Amai toffe vader heb jij

Klein beetje erover wel. Maar goed het is wat het is
Veel ouders hebben inderdaad ook liever dat de kinderen, en zeker het laatst nog inwonende kind, gewoon lang bij hun blijven. Sommigen kunnen dat moeilijk loslaten.
Niet dat het ziekelijk is, of dat ze bemoederd worden. Maar gewoon ook de gezelligheid, want thuis wonen kan ook gewoon tof zijn. Corona heeft dat ook wel duidelijk gemaakt dat het niet perse slecht is.
Maar op een gegeven moment moet je het ouderlijk huis natuurlijk verlaten.
Het is idd wat het is. Zoals ik al aanhaalde, ambras maken daar rond heeft ook geen zin.
Er zijn slechts 2 manieren om er mee om te gaan & dat is OF normaal blijven doen OF klinkenden ambras & ge hoort mekaar nooit meer.
Dan kies ik voor gewoon normaal te blijven doen.
En ja, ik ben daardoor wat langer blijven plakken dan moest ik niet moeten afgeven, maar eens de bedragen die ik moest afgeven begonnen te stijgen ... jah ... 't moest wel eens stoppen (en zelfs onafhankelijk van de centen, ik wou ook nooit tot m'n 40ste gaan thuis wonen of zoiets eh).
Nuja ... er zijn er velen die 't slechter hebben, alsook velen die 't beter hebben. En zij die 't slechter gehad hebben thuis, zijn ook niet noodzakelijk slecht geëindigd. Ik spaarde nog steeds voor 'n aankoop van een woning te doen, maar heb vrij weinig, om niet te zeggen niets, uitgegeven aan reizen e.d.
De laatste 1,5j waren wat ambetant weliswaar. In die zin dat ik op papier gekocht heb & dat de bouw 1,5j vertraging gekend heeft. Jah, het gezaag.

Heb toch enkele keren gedacht om de deal op te blazen & m'n voorschot terug te eisen e.d., maar nu toch content het uitgezweet te hebben.
Want jah ... op blazen is 1 ding, maar dan moet je opnieuw dat proces elders opstarten, dus weer tijd (& 'k zit hier wel goed nu).
Zoiets beïnvloed toch sowieso je relatie met je ouders? Ik heb nooit niets moeten afgeven, maar toch wel half buiten gekeken geweest door mijn moeder omdat ze in een andere stad wou gaan wonen op een appartement.
En het is niet dat ze last had van me want ik at altijd bij mijn grootouders en zat hele dagen op mijn kamer.
Heeft er wel voor gezorgd dat ik er wel nog normaal tegen doe, maar voor mij was mijn grootmoeder mijn echte moeder want ik mocht daar direct mee wonen. (heb ik wel niet gedaan dan)
De keren dat ik zelf bel of langs ga bij mijn moeder zijn heel zeldzaam. Als zij belt ben ik er wel vriendelijk tegen, maar moest ze een maand niet bellen dan ga ik er wss nooit aan denken.
Moest ze dan nog 600€ per maand gevraagd hebben. Damn dan had ik echt wel zot gekomen.
Hey, how 'bout that ... sounds just like me.
Als ik thuis was, was dat uiteindelijk 'uw plekje', dus als ge thuis was ... zat je daar.
Omgaan met geld.. Leuke topic

.
Ik zal het kort houden.
Mijn zus heeft 1,2mil euro geërfd van haar vader, pakweg 3 maand later alles op en gescheiden.
Nooit een issue gemaakt van het feit dat ze onze "stief" zus was en haar vader heeft nooit iets op papier laten zetten, dus toen meneer overleed zei zij doodleuk ; "het was mijn vader, dus mijn geld"

.
Aan haar eigen man gunde ze ook geen eurocent en zoals eerder verteld zijn ze gescheiden vanwege haar "gedrag".
Ze heeft bouwgrond gekocht aan de volle pot, dan besloten om daar toch niet te bouwen, verkocht met verlies. 3 auto's gekocht (1ste was toch niet zo leuk, dan 2de bleek te groot enz...) en met haar overschot een huis (met lening).
Hoezo omgaan met geld...
Da's zoals die lotto winnaars eh, die dan ook niet met dat soort sommen kunnen omgaan & ergens op straat eindigen.
Voor sommigen (velen?) is een plotselinge influx van (veel) geld geen cadeau, maar een vloek.