"Quiet quitting" op de werkvloer

En tussen 12u en 13u is het middagpauze, maar het zijn glijdende uren dus moeten we ook rekening houden met mensen die al gaan eten om 11u30 en anderen zijn pas terug om 13u30. Dus samengevat is het enkel acceptabel om meetings in te plannen tussen 10u en 11u30, en tussen 13u30 en 15u.
Bij ons staat dat gewoon in het arbeidsreglement. Kerntijden: 10u - 12u en 14u - 16u. Lijken me ook logische tijdslots.
Refter/cafetaria is ook pas open vanaf 12u.
 
Vind het wel onhandig als ik pauze heb tot 13u en dan om half 2 meting. Halfuurtje kan je niet aan een serieuze taak beginnen. En na het eten ben ik net weer productief even. Zou die toch schrappen.
Dat gevoel ken ik wel, als je zo 30 minuten tussen 2 meetings hebt, dan kan je juist wat mails lezen en beantwoorden maar eigenlijk geen taken die echt serieuze concentratie vereisen. Je zit zo juist in een goede flow, en dan meeting, dan denk ik fuck, moet ik nu stoppen met wat ik bezig ben voor die stomme meeting te joinen ...
 
Na mijn burnout heb ik ook mijn overuren drastisch teruggeschroefd van systematisch 10 per week naar 1 per twee weken of zo. Laatst mijn contract nog eens bekeken en daar stond 40 uur per week op. Elk overuur dat ik presteer is niet bezoldigd naar loon of recup.
Call me a quiet quitter. i don't care :p
Kheb deadlines en ik streef er naar die te halen. Dat lukt niet altijd 100% maar het is wel de bedoeling om deze te halen.
Yay onbezoldigd weekendwerk! :angry:
 
Bij mij is het van 8u tot half 5. Geen 5 minuten langer.
Ik ben meestal iemand die al om 16u15 al rond zit te slenteren zodat ik die laatste 15min nie hoef te werken en om 16u31 al in de auto zit en weg rijd. Effe een piske of kakske doen die laatste kwartier van uw dag. En uittikken.
Voor een belachelijk loontje van 13 euro per uur, ga je niet werken alsof je leven er van af hangt. Dan mogen ze van mij een buttlicker aannemen. Ik doe het niet.
Ik heb ergens eens een week gewerkt met tegenzin, en de beloofde werkuren waren schluss. Ik moest ineens flexibel werken van 12u tot 9u s'avonds. Ik was door achterstand in m'n eerste werkweek al om half 11 thuis. Dat is eigenlijk bijna 12uurtjes gewerkt.
 
Bij mij is het van 8u tot half 5. Geen 5 minuten langer.
Ik ben meestal iemand die al om 16u15 al rond zit te slenteren zodat ik die laatste 15min nie hoef te werken en om 16u31 al in de auto zit en weg rijd. Effe een piske of kakske doen die laatste kwartier van uw dag. En uittikken.
Voor een belachelijk loontje van 13 euro per uur, ga je niet werken alsof je leven er van af hangt. Dan mogen ze van mij een buttlicker aannemen. Ik doe het niet.
Dat je op de minuut het afbolt, heb je gelijk in. Maar omdat je een laag uurloon krijgt, zelfs die 8u niet volmaken vind ik dan weer niet OK. Je hebt zelf je contract met dat uurloon toch getekend, in ruil voor die 8 uren werk?

Ik heb ergens eens een week gewerkt met tegenzin, en de beloofde werkuren waren schluss. Ik moest ineens flexibel werken van 12u tot 9u s'avonds. Ik was door achterstand in m'n eerste werkweek al om half 11 thuis. Dat is eigenlijk bijna 12uurtjes gewerkt.
Ik tel er maar tien.
 
Even serieus ook: wáárom zou je een meeting houden tussen 4 en 5?
Timezones my friend. Als je met Azië en California moet overleggen, niet veel slots die te doen zijn. California is -9, Azië singapore +6.

4 5 6 CET is ongeveer enige die werkt. Als je een flexibele aziaat en Europeaan hebt, kun je om 12 h savonds of 1h snachts ook.

Maar voor iemand is het wat lastig.
1. Als dat het enige time slot is dat vrij is in een agenda vergader je véél te veel.

Timezones.

Niet iedereen werkt in een KMO in poelkappele waar de werknemers van achter de hoek komen.

2. Als je een meeting in legt van 4 tot 5u dan zou dat moeten betekenen dat die meeting úiterlijk tot 5u duurt en niet langer. Accepteer dan mensen vanaf 5u andere dingen inplannen. (Zelfde geld voor een meeting van 9 tot 10 trouwens).

Tis dienen pee zijn eigen meeting. Hij is manager van global support. Ik denk dat hij wist dat 9 to 5 er niet in zat als hij zinn contract tekende.

Liever 5 min langer dan opnieuw te mogen puzzelen.

3. 4u is een tijdstip dat veel mensen mentaal al uitgechecked zijn of daarmee beginnen... dat zijn letterlijk nooit efficiente meetings. De enige mensen die op zulke tijdstippen nog meetings inplannen zijn van die mensen die te graag willen laten zien hoe lang/laat ze wel niet doorwerken. (Als je maar om half 10 binnen komt is dat niet abnormaal zou ik dan denken).
Iedereen is remote around the world. Veel "laten zien dat je werkt" is er niet. I don't know and care wanneer iemand werkt. Maar als je 5 min langer blijft en het probleem is opgelost, meestal efficiënter dan weer een week mogen puzzelen om een nieuw slotje te vinden.

Ik heb al meetings om 6h smorgens of 1h snachts gehad. Het is dat of 3 mnd wachten op een slot dat past...
 
Timezones my friend. Als je met Azië en California moet overleggen, niet veel slots die te doen zijn. California is -9, Azië singapore +6.

4 5 6 CET is ongeveer enige die werkt. Als je een flexibele aziaat en Europeaan hebt, kun je om 12 h savonds of 1h snachts ook.

Maar voor iemand is het wat lastig.

Timezones.

Niet iedereen werkt in een KMO in poelkappele waar de werknemers van achter de hoek komen.
Gisteren om 22u30 vietnam tijd waren ze nog aant werken voor mijn project. :love2:
 
Ik kwam vandaag deze 2 artikels tegen


Lijkt mij een goeie manier om in een burnout te geraken ...
 
Ik weet niet goed wat de doorslag krijgt in deze hele discussie. Gaat het puur over enkel de taken uitvoeren waarvoor je betaald wordt, of gaat het over enkel de uren presteren waarvoor je betaald wordt?

Praktijkvoorbeeld: mijn collega's zijn al wat ouder en werken door de digitalisering wat trager dan ik die met computers en IT is opgegroeid. Zij doen overuren om hun taken te kunnen uitvoeren, en ik kan binnen mijn 38 uur nog tijd vrijmaken voor extra zaken, maar vertik het overuren te doen.

Wie van ons is dan aan het quiet quitten? :unsure:
 
Ik weet niet goed wat de doorslag krijgt in deze hele discussie. Gaat het puur over enkel de taken uitvoeren waarvoor je betaald wordt, of gaat het over enkel de uren presteren waarvoor je betaald wordt?

Praktijkvoorbeeld: mijn collega's zijn al wat ouder en werken door de digitalisering wat trager dan ik die met computers en IT is opgegroeid. Zij doen overuren om hun taken te kunnen uitvoeren, en ik kan binnen mijn 38 uur nog tijd vrijmaken voor extra zaken, maar vertik het overuren te doen.

Wie van ons is dan aan het quiet quitten? :unsure:
Jij, door het vertikken. Terecht vertikken, wat mij betreft. Want quiet quitting is eigenlijk gewoon opstand tegen het quiet exploiting zoals hiervoor al stond.
 
Praktijkvoorbeeld: mijn collega's zijn al wat ouder en werken door de digitalisering wat trager dan ik die met computers en IT is opgegroeid. Zij doen overuren om hun taken te kunnen uitvoeren, en ik kan binnen mijn 38 uur nog tijd vrijmaken voor extra zaken, maar vertik het overuren te doen.

Deze alinea is echt een mooi voorbeeld van het grotere onderliggende probleem.
Zelfde productiviteit kan behaald worden in minder tijd dan vroeger. Maar toch wordt er gevraagd om steeds meer te doen, en dan ook nog eens (onbetaald) over te werken.
Het is niet normaal dat we nog altijd dezelfde werkuren hanteren als 100 jaar geleden, terwijl de productiviteit extreem verhoogd is.

Maar ja, de rijkeren worden rijker en intussen kan de gemiddelde Belg niet eens zijn huis verwarmen
 
Deze alinea is echt een mooi voorbeeld van het grotere onderliggende probleem.
Zelfde productiviteit kan behaald worden in minder tijd dan vroeger. Maar toch wordt er gevraagd om steeds meer te doen, en dan ook nog eens (onbetaald) over te werken.
Het is niet normaal dat we nog altijd dezelfde werkuren hanteren als 100 jaar geleden, terwijl de productiviteit extreem verhoogd is.

Maar ja, de rijkeren worden rijker en intussen kan de gemiddelde Belg niet eens zijn huis verwarmen
Da's ook de reden dat iedereen het onvoorstelbaar veel beter heeft dan 100 jaar geleden. Als jij tevreden bent met het comfort van 100 jaar geleden dan hoef je geen 40 uur te werken. Toegegeven, het is niet helemaal een persoonlijke keuze meer omdat er wetten zijn die je verbieden te leven zoals toen, je mag bvb geen huizen meer bouwen van dergelijke lage kwaliteit.
 
twee jaar geleden was corona dan weer goed voor de 'work life balance' Nu de economie wat slechter draait is het dan weer 'quiet quitting'... wie verzint die termen toch :D

Iedereen maakt voor zichzelf die keuze. Contractueel heb je je uren en dat is al een mooie stok om mee te slaan naar uw baas. Het kan eens zijn dat er een kink in de kabel komt en dat er een extra effort moet gedaan worden maar de meeste mensen kunnen dit wel voor zichzelf beslissen.
Dit doen ze omdat ze nog carriere willen maken, de fout van het overwerk bij hun ligt. Of ze doen het net niet omdat de werkdruk toch niet haalbaar is of dat ze zelf geen carriere toekomst meer zien.
 
Lijkt mij een goeie manier om in een burnout te geraken ...
Zal eerder een bore-out zijn vrees ik.

Ik vind het hele concept van quiet quitting een beetje bevreemdend eigenlijk. Ik kan mij wel voorstellen dat je op een bepaald moment in je leven dit zou doen, maar dan ben je volgens mij onderliggend toch niet echt gemotiveerd of tevreden meer in de job die doet en zou je mijns inziens beter uitkijken naar iets anders (als is het maar voor je eigen mentale gezondheid).

Ikzelf tel de uren niet echt dat ik overwerk, maar zou ik dit wel eens grondig analyseren , dan ben ik waarschijnlijk onderbetaald (per gepresteerd uur dan welliswaar). Gisteren (vrijdag), kantoor terug verlaten om 19:00 uur, terwijl ik normaal om 17:00 zou moeten stoppen (en om 0730 gestart). Helaas kan ik aan de drang niet weerstaan om zaken af te werken en mijn verantwoordelijkheden op te nemen, nieuwe dingen te leren (ja ik leer nog steeds dagelijks bij in mijn job). Ik werk natuurlijk in een sterk evloluerende branche (information security), verander ook regelmatig van functie in het bedrijf en dien mij dan terug in te werken en dit ook om het allemaal een beetje boeiend te houden. Ik ben natuurlijk ook al een iets oudere generatie. Van 09:00 to 17:00 en op mijn klok liggen turen om naar huis te gaan zou ik aan onderuitgaan denk ik. Wat ik wel probeer te vermijden is werken op mijn "vrije dagen" (jeukt wel soms, maar tracht toch van de laptop afte blijven). Enkel als ik mijn deadline niet zou halen door mijn eigen soms niet adequate time management zal ik eens uitzonderlijk een zondag werken. Ik heb er echter geen probleem mee om op een werkdag 10 uur te presteren ipv 8, maar mijn vrije dagen tracht ik wel vrij te houden.
 
Zal eerder een bore-out zijn vrees ik.

Ik vind het hele concept van quiet quitting een beetje bevreemdend eigenlijk. Ik kan mij wel voorstellen dat je op een bepaald moment in je leven dit zou doen, maar dan ben je volgens mij onderliggend toch niet echt gemotiveerd of tevreden meer in de job die doet en zou je mijns inziens beter uitkijken naar iets anders (als is het maar voor je eigen mentale gezondheid).

Ikzelf tel de uren niet echt dat ik overwerk, maar zou ik dit wel eens grondig analyseren , dan ben ik waarschijnlijk onderbetaald (per gepresteerd uur dan welliswaar). Gisteren (vrijdag), kantoor terug verlaten om 19:00 uur, terwijl ik normaal om 17:00 zou moeten stoppen (en om 0730 gestart). Helaas kan ik aan de drang niet weerstaan om zaken af te werken en mijn verantwoordelijkheden op te nemen, nieuwe dingen te leren (ja ik leer nog steeds dagelijks bij in mijn job). Ik werk natuurlijk in een sterk evloluerende branche (information security), verander ook regelmatig van functie in het bedrijf en dien mij dan terug in te werken en dit ook om het allemaal een beetje boeiend te houden. Ik ben natuurlijk ook al een iets oudere generatie. Van 09:00 to 17:00 en op mijn klok liggen turen om naar huis te gaan zou ik aan onderuitgaan denk ik. Wat ik wel probeer te vermijden is werken op mijn "vrije dagen" (jeukt wel soms, maar tracht toch van de laptop afte blijven). Enkel als ik mijn deadline niet zou halen door mijn eigen soms niet adequate time management zal ik eens uitzonderlijk een zondag werken. Ik heb er echter geen probleem mee om op een werkdag 10 uur te presteren ipv 8, maar mijn vrije dagen tracht ik wel vrij te houden.
Mensen die meer uren kloppen zijn niet per definitie betere werknemers.
En meer "gemotiveerd" -> niet iedereen heeft dezelfde doelstellingen in het leven. Ik heb liever een medewerker die zijn/haar best doet om goed werk af te leveren en gewoon een normale werkweek realiseert dan een gemotiveerde werknemer die inefficiënt is en veel overuren klopt.
Ik zeg niet dat iedereen die veel uren klopt inefficiënt is, maar ik het gewoon op mijn heupen van de idee dat werknemer die overuren klopt = goede werknemer, werknemer die gewoon 38 of 40 uren klopt = lui of gedemotiveerd.

Ik heb in mijn team heel wat mensen zitten die gewoon hun uren doen , en perfect werk leveren.
 
Bij ons is het soms moeilijk om enkel je uren te doen tot op de minuut.
Ik doe vrij vaak (onbetaalde) overuren, maar niet tegen mijn zin. Is dan vaak omdat er nog onverwacht problemen opduiken en je de collega niet gewoon met alle shit wil achterlaten.
Wat dan wel goed is bij ons is dat dit ook in omgekeerde richting werkt. Soms wat vroeger stoppen / later beginnen maken ze geen probleem van.
 
Ikzelf tel de uren niet echt dat ik overwerk, maar zou ik dit wel eens grondig analyseren , dan ben ik waarschijnlijk onderbetaald (per gepresteerd uur dan welliswaar). Gisteren (vrijdag), kantoor terug verlaten om 19:00 uur, terwijl ik normaal om 17:00 zou moeten stoppen (en om 0730 gestart). Helaas kan ik aan de drang niet weerstaan om zaken af te werken en mijn verantwoordelijkheden op te nemen, nieuwe dingen te leren (ja ik leer nog steeds dagelijks bij in mijn job). Ik werk natuurlijk in een sterk evloluerende branche (information security), verander ook regelmatig van functie in het bedrijf en dien mij dan terug in te werken en dit ook om het allemaal een beetje boeiend te houden.
Ik werk ook in Information Security en heb een gelijkaardige werk ethos, maar toch is het niet nodig om systematisch +2u/dag over te werken. Misschien werk jij gewoon inefficient? Misschien ga jij steeds voor 100% terwijl het pareto principe toepassen in de meeste gevallen meer dan voldoende is.

Het kan ook zijn dat jij echt meer werk verzet dan jouw gemiddelde collega, maar dan zal je baas ongetwijfeld in zijn vuistje lachen. Want hij zal wel een hogere bonus binnenrijven omdat hij meer werk oplevert voor minder budget. Denk vooral niet dat je onmisbaar bent op je werk.

Hoe ziet trouwens je persoonlijke situatie eruit? Moet je dan om 19u30 als je thuis komt nog aan het avondeten beginnen koken? Heb je kindjes? Moet je nog boodschappen doen? Huishouden? Hobbies? Of kan je gewoon bij mama en papa de voetjes onder tafel schuiven als je thuiskomt?
 
Als je tot 19u werkt zal er toch iemand anders in dat huishouden zijn die wel op tijd moet stoppen voor het eten, de was, de boodschappen en de kindjes. Om dan mensen te beoordelen op het feit dat het gewoon onmogelijk is om zo'n belachelijke uren te kloppen vind ik er toch wat over.
 
En ook niets mis mee om gewoon alles later te doen hé, ik denk dat ik maar zelden voor 20u eet en heb daar geen problemen mee, dat is vooral gewoonte en persoonlijke voorkeur.

Het draait wat mij betreft allemaal rond evenwicht en vrijheid. Ik werk vrij veel omdat het eigen is aan mezelf en ik kom daardoor ook in functies terecht die dat toelaten, ik kan perfect 16u per dag werken als ik dat zou willen (wat workload betreft dan toch 😛).
Ik werk ook vooral resultaatsgedreven en je kan me regelmatig 's avonds nog achter de pc vinden, maar in kalmere periodes geneer ik me ook niet om maar pakweg 6u/dag te presteren.

Waar het mij om gaat is dat overwerk moet kunnen maar niet moeten. De laatste maanden merk ik dat de situatie aan 't ontsporen is en dan merk ik dat ik automatisch begin tegen te pruttelen en strikter op mijn uren ga letten om toch die grenzen te bewaken.
Van zodra overuren 'moeten' (lees: niemand verplicht me, maar als ik het niet doe ontstaan er problemen en krijg ik negatieve commentaar op die problemen) ga ik op zoek naar oplossingen. En als die oplossingen niet worden aangereikt, ja, dan ga ik afhaken.

En iedereen moet dat evenwicht voor zichzelf zoeken, maar makkelijk is dat niet altijd.
 
Terug
Bovenaan