derp
Well-known member
jammer dat het zo moest lopen, het krijgen van een kind kan de dynamiek tussen een koppel wel echt volledig overhoop halen. Hier ook gebeurd, moeilijke zwangerschap, de moeder van ons kind is in mijn beleving heel hard gegaan op van die mama forums, ik voelde mij buitenspel gezet bij een heleboel zorgtaken (terwijl ik niks liever wilde dan al die zaken +- in gelijke mate doen - ik mocht gewoon niet), uiteindelijk werd het ouderschap nog eens een extra topic bovenop alle anderen waar we van mening en van aanpak in verschilden en uiteindelijk is het kalf verdronken. Ik zou natuurlijk niks willen doen dat de uitkomst - een fantastische docher - zou veranderen, maar achteraf gezien waren er wel genoeg tekenen aan de wand dat de relatie eigenlijk niet genoeg fundament had om ook nog eens de schok die komt kijken bij het krijgen van een kind nog eens te dragen. achteraf is achteraf uiteraard.Ik lees dat uw partner net enorm empathisch, zorgend en zonder frustratie is. Dat was hier niet het geval, alle zorg/organisatie/huishouden kwam op mijn schouders terecht. En het is er dan maar 1tje onder de 2. Al denk ik dat hij vooral met zichzelf enorm in de knoop lag/ligt en daarom zo gefrustreerd was en het allemaal liet hangen. Hij is vorig jaar 2 keer van werk veranderd, eerste keer heeft hij 2 maand thuis gezeten, om dan na 6 maand terug ontslag te geven en 4 maand thuis te zitten zonder ook maar 1 cv uit te sturen. Hij is uiteindelijk via een kennis van mij ergens binnen geraakt, waarbij ik het gevoel heb dat hij maar het eerste het beste dat zich aanbood heeft aangenomen omdat hij zelf niet weet waar hij naartoe wil.
Wij hebben in onze directe omgeving niet meteen een netwerk qua opvang. Ons kind is nog nooit elders gaan slapen. Dus al wat wij graag deden (eens goed gaan eten/ avondje cinema/ festival etc) is eigenlijk weggevallen. Onze onthaalouder werkt maar 4 dagen per week. Mijn ma kwam gezien de afstand 1 avond de week slapen om de volgende dag op te passen. Dat gaf, vond ik, ons wat ademruimte om eens iets te gaan doen, maar hij vond zijn schoonmoeder wekelijks in huis een last dus ben ik maar 4/5e moeten gaan werken.
Ik ging 2 keer per week gaan sporten: les pilates in de week en PT op zondagochtend. Hij is nooit voor 18u30/19u thuis van zijn werk en probeerde 1 avond de week te gaan padellen: al werd dat vaker door zijn vriendenkring (waarvan er 3 van de 4 eveneens papa geworden waren) last minute gecanceld. Ik heb vaak aangegeven dat hij zich best kon aanmelden bij een lokaal whatsapgroepje van spelers maar dat wou hij niet. Door zijn werkuren en feit dat ik zondagvoormiddag ga sporten, vond hij dat zijn andere hobby, fietsen, ook wegviel. Naar zijn mening kan je enkel met de koersfiets er op uit trekken als dat in de voormiddag kan en je vroeg genoeg kan vertrekken, naar zijn gevoel bleef er dus enkel zaterdagvoormiddag over en dan was het hopen dat de weergoden hem goedgezind waren.
Kind is op 1 jaar tijd 3 keer opgenomen geweest, sukkelt met gezondheid, waardoor wij die al niet makkelijk al een minderjarige babysit toevertrouwen.
Hij gaat nog graag uit, naar festivals, op feestweekend met zijn maten, hij verwijt mij dat dat is weggevallen. Maar hij ziet ook niet dat het een kwestie is van keuzes maken, je kan niet alles willen: ver van familie gaan wonen (zijn keuze), de eerste de beste job aannemen waardoor je dagelijks 12u weg van huis bent en vasthouden aan dezelfde padelgroep die zelf verhinderd is met klein mannen (en ook tijdelijk amper uitgaat, 2 van zijn 4 dichte maten hebben eveneens 3 klein mannen).
Dusja hij voelde zich nog een schim van zichzelf zei hij. Al heeft hij het er zichzelf niet makkelijker op gemaakt. Hij heeft ons bij de rechter bewust vastgezet in de regio waar we nu wonen, nog steeds zonder netwerk. Hij wou absoluut het huis om er binnen enkele jaren op te cashen, daarom heeft hij achter mijn rug ons kind ingeschreven in school en in een zwemclub om bij de rechter door te duwen dat de belangen van het kind hier liggen. Dien rechter is daar in meegegaan en heeft die school bevestigd, dusja misgeschoten van hem want dan neem ik het huis over en ik heb voorrang gezien hoofdverblijf van het kind bij mij staat (rechtbank kijkt of je het op redelijke termijn kan overnemen, mijn krediet is goedgekeurd en dan oordelen ze natuurlijk in belang van het kind). Door zijn werkuren en (begrijpbare) vraag om quality time met zijn kind heeft de rechter hem bewust elke zondag gegeven: fietsen kan nog steeds enkel op zaterdag, uitgaan wordt nog meer een uitdaging (hij kan enkel vrijdagavond op stap want uitgaan is bij meneer thuiskomen in de late ochtend en enkel al padel vastklikken op een vrijdagavond is bij zijn vrienden een onmogelijke zaak..) en een boysweekend zit er al zeker niet in. En nu staat hij er in zijn organisatie nog eens alleen voor, hij mag zelf to do en voorraadlijstjes gaan bijhouden.
na het uit elkaar gaan mocht ik van haar mijn dochter enkel zien op momenten die zij bepaalde, en overnachtingen bij mij waren uitgesloten (omdat ze van oordeel was dat onze dochter in paniek zou schieten zonder haar nabijheid). Aangezien ze nog borstvoeding gaf, het héél snel gebeurde en ik (wss naïef) dacht dat het allemaal vrij snel zou bijdraaien, ben ik mee gegaan in dat verhaal, dan is ze nog eens 45 minuten verderop gaan wonen met als resultaat dat ons kind 1u30 per dag met het OV moest pendelen naar de crèche. Nadat zij de bemiddeling stopzette (waar ik eigenlijk vroeg om 1 overnachting per week en een evolutieve horizon richting 50/50 co-ouderschap) ben ik ook naar de rechter gestapt (ook omdat ik schrik had dat ze de dochter anders van crèche en toekomstige school zou doen veranderen), van daar uit toch maar gekozen voor de KMS, waar de rechter in ons geval klaar en duidelijk zei dat het belangrijk was voor de veilige hechting van het kind met beide ouders dat ze genoeg tijd (inclusief overnachtingen) bij beide ouders moet hebben. Had toen ook heel veel schrik om naar de rechter te stappen (gegeven dat ze nog borstvoeding gaf en dat ge als papa toch nog altijd meer stroomopwaarts zwemt in juridische kwesties met heel jonge kinderen), maar ben die vrouw in kwestie heel erg dankbaar want dankzij 1 krabbel heb ik mijn leven wel weer teruggekregen van de ene dag op de andere. Tot op de dag van vandaag probeert ze heel erg alles wat ik met de dochter doe te micromanagen en ziet ze zichzelf als de absolute autoriteit van het ouderschap terwijl ik in haar ogen maar wat aanmodder. Genre: de zon schijnt, ge moet ze insmeren, ge hebt ze te warm/koud/klein/groot aangedaan, gisteren hebt ge ze teruggebracht en ze had een schram, toen ge ze terugbracht had ze een natte pamper, dit moogt niet zeggen, dit moogt ge niet doen, als ge er mee op vakantie gaat naar frankrijk moet ge eerst een een toestemmingsformulier opstellen waarop staat dat ik daar mee instem, ze heeft achter mijne rug om haar proberen te doen veranderen van kleuterklas omdat ze de juf maar niks vond zonder dat te bespreken...
Enfin, ik kan er een boek over schrijven. wat ik wil zeggen is dat ik door een absolute hel ben geweest vooraleer ik mijn eigen dochter weer in bed en bad kon steken, dus wanneer ik uw verhaal lees krijg ik flashbacks daar naartoe. Verschil is misschien wel dat ik vanaf dag 1 een heel betrokken papa ben geweest, ik ging bijvoorbeeld ook alleen naar de zwangerschapscursus als mijn ex ziek was en dat ik daar als vent alleen met een pop op mijn schoot om allerlei poses waarin ge borstvoeding kunt geven te oefenen en dan thuis weer uit te leggen aan mijn ex, ik deed de nachten, ik pas mijn werkritme aan zodat ik mijn kind om 15u30 op school kan gaan ophalen etc. Mijn dochter en ik zijn ook echt peppi & kokki, ik heb leren vlechtjes maken, we verven elkaars nagels en ik kan alle liedjes van frozen uit volle borst meezingen, terwijl zij dan weer mee op mijn rug mee komt naar festivals, gaat kamperen in de camionette.
hopelijk vinden jullie snel een structuur die voor iedereen werkt. Dus aanleiding voor de rechtszaak is dat hij achter uw rug om het kind heeft proberen in te schrijven in die school dan, want dat begrijp ik niet zo goed?
Laatst bewerkt:
