pardal
Well-known member
Lichaamsbeweging is nu hetgeen hier geen probleem is.Ik zit deels in een gelijkaardige situatie als @pardal denk ik. (Ik wil hier al lang wat uitschrijven, maar heb zelfs daar geen energie voor). Ik ben al geïrriteerd als ze mij gewoon passeren tegenwoordig.
Ik heb het al gezegd, maar onze jongste zoon is ADHD-posterchild. En tijdens schoolvakanties geven we hem geen medicatie op aanraden van de neuroloog. Af en toe een pauze helpt om de groei niet te veel te remmen en zo. Maar die jongen is letterlijk geen 5 seconden stil. Als die zit te gamen gromt, zoemt, grunt,... die constant.
Kort voorbeeldje (dit dus een hele dag, quasi continu)
Zelfs als die gewoon naar TV kijkt. Die zijn bureautje staat aan de andere kant van de muur waar mijn bureau tegen staat. (Momenteel nergens anders echt plaats, en hij is nog te jong om boven te zitten)
Onze oudste zoon heeft (licht) autisme en ADD. Die wordt binnen een paar weken 16j, en heeft al een serieuze basstem. Als die op z'n kamer zit te gamen zot hij ook meestal in een voice-call op discours met z'n vrienden. Ik hoor die bassen van zijn stem tot in mijn bureau beneden.
Als die enthousiast is over iets kan die daar niet over zwijgen. Zelfs als ik met m'n noise cancelling earbuds in aan het werken of koken ben komt die ratelen. Hij doet dan wel eerst beleefd teken dat ik een earbud moet uitnemen. Ik denk meestal dat het voor iets dringend is, maar dan begint hij de volledige aflevering van een of andere anime woord voor woord te vertellen. Of te beschrijven hoe hij gewonnen heeft in Fortnite of zo.
Beide zonen kunnen ook niets verdragen van elkaar (maar ze kunnen ook niet zonder elkaar, wat ze ook beweren), dus die roepen ook constant naar elkaar.
Als deze ruimte ooit miraculeus af geraakt (want ik heb er momenteel alles behalve de energie voor) dan verhuis ik mijn bureau naar daar zodat ik volledig afgezonderd kan werken
Moet ingedeeld worden in dressing, 1 of 2 slaapkamers, bureau en hal (waar nog te plaatsen trap bovenkomt)
Bekijk bijlage 40030
Ivm uw 3 suggesties:
- Het grote probleem bij mij is dat ik weet dat lichaamsbeweging mij enorm kan helpen, maar zelfs naar de berging gaan om een fles water is me met momenten al te veel om maar een dwaas simpel voorbeeld te geven. Ik probeer mezelf te verplichten om 2x per week (3 dagen telewerk, 2 dagen naar kantoor) met de speed pedelec naar het werk te rijden (42km enkel), maar de 2e dag lukt het me s'ochtends niet, ik zit dan nog een half uur aan de keukentafel mezelf te proberen oppeppen tot het te laat is en ik de auto neem om 3km naar het station te rijden. Tot voor kort lukte het me nog om tenminste dat nog met de (gewone) fiets te doen. Terwijl ik weet dat eens ik op die fiets zit, ik me enorm ontspan en mij er achteraf beter bij voel. S'avonds in het terug naar huis rijden neem ik dikwijls zelfs een omweg langs een mooiere streek.
Ik heb begin januari onze (ruwbouw) berging wat opgeruimd, er een loopband, fiets op rollen en beamer gezet.
Je mag 2x raden hoe vaak ik daar al iets gedaan heb intussen. inderdaad, de volle 0 keerFoto is wat raar, te ver uitgezoomd.
Scherm is in het echt veel duidelijker, en het raam kan verduisterd worden.
Bekijk bijlage 40029
- Ook hier, totaal geen fut, ik kan momenteel maar 1 ding opnoemen waarbij ik zou kunnen ontspannen. En dat is naar de Ardennen of de kust rijden en daar ergens op een bankje gaan zitten waar ik gedurende enkele uren geen enkele andere mens zou zien of horen. Om daar met een paar goede biertjes gewoon een boek te lezen afgewisseld met wat in het ijle te staren. Met wat rustgevende dsbm op de achtergrond. (Probleem is dan wel dat ik niet meer met de auto kan terugkeren) Dus een locatie vinden die rustig genoeg is en dichtbij een station is lastig.
- Sociale situaties, en zeker een café zijn een enorme drain op mijn batterij. Ik ontspan daar niet van, integendeel. Elke vorm van menselijk contact is een opdracht voor mij. Enkel binnen mijn gezinnen (eigen gezin, en bij mijn ouders, zussen,...) heb ik normaal gezien geen/minder last.
Volgende week maandag gaan we met mijn pa zijn broers, zus, hun partners en kinderen (20 personen) op restaurant gaan eten, jaarlijkse gewoonte. Ik neem me meestal op voorhand een Meta-Relax, en heb er ook enkele bij voor als het nodig zou zijn. Alhoewel ik denk deze keer een Temesta te nemen.
Ik ben altijd al gevoelig geweest voor geluid, maar de laatste weken/maanden is het soms zo erg dat ik naar buiten loop als er 2x te kort na elkaar iemand hoest hier in huis.
Vorige week zaterdag was de eerste dag dit jaar denk ik waarbij ik niet op een bepaald uur moest opstaan. Ik heb geslapen van 23u tot 14u30.
Donderdag heb ik naar mijn ouders gebeld om te vragen of onze kinderen een weekendje naar daar konden. Ik ben ze daar vrijdag na m'n werk gaan afzetten en ben ze zondagnamiddag terug gaan halen.
Ze waren 5 minuten terug thuis en alle rust was compleet teniet gedaan.
Mijn psychologe heeft me aangeraden om af en toe eens 1 of 2 nachten alleen op hotel te gaan. Om zo even rust en tijd voor mezelf te hebben zonder dat ik thuis geconfronteerd wordt met alles wat nog moet gedaan worden, zonder dat ik partner of vader moet zijn, dat ik niet zelf moet koken,... Gewoon even niets moet, alles mag 100% me-time.
Toen ik dat aan m'n vrouw vertelde ging die daar volledig mee akkoord, en ze zei dat ze dat ook wel af en toe eens zou kunnen gebruiken.
Maar dat we dan wel moeten afspreken dat de thuisblijver niet alles op zijn/haar kap krijgt. Dus dat we regelen dat er eten in huis is, liefst gewoon op te warmen, dat minstens 1 avond de kinderen ook weg zijn,...
Woon-werk verkeer altijd met de speedpedelec. 3 keer per week gaan lopen als ik de oudste naar zijn hobby's breng (en het niet de moeite is om terug te komen) probeer ook krachttraining te doen op 2 avonden en 1 keer in de week capoeira. Laatste tijd wel enkel lopen door een schouderblessure.
Maar wat @Waelvis aangeeft met kinderen in huis hebben die constant lawaai maken. Die kunnen inderdaad niets doen in stilte. Ze moeten de spanning die ze ervaren bij een game kwijt en dat gebeurd hier verbaal. Maar idem voor mijn vrouw, die haar frustraties verbaal kwijt moet. En ik merk als ik zelf moe ben, de heerzetting van de klok heeft mij genekt, ik daar niet mee om kan.
Mijn kinderen leren omgaan om hun stress op een andere manier te uiten is niet eenvoudig (en ik moet zelf rustig kunnen blijven als ik dit wil uitleggen) idem voor de vrouw.
Als er dan medicatie bestaat die zou helpen dat ikzelf minder vermoeid ben, is dat voor nu een mogelijke oplossing.
Een andere oplossing is mijn vrouw en kinderen platspuiten/ ze allemaal samen in een geluidsdichte kamer steken. Maar die dingen kosten handenvol geld.
.
