genreflips sinds From Dusk Till Dawn. Het begint allemaal met een plan. Een groepje huurlingen krijgt een lucratieve job aangeboden door de mysterieuze Lambert (Giancarlo Esposito). Elk lid is vernoemd naar een lid van Rat Pack, met uiteraard Frank als duidelijke leider van het team, maar ook Rickles, spierbundel Peter, techneut Sammy, Dean (Euphoria’s Angus Cloud in zijn laatste rol) en Joey die vooral aan boord is voor de klus omdat ze geld nodig heeft om haar zoontje te ondersteunen. Dit zootje ongeregeld krijgt de taak om voor een obsceen groot bedrag een klein meisje gegijzeld te houden in een villa en de boel te bewaken tegenover mogelijke indringers. Maar wat als het gevaar niet van buitenaf komt, maar zich al binnen de muren van het gebouw bevindt?

Abigail 4.jpg

Schattige kat en de stoute muisjes

Dat kleine meisje is uiteraard niet enkel de dochter van een erg rijke en machtige man, ze is ook een schattige ballerina en, klein detail, een vampier. Inderdaad, wat begint als een heist-film maakt dus plots de sprong naar horror waarin een stelletje nietsvermoedende slachtoffers in een kat-en-muisspelletje belanden met een roofdier. Dat dit roofdier in kwestie een schattig klein meisje is, maakt het enkel nog amusanter. Het feit dat de makers besloten haar een ballerina te maken is ook meer dan louter een detail. Abigail heeft in haar moordpartij een soort sierlijke gratie die visueel erg knap is, maar ook een macaber kantje heeft. Het is absolute schoonheid die gecorrumpeerd is. Dat de jonge Alisha Weir, na haar rol in Matilda: The Musical, wederom indruk maakt in de titelrol helpt de film ook enorm. Een enge film staat of valt met de geloofwaardigheid van het monster, en dat zit in Abigail angstaanjagend goed. Er is iets hoogst verontrustend aan een wezen dat er onschuldig en ongevaarlijk uitziet en vervolgens iemands strot uit bijt.

Abigail 8.jpg

Spelen met verwachtingen

Abigail heeft als film uiteraard wel meer raakvlakken met Ready or Not. Het is wederom verstoppertje spelen op een enkele locatie en het is wederom een geslaagde potpourri van gore, spanning en humor. De films zijn duidelijk aan elkaar verwant, maar hoewel ik Ready or Not een van mijn favoriete genrefilms van de voorbije jaren durf te noemen, denk ik dat Abigail zowaar nog beter geworden is. Het zit hem bijvoorbeeld in de locatie, die villa met al haar gangen en kamers en verborgen ruimtes die een claustrofobische dodenval blijkt te zijn. Het zit hem in het slimme script dat speelt met de conventies die gepaard gaan met vampieren in moderne cinema en erg slimme dingen doet op dat vlak. Maar bovenal zit het hem vooral in de fun die de film te bieden heeft.

Abigail bewijst wederom dat je wel degelijk horror kan infuseren met een dosis fun zonder aan spanning in te boeten.


Radio Silence weet erg goed hoe te doseren en hoe je humor kan infuseren in een enge film zonder dat het de spanning in de weg staat. Het is een recept dat ze met Abigail haast geperfectioneerd hebben. Vooral Dan Stevens lijkt door te hebben in wat voor film hij zit en staat duidelijk met plezier voor de camera. Ook Melissa Barrera zet, net als in Scream V en VI, een heldin neer waar het makkelijk voor te supporteren is, zelfs wanneer het melodrama rond haar zoontje waarmee de film dat probeert te doen een tikje manipulatief aanvoelt. Het is het enige minpuntje dat ik de film echt kan verwijten, want voor de rest is Abigail gewoon een hoogst amusante genrefilm die net als Ready or Not alles in zich heeft om een culthit te worden.

Abigail 7.jpg

Het schijfje

Het leeuwendeel van Abigail speelt zich in de donkere uren van de nacht af, vampiermeisjes zijn uiteraard geen grote fan van daglicht. Dat resulteert in een behoorlijk donker kleurenpalet, dat gelukkig genoeg contrast biedt om details te ontwaren in de duisternis van de villa. In de tweede helft van de film krijg je rood als primaire kleur, wanneer het goedje haast van het scherm lijkt te spatten. Er werd behoorlijk wat gebruikgemaakt van praktische effecten en make-upprotheses om de horror tot leven te brengen, wat voor ouderwets overtuigende filmische beelden zorgt. De audiotrack is niet de meest veelzijdige die je ooit gehoord hebt, maar de creep-factor gaat wel de hoogte in wanneer Abigail haar vlijmscherpe melktandjes begint in te zetten.

Op vlak van special features doet deze uitgave het al bij al behoorlijk. Er is een kort filmpje over de geschifte hoeveelheid nepbloed die gebruikt werd, over de leden van de cast en over het regisserende duo en de stijl die ze hanteren voor hun films. Er is een obligate gag reel en er zijn een drietal verwijderde scènes. Het is allemaal ietwat oppervlakkig, maar desondanks een klein half uurtje van je tijd waard. De audiocommentaar van de filmmakers en hun editor is voor filmfans een stuk boeiender. Het is ietwat droog qua toon, maar zit wel boordevol informatie over het tot stand komen van de film en de problemen die filmen tijdens de donkere uren van de nacht of werken met een minderjarige hoofdrolspeelster met zich meebracht.

Conclusie

Met Abigail cementeren de filmmakers van Radio Silence zich wat mij betreft als de amusantste filmmakers in het hedendaagse horrorgenre. De film vermengt dan ook voortreffelijk spanning en humor met groteske horror en levert zo een ontzettend amusante genrefilm op. Abigail is dan ook een film die je maar wat graag in huis wilt hebben om je tanden in te zetten.

Pro

  • Ontzettend amusant in het spelen met genres en conventies
  • Goede dosering tussen horror en humor
  • Cast amuseert zich duidelijk

Con

  • Overbodig melodrama
8.5

Over deze film

Beschikbaar vanaf

26 juli 2024

Genre

  1. Horror
  2. Komedie

Speelduur

109 minuten

Regie

Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett (Radio Silence)

Cast

Dan Stevens, Melissa Barrera, Kevin Durand, Alisha Weir, Angus Cloud, Giancarlo Esposito, Kathryn Newton

Uitgever

Universal Pictures
 
Terug
Bovenaan