Deze thread stapelt de clichés wel op vind ik: mannen zijn zus, vrouwen zijn zo. Vergeet niet: alle ongelukkige families zijn ongelukkig op hun eigen manier. (Tolstoy
)
Neen maar serieus, ik heb ook alles van hierboven al gezien in de brede kennissenkring (mijn vriendenkring is verdacht stabiel): bedrog, rustige vrouwen die in feestbeesten veranderen vanaf de relatie dood en begraven is, mannen die in een diepe put zitten want waarom toch, andere mannen die zich in de gewichten of marathons gooien, ... echt een lijn lijkt me daar niet in te trekken om eerlijk te zijn.
Ik vind het toch altijd moeilijk om te geloven dat alles probleemloos en goed gaat. En dan 2 dagen later ligt de vrouw des huizes met 6 tegelijk te rampetampen en 5 avonden per week in de discotheek. En moet ze haar kinderen maar de oneven weken zien. Ofwel is de vrouw psycho - niks aan te doen. Ofwel is de vent al ziende blind.
Een ex van mij is het ook ooit afgebold na 2-3y zonder veel signalen heads up. Maar die had een historie van 30y mentale ups and downs met depressies en burn outs en heel de reutemeteut. Dusja, er was wsch wat aan het spelen waar ik de details niet van wist en wat niet vermijdbaar was. Dat suckte maar ik was er redelijk snel over. Voor de buitenwereld was dat ook een *shock* want we leken wel een goed koppel - maar voor mijn naaste vrienden en familie (die van haar problemen afwisten) was dat niet zo een verrassing. Ik had ook gemakkelijk kunnen in slachtoffer rol kruipen en zeggen 'ik heb niks gezien' en 'we zijn 2 mnd verder en ze heeft een ander' en 'ze is al verhuisd naar haar nieuw lief' en gezever en gezever. Maar dat was eigenlijk een mentale patient op dat moment, niks aan te doen en niet te veel over oordelen.
Dus je moet altijd voorzichtig zijn met het interpreteren van een situatie van een ander zonder dat je de details kent.
Mijn beste vriend van vroeger in middelbaar - nu zie ik hem nog maar 1 of 2x per jaar op een quiz - zijn madam is na 10y en 2 kinderen ook als donderslag bij heldere hemel vertrokken met een 'friend of the family' (die notabene zijn vrouw en kinderen ook laten zitten heeft). Hij zegt dat hij niks zag aankomen en dat 'ze plots weg was en meer wou feesten'. Moeilijk om over te oordelen. Hij is nie zo feestachtig, maar je bent 40 en je hebt 2 kinderen - wil je nog elke dag in een discotheek liggen ? Voor t zelfde geld hadden ze al 10y lang elke avond ambras - we don't know wat er binnenskamers gebeurt. Je wil altijd je gezicht redden door de schuld bij de andere te leggen denk ik.
Ik vind dat we hier een beetje moeten oppassen met al die veralgemeningen. Ik snap dat jullie alles vanuit jullie perspectief ervaren en dat het bij sommigen nog vers is allemaal maar dat is ook maar 1 kant van de zaak. Hier zitten bitter weinig vrouwen dus het is soms wat een mannelijke echo chamber aan het worden zonder veel input van de andere kant. Ik ben zeker mochten al jullie respectievelijke (ex-)vrouwen hier hun verhaal komen doen dat we ook een compleet andere kijk op de zaken zouden hebben. Als we hier blijven zeggen 'vrouwen zijn zus en doen zo en het enige antwoord is "ja het is waar!" dan gaan we traag maar zeker een enorm toxische kant op.
Ik kan op alles wat hier gezegd is geweest meerdere verhalen vertellen waarbij het tegendeel waar is. Vrouwen die alles van de kinderen voor hun rekening nemen bovenop hun job, mannen die denken dat ze met (veel) geld binnen halen alles hebben gedaan (maar dan ook geen seconde meehelpen met het huishouden), mannen die hun zwangere of net bevallen vrouw of partner/moeder van 3 kinderen (blijven) bedriegen voor een al dan niet jong ding, mannen die hun dagelijkse café avond met de boys niet willen opgeven te kosten van het gezin, vrouwen die alles proberen om de relatie te redden met eindeloos geduld in de hoop dat het goedkomt voor de kinderen met een man die vindt dat ze zaagt, of het gewoon niet snapt etc. Allemaal ook meestal verhalen vanuit 1 perspectief natuurlijk dus ik neem aan dat de waarheid ergens tussenin ligt.
Er zijn altijd uitzonderingen maar als jullie denken dat vrouwen 1 of meerdere kindjes ter wereld brengen en zowel hun eigen leven en geluk als dat van hun kinderen en partner riskeren puur en alleen voor wat 'nieuwe feestende vriendinnen' zeggen denk ik dat jullie in de eigen situatie ook misschien wel signalen hebben gemist. Dat mannen makkelijker/meer/sneller hun geluk opzij zetten voor het gezin vind ik ook best een gewaagde stelling.
Om maar te zeggen: heel veel vrouwen zijn goed, liefdevol, trouw, eerlijk, hardwerkend, pracht mama's en top partners. (En neeeeeee ik wil daarmee niet zeggen dat mannen dat niet zijn, ik wil gewoon wat balans in de vaak negatieve blik op vrouwen hier)
In mijn omgeving zijn er nog niet veel scheidingen. Maar daar is 1 constante. De meeste hebben het zwijn uitgehangen tijdens hun studententijd. Daarna wat jaren hun goesting gedaan 25-30y en dan gesetlled met vrouw en kinderen. En dat zijn nu brave huisvadertjes, ze helpen in het huishouden, ze spreken af wanneer wie alleen weg mag etc. Time will tell, maar lijkt me de goede approach te zijn.
Als je natuurlijk als vent 2-3 kinderen hebt en nog steeds op dinsdag wil padellen, woensdag zaalvoetbal, donderdag met de boys weg en zaterdag naar de voetbal gaan. En dan verwacht dat je madam thuis blijft en het gezin runt en nog gaat werken. Tjah, dan moet je niet verwondert zijn. Verdien dan genoeg dat ze kan thuisblijven als huismoeder, of schrap wat van je activiteiten. (Of spreek alles op zijn minst goed af...).
Goh als je vanaf een bepaald moment constant met vrijgezellen/gescheiden mensen omgaat dan begin je er zelf misschien ook zo naar te kijken, daarvoor hoeft het ervoor al niet minder te gaan. Uw omgeving heeft nu eenmaal veel invloed op uzelf.
Wat een hoop belachelijke vooroordelen langs de 2 kanten btw.
Mijn madam gaat bijna niet meer om met haar vrijgezellen vriendinnen van vroeger. Je levens gaan uit elkaar. Het is wat zielig om te blijven omgaan met en dezelfde dingen te doen als. Nee, je kunt niet vrijdag beslissen om op citytrip mee te gaan naar Madrid om te supporteren voor de triathlon. En nee, je hebt geen tinder profiel - hihiihi. Zeker sinds de kinderen er zijn, vallen de raakvlakken weg.
Idem als vent overigens.
