iamhollywood
Well-known member
Ik bevestig enkel dat zelf in zo’n situatie de vraag naar de thuissituatie in een sollicitatiegesprek beiden partijen niet zou verderhelpen. Die vraag zou een volgende potentiële mismatch niet voorkomen. Wel gerichte casevragen waarbij hij zelf zou kunnen uitmaken hoe het er op de werkvloer aantoe gaat en of hij die situatie ziet zitten. Ik denk dat die welbepaalde persoon absoluut wil vermijden om voor een 3e keer in een soortgelijke situatie terecht te komen. Als het woord ‘timesheet’ in het gesprek naar bovenkomt zal hij terecht kunnen afhaken omdat hem dat misschien net stress geeft. Ik zou niet durven zeggen dat die welbepaalde persoon niet stressbestendig is, de huidige werkomgeving geeft hem stress en misschien weet hij vandaag exact welke valkuilen hij moet vermijden. De werkgever zou hier kunnen polsen naar het feit of hij zijn grenzen durft aan te geven, in deze specifieke vraag zou de werkgever wel extra relevante informatie gewonnen hebben. Dat is een vraag die je gerust tijdens een sollicitatie kan stellen. Ik zal op een interview wel eerlijk uitspreken dat mensen aan mij niets zullen merken als ik gestresseerd ben, dat ik ten alle tijden op de werkvloer de kalmte bewaar maar dat ik dat wel soms mee naar huis neem en daar mogelijk kan over liggen napiekeren op de terugrit naar huis. En dat ik eerder een pleaser ben die altijd mensen wil verderhelpen en daarmee soms over mijn eigen limieten durf te gaan. Fair antwoord waarmee beide partijen aan de slag kunnen.Inderdaad, waarom zouden de kinderen het probleem zijn?
Lees aub gewoon wat ik schrijf... Je zegt dat mensen zelf wel zullen bepalen of ze een bepaalde (stress)situatie aankunnen en ik geef je een schoolvoorbeeld van iemand die dat niet voor zichzelf kan bepalen. Het gaat er niet over of zijn werkgever tevreden is of dat hij zijn job goed doet gezien we enkel zijn versie horen. Maar die persoon zelf is duidelijk niet baas over zijn eigen situatie.
En daarmee spreek ik uw bewering dus volledig tegen dat iedereen voor zichzelf kan bepalen of ze een (stress)situatie aan kunnen of niet. Dat is dus niet.
Geen flauw idee wat kinderen daarmee te maken hebben.
Geen enkele kandidaat wint erbij daarover te liegen en zichzelf zo goed mogelijk te willen voordoen.

