Restaurants in financiële moeilijkheden door stijgende onkosten

[zarathustra]

mja, 't is misschien ook wat ge onder 'restaurant' verstaat he. In de range van zakenrelaties zal het dan wel de hogere klasse zijn geweest, iets wat een gewone mens misschien vroeger dan wat minder deed aangezien dat echt wel hogere prijsklasse is.
Het is allemaal wat moeilijk in te schatten natuurlijk, maar ik denk dat 'gewone' restaurants -laten we zeggen: waar geen dresscode heerst , het geen kleine kunstwerkjes zijn op je bord en ge ook een kindermenu kunt krijgen- toch al een halve eeuw populair zijn. 'Naar de chinees gaan' is toch al sinds mijn jeugd een begrip
Maar idd, weinig echt cijferwerk over te vinden.

Hangt af van de sociale cirkel/klasse zeker? Ik ben 41 en denk dat we tot ik 25 was ofzo misschien 1 ker per jaar "gingen eten"? En dat is nog altijd zo. Allez als je "frieten van de frituur gaan halen" als restaurant wil rekenen dan is het mss 3 keer per jaar.

Maar goed ik ben dan ook sterk opgevoed met dat je een specialleke moet verdienen en dat dat geen gewoontes zijn.

 

[DogFacedGod]

Ik trek misschien mijn eigen ervaringen teveel door maar de enige keren dat ik op restaurant ging als kind was 1 keer per jaar met een rijke tante die ons meenam. En ik had niet de indruk dat er in mijn familie of omgeving op restaurant gegaan werd. Heb eens kort gezocht maar vind niet meteen oude data, wel dit artikel uit Nederland waarin staat dat boomers 485 euro per jaar op restaurant spenderen terwijl millennials 2262 euro per jaar aan restaurants spenderen, wat toch wel wijst op een trendbreuk tussen de generaties waar restaurantbezoeken iets veel normalers geworden is dan vroeger.

Millennials spenderen meer geld in horeca dan oudere generaties, omzet cafés en restaurants stijgt

Jongere generaties gaven in 2023 veel meer geld uit in de horeca dan ouderen. Hoewel de omzet van cafés en restaurants is gestegen, zijn er zorgen om ‘niet-gezonde’ en ‘te lage’ winstmarges. Prijzen gaan daardoor komend jaar stijgen.

www.parool.nl

Is dat niet eerder cultureel/regiogebonden/leeftijdsgebonden?

Als je kinderen hebt, ga je minder op restaurant.
Als je niet in een stad woont, ga je minder op restaurant.

Paar Fransen die in Brussel wonen ontmoet, die zich afvroegen hoe Belgen konden sparen. Bleek dat die Fransen gewoon quasi iedere dag uit gingen eten want dat was hun gewoonte . Moeilijk sparen als je tegen de 1.000 euro kwijt bent aan eten .


En dan ook niet vergeten. De oude boomergeneratie ging zuipen op café. Wat weg is bij de millenials.

 

[videast]

Paar Fransen die in Brussel wonen ontmoet, die zich afvroegen hoe Belgen konden sparen. Bleek dat die Fransen gewoon quasi iedere dag uit gingen eten want dat was hun gewoonte . Moeilijk sparen als je tegen de 1.000 euro kwijt bent aan eten .

Tja, als je de grens oversteekt met Frankrijk, valt de restaurant rekening makkelijk 15 tot 35% lager uit.

 

[Sylverscythe]

Hangt af van de sociale cirkel/klasse zeker? Ik ben 41 en denk dat we tot ik 25 was ofzo misschien 1 ker per jaar "gingen eten"? En dat is nog altijd zo. Allez als je "frieten van de frituur gaan halen" als restaurant wil rekenen dan is het mss 3 keer per jaar.

Maar goed ik ben dan ook sterk opgevoed met dat je een specialleke moet verdienen en dat dat geen gewoontes zijn.

Ik denk dat ik minder spartaans dat jou ben opgegroeid maar ook bij ons was dat een zeldzaamheid. Mijn ouders waren van 1947 en 1950, die zijn opgevoed door mensen die de oorlog meemaakten. Het idee om extra te betalen voor iets dat je gewoon zelf kon doen was daar een beetje heiligschennis voor.

@Tonerider zijn vermelding van de Colmar doet er me aan denken dat dit bij ons max 1 of 2 keer per jaar gebeurde, meestal voor nieuwjaar en nog een feestdag, omdat het zo'n luxe was. Terwijl alles bij elkaar genomen dat op dit forum volgens mij in een adem genoemd zou worden met Lunch Garden en het ter ziele gegane "restaurant van de Makro". Ook frituur was een zeldzaamheid voor wanneer we op verlof waren op een camping. Ik denk dat het aantal maaltijden die niet uit de keuken van mijn moeder kwamen op een jaar zo op een hand konden geteld worden.

 

[Horse]

Tja, als je de grens oversteekt met Frankrijk, valt de restaurant rekening makkelijk 15 tot 35% lager uit.

In Wallonië ook zeer goedkoop hoor, €35 pp voor alles en echt goed gegeten

 

[Renegadexxripxx]

hoeveel is vroeger? want op restaurant gaan is al sinds mijn jeugd een gewoon iets hoor en ben nu bijna een halve eeuw oud. Colmar, Lunchgarden zijn bijv. ook ketens die al sinds eind jaren '60, begin jaren '70 bestaan. Dat kan zich enkel ontwikkeld hebben tot een keten als er ook een trend was van op restaurant gaan. Dus als ge zegt vroeger, dan spreken we al minstens voor de jaren 60, denk ik. Dan moet ge al meer naar de tijd dat mensen nog geen auto hadden, behalve de lokale dokter en mannen hun loon uitgaven in het plaatselijke café. Wij heren van Zichem tijden of zo.

Dat was in mijn jeugd en in mijn omgeving geen normale zaak.

Mijn grootouders die mij eens een keer in het jaar meenamen naar de MCdonalds of de Quick. Mijn grootouders die een familiefeestje organiseerden in een brasserie (dus alle kinderen, kleinkinderen). Dat wel.

Maar elke dag, week, etc naar een brasserie gaan. Of zelfs iets gaan uit halen dat werd gewoon niet gedaan. Zelfs de chinees was iets dat zeer uitzonderlijke gedaan werd. Heck zelfs een frietje steken was iets dat bij ons niet frequent was.

En dan spreek ik over tot zelfs 35 jaar geleden. Zelfs nu is dat, bij ons, eerder de uitzondering dan schering en inslag.
Het wordt nog altijd als heiligschennis, al is dat een overdreven uitdrukking, gezien om iets te gaan eten wat je relatief eenvoudig zelf kan maken.

 

[the_fox]

Allez als je "frieten van de frituur gaan halen" als restaurant wil rekenen dan is het mss 3 keer per jaar.

Heck zelfs een frietje steken was iets dat bij ons niet frequent was.

Als we kijken dat een goede frituur al zeker 40j een kip met gouden eieren is + hoeveel frituren België telt, denk ik dat jullie persoonlijke ervaring eerder de uitzondering is. Ik ben opgegroeid in een drop met ~3000 inwoners dat al sinds mijn geboorte 2 frituren heeft, waarvan 1 al meermaals overgenomen is omdat de uitbaters ermee stopten eens ze "binnen waren"...

Toch qua frietjes van de frituur, andere "restaurantbezoeken" ga ik mij niet over uitspreken.

 

[zarathustra]

Ik denk dat ik minder spartaans dat jou ben opgegroeid maar ook bij ons was dat een zeldzaamheid. Mijn ouders waren van 1947 en 1950, die zijn opgevoed door mensen die de oorlog meemaakten. Het idee om extra te betalen voor iets dat je gewoon zelf kon doen was daar een beetje heiligschennis voor.

Goh spartaans zou ik het niet noemen Als er een communie was of kerst, nieuwjaar, dat soort zaken was het altijd goed en veel. Maar altijd thuis.

Gaan eten en kopen ter plaatse was gewoon iets dat "not done" was. Die gaan nooit naar pakweg de zoo gaan en daar iets kopen om te drinken bijvoorbeeld als je het evengoed kan meebrengen.

edit: en ja frieten van de frituur was die ene keer op het jaar wanneer we terug kwamen van Spanje met de auto ofzo.

 

[zarathustra]

Als we kijken dat een goede frituur al zeker 40j een kip met gouden eieren is + hoeveel frituren België telt, denk ik dat jullie persoonlijke ervaring eerder de uitzondering is. Ik ben opgegroeid in een drop met ~3000 inwoners dat al sinds mijn geboorte 2 frituren heeft, waarvan 1 al meermaals overgenomen is omdat de uitbaters ermee stopten eens ze "binnen waren"...

Oh dat is zeker waar, daarom dat ik al dat geklaag over hoe duur alles toch wel niet is met een serieuze korrel zout neem. Al die zaken draaien en alles zit meestal vol.

 

[KingNine]

Vroeger gingen wij ook zelden uiteten, enkel bij zeer speciale gelegenheid, tijden veranderen. Tegenwoordig is dat mss 1x per week ergens lekker gaan eten, het is een deel van onze cultuur. Ik vind eten ook zeer belangrijk, kan het betalen en wordt er gelukkig van.
Zijn zeker niet de duurste restaurants, eerder gewone keuken of iets hip en snel in de stad.

Daarentegen rijdt ik in een auto van 10j oud vol blutsen en builen, zal eraan liggen waar je je geld aan uitgeeft zeker?

 

[videast]

Situatie is duidelijk niet hetzelfde overal: in mijn jeugd in de jaren '70 gingen wij met mijn ouders zeker om de andere week gaan eten in de betere restaurants, tot geregeld iedere zondag in bepaalde periodes.

Als ik het zo bekijk, ga ik nu zelfs minder uit gaan eten dan toen, niet zozeer dat ik het mij niet kan veroorloven, maar eerder omdat naar mijn gevoel de prijzen hier teveel gestegen zijn. Prijs/kwaliteit voelt niet meer ok voor mij.

 

[Castil]

Was en is toch zeer afhankelijk van de familiale situatie? Groot gezin, dikke jobs, 2 verdieners, deel mentaliteit, andere generatie die liever 50euro extra spaart ipv genot, ...

Vroeger, ouders en 4 kinderen, vader cava job, moeder halftijds en amper/nooit restaurant, om de paar weken frit van frituur en soms thuis maken want moeilijke maand.

Nu, 2 verdieners met deftig loon en 2 kinderen, minstens om de andere week op restaurant/brasserie, vaak zelfs wekelijks, geregeld iets afhalen,... maar thuis eten is eens zo gezellig, enkel is het leuk om eens ontzorgt te worden en even weg te zijn van de sleur en drukte.