Mentaal Welzijn

Welke diagnose heb jij?

  • Depressie

    Stemmen: 63 29,9%

  • Angst- en/of paniekstoornis

    Stemmen: 69 32,7%

  • AD(H)D

    Stemmen: 36 17,1%

  • Autisme

    Stemmen: 36 17,1%

  • OCD - obsessief compulsieve stoornis

    Stemmen: 15 7,1%

  • PTSS - posttraumatisch stresssyndroom

    Stemmen: 20 9,5%

  • Borderline

    Stemmen: 7 3,3%

  • Bipolair

    Stemmen: 8 3,8%

  • Schizofrenie

    Stemmen: 4 1,9%

  • Eetstoornis

    Stemmen: 18 8,5%

  • Verslaving

    Stemmen: 26 12,3%

  • Burn-out

    Stemmen: 35 16,6%

  • Ander

    Stemmen: 30 14,2%
  • Totaal aantal stemmers
    211
Enj0i^ zei:
Hoe zijn jullie omgegaan met het afbouwen van medicatie (antidepressiva)?

Ik ben in 2024 begonnen met 15mg en dat genomen tot en met mei 2025 (17 maand), en daarna ben ik beginnen afbouwen
15mg naar 12,5mg - 2 maand op 12,5 gebleven
12,5 naar 10 - 2 maand op 10 gebleven
10 naar 7 - 2 maand op 7 gebleven
7 naar 5 - nu 2 maand op 5mg

Relatief weinig van gevoeld bij iedere stap, de eerste week merk ik wel dat ik duidelijk meer overprikkeld ben, maar gaat wel.

Nu sta ik dus voor de missie om dit jaar van 5 naar 0 te gaan en ik weet niet goed hoe ik dit best aanpak. Natuurlijk al raad gevraagd bij de dokter maar daar krijg ik het antwoord om van 5 naar 2,5 te gaan en dan naar 0, wat dus vrij grote stappen zijn.

Het meest logische voor mij lijkt 5-4-3-2-1-0, wat dus nog altijd 8 maanden tijd is om af te bouwen (ik zou natuurlijk liever sneller gaan, maar wil ook absoluut geen terugval hebben).

Ik zit enkel gewoon in met het feit dat de stappen natuurlijk procentueel steeds groter zullen worden, van 2 naar 1 is 50% afbouwen... Maar ik zie het niet echt zitten om van 2 naar 1,5 te gaan en dan naar 1,1 ... lijkt me eindeloos op die manier?

Wat zijn jullie ervaringen?
Klik om te vergroten...
Ik heb 10 jaar 20mg per dag genomen, nadien 10 jaar afbouwen is dus 20 jaar in totaal aan die brol gezeten. Afkickverschijnselen waren erg van 20mg naar 15mg, bij mij moest het van 20mg naar 17,5mg en dat dan zeer lange tijd aanhouden.

Ik ben nogmaals oprecht blij dat ik van die brol vanaf ben. Ik heb 15 jaar niet kunnen wenen, puur door die dagelijkse pil. Het vlakt je enorm af. De lows zijn er niet, maar de highs uiteraard ook niet. Qua 'drugs' kon deze wel tellen eerlijk gezegd.

Als je mijn antidepressiva-pil via google zoekt samen met moorden, kom je heel wat verhalen tegen trouwens. Vooral in Amerika. Ook ik ben letterlijk gek geworden toen ik op een dag van 20mg naar 10mg ging. Ik snap nog altijd niet dat dit in de media is gekomen. De impact dat die pillen hebben is immens. De nachtmerries waren ook niet normaal, ik zaagde pasgeboren baby's in 2 en stond al zwetend wakker in een nat bed. Ze zouden het moeten verbieden als je het mij vraagt. Of er zou een degelijk afbouwtraject moeten bestaan.

Ten eerste geven de dokters het alsof het een vitamine C pil is. En ten tweede hebben ze 0 verstand van hoe men er best mee stopt.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Horse zei:
Ik heb 10 jaar 20mg per dag genomen, nadien 10 jaar afbouwen is dus 20 jaar in totaal aan die brol gezeten. Afkickverschijnselen waren erg van 20mg naar 15mg, bij mij moest het van 20mg naar 17,5mg en dat dan zeer lange tijd aanhouden.

Ik ben nogmaals oprecht blij dat ik van die brol vanaf ben. Ik heb 15 jaar niet kunnen wenen, puur door die dagelijkse pil. Het vlakt je enorm af. De lows zijn er niet, maar de highs uiteraard ook niet. Qua 'drugs' kon deze wel tellen eerlijk gezegd.

Als je mijn antidepressiva-pil via google zoekt samen met moorden, kom je heel wat verhalen tegen trouwens. Vooral in Amerika. Ook ik ben letterlijk gek geworden toen ik op een dag van 20mg naar 10mg ging. Ik snap nog altijd niet dat dit in de media is gekomen. De impact dat die pillen hebben is immens. De nachtmerries waren ook niet normaal, ik zaagde pasgeboren baby's in 2 en stond al zwetend wakker in een nat bed. Ze zouden het moeten verbieden als je het mij vraagt. Of er zou een degelijk afbouwtraject moeten bestaan.

Ten eerste geven de dokters het alsof het een vitamine C pil is. En ten tweede hebben ze 0 verstand van hoe men er best mee stopt.

Om op jouw vraag te antwoorden, je hebt er duidelijk veel minder last van (misschien andere pil) want ik zie dat je al van 20 naar 5 bent afgebouwd. Eerlijk gezegd zit er momenteel heel veel in jouw hoofd, want 5mg heeft nog weinig werking. Ik zou die pil in 2 breken en die dan 6 maanden nemen. Om er dan uiteindelijk mee te stoppen.

2,5mg per dag is amper merkbaar
Klik om te vergroten...

Wel het verschil is wel dat het bij mij toen is voorgeschreven voor een soort crisis waarin ik weken lang insomnia had, dat is dan wel gebeterd maar mijn slaap is toch nooit meer volledig geweest wat het voor 2024 was.
 
Bij mij was het een antidepressiva die mijn serotonine level enorm constant hield. Wat goed is om depressies tegen te gaan, maar de pieken werden ook enorm afgevlakt. Op de duur loop je hier emotieloos rond, en dus wou ik er mee stoppen. Maar daar heb ik dan nog eens 10 jaar over gedaan ffs.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Enj0i^ zei:
Hoe zijn jullie omgegaan met het afbouwen van medicatie (antidepressiva)?

Ik ben in 2024 begonnen met 15mg en dat genomen tot en met mei 2025 (17 maand), en daarna ben ik beginnen afbouwen
15mg naar 12,5mg - 2 maand op 12,5 gebleven
12,5 naar 10 - 2 maand op 10 gebleven
10 naar 7 - 2 maand op 7 gebleven
7 naar 5 - nu 2 maand op 5mg

Relatief weinig van gevoeld bij iedere stap, de eerste week merk ik wel dat ik duidelijk meer overprikkeld ben, maar gaat wel.

Nu sta ik dus voor de missie om dit jaar van 5 naar 0 te gaan en ik weet niet goed hoe ik dit best aanpak. Natuurlijk al raad gevraagd bij de dokter maar daar krijg ik het antwoord om van 5 naar 2,5 te gaan en dan naar 0, wat dus vrij grote stappen zijn.

Het meest logische voor mij lijkt 5-4-3-2-1-0, wat dus nog altijd 8 maanden tijd is om af te bouwen (ik zou natuurlijk liever sneller gaan, maar wil ook absoluut geen terugval hebben).

Ik zit enkel gewoon in met het feit dat de stappen natuurlijk procentueel steeds groter zullen worden, van 2 naar 1 is 50% afbouwen... Maar ik zie het niet echt zitten om van 2 naar 1,5 te gaan en dan naar 1,1 ... lijkt me eindeloos op die manier?

Wat zijn jullie ervaringen?
Klik om te vergroten...
Allereerst: proficiat met de mijlpalen die je bent aan het bereiken. Er mag worden gepraat over persoonlijke ervaringen met het afbouwen van anti-depressiva, maar voor advies kan je enkel bij een dokter terecht. Er werden daarom enkele reacties verwijderd die in gaan tegen de raad die je van de arts hebt gekregen. Veel success nog met je verdere herstel.
 
Enj0i^ zei:
Hoe zijn jullie omgegaan met het afbouwen van medicatie (antidepressiva)?

Wat zijn jullie ervaringen?
Klik om te vergroten...
Hier altijd per gram (heb nooit meer dan 5mg escitalopram genomen) op- en afgebouwd.
Mijn schema zag er als volgt uit:
2 weken 5 en 4mg afwisselen, dan 2 maand 4mg
2 weken 4mg met 3mg afwisselen, dan 2 maand op 3.
Maar het is niet zo dat dat ik dus op enkele maanden naar nul was gegaan. Wanneer er een stressvolle periode was (op het werk, de feestdagen, verlof,...) dan werd er tijdens die periode helemaal niets verder afgebouwd. Aangezien ik ook altijd een heel lage dosis heb genomen omdat ik snel reageerde, moest er ook langzamer worden afgebouwd.
Indien je het niet echt eens bent met je psychiater, kan je ook het advies van je huisarts vragen. Belangrijkste is dat jij je er ook zelf bij goed voelt.

@Mormel Ik ken meerdere vrouwen met zware klachten die heel goed opgevolgd worden (medicatie + therapie) en letterlijk niemand van hen gaat voor de isolatie en misbruik van middelen. Lijkt me dat jij vooral de mensen ziet/kent die er vooral NIET mee willen omgaan? Want wat jij omschrijft is kop-in-het-zand en absoluut niet "we gaan ervoor!". Want hoeveel van die mensen die jij voor ogen hebt, gaan minimum maandeljiks naar de psycholoog, nemen medicatie in die regelmatig wordt besproken met een arts om te zien of die nog steeds (goed) werkt, kan afgebouwd worden,... Ik vermoed niet dat de mensen in mijn omgeving en de mensen uit jouw omgeving dezelfde doelgroep zijn, ondanks dat ze exact dezelfde stoornis in dezelfde mate kunnen hebben.
 
@Mulan: Wij komen waarschijnlijk niet in dezelfde sociale cirkel. De meeste mensen waar ik contact mee heb zijn arbeiders, invalide, werklozen, gepensioneerden en daklozen. En velen hebben het hard op dit moment.
Minimum maandelijks naar de psycholoog? Welke heeft plaats en denk je dat een maandelijks bezoek iets oplost?
Ik heb mij vorige zomer aangemeld bij het CGG van Leuven en Aarschot en van beide kreeg ik de respons dat ze niemand meer opnamen en dat er plaats was op hun wachtlijst (!!) in januari.

Die meid waarover ik elders schreef was vorig jaar gescheiden, kon haar baan niet behouden omdat ze mentaal niet zo stabiel is en zit al ruime tijd te zetelsurfen. En ja dan is mijn eerste reactie haar helpen terwijl ikzelf eigenlijk diep in de shit zit.
En de rest wat ik denk kan ik beter niet opschrijven omdat de meeste leden hier er geen voeling mee hebben.
 
Even een update. €75 voor een psycholoog vind ik al decennia te duur. Paar keer geprobeerd maar het was nooit een succes eerlijk gezegd. Dankzij een tv programma ontdekt dat je 8x per jaar goedkoop naar een psycholoog kan gaan (€11) en dat is meer mijn budget.

Na 2 sessies heeft die mevrouw mij gekraakt en geraakt, daar waar het al 30 jaar pijn doet, echt de zenuw raken. We waren beide aan het wenen op dat moment. Ok, ik was de eerste sessie goed voorbereid en zei wat ik moest zeggen. Maar dit was niet normaal.

Ik voel mij al 3 weken een ander mens. Volgende week opnieuw een sessie. Ik zie er al naar uit. Ik ga die 8 sessies sowieso doen. Ik denk wel indien ik €75 zou moeten betalen, ik nu al zou stoppen. Wat ook slecht zou zijn. Ik weet het.

Het moet natuurlijk ook klikken. Wat de vorige keren telkens niet gebeurd is.

Moraal van het verhaal: niet twijfelen, durven veranderen, en blijven proberen als je bij persoon X weinig resultaat ziet.
 
Net vernomen dat een collega zelfmoord heeft gepleegd, ik zag het aankomen maar ik ben er toch niet goed van :headshake: Extreme financiële problemen en juridische kwesties boven zijn hoofd die hem alleen maar dieper gingen duwen hebben hem genekt. Hij zag gewoon geen uitweg meer.
 
Dewdrop Dazzle zei:
Een beetje stom want 1 op 10 mensen heeft (kenmerken van) deze stoornissen.
Klik om te vergroten...
Wat een flauwekul. Geen 10% van de mensen hebben die stoornissen. Je zet "kenmerken van" tussen haakjes, maar dan zeg je eigenlijk gewoon dat sommige mensen soms narcistisch gedrag vertonen. Wat helemaal iets anders is dan de mentale stoornis hebben. Dat is de pseudowetenschap van social media, waar dat nu een buzzword is geworden maar wat totaal los staat van de werkelijkheid.
 
Loser zei:
Wat een flauwekul. Geen 10% van de mensen hebben die stoornissen. Je zet "kenmerken van" tussen haakjes, maar dan zeg je eigenlijk gewoon dat sommige mensen soms narcistisch gedrag vertonen. Wat helemaal iets anders is dan de mentale stoornis hebben. Dat is de pseudowetenschap van social media, waar dat nu een buzzword is geworden maar wat totaal los staat van de werkelijkheid.
Klik om te vergroten...
Enorm storend is dat, vind ik.

  • Iemand wiens ex een beetje ijdel was en af en toe egoïstisch deed, wordt al snel gebrandmerkt als narcist. Want ja, "men heeft dat op TikTok gezien" en kan dan uiteraard diagnoses maken.
  • Iemand die graag orderlijk is en wat routines heeft maar werkelijk geen enkel probleem van dwang ondervindt spreekt lachend van zijn of haar "OCD".
  • Iemand die graag op voorhand plant en niet graag heeft dat er onverwachte dingen gebeuren is automatisch "autistisch".

Je ziet en hoort dat tegenwoordig vaker en vaker, dat mensen zelfs in hun bio op sociale media of in gesprekken zeggen dat ze "zelfdiagnose" hebben gedaan. Op een bepaald moment is het hip geworden om iets als autisme of ADHD te hebben, en tegelijk is men ook beginnen met alle onaangename mensen te labelen als "narcist".

Maar al die "hype" holt het draagvlak voor begrip voor mensen die echt aan die diagnoses voldoen volledig uit, en het kan ook bijzonder schadelijk zijn voor de mensen zelf, want die beginnen dan soms te leven naar een diagnose die ze nooit zouden krijgen.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan