Ik heb dezelfde ervaring, Vlamingen zijn een minderheid onder mijn collega's, Belgen tout court eigenlijk. Ik heb dat altijd positief ervaringen, ook al ben ik evengoed mensen tegengekomen die ik liever nooit had ontmoet. Een kanttekening daarbij is echter wel dat ik aan een universiteit werk, en het gaat om allemaal hooggeschoolden. Als je naar het andere uiterste van de arbeidsmarkt zou kijken, of zoals je zegt naar een Brusselse buurt die compleet om zeep is, zou de conclusie anders kunnen zijn.De tijd zoals bezongen in Het Dorp van Wim Sonneveld is al lang verdwenen.
Voor diegenen die echter krampachtig daar nog aan willen vasthouden zijn deze cijfers een alarm en een bedreiging.
Anderen zien hier misschien een normale evolutie in.
Ik werk in een bedrijf dat een goede afspiegeling is van deze cijfers. Onder mijn collega's zitten migranten uit onze buurlanden, EU en niet EU maar wel Europese migranten, Noord Afrikaanse en Sub Sahara migranten, Zuid-Amerikaanse migranten en Aziatische migranten.
We hebben een vrij stabiel personeelsbestand en eigenlijk relatief weinig interpersoonlijke conflicten. Ik vind het eigenlijk echt mooi om te zien hoe goed iedereen hier samenwerkt en hoe er op de werkvloer vriendschappen ontstaan over kleuren en achtergronden heen.
Uiteindelijk komt iedereen voor hetzelfde werken en zit iedereen met dezelfde zorgen: kinderen, huis en verbouwingen, problemen na een scheiding, loon dat nooit genoeg is, ...
Al begrijp ik uiteraard dat de ervaringen van iemand die in bepaalde buurten rond Brussel woont wellicht heel anders gekleurd zijn he.
Nu, opnieuw, ik denk dat de sterk "migratie-sceptische" stemmen in een fantasiewereld leven als ze denken dat dit land zou blijven draaien als we de grenzen sluiten. Heel wat jobs worden voor een groot deel uitgevoerd door die vervloekte migranten.
