Omgaan met geld

Dan leren ze die weerbaarheid van het alleen wonen toch gewoon 1-2-3 jaar later?

Heel bizarre insteek. Dat kun je met alles zeggen in de opvoeding:
- Leren delen? Ach, dat leren ze later wel. Maar intussen zijn ze wel egoïstisch bezig t.o.v. andere kinderen.
- Vakantiejob? Ach, dat leren ze later wel. Maar intussen zijn ze van jongsaf een hangmatcultuur gewend. Nu nog van de ouders, later van vadertje staat.
- Zindelijk zijn? Ach, dat leren ze later wel. Maar ondertussen mag de kleuterjuf de pampers verversen, wat haar taak niet is.
- Enzovoort.

Allemaal ballast voor de maatschappij. Maar het prinsje en prinsesje is hier en nu verzadigd, dat lijkt het voornaamste. Papa en mama nemen niet langer de ouderrol op zich maar de rol van "beste vriend" en "beste vriendin". Daardoor zijn ook zaken als het leren aanvaarden van gezag volledig verdwenen. Dat uit zich rechtsreeks in de maatschappij door de tanende autoriteit van leerkrachten, politie, en andere mensen in uniform.

Maar hey, allemaal jullie probleem niet. Dat een ander het maar oplost.
 
Heel bizarre insteek. Dat kun je met alles zeggen in de opvoeding:
- Leren delen? Ach, dat leren ze later wel. Maar intussen zijn ze wel egoïstisch bezig t.o.v. andere kinderen.
- Vakantiejob? Ach, dat leren ze later wel. Maar intussen zijn ze van jongsaf een hangmatcultuur gewend. Nu nog van de ouders, later van vadertje staat.
- Zindelijk zijn? Ach, dat leren ze later wel. Maar ondertussen mag de kleuterjuf de pampers verversen, wat haar taak niet is.
- Enzovoort.
Wat jij al heel de discussie negeert is dat je 0.0 bewijs hebt voor jouw mening dat er door thuis te blijven wonen of niet effectief een impact is op de vaardigheden (die niet op een week wordt ingehaald). Heb je daar bewijzen voor? Is er een correlatie (laat staan causaliteit) tussen iets langer thuis blijven wonen en bv. schulden?

Het is niet omdat jij daar van uitgaat omdat dit resoneert met jouw wereldbeeld dat het klopt.
Allemaal ballast voor de maatschappij. Maar het prinsje en prinsesje is hier en nu verzadigd, dat lijkt het voornaamste. Papa en mama nemen niet langer de ouderrol op zich maar de rol van "beste vriend" en "beste vriendin". Daardoor zijn ook zaken als het leren aanvaarden van gezag volledig verdwenen. Dat uit zich rechtsreeks in de maatschappij door de tanende autoriteit van leerkrachten, politie, en andere mensen in uniform.

Maar hey, allemaal jullie probleem niet. Dat een ander het maar oplost.
Een hoop belachelijke hyperbolen, al deze maatschappelijke problemen liggen plots aan enkele jaren thuis blijven wonen natuurlijk.
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het daarentegen een zeer slechte levensles die je geeft aan uw kinderen door ze gratis onderdak te geven bij hotel mama en papa terwijl ze volwassen zijn en geld verdienen.
- Je leert hen de waarde van geld niet kennen, je leert hen niet hoe duur het leven is en hoe je dus met uw loon moet omgaan. Dit nog van ondergeschikt belang.
- Maar vooral: je laat hen hun zelfwaarde verliezen door het gevoel niet zelfstandig hun boontjes te kunnen doppen. Je leeft, spaart en besteed geld bij gratie van mama en papa. Daar kan toch niemand trots van worden? Mocht je vragen aan gehandicapte mensen die MOETEN blijven thuiswonen bij hun ouders wat ze daar het ergste aan vinden, dan zou dit het eerste zijn wat ze zeggen: die afhankelijkheid van hun ouders.

Ik kan mij niet inbeelden dat ik volwassen zonen of dochters later gratis aan de navelstreng van mama zou laten hangen. Wat een betutteling. Tenzij natuurlijk als tijdelijke noodoplossing bij een scheiding, een huis die afbrandt, etc.

Weet je, soms moet je het eens wat minder materialistisch bekijken. Wat is het belangrijkste zetje dat je kunt geven aan uw kinderen? Die banale som geld of een bepaalde mindset, een bepaalde mentaliteit, een bepaalde opvoeding? Ik kies voor dat laatste en ik ben ervan overtuigd dat je daarmee uw kind veel meer zal helpen op de lange termijn dan hen gemakszuchtig een poot geld in hun handen te duwen.
Ik reageer op de beginpost omdat deze me het relevantst lijkt;

Mij lijkt het hoofddoel van kinderen op de wereld zetten toch zelfstandig leren zijn. Ik denk niet dat de slaagkansen van je kind in het leven noodzakelijk lager liggen door ze financieel te helpen. De waarde van geld leer je je kinderen op een andere manier dan ze wel/niet geld toe te steken, of loon af te dragen thuis. Het lijkt me zelf omgekeerd, als je je kinderen helpt met hun studies te financieren, dan push je ze toch richting succes en zelfstandigheid? Uiteraard zal je wel de afvallers hebben die eerder elke dag in de Overpoort zitten, maar die zal je evenwel hebben bij de andere groep.

Het zou interessant zijn om eens op te zoeken of er ergens al onderzoek is gedaan naar de verbanden tussen financiële hulp/thuis blijven wonen of niet en slaagkansen (op educatief en financieel vlak) in het leven, het lijkt me dat daar wel iets rond te vinden moet zijn.

Verder vergis je je volgens mij ook in je definitie van betutteling. Wanneer vind je dat iemand verwend wordt? Is dat vanaf een bepaalde financiële insteek, of bij een bepaalde leeftijd dat je het nest verlaat? Ik zal het eens drastisch doortrekken naar de parallel in Brussel, en hangjongeren. Het lijkt me weinig waarschijnlijk dat de kinderen uit minder bedeelde gezinnen in de achterwijken in Brussel veel financiële steun krijgen van hun ouders. Nu, de slaagkansen van die kinderen lijken me toch beduidend lager dan Pieter-Jan wiens studie rechten wordt gefinancierd door zijn ouders. Maar goed, daar dragen andere socio-culturele factoren ook aan toe.

Ik bedoel maar, waarden en normen bijbrengen lijken me weinig te maken te hebben met de financiële status van de ouders, of de duur van thuis wonen.

Tot slot vergis je je compleet met je vergelijking van gehandicapte kinderen. Het klopt dat de afhankelijkheid van hun ouders het zwaarste doorweegt, maar wel een compleet andere afhankelijkheid dan diegene die jij laat doorschijnen, namelijk de fysieke afhankelijkheid.
 
Omgaan met geld.. Leuke topic :).

Ik zal het kort houden.
Mijn zus heeft 1,2mil euro geërfd van haar vader, pakweg 3 maand later alles op en gescheiden.
Nooit een issue gemaakt van het feit dat ze onze "stief" zus was en haar vader heeft nooit iets op papier laten zetten, dus toen meneer overleed zei zij doodleuk ; "het was mijn vader, dus mijn geld" :D.
Aan haar eigen man gunde ze ook geen eurocent en zoals eerder verteld zijn ze gescheiden vanwege haar "gedrag".
Ze heeft bouwgrond gekocht aan de volle pot, dan besloten om daar toch niet te bouwen, verkocht met verlies. 3 auto's gekocht (1ste was toch niet zo leuk, dan 2de bleek te groot enz...) en met haar overschot een huis (met lening).

Hoezo omgaan met geld... 👍
 
Omgaan met geld.. Leuke topic :).

Ik zal het kort houden.
Mijn zus heeft 1,2mil euro geërfd van haar vader, pakweg 3 maand later alles op en gescheiden.
Nooit een issue gemaakt van het feit dat ze onze "stief" zus was en haar vader heeft nooit iets op papier laten zetten, dus toen meneer overleed zei zij doodleuk ; "het was mijn vader, dus mijn geld" :D.
Aan haar eigen man gunde ze ook geen eurocent en zoals eerder verteld zijn ze gescheiden vanwege haar "gedrag".
Ze heeft bouwgrond gekocht aan de volle pot, dan besloten om daar toch niet te bouwen, verkocht met verlies. 3 auto's gekocht (1ste was toch niet zo leuk, dan 2de bleek te groot enz...) en met haar overschot een huis (met lening).

Hoezo omgaan met geld... 👍
Da's straf op drie maanden. Als je daar even over nadenkt kan je met dat geld een heel comfortabel leven leiden en nog een mooie gift aan je kinderen en kleinkinderen achterlaten als je komt te overlijden.
 
Het zou interessant zijn om eens op te zoeken of er ergens al onderzoek is gedaan naar de verbanden tussen financiële hulp/thuis blijven wonen of niet en slaagkansen (op educatief en financieel vlak) in het leven, het lijkt me dat daar wel iets rond te vinden moet zijn.
Financiële hulp zorgt juist voor voor extra slaagkansen op financieel vlak?

Iemand die nog drie jaar lang "gratis" op hotel mama heeft kunnen leven of al financiële hulp van zijn ouders heeft gekregen bij de aankoop van zijn eerste woning, zal er gemiddeld/ in de meerderheid van de gevallen financieel beter voor staan dan degene die geen financiële hulp heeft gekregen of niet gratis op hotel mama heeft kunnen zitten.

Gewoon al het feit dat je hierdoor een aantal jaar vroeger je eerste woning kan verwerven, heeft al een serieuze financiële impact.


De uitspraak van "Ik heb het allemaal zelf kunnen doen!" is maar een zoethoudertje voor de armen, vind ik.


Ik vind het zelf ook licht frustrerend dat er weinig financieel cadeau is bij een eerste woning of gratis in hotel mama zat er niet in wegens sociale huurwoning / locatie. (Mijn inkomen zou de huurprijs verdubbelen van de sociale woning en de woning ligt in een verre uithoek dus dat was niet haalbaar.) Maar dat is gewoonweg het leven.
Ik zou begot wel niet weten waarom iemand trots zou moeten zijn omwille van het niet krijgen van financiële hulp/ gratis thuiswonen. Ik zou liever hebben dat de andere groep beseft dat dit niet mogelijk is voor iedereen en dat ze hiervoor dankbaar moeten zijn.
 
Laatst bewerkt:
Allemaal ballast voor de maatschappij. Maar het prinsje en prinsesje is hier en nu verzadigd, dat lijkt het voornaamste. Papa en mama nemen niet langer de ouderrol op zich maar de rol van "beste vriend" en "beste vriendin". Daardoor zijn ook zaken als het leren aanvaarden van gezag volledig verdwenen. Dat uit zich rechtsreeks in de maatschappij door de tanende autoriteit van leerkrachten, politie, en andere mensen in uniform.

Maar hey, allemaal jullie probleem niet. Dat een ander het maar oplost.
Ik lees dit en krimp in elkaar.
Gezag en authoriteit? Zoals ons onderwijs? Wij willen kritische kinderen! maar als ze op school teveel praat hebben krijgen ze een nota.
Dat systeem?
Belastingssysteem dat lukraak boetes uitdeelt and vage regels gebruikt. (ik verwijs bv naar de goede huisvader regels) ?
Politieagenten die zelf denken boven de wet te staan? Chovanek? ethnic profiling? druggebruik?
Politieagenten die elkaar beschermen zodat hun fouten niet naar buiten komen?

Dat systeem moeten onze kinderen van jou klakkeloos aanvaarden? Hell No sir!
Gezag en authoriteit is de vijand. Je daarop beroepen voor gedragsverandering is ook gewoon mongolenniveau.
 
En een deel van het huishouden doen (onder meer koken en winkelen).
Zelf thuis ook (af en toe) eten moeten maken en met eigen inkomsten gaan winkelen. Allicht vandaar een afkeer van Delhaize gekregen.

Mijn vrouw is op jonge leeftijd letterlijk buiten gesmeten. Draagt daar nog altijd de gevolgen van, dus de harde leerschool is in deze zeker niet de juiste gebleken. Mijn kinderen mogen dus kosteloos blijven wonen zolang ze willen. Maar ze gaan me wel af en toe verwennen met lekker eten.
 
De uitspraak van "Ik heb het allemaal zelf kunnen doen!" is maar een zoethoudertje voor de armen, vind ik.
100% mee eens. Ik noem dat al jaren poor people logic.

Rijkdom en wealth is vooral het gevolg van het financieel systeem te begrijpen.
Een eigen inbreng van een huis brengt veel meer op via een aandelen portfolio dan via een vastgoedinvestering met een lening.
Veel veiliger ook, met een huis kan vanalles mislopen en er zijn kosten aan doorheen de levensduur.
Bijna iedereen wil echter als een gek streven een huis te kopen.
 
Financiële hulp zorgt juist voor voor extra slaagkansen op financieel vlak?

Iemand die nog drie jaar lang "gratis" op hotel mama heeft kunnen leven of al financiële hulp van zijn ouders heeft gekregen bij de aankoop van zijn eerste woning, zal er gemiddeld/ in de meerderheid van de gevallen financieel beter voor staan dan degene die geen financiële hulp heeft gekregen of niet gratis op hotel mama heeft kunnen zitten.

Gewoon al het feit dat je hierdoor een aantal jaar vroeger je eerste woning kan verwerven, heeft al een serieuze financiële impact.


De uitspraak van "Ik heb het allemaal zelf kunnen doen!" is maar een zoethoudertje voor de armen, vind ik.


Ik vind het zelf ook licht frustrerend dat er weinig financieel cadeau is bij een eerste woning of gratis in hotel mama zat er niet in wegens sociale huurwoning / locatie. (Mijn inkomen zou de huurprijs verdubbelen van de sociale woning en de woning ligt in een verre uithoek dus dat was niet haalbaar.) Maar dat is gewoonweg het leven.
Ik zou begot wel niet weten waarom iemand trots zou moeten zijn omwille van het niet krijgen van financiële hulp/ gratis thuiswonen. Ik zou liever hebben dat de andere groep beseft dat dit niet mogelijk is voor iedereen en dat ze hiervoor dankbaar moeten zijn.
Maar dit is geen antwoord op de post dat je quote en zit vol van buikgevoel en confirmation bias.

Jij denkt/hoopt dat het beter is omdat je het zelf niet gehad hebt. En er zullen gevallen zijn waar het beter is. Net zoals er gevallen zullen zijn waar de persoon die wel langer bij "hotel mama" verblijft zijn geld er evengoed doorjaagt en geen enkele voorsprong heeft.
 
Amai toffe vader heb jij :p
Klein beetje erover wel. Maar goed het is wat het is :p

Veel ouders hebben inderdaad ook liever dat de kinderen, en zeker het laatst nog inwonende kind, gewoon lang bij hun blijven. Sommigen kunnen dat moeilijk loslaten.
Niet dat het ziekelijk is, of dat ze bemoederd worden. Maar gewoon ook de gezelligheid, want thuis wonen kan ook gewoon tof zijn. Corona heeft dat ook wel duidelijk gemaakt dat het niet perse slecht is.
Maar op een gegeven moment moet je het ouderlijk huis natuurlijk verlaten.
Het is idd wat het is. Zoals ik al aanhaalde, ambras maken daar rond heeft ook geen zin.
Er zijn slechts 2 manieren om er mee om te gaan & dat is OF normaal blijven doen OF klinkenden ambras & ge hoort mekaar nooit meer.
Dan kies ik voor gewoon normaal te blijven doen.

En ja, ik ben daardoor wat langer blijven plakken dan moest ik niet moeten afgeven, maar eens de bedragen die ik moest afgeven begonnen te stijgen ... jah ... 't moest wel eens stoppen (en zelfs onafhankelijk van de centen, ik wou ook nooit tot m'n 40ste gaan thuis wonen of zoiets eh).

Nuja ... er zijn er velen die 't slechter hebben, alsook velen die 't beter hebben. En zij die 't slechter gehad hebben thuis, zijn ook niet noodzakelijk slecht geëindigd. Ik spaarde nog steeds voor 'n aankoop van een woning te doen, maar heb vrij weinig, om niet te zeggen niets, uitgegeven aan reizen e.d.
De laatste 1,5j waren wat ambetant weliswaar. In die zin dat ik op papier gekocht heb & dat de bouw 1,5j vertraging gekend heeft. Jah, het gezaag. :rolleyes:
Heb toch enkele keren gedacht om de deal op te blazen & m'n voorschot terug te eisen e.d., maar nu toch content het uitgezweet te hebben.
Want jah ... op blazen is 1 ding, maar dan moet je opnieuw dat proces elders opstarten, dus weer tijd (& 'k zit hier wel goed nu).

Zoiets beïnvloed toch sowieso je relatie met je ouders? Ik heb nooit niets moeten afgeven, maar toch wel half buiten gekeken geweest door mijn moeder omdat ze in een andere stad wou gaan wonen op een appartement.

En het is niet dat ze last had van me want ik at altijd bij mijn grootouders en zat hele dagen op mijn kamer.

Heeft er wel voor gezorgd dat ik er wel nog normaal tegen doe, maar voor mij was mijn grootmoeder mijn echte moeder want ik mocht daar direct mee wonen. (heb ik wel niet gedaan dan)

De keren dat ik zelf bel of langs ga bij mijn moeder zijn heel zeldzaam. Als zij belt ben ik er wel vriendelijk tegen, maar moest ze een maand niet bellen dan ga ik er wss nooit aan denken.

Moest ze dan nog 600€ per maand gevraagd hebben. Damn dan had ik echt wel zot gekomen.
Hey, how 'bout that ... sounds just like me. 😋

Als ik thuis was, was dat uiteindelijk 'uw plekje', dus als ge thuis was ... zat je daar.
Omgaan met geld.. Leuke topic :).

Ik zal het kort houden.
Mijn zus heeft 1,2mil euro geërfd van haar vader, pakweg 3 maand later alles op en gescheiden.
Nooit een issue gemaakt van het feit dat ze onze "stief" zus was en haar vader heeft nooit iets op papier laten zetten, dus toen meneer overleed zei zij doodleuk ; "het was mijn vader, dus mijn geld" :D.
Aan haar eigen man gunde ze ook geen eurocent en zoals eerder verteld zijn ze gescheiden vanwege haar "gedrag".
Ze heeft bouwgrond gekocht aan de volle pot, dan besloten om daar toch niet te bouwen, verkocht met verlies. 3 auto's gekocht (1ste was toch niet zo leuk, dan 2de bleek te groot enz...) en met haar overschot een huis (met lening).

Hoezo omgaan met geld... 👍
Da's zoals die lotto winnaars eh, die dan ook niet met dat soort sommen kunnen omgaan & ergens op straat eindigen.
Voor sommigen (velen?) is een plotselinge influx van (veel) geld geen cadeau, maar een vloek.
 
Mac-bc, jij was geloof ik voorstander van je kind later op kot te laten gaan om ze zo onafhankelijkheid bij te brengen. Als ik me niet vergis, zou jij dat kot dan wel bekostigen. Waarom niet ze met de opbrengsten van een studentenjob zelf alles laten financieren dan?
 
Mac-bc, jij was geloof ik voorstander van je kind later op kot te laten gaan om ze zo onafhankelijkheid bij te brengen. Als ik me niet vergis, zou jij dat kot dan wel bekostigen. Waarom niet ze met de opbrengsten van een studentenjob zelf alles laten financieren dan?
Denk niet dat je van hem nog veel zult horen/lezen, want hij staat doorstreept (banned).
Dunno hoe lang, but still.
 
Rijkdom en wealth is vooral het gevolg van het financieel systeem te begrijpen.
Een eigen inbreng van een huis brengt veel meer op via een aandelen portfolio dan via een vastgoedinvestering met een lening.
Veel veiliger ook, met een huis kan vanalles mislopen en er zijn kosten aan doorheen de levensduur.
Bijna iedereen wil echter als een gek streven een huis te kopen.

Dit vind ik heel kort door de bocht. Er kunnen zaken mislopen met een huis, maar ook met aandelen kunnen zaken mislopen.
Een huis aankopen (als je de kost kan dragen uiteraard) is een vrij eenvoudige manier om tenminste een zekerheid in te bouwen zonder dat je daar een grote financiële geletterdheid voor moet hebben. En in de overgrote meerderheid van de gevallen is dat een veilige manier.

Daarnaast kan je ook gerust een aardige discussie opzetten over dat "veel meer opbrengen". Steek 300K in een huis of 300K in aandelen, reken je belastingsvoordeel in, reken de waardevermeerdering over tijd van je huis in, minus kosten, reken dan in dat je dat belastingsvoordeel ook kan beleggen als je echt wil, reken dan met het feit dat je van je winst uit aandelen je huur moet bekostigen 30 jaar lang... De stock market kan ook crashen, terwijl het als eigenaar eigenlijk weinig uitmaakt dat de woningmarkt crasht - je woont immers nog steeds in je huis en je rekent toch niet op financiële winsten daaruit.

De discussie is echt niet zo eenvoudig.
 
Dit vind ik heel kort door de bocht. Er kunnen zaken mislopen met een huis, maar ook met aandelen kunnen zaken mislopen.
Een huis aankopen (als je de kost kan dragen uiteraard) is een vrij eenvoudige manier om tenminste een zekerheid in te bouwen zonder dat je daar een grote financiële geletterdheid voor moet hebben. En in de overgrote meerderheid van de gevallen is dat een veilige manier.

Daarnaast kan je ook gerust een aardige discussie opzetten over dat "veel meer opbrengen". Steek 300K in een huis of 300K in aandelen, reken je belastingsvoordeel in, reken de waardevermeerdering over tijd van je huis in, minus kosten, reken dan in dat je dat belastingsvoordeel ook kan beleggen als je echt wil, reken dan met het feit dat je van je winst uit aandelen je huur moet bekostigen 30 jaar lang... De stock market kan ook crashen, terwijl het als eigenaar eigenlijk weinig uitmaakt dat de woningmarkt crasht - je woont immers nog steeds in je huis en je rekent toch niet op financiële winsten daaruit.

De discussie is echt niet zo eenvoudig.
Ik heb het niet over fondsen kopen he, ik heb het over detailed research in heel undervalued bedrijven. Je weet wel, tijd steken iets te leren en je due dilligence doen. Als je zelf de negatieve scenarios afdekt dan zit je ook safe. Dat is makkelijker dan je beseft.

Dit is in ieder geval wat ik mijn kinderen ga meegeven. Een huis kan je verliezen en je bent fucked, kennis over hoe je geld verdient lasts a lifetime.
 
Dit vind ik heel kort door de bocht. Er kunnen zaken mislopen met een huis, maar ook met aandelen kunnen zaken mislopen.
Een huis aankopen (als je de kost kan dragen uiteraard) is een vrij eenvoudige manier om tenminste een zekerheid in te bouwen zonder dat je daar een grote financiële geletterdheid voor moet hebben. En in de overgrote meerderheid van de gevallen is dat een veilige manier.

Daarnaast kan je ook gerust een aardige discussie opzetten over dat "veel meer opbrengen". Steek 300K in een huis of 300K in aandelen, reken je belastingsvoordeel in, reken de waardevermeerdering over tijd van je huis in, minus kosten, reken dan in dat je dat belastingsvoordeel ook kan beleggen als je echt wil, reken dan met het feit dat je van je winst uit aandelen je huur moet bekostigen 30 jaar lang... De stock market kan ook crashen, terwijl het als eigenaar eigenlijk weinig uitmaakt dat de woningmarkt crasht - je woont immers nog steeds in je huis en je rekent toch niet op financiële winsten daaruit.

De discussie is echt niet zo eenvoudig.
Ik denk dat een eigen huis door het merendeel van de mensen nu ook niet enkel als een investering wordt gezien, er komt ook wel wat emotie bij kijken, en dat mag.

Ik heb het niet over fondsen kopen he, ik heb het over detailed research in heel undervalued bedrijven. Je weet wel, tijd steken iets te leren en je due dilligence doen. Als je zelf de negatieve scenarios afdekt dan zit je ook safe. Dat is makkelijker dan je beseft.

Dit is in ieder geval wat ik mijn kinderen ga meegeven. Een huis kan je verliezen en je bent fucked, kennis over hoe je geld verdient lasts a lifetime.
Ik weet niet wat het grootste risico inhoudt: een eigen huis of geld op de beurs. Due diligence is geen magische oplossing voor risico. Daarbij komt dat wat ik hierboven zeg, een eigen huis is een zekerheid, zowel redelijk op financieel vlak (hoeveel mensen ken jij die een eigen huis zijn kwijtgespeeld én het beter op de beurs zouden gedaan hebben), maar ook op emotioneel/praktisch vlak. Aangezien je ergens moet wonen, de flexibiliteit van het huren ook in je nadeel kan spelen eenmaal je aan settelen denkt (met kinderen ben je meer gehecht aan een locatie, als je dan moet verhuizen omdat de huisbaas je niet wil verlengen is dat gewoon lastig).

Dat staat los van een 2de vastgoed als investering voor mij, daar wil ik best geloven dat wat jij zegt klopt. Al klinkt "gewoon je due diligence doen en de negatieve scenario's afdekken' mij ook nogal rooskleurig, wat misschien te verklaren is door de de periode van goed presterende beurzen.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb het niet over fondsen kopen he, ik heb het over detailed research in heel undervalued bedrijven. Je weet wel, tijd steken iets te leren en je due dilligence doen. Als je zelf de negatieve scenarios afdekt dan zit je ook safe. Dat is makkelijker dan je beseft.

Je voert een oneerlijke discussie als je de risico's van het kopen van een huis overbelicht en de risico's van het kopen van aandelen onderbelicht. "Detailed research in undervalued bedrijven", top, en daar kan 100% niets mee fout lopen. Zo werkt het niet.

Dit is in ieder geval wat ik mijn kinderen ga meegeven. Een huis kan je verliezen en je bent fucked, kennis over hoe je geld verdient lasts a lifetime.

Dat is slim dat je je kinderen dit meegeeft. Maar ik zie niet in hoe dit niet te combineren valt met het kopen van een huis.
 
Terug
Bovenaan