Ras en gender: Representatie in de filmwereld

[Avondland]

Christopher Tolkien was al geen van fan de eerste film, zoals al gezegd:

“Tolkien has become a monster, devoured by his own popularity and absorbed into the absurdity of our time,” he pondered. “The chasm between the beauty and seriousness of the work, and what it has become, has overwhelmed me. The commercialization has reduced the aesthetic and philosophical impact of the creation to nothing. There is only one solution for me: to turn my head away.”

Maar ook al is die kritiek terecht, wie is er nu zo naïef om te geloven dat je met zo'n budget een puristische serie of film kan maken? Wil je het puur houden, hou het dan bij de boeken. Die spreken voor zich.

De backlash wordt trouwens gericht op Equality and Diversity Officer en PhD researcher Mariana Rios Maldonado die hier en daar liet ontvallen dat Tolkien soms problematisch is. Als je Tolkien vanuit een woke wereldbeeld leest kan dat inderdaad wel eens problematisch zijn.

 

[Sir.Killalot]

Alles wat vroeger is geschreven kan vanuit een hedendaags standpunt problematisch zijn natuurlijk.

 

[Avondland]

Alles wat vroeger is geschreven kan vanuit een hedendaags standpunt problematisch zijn natuurlijk.

En daar mag over gediscussieerd worden.

 

[Sir.Killalot]

En daar mag over gediscussieerd worden.

Uiteraard, en daar hoeft ook niet meteen een waardeoordeel over uitgesproken te worden.

 

[SithCloud]

Bon, wanneer gaan ze nog is iets verfilmen met HP Lovecraft zijn naam erop.... can't wait om daarover de gevechten te zien

 

[Deleted member 658]

Zowel het idee dat de maatschappelijke en politieke context waarin media "vroeger" werd gemaakt geen of minder expliciete dan wel impliciete invloed had op het creatieve proces als dat het nu meer zou zijn dan dan gewoon de tijdsgeest (in jouw woorden zelfs een wapen of propaganda) heeft geen enkele grond buiten je eigen buikgevoel, op jouw radicale anti-woke gedachtengoed. Het feit dat je Marvel aanhaalt als voorbeeld van een universum dat door de woke-molen wordt gehaald is daar een goed voorbeeld van, gezien Marvel al 70 jaar progressieve thema's verwerkt in haar universum. Die doen nu niets anders dan wat ze al heel hun bestaan doen. Maar nu is alles met een beetje diversiteit in automatisch verdacht, woke, politiek, opdringerig, propaganda.

Opnieuw gebruik je trouwens hetzelfde uitgangspunt dat wat strookt met jouw maatschappijbeeld neutraal en apolitiek is, en alles wat jou maatschappijbeeld uitdaagt is automatisch verdacht en zelfs verachtelijk. Dat maakt het gewoon onmogelijk om een eerlijke discussie met jou te voeren.

Als een eerlijke discussie onmogelijk is, dan komt dat vooral door realiteitsontkenning en jouw continue pogingen om mij te gaslighten met belachelijke verdoken ad hominem verwijten dat ik radicaal zou denken en er een eng maatschappijbeeld op zou nahouden.

Er zijn - los van zowel jouw als mijn niet-neutraal maatschappijbeeld - objectieve argumenten dat de politisering van mediaproducties niet iets is dat zich enkel in de hoofden van sommige fans afspeelt.
Meerdere culturele wetenschappers en studies omschrijven dit soort woke capitalism als een recente, mid-2010 trend, wat inhoudt dat dit fenomeen nieuw is of vroeger in veel mindere mate bestond.

City Research Online - Woke? Affect, neoliberalism, marginalised identities and consumer culture

openaccess.city.ac.uk

Woke-washing: “intersectional” femvertising and branding “woke” bravery | Emerald Insight

1

www.emerald.com

Alsof het nog niet erg genoeg was dat bedrijven hun fans teleurstellen, doet Marvel er nog een schep bovenop door met de vinger naar de fans te wijzen en hen wijs te maken dat het hun inbeeldingen zijn want 'we zijn altijd al woke en progressief geweest'.

Dat is een belediging aan de intelligentie van fans aangezien het kleinste kind ook zonder toegang tot literatuur wel inziet dat zowel de LOTR trilogie of de eerste MCU films uit 2008 - ook binnen hun tijdsgeest - totaal niet uitbulkten van de progressieve thema's als verkoopspraat zoals de dag van vandaag het geval is.
10 -20 jaar geleden kon praktisch niemand het wat schelen dat Gandalf een homoseksuele acteur was, hoe donker gepigmenteerd Wesley Snipes was in Blade of hoe Iron man geheel disproportioneel Al qaida soldaten roosterde want het was toen gewoon 'entertainment' en geen social justice infotainment. Nu is diversiteit voor Marvel opeens de hoofdreden geworden waarom woke millenials naar de filmzalen moeten trekken.

 

[KnightOfCydonia]

Een tendentieuze afbeelding van een specifieke forum-thread erop gemaakt om te klagen is niet echt meer bevordelijk om op te reageren. Dat is mensen die de grote lijnen bekritiseren gelijk stellen aan puristen. Sommige zaken zijn absurd, anderen valt overigens soms wel degelijk iets voor te zeggen: Arwen's rol upgraden (ten koste van Glorfindel) gaat deels ten koste van de impact van Eowyn bijvoorbeeld. Desondanks kan ik me eigenlijk wel nog vinden in zijn "voorlopige conclusie": uiteindelijk moeten we afwachten voor we een definitief oordeel kunnen vellen over Rings of Power, MAAR ik til wel wat zwaarder aan zijn derde puntje eigenlijk. Soit.

Tijd om het eens over een andere boeg te gooien...

 

[Sir.Killalot]

Alsof het nog niet erg genoeg was dat bedrijven hun fans teleurstellen, doet Marvel er nog een schep bovenop door met de vinger naar de fans te wijzen en hen wijs te maken dat het hun inbeeldingen zijn want 'we zijn altijd al woke en progressief geweest'.

En dan verwijt je mij van een gebrek aan realiteitszin. Marvel heeft gewoon gelijk wanneer ze dat zeggen.

Dat is een belediging aan de intelligentie van fans aangezien het kleinste kind ook zonder toegang tot literatuur wel inziet dat zowel de LOTR trilogie of de eerste MCU films uit 2008 - ook binnen hun tijdsgeest - totaal niet uitbulkten van de progressieve thema's als verkoopspraat zoals de dag van vandaag het geval is.

De post van @DaFreak op de vorige pagina toont nochtans duidelijk aan dat er velen waren die toen reageerden op Jackson zijn LOTR zoals jij nu op de serie (en basically elk stukje media dat niet past in jouw wereldbeeld). Zij voelden zich toen ook al aangevallen in hun wereldbeeld. De grap is dat hun spirituele opvolgers zoals jij intussen die adaptatie de hemel in prijzen als neutraal, apolitiek en brongetrouw.

 

[KnightOfCydonia]

Tijd om ook eens wat goed nieuws te posten.

De vertegenwoordiging van de LGBTQ+-gemeenschap op televisie bereikte in het seizoen van 2021-2022 een historisch hoogtepunt, zo blijkt uit het jaarlijkse Where We Are on TV-rapport van GLAAD.


Volgens de mediaorganisatie zijn 11,9 procent van de vaste personages in series dit programmaseizoen LGBTQ+-personages. Dat is goed voor een stijging van 2,8 procent ten opzichte van vorig jaar en een recordhoogte in de televisiegeschiedenis, schrijft Variety.

LGBTQ+-vertegenwoordiging op tv bereikt historisch hoogtepunt - Newsmonkey

De vertegenwoordiging van de LGBTQ+-gemeenschap op televisie bereikte in het seizoen van 2021-2022 een historisch hoogtepunt, zo blijkt uit het jaarlijkse

newsmonkey.be

WASHINGTON, D.C. -- Gallup's latest update on lesbian, gay, bisexual or transgender identification finds 5.6% of U.S. adults identifying as LGBT. The current estimate is up from 4.5% in Gallup's previous update based on 2017 data.

LGBT Identification Rises to 5.6% in Latest U.S. Estimate

Gallup finds 5.6% of U.S. adults identifying as lesbian, gay, bisexual or transgender, with the majority of them saying they are bisexual.

news.gallup.com

Hmm, 11,9% is meer dan het dubbel van 5,6%! Hoera! Diversiteitsdoel ruim bereikt denk ik dan.

Stout vraagje: ik heb er geen probleem mee dat een bepaalde minderheid oververtegenwoordigd is, zelfs niet met 100%. Personages aan de rand van de samenleving, met uniekere kenmerken dan de "norm", zijn sowieso ook interessanter. Maar als we al dat soort kenmerken blijkbaar voor eeuwig en altijd op weegschaaltjes gaan leggen... vanaf welk percentage wordt de ondervertegenwoordiging van heteroseksuele personages een issue? Want ja, films en series moeten blijkbaar steevast de échte samenleving van tegenwoordig weerspiegelen.

 

[StevenFM]

Tijd om ook eens wat goed nieuws te posten.

LGBTQ+-vertegenwoordiging op tv bereikt historisch hoogtepunt - Newsmonkey

De vertegenwoordiging van de LGBTQ+-gemeenschap op televisie bereikte in het seizoen van 2021-2022 een historisch hoogtepunt, zo blijkt uit het jaarlijkse

newsmonkey.be

LGBT Identification Rises to 5.6% in Latest U.S. Estimate

Gallup finds 5.6% of U.S. adults identifying as lesbian, gay, bisexual or transgender, with the majority of them saying they are bisexual.

news.gallup.com

Hmm, 11,9% is meer dan het dubbel van 5,6%! Hoera! Diversiteitsdoel ruim bereikt denk ik dan.

Stout vraagje: ik heb er geen probleem mee dat een bepaalde minderheid oververtegenwoordigd is, zelfs niet met 100%. Personages aan de rand van de samenleving, met uniekere kenmerken dan de "norm", zijn sowieso ook interessanter. Maar als we al dat soort kenmerken blijkbaar voor eeuwig en altijd op weegschaaltjes gaan leggen... vanaf welk percentage wordt de ondervertegenwoordiging van heteroseksuele personages een issue? Want ja, films en series moeten blijkbaar steevast de échte samenleving van tegenwoordig weerspiegelen.

Je zou net zo goed kunnen argumenteren dat het percentage LGBT personen in de populatie ondergerepresenteerd is als je rekening houdt met de historische invloed van onze heteronormatieve maatschappij, repressie, het gebrek aan positieve representatie in media etc. op voorgaande generaties.

Lijkt me alleszins dat meer positieve representatie wel bijdraagt tot een omgeving waarin mensen zich comfortabel voelen om te zijn wie ze zijn.

 

[DaFreak]

En de hele cast van pose en L word is prolly Al de helft al die personages. Als ik in het filmforum ga kijken naar de top 100 lijstjes van dit jaar zitten daar praktisch geen LGBTQ personages in.

In dat van mezelf ook niet en ik ga zulke films en series zeker niet uit de weg.

Valt dus best heel "goed" mee met die representatie als je dat als iets negatiefs ervaart.

 

[anders.]

En de hele cast van pose en L word is prolly Al de helft al die personages. Als ik in het filmforum ga kijken naar de top 100 lijstjes van dit jaar zitten daar praktisch geen LGBTQ personages in.

In dat van mezelf ook niet en ik ga zulke films en series zeker niet uit de weg.

Valt dus best heel "goed" mee met die representatie als je dat als iets negatiefs ervaart.

Maar net zoals IRL weet je toch ook van een groot deel van de personages hun geaardheid niet? Ik vind het eigenlijk erger als er zo'n gefabriceerde scene tussen komt om dan te shockeren dat 1 van de personages niet hetero is... Want dat zou helemaal niet shockerend moeten zijn maar gewoon uit het verhaal moeten voortvloeien.

 

[SithCloud]

Maar net zoals IRL weet je toch ook van een groot deel van de personages hun geaardheid niet? Ik vind het eigenlijk erger als er zo'n gefabriceerde scene tussen komt om dan te shockeren dat 1 van de personages niet hetero is... Want dat zou helemaal niet shockerend moeten zijn maar gewoon uit het verhaal moeten voortvloeien.

Ik vind dergelijke zaken dan ook eerder een teken aan de wand dat de schrijvers gewoon slecht zijn.

 

[stungunner]

Maar net zoals IRL weet je toch ook van een groot deel van de personages hun geaardheid niet? Ik vind het eigenlijk erger als er zo'n gefabriceerde scene tussen komt om dan te shockeren dat 1 van de personages niet hetero is... Want dat zou helemaal niet shockerend moeten zijn maar gewoon uit het verhaal moeten voortvloeien.

Dit is eigenlijk best een valabel punt hé.

Kunnen we er niet gewoon vanuit gaan dat in films en series de personages gewoon even divers zijn op gendergebied of geaardheid als in het echte leven? Op café stelt iemand zich toch niet meteen voor als "hey, ik ben Dirk, een non-binaire trans-homo, wie ben jij"?

In films en series zijn er tonnen personages, met grote of kleine rollen, waar die achtergrond niet wordt uitgelegd of getoond. Wel, ga er dan gewoon vanuit dat de representatie dezelfde is als irl. Of denk ik te simpel? En moet het altijd per sé, en heel vaak gekunsteld, uitgelegd en benadrukt worden?

 

[DaFreak]

Shockeren? Ik zou hopen dat we daar toch al wel voorbij zijn. Er is praktisch altijd een love interest en die is natuurlijk meestal hetero en dan rol ik evengoed met mijn ogen. Dat is altijd heel moeilijk te brengen op een manier dat het leuk en interessant is. Ik kan mij van vorig jaar eigenlijk geen enkel goed voorbeeld herinneren maar Gordo & Tracy in For All Mankind vond ik wel goed gebracht, maar diezelfde serie heeft ook genoeg voorbeelden met eye rollers.

 

[anders.]

Dit is eigenlijk best een valabel punt hé.

Kunnen we er niet gewoon vanuit gaan dat in films en series de personages gewoon even divers zijn op gendergebied of geaardheid als in het echte leven? Op café stelt iemand zich toch niet meteen voor als "hey, ik ben Dirk, een non-binaire trans-homo, wie ben jij"?

In films en series zijn er tonnen personages, met grote of kleine rollen, waar die achtergrond niet wordt uitgelegd of getoond. Wel, ga er dan gewoon vanuit dat de representatie dezelfde is als irl. Of denk ik te simpel? En moet het altijd per sé, en heel vaak gekunsteld, uitgelegd en benadrukt worden?

Welja, hier ben ik grotendeels mee akkoord. Nu is het wel nog een feit dat er in heel weinig films "normaal" gedaan wordt over holebi-relaties. Je ziet heel vaak grote groepen koppels waar dan geen enkel holebi-koppel in zit, en dat is ook niet juist. Maar het is dan véél logischer om gewoon een holebi-koppel te behandelen als elk ander koppel in de serie/film ipv er specifiek op te gaan focussen.

BTW, Snowpiercer is een goeie serie, en heeft holebi-relaties.

 

[Loser]

Dit is eigenlijk best een valabel punt hé.

Kunnen we er niet gewoon vanuit gaan dat in films en series de personages gewoon even divers zijn op gendergebied of geaardheid als in het echte leven? Op café stelt iemand zich toch niet meteen voor als "hey, ik ben Dirk, een non-binaire trans-homo, wie ben jij"?

In films en series zijn er tonnen personages, met grote of kleine rollen, waar die achtergrond niet wordt uitgelegd of getoond. Wel, ga er dan gewoon vanuit dat de representatie dezelfde is als irl. Of denk ik te simpel? En moet het altijd per sé, en heel vaak gekunsteld, uitgelegd en benadrukt worden?

Op zich wel natuurlijk. Op zich heb je gelijk. Alleen: Zo gelijk is het zelfs niet in het echte leven. Ik ken geen hetero die thuis uit de kast is moeten komen. Zwart of niet, dat zie je. Dat hoeft niet benadrukt te worden. Nog voor je met je verhaal hebt kunnen uitleggen waarom, of zijn achtergrond uit de doeken hebt kunnen doen, zie je dat.

Daar zit ook een andere kant aan: Als je de huidskleur dan niet expliciet uitlegt, krijg je soms onbegrip omdat dat er plots enorm toe doet om de één of andere reden. Homoseksualiteit kun je kiezen of je het laat zien, kiezen hoe je het speelt, kiezen hoe je het uitlegt binnen het verhaal, of zelfs of je het uitlegt.

Maar wat je voorstelt in je laatste alinea is niet representatie, hè. Dat is zeggen tegen de tieners die kijken en rolmodellen zoeken: Je mag homo zijn, als je ons er maar niet mee lastig valt. Als het maar niet opvalt. Als je relaties maar binnenskamers blijven en niet vermeld worden is het prima.

Representatie is als een superheld zou vechten voor zijn vriendje in plaats van voor zijn vriendinnetje. Dan kan de tiener zich daarin herkennen en dromen dat hij zo was. Of dromen dat er voor hem gevochten wordt. Of zien dat hij niet beoordeeld zal worden op zijn seksualiteit, maar toch aanvaard zal worden als held in de maatschappij, puur op basis van zijn daden (tot hij ouder wordt en de realiteit ontdekt ).

 

[stungunner]

Op zich wel natuurlijk. Op zich heb je gelijk. Alleen: Zo gelijk is het zelfs niet in het echte leven. Ik ken geen hetero die thuis uit de kast is moeten komen. Zwart of niet, dat zie je. Dat hoeft niet benadrukt te worden. Nog voor je met je verhaal hebt kunnen uitleggen waarom, of zijn achtergrond uit de doeken hebt kunnen doen, zie je dat.

Daar zit ook een andere kant aan: Als je de huidskleur dan niet expliciet uitlegt, krijg je soms onbegrip omdat dat er plots enorm toe doet om de één of andere reden. Homoseksualiteit kun je kiezen of je het laat zien, kiezen hoe je het speelt, kiezen hoe je het uitlegt binnen het verhaal, of zelfs of je het uitlegt.

Maar wat je voorstelt in je laatste alinea is niet representatie, hè. Dat is zeggen tegen de tieners die kijken en rolmodellen zoeken: Je mag homo zijn, als je ons er maar niet mee lastig valt. Als het maar niet opvalt. Als je relaties maar binnenskamers blijven en niet vermeld worden is het prima.

Representatie is als een superheld zou vechten voor zijn vriendje in plaats van voor zijn vriendinnetje. Dan kan de tiener zich daarin herkennen en dromen dat hij zo was. Of dromen dat er voor hem gevochten wordt. Of zien dat hij niet beoordeeld zal worden op zijn seksualiteit, maar toch aanvaard zal worden als held in de maatschappij, puur op basis van zijn daden (tot hij ouder wordt en de realiteit ontdekt ).

Akkoord dat het enkel impact kan of zal hebben wanneer het duidelijk wordt getoond.

Maar er wordt voor veel personages gewoon niets getoond. Net zoals in het echte leven dat ook niet steeds uit de doeken wordt gedaan. Dus, van alle personages die getoond worden waar geen achtergrond bij is, mogen we er wellicht vanuit gaan dat de representatie gelijk loopt met real life.
Alléja, ik weet dat het wat simpel klinkt hoor, maar in een film waar relaties geen enkele invloed hebben op het verhaal en dit dus niet uit de doeken wordt gedaan, wordt nog steeds wellicht door velen vanuit gegaan dat alle personages gewoon cis en hetero zijn. Terwijl statistisch die kans natuurlijk klein zou zijn. Hence: de representatiegraad is veel groter dan enkel dat wat wel duidelijk in beeld komt.

Maar dat is nog helemaal iets anders dan dat dit alles binnenkamers moet blijven hé.
Er is een verschil tussen een koppeltje mannen dat op café zit en elkaar een kus geeft aan de toog, en een man die aan de toog luidkeels roept dat hij op venten valt. Het ene is gewoon normale affectie die eenieder zou mogen tonen, wat de voorkeur ook is, het ander is gekunstelde aandachtstrekkerij. En die verhouding zie je in films of series mss nog teveel naar dat gekunstelde overhellen.

 

[DaFreak]

@Loser Dat mag natuurlijk maar het liefst wel goed gebracht. Ik betwijfel persoonlijk of Marvel dat aankan. Marvel zit vol hetero koppels maar die worden ook allemaal cliche gebracht op een manier dat ik mijn ogen er eens bij rol. Normaal is het show and don't tell maar ik denk dat die beter blijven bij tell, don't show. Op een manier gelijk starlord met die roze fling op z'n schip, gewoon als detail laten passeren als onderdeel van zn karakter en dan on with the show. Dat stoort mij veel minder dan bijvoorbeeld Tony Stark en Palthrow of captain America met zijn madam, of Thor en Jane, ant man en wasp of die hun pa en ma, of, ... you get the point. Die hun emo momentjes zijn altijd zo stroperig en cliche. Nu zelfs die doen het nog beter dan de gemiddelde blockbuster want bij films als transformers of fast and the furious is dat hellemaal emo onzin dus ja.

 

[Loser]

Akkoord dat het enkel impact kan of zal hebben wanneer het duidelijk wordt getoond.

Maar er wordt voor veel personages gewoon niets getoond. Net zoals in het echte leven dat ook niet steeds uit de doeken wordt gedaan. Dus, van alle personages die getoond worden waar geen achtergrond bij is, mogen we er wellicht vanuit gaan dat de representatie gelijk loopt met real life.

Ja, oké. Bij iedereen bij wie niets wordt gezegd, kun je ervan uitgaan dat de verdeling holebi/niet-holebi gelijk is.
Maar dat is niet waarom gevraagd wordt als er meer representatie gevraagd wordt. Dat is bij de verhalen, bij de hoofdpersonages, bij de intriges. Fijn dat je je kunt inbeelden dat 60 of zelfs 100% van de bijrollen en onbelangrijke relaties homo zijn, dat verandert dan niets aan het feit dat er geen representatie is. Want de homojongen is nog altijd op zoek naar een superheld die zijn vriendje redt, of gewoon op één of andere manier laat zien dat zijn gevoelens 'normaal' zijn. Zonder dat hij het moet gaan verzinnen bij sommige personages.