Je snapt toch ook dat dat bullshit is?
Volledigheidshalve geef ik nog mee dat ik in de praktijk gelukkig nog nooit zo iemand ben tegen gekomen en dit doorgaans gwn een opstap is naar een goed en gemoedelijk gesprek.
Maar waarom de vraag stellen? Je begrijpt toch ook dat als je aan pakweg een vrouw die in het proces is van proberen zwanger te worden vraagt of ze kinderen heeft/wil je die gewoon in een heel lastige en oncomfortabele positie plaatst. Want je kan zeggen wat je wil, maar niemand die u niet kent gaat geloven dat "hey die persoon is mogelijks out 6 maanden nadat we ze aannemen" geen factor is in de beslissing.
Ik zeg ook niet dat ik aan vrouwen ga vragen of ze nog een kinderwens hebben of niet. Dat is nogal een intieme vraag. De vraag of men al kinderen heeft heb ik dan weer wel al regelmatig gesteld. Maar als ik die redenering moet volgen dan mag ik geen enkele persoonlijke info vragen. Dus bv ook niet waar de sollicitant woont. Is imo gwn bullshit om op zo'n manier sollicitatiegesprekken te voeren. Gelukkig dat er in de praktijk (in onze sector iig) het gezond verstand primeert. Ik ervaar er in ieder geval geen problemen mee en ik heb nog nooit een signaal opgevangen dat een kandidaat hier wél problemen mee heeft. Men kan zich ook gewoon wat op de vlakte houden en dat is, wat mij betreft, evenzeer prima.
Maar dat speelt eveneens voor de kandidaat. Als ik die vraag krijg tijdens een interview is mijn achterdocht eveneens gewekt en staat die potentiële werkgever eveneens onderaan de rangschikking. Dat zijn imo vragen die vaak polsen naar de flexibiliteit van een persoon. Je kan bij een verder gesprek (vb bij de ondertekening van het contract of onboarding) de amicale manager uithangen die polst naar iemands persoonlijke situatie uit interesse
. En dan nog moet je met zo’n vragen altijd voorzichtig zijn, dat kan gevoelig zijn bij een ongewenste kinderloosheid. Ik heb vandaag nog een collega in elkaar zien krimpen toen iemand haar vroeg of zij kinderen had. Ze heeft het proberen weglachen dat ze haar handen volheeft aan haar man en een kat maar ik weet dat ze een onvervulde kinderwens hebben. Als mensen dat willen delen zullen ze wel zelf spontaan hun kinderen vermelden.
Er wordt hier nu nogal heel erg ingezoomd op de vragen omtrent kinderen terwijl ik het in feite heb over alle soorten vragen over iemands persoonlijke situatie die uit interesse gesteld kunnen worden. Doorgaans wordt deze info door kandidaten ook wel gewoon spontaan gedeeld.Maar dat speelt eveneens voor de kandidaat. Als ik die vraag krijg tijdens een interview is mijn achterdocht eveneens gewekt en staat die potentiële werkgever eveneens onderaan de rangschikking. Dat zijn imo vragen die vaak polsen naar de flexibiliteit van een persoon. Je kan bij een verder gesprek (vb bij de ondertekening van het contract of onboarding) de amicale manager uithangen die polst naar iemands persoonlijke situatie uit interesse
Ik ben er 100% zeker van dat sommige werkgevers vragen stellen die ze eigenlijk niet mogen stellen en dit toch gewoon doen.
Terecht.
Het werkt in beide richtingen. Er moet gewoon een match zijn.
Maar waarom ga je dit soort irrelevante vragen stellen tijdens een sollicitatiegesprek? Peil dan gewoon naar wat je wil weten (is de persoon flexibel qua werkschema bv). Ga je ook vragen naar de sollicitant zijn/haar favoriete bedstandje omdat je daar graag over babbelt?
Wat een complete bullshit reactie weer. Want een vraag stellen die persoonlijke interesse toont in de persoon die mogelijk 40u per week komt spenderen in uw omgeving is het zelfde als informeren naar hun bedgeheimen. Wat voor onzin je hier soms toch moet lezen.
Of gewoon veel mensen die nog nooit een sollicitatiegesprek afgenomen hebben.
Beetje op flessen getrokken maar het volstaat dan inderdaad om gewoon een vragenlijstje in te vullen zonder persoonlijk gesprek.Ik voel een apart topic aankomen inzake "wat is gepast om te vragen in een sollicitatiegesprek"
Ikzelf zou de vraag durven stellen in een sollicitatiegesprek of iemand kinderen heeft of niet. Ik vind het niet meer dan logisch dat je een zo volledig mogelijk beeld probeert te vormen van de persoon voor je op de zeer beperkte tijd dat je die persoon leert kennen. Dan is jezelf een beeld vormen van de familiale sfeer nu gewoon een onderdeel hiervan, net zozeer als de hobby's van die persoon waanzinnig veel zeggen. Iemand die altijd in een jeugdbeweging heeft gezeten en daarnaast een teamsport doet heeft een kans om iets meer teamplayer en socialer te zijn dan iemand die nooit een groepsactiviteit als hobby heeft gedaan en eerder treinstellen opbouwt (waar nota bene niets mis mee is).
Net zozeer zou ik geneigd zijn om een voorkeur te hebben voor iemand die kinderen heeft dan voor iemand die geen kinderen heeft. Mensen met kinderen hebben gemiddeld genomen toch al wat meer stresssituaties meegemaakt en kunnen vaker beter relativeren dan mensen zonder kinderen. Of iemand nog extra kinderen wil bijkopen of niet zou ik dan weer nooit vragen, dat interesseert me geen lor en zegt me niets over wat voor persoon je voor je hebt.
Al dat "OmG, dAt maG Je WeL niEt VraGeN Hé"....... Laten we dan vooral een werking maken dat een persoon (geslacht, naam, adres, werkverleden, hobby's, nationaliteit verborgen om toch zeker niet te discrimineren) mag solliciteren zonder enige info over te maken en uitsluitend via een call (geen videocall, kwestie dat we geslacht/ethniciteit/... niet kunnen weten) waarbij de stem vervormd wordt en het antwoord om de 3 vragen is "die informatie hoef ik u niet te bezorgen"...
Toffe tijden worden dat.
Is dat nu zo moeilijk om te begrijpen dat niet iedereen er mee gediend is om persoonlijke vragen voorgeschoteld te krijgen van een volkomen vreemde?
Een sollicitant die denkt dat dit soort achtergrond relevant is voor de job, die zal dat heus zelf wel vermelden of op het CV zetten.
OK dan
Ben jij dan ook zo eentje die graag vist achter de loonfiches van de vorige job of zo? Dat is ook altijd leuke gespreksstof.
Aangezien ik in een overheidscontext werk zijn loonfiches van vorige werkgevers wat mij betreft compleet irrelevant.OK dan
Eerlijk, ik stel me als werkgever heus niet bij elke vraag die ik wil stellen zelf de vraag "zou de sollicitant hiermee gediend zijn?" en zal zelf wel bepalen welke vragen ik relevant vind zonder dat ik denk "ik zal dat maar niet vragen, als die persoon 'relevante hobbies' zou hebben dan zal hij dat wel vermeld hebben".
