Mentaal Welzijn

Welke diagnose heb jij?

  • Depressie

    Stemmen: 63 29,9%
  • Angst- en/of paniekstoornis

    Stemmen: 69 32,7%
  • AD(H)D

    Stemmen: 36 17,1%
  • Autisme

    Stemmen: 36 17,1%
  • OCD - obsessief compulsieve stoornis

    Stemmen: 15 7,1%
  • PTSS - posttraumatisch stresssyndroom

    Stemmen: 20 9,5%
  • Borderline

    Stemmen: 7 3,3%
  • Bipolair

    Stemmen: 8 3,8%
  • Schizofrenie

    Stemmen: 4 1,9%
  • Eetstoornis

    Stemmen: 18 8,5%
  • Verslaving

    Stemmen: 26 12,3%
  • Burn-out

    Stemmen: 35 16,6%
  • Ander

    Stemmen: 30 14,2%

  • Totaal aantal stemmers
    211
Kwam ik per toeval tegen:

Voor bijna één op de acht volwassen Belgen zijn antidepressiva een deel van hun leven.

ook:
Bijna één Belg op acht neemt antidepressiva

Zot toch eigenlijk?

Ik herinner me dat ik ooit een artikel postte, waarbij men nog sprak over 1 op de 10.
(Al kan er enige nuance zijn met hoe men data verzamelt, producten die ineens wel of niet meetellen...)
 
Herkenbaar, ik bedenk ook altijd worst-case scenario's. Vooral bij mijn schoonbroer omdat het wel altijd iets is een greep uit de afgelopen 8jaar:

*Om 5u s nachts aan de deur bellen onder invloed van ??? Zo vriendelijk om hem thuis af te zetten, dan nog agressief doen.
* Met zijn handen in mijn potten zitten die op het vuur staan, of een fishstick uit de pan pakken met zn handen en gewoon in zijn mond proppen.
* Zomaar de frigo open trekken zonder te vragen
* Eens de poort open getrokken met de sluiting half open, hierdoor is de sluiting geplooid geraakt, de poort heeft sindsdien nooit meer goed gesloten
* Zich uitgeven als de vader van mijn kind bij de geboorte om zo onder invloed buiten het bezoekuur binnen te glippen op de kraamafdeling
*Coke snuiven in mijn bijzijn op het scherm van zijn telefoon ik stond perplex.
* Zonder t-shirt op een skateboard toekomen met een sigaret in de mond: toen ben ik uitgevlogen tegen hem en was mijn vrouw de enige reden dat er geen vechtpartij is onstaan.


Je houdt graag de controle over situaties denk ik? Voor jou is die controle die wegvalt in deze situatie een marteling?
Inderdaad, als ik geen controle heb, weet ik de uitkomst niet en dan begin ik manier van spreke te panikeren. Zoals bij die digitale meters die alles deden flippen.. Ik zat al scenario's in te beelden dat die technieker hier kwam en dat alles ontplofte en dat ik hier een rekening van in tokio ging krijgen.
 
@Sovereign001 al eens met iemand gepraat over je angststoornis specifiek?

Ik heb/had dat ook, maar ik ben ook zo opgevoed en ben minder "erg" dan mijn moeder, dus ik viel bijna van mijn stoel toen mijn psychiater eens terloops vermeldde dat ik een angststoornis heb. Ik had er oprecht geen idee van dat dit duidelijk afwijkend is. Sindsdien is het voor mij veel makkelijker om op een bepaald moment te zeggen tegen mezelf: "Is dat de realiteit? Is daar ECHT een grote kans op? Of is het de angst die spreekt?"

En als je het gevoel hebt dat de medicatie minder werkt, moet je zeker terug naar de psychiater om dit te bespreken.
Psychologen dienen ook niet om tijdsmachines te bouwen maar om met dingen om te leren gaan op een gezondere manier. Het is ook weer typisch voor een depressie dat je hoofd je wijsmaakt dat het allemaal "geen nut" zal hebben. Wat losstaat van het feit dat het wèl nut kan hebben. 😉
 
@Sovereign001 al eens met iemand gepraat over je angststoornis specifiek?

Ik heb/had dat ook, maar ik ben ook zo opgevoed en ben minder "erg" dan mijn moeder, dus ik viel bijna van mijn stoel toen mijn psychiater eens terloops vermeldde dat ik een angststoornis heb. Ik had er oprecht geen idee van dat dit duidelijk afwijkend is. Sindsdien is het voor mij veel makkelijker om op een bepaald moment te zeggen tegen mezelf: "Is dat de realiteit? Is daar ECHT een grote kans op? Of is het de angst die spreekt?"

En als je het gevoel hebt dat de medicatie minder werkt, moet je zeker terug naar de psychiater om dit te bespreken.
Psychologen dienen ook niet om tijdsmachines te bouwen maar om met dingen om te leren gaan op een gezondere manier. Het is ook weer typisch voor een depressie dat je hoofd je wijsmaakt dat het allemaal "geen nut" zal hebben. Wat losstaat van het feit dat het wèl nut kan hebben. 😉
Ik ben over deze topic pas begonnen bij die persoon. (stress burnout coach aangewezen door de huisarts).
Ik ben met die antidepressiva begonnen omdat ik donkere gedachten kreeg, ik voelde me ook vaak alleen en ergens gaf dat wel een ok gevoel het alleen zijn, maar het eenzaam zijn was niet OK. Klinkt raar mssh?
 
Ik ben over deze topic pas begonnen bij die persoon. (stress burnout coach aangewezen door de huisarts).
Ik ben met die antidepressiva begonnen omdat ik donkere gedachten kreeg, ik voelde me ook vaak alleen en ergens gaf dat wel een ok gevoel het alleen zijn, maar het eenzaam zijn was niet OK. Klinkt raar mssh?
Ondertussen neem ik Sertraline, hoe ervaar jij de werking? De eerste dagen had ik veel bijwerkingen. Ik merk nu na 4 dagen al iets meer rust in mijn hoofd. Mag je nu eigenlijk nog een glas drinken of is dat helemaal not done? Die dokter heeft daar niks over gezegd.
 
Ondertussen neem ik Sertraline, hoe ervaar jij de werking? De eerste dagen had ik veel bijwerkingen. Ik merk nu na 4 dagen al iets meer rust in mijn hoofd. Mag je nu eigenlijk nog een glas drinken of is dat helemaal not done? Die dokter heeft daar niks over gezegd.
Gelijktijdig gebruik met alcohol vermijden.
En eentje waar velen geen weet van hebben:
Gelijktijdig gebruik met grapefruit-/pompelmoessap vermijden, omdat inname van 3 glazen per dag de plasmaconcentratie sertraline met 100% verhoogt.
Nu ja, niet veel mensen die graag pompelmoessap drinken, maar ik wel en heb pas recent geleerd dat mijn medicatie ook niet gecombineerd mag worden met pompelmoessap, dus wou het hier maar ook even meegeven :)
 
Ondertussen neem ik Sertraline, hoe ervaar jij de werking? De eerste dagen had ik veel bijwerkingen. Ik merk nu na 4 dagen al iets meer rust in mijn hoofd. Mag je nu eigenlijk nog een glas drinken of is dat helemaal not done? Die dokter heeft daar niks over gezegd.
Ik neem een andere AP in maar het is precies na 4 maanden volledig geneutraliseerd.. Ook mijn bloed late neme en mijn cholesterol en leverwaarde zijn niet geweldig.. Blijkbaar kan dit door de AP een rol spelen. Ben van plan in overleg met mijn huisarts dan de AP af te bouwen en verder te gaan met iets anders. (Bacterelax? - soort van plantaardig AP op basis van saffraan).
 
Eens bijgelezen.

Vaak the usual crap.
Relaties die niet 100% zijn, met al dan niet kinderen. Het begint toch allemaal mooi eerst he.
De familie die je erbij krijgt. Freddy Krueger is er niets tegen.
Jaloezie.
Verplichtingen die geen verplichtingen horen te zijn, gewoon omdat iemand het zo vindt te zijn. Geleefd worden door anderen.
Er nog een job waarbij je je niet helemaal goed bij voelt.
Ook gewoon niet content meer.

Samengevat: mensen.

Als antwoord: pillen. Niet goed he, maar vaak is het nog de enige 'uitweg'.

---
Blij dat ik alleen ben alvast, mijn complete vrijheid heb. Me niets hoef aan te trekken van anderen.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik mijn pollekes kus.
Eenzaam ben ik nooit, ik zoek contact wanneer nodig.

Vandaag naar de Ardennen getrokken. Gewoon omdat het kon.
Morgen mss naar de Voeren, gewoon omdat het kan. Ook ne keer goed gaan fretten misschien.
Geen gezeik van anderen, en doen wat ik wil doen.
Voor anderen betekent dit een heuse inplanning ergens ver op de kalender.

En nu rustig wat films kijken se. Straks in slaap vallen bij de tv.

Robocop 🥹verder spelen laat ik voor de maandag. Nu te moe.

Mocht ik dat allemaal niet meer kunnen, en de schoonma kwam af, je vindt me in een instelling.
 
Laatst bewerkt:
Eens bijgelezen.

Vaak the usual crap.
Relaties die niet 100% zijn, met al dan niet kinderen. Het begint toch allemaal mooi eerst he.
De familie die je erbij krijgt. Freddy Krueger is er niets tegen.
Jaloezie.
Verplichtingen die geen verplichtingen horen te zijn, gewoon omdat iemand het zo vindt te zijn. Geleefd worden door anderen.
Er nog een job waarbij je je niet helemaal goed bij voelt.
Ook gewoon niet content meer.

Samengevat: mensen.

Als antwoord: pillen. Niet goed he, maar vaak is het nog de enige 'uitweg'.

---
Blij dat ik alleen ben alvast, mijn complete vrijheid heb. Me niets hoef aan te trekken van anderen.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik mijn pollekes kus.
Eenzaam ben ik nooit, ik zoek contact wanneer nodig.

Vandaag naar de Ardennen getrokken. Gewoon omdat het kon.
Morgen mss naar de Voeren, gewoon omdat het kan. Ook ne keer goed gaan fretten misschien.
Geen gezeik van anderen, en doen wat ik wil doen.

En nu rustig wat films kijken se. Straks in slaap vallen bij de tv.

Robocop verder spelen laat ik voor de maandag. Nu te moe.

Mocht ik dat allemaal niet meer kunnen, en de schoonma kwam af, je vindt me in een instelling.
is toch wel je houvast hé, je eigen optrekken aan het leed van anderen? :s
Ik voel toch altijd een gemis in je posts.
 
is toch wel je houvast hé, je eigen optrekken aan het leed van anderen? :S
Ik voel toch altijd een gemis in je posts.
Ik verwachtte u.:coolbrows: (alleen niet zo snel)
Ik mis absoluut niets. En daar ben ik net heel blij om.

--
Een naast familielid heeft zich ook door gelijkaardige shit getrokken. Wel niet tot het echt depressieve toe.
Is die er quasi door, begint die precies aan een 2.0 versie.
Ik wil het binnen een paar jaar wel weer eens allemaal zien. Het wordt weer allemaal hetzelfde.
 
Laatst bewerkt:
Na 20 jaar uitgaan ieder weekend krijg ik het de laatste maanden zéér lastig. Ik wil met dat leven stoppen (oprecht) maar val in een diep en saai gat. Ik heb al jaren een top vriendin, maar zonder kinderen is een zaterdag en zondag echt saai. Niet dat wij kinderen willen, maar ik vraag mij oprecht af hoe ik dit kan volhouden. Vandaag hebben wij 12u naar televisie gekeken. Hoe saai kan het zijn?

Ik zocht op TicketSwap naar alternatieven (eventueel show van Philippe Geubels) maar dan ben je als koppel toch snel een kleine €100 kwijt voor amper 2u amusement. In de Kinepolis vond ik ook geen goede film. En met dit weer gaan wandelen…

Ik heb 100 alternatieven gevonden (eens goed uitgaan en dan een weekend bekomen) maar ik wil dit leven niet meer. Maar op deze manier is het echt al maanden extreem saai.

Mijn vriendin ziet echt af want ik ga van dwaasheid (heb er geen ander woord van) gaan slapen om 19u. Wat ik niet doe maar tegen dan ben ik mijn zetel al kotsbeu. Ik probeer er tegen te vechten want ik wil echt niet die 40 jarige te zijn die naar Zillion parties gaat. Er lopen er ook nog altijd rond van 50 jaar, hoe zielig is dat. Zo wil ik niet eindigen.

Sorry als dit raar overkomt, maar het enige wat ik nog doe is werken en naar televisie kijken. Eens goed gaan eten is ook leuk, maar dat kost allemaal zoveel geld. Dat ik er niet wil aan geven.

Zeer tegenstrijdig met de duizenden euro’s die ik wel uitgaf aan uitgaan. Ik weet het. Maar nu kies ik nuchter voor mijn uitgaven, en dan ben ik gierig. Het had anders kunnen zijn met kinderen, maar daar ben ik echt niet voor gemaakt. Ik kan mijn hond zelfs niet aan, dus dan moet je eerlijk zijn met jezelf.

Morgen zondag, pfff. Alweer 12u naar televisie kijken. Ik zie er al naar uit. 😒

Als ik mijn weekend echt wil opvullen op vrijdagavond (bv comedy night) zaterdag shoppen + gaan eten en zondag cinema dan heb ik ieder weekend €250 nodig. En dat wil ik er echt niet aan geven. Maar als ik niets doe, dan kom ik gek. En dat is nog zacht uitgedrukt.

In de zomer ga ik al eens een paar uur met de fiets rijden en dan ben ik mentaal ook beter. Dit is echt geen leuke tijd voor mij. Ik tel letterlijk af tot volgende zomer, dat kan toch helemaal niet de bedoeling zijn?

Gamen zegt me weinig, na 15’ ben ik het beu. Sporten kan ook maar meestal ben je na een uur toch gedaan. Tenzij je dan nadien uren blijft hangen met kameraden en bier. Maar dan zou ik opnieuw vervallen in oude gewoontes.

Ik weet gewoon niet wat ik hier nog zit te doen. Ik heb dan ook de perfecte leeftijd voor een midlifecrisis en daar zit ik al maanden in. Ik geraak er niet uit. Piekeren van ‘s morgens vroeg (begint al onder de douche) tot ‘s avonds laat zoals nu. Ik heb 20 jaar antidepressiva genomen, ben daar al 2 jaar vanaf en wil niet terug naar die pillen. Dat is geen optie.

Ik moet denk ik meer hobbies gaan zoeken maar door mijn laatste knie operatie is alles met lopen geen optie meer. Met mijn sociale fobie en bloosangst zal ik trouwens nuchter al niet te snel met mensen afspreken.

Het makkelijkste is gewoon uitgaan, in de zetel bekomen en maandag terug gaan werken. Daar heb ik zeer veel ervaring in. Maar een alternatief leven lijkt moeilijker dan gedacht. Ook omdat nuchter alles 10x meer binnenkomt.
 
Laatst bewerkt:
Eens bijgelezen.

Vaak the usual crap.
Relaties die niet 100% zijn, met al dan niet kinderen. Het begint toch allemaal mooi eerst he.
De familie die je erbij krijgt. Freddy Krueger is er niets tegen.
Jaloezie.
Verplichtingen die geen verplichtingen horen te zijn, gewoon omdat iemand het zo vindt te zijn. Geleefd worden door anderen.
Er nog een job waarbij je je niet helemaal goed bij voelt.
Ook gewoon niet content meer.

Samengevat: mensen.

Als antwoord: pillen. Niet goed he, maar vaak is het nog de enige 'uitweg'.

---
Blij dat ik alleen ben alvast, mijn complete vrijheid heb. Me niets hoef aan te trekken van anderen.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik mijn pollekes kus.
Eenzaam ben ik nooit, ik zoek contact wanneer nodig.

Vandaag naar de Ardennen getrokken. Gewoon omdat het kon.
Morgen mss naar de Voeren, gewoon omdat het kan. Ook ne keer goed gaan fretten misschien.
Geen gezeik van anderen, en doen wat ik wil doen.
Voor anderen betekent dit een heuse inplanning ergens ver op de kalender.

En nu rustig wat films kijken se. Straks in slaap vallen bij de tv.

Robocop 🥹verder spelen laat ik voor de maandag. Nu te moe.

Mocht ik dat allemaal niet meer kunnen, en de schoonma kwam af, je vindt me in een instelling.
Je hebt wel ergens een punt. Relaties zijn complex. Je kan als koppel zo goed zitten, dan komen er kinderen, dan de schoonfamilie die automatisch meer in je leven komt. Waarom gaan er zoveel mensen uit elkaar. Ik ben er heilig van overtuigd dat schoonfamilie een belangrijke factor is voor relatieproblemen.
 
Toch wel. Je mist empathie.

In een thread waar mensen vragen hebben en hun hart luchten over mentaal welzijn kom jij even opscheppen hoe geweldig uw leven is?
En nog heb ik teveel empathie. Dat is echt voor niks goed jom. Mensen zouden een pak gelukkiger zijn zonder empathie.🫠

Voor die geweldigheid hoef je trouwens niet veel te doen. Zover mogelijk van anderen hun zever blijven en uw eigen leven kunnen leiden.
Velen zitten gewoon gevangen, moeten zich dan door de sleur trekken. De idealen waar ze in geloofden, bestaan amper. Het begint allemaal mooi, dat wel. Als je meent dat het ergste voorbij eens gaat zijn, is het volgende alweer daar.
 
Je hebt wel ergens een punt. Relaties zijn complex. Je kan als koppel zo goed zitten, dan komen er kinderen, dan de schoonfamilie die automatisch meer in je leven komt. Waarom gaan er zoveel mensen uit elkaar. Ik ben er heilig van overtuigd dat schoonfamilie een belangrijke factor is voor relatieproblemen.
Ook de maatschappij is gewoon te hectisch, te complex geworden. En het draait steeds meer om status en van te moeten, deels gedreven door media.
Thuiskomen en eens recupereren, zit er bij velen gewoon niet meer in.
Dat zorgt dan ook weer voor spanningen bovenop de andere spanningen.
Eens barst de bom.

De toekomst wordt nog erger weten we.
(Alles met nog minder marge steeds, alles nog sneller veranderend. )

Straks ipv 1 op de 8 aan de anti-depressiva.
1 op de 5. En we zullen het normaal moeten vinden.
 
Ook de maatschappij is gewoon te hectisch, te complex geworden. En het draait steeds meer om status en van te moeten, deels gedreven door media.
Thuiskomen en eens recupereren, zit er bij velen gewoon niet meer in.
Dat zorgt dan ook weer voor spanningen bovenop de andere spanningen.
Eens barst de bom.

De toekomst wordt nog erger weten we.
(Alles met nog minder marge steeds, alles nog sneller veranderend. )

Straks ipv 1 op de 8 aan de anti-depressiva.
1 op de 5. En we zullen het normaal moeten vinden.
Ik vind je berichten hier toch ook eerder ongepast. Deze thread trekt veelal mensen aan die het zwaar hebben en dit soort doomsday-achtige posts lezen, helpt niet echt. Het zijn trouwens niet enkel mensen in een relatie/met een gezin die hier van mentale problemen spreken. Er is niet één oorzaak of één oplossing voor mentale problematieken en het zou je sieren als je daar wat meer rekening mee houdt.
 
Na 20 jaar uitgaan ieder weekend krijg ik het de laatste maanden zéér lastig. Ik wil met dat leven stoppen (oprecht) maar val in een diep en saai gat. Ik heb al jaren een top vriendin, maar zonder kinderen is een zaterdag en zondag echt saai. Niet dat wij kinderen willen, maar ik vraag mij oprecht af hoe ik dit kan volhouden. Vandaag hebben wij 12u naar televisie gekeken. Hoe saai kan het zijn?

Ik zocht op TicketSwap naar alternatieven (eventueel show van Philippe Geubels) maar dan ben je als koppel toch snel een kleine €100 kwijt voor amper 2u amusement. In de Kinepolis vond ik ook geen goede film. En met dit weer gaan wandelen…

Ik heb 100 alternatieven gevonden (eens goed uitgaan en dan een weekend bekomen) maar ik wil dit leven niet meer. Maar op deze manier is het echt al maanden extreem saai.

Mijn vriendin ziet echt af want ik ga van dwaasheid (heb er geen ander woord van) gaan slapen om 19u. Wat ik niet doe maar tegen dan ben ik mijn zetel al kotsbeu. Ik probeer er tegen te vechten want ik wil echt niet die 40 jarige te zijn die naar Zillion parties gaat. Er lopen er ook nog altijd rond van 50 jaar, hoe zielig is dat. Zo wil ik niet eindigen.

Sorry als dit raar overkomt, maar het enige wat ik nog doe is werken en naar televisie kijken. Eens goed gaan eten is ook leuk, maar dat kost allemaal zoveel geld. Dat ik er niet wil aan geven.

Zeer tegenstrijdig met de duizenden euro’s die ik wel uitgaf aan uitgaan. Ik weet het. Maar nu kies ik nuchter voor mijn uitgaven, en dan ben ik gierig. Het had anders kunnen zijn met kinderen, maar daar ben ik echt niet voor gemaakt. Ik kan mijn hond zelfs niet aan, dus dan moet je eerlijk zijn met jezelf.

Morgen zondag, pfff. Alweer 12u naar televisie kijken. Ik zie er al naar uit. 😒

Als ik mijn weekend echt wil opvullen op vrijdagavond (bv comedy night) zaterdag shoppen + gaan eten en zondag cinema dan heb ik ieder weekend €250 nodig. En dat wil ik er echt niet aan geven. Maar als ik niets doe, dan kom ik gek. En dat is nog zacht uitgedrukt.

In de zomer ga ik al eens een paar uur met de fiets rijden en dan ben ik mentaal ook beter. Dit is echt geen leuke tijd voor mij. Ik tel letterlijk af tot volgende zomer, dat kan toch helemaal niet de bedoeling zijn?

Gamen zegt me weinig, na 15’ ben ik het beu. Sporten kan ook maar meestal ben je na een uur toch gedaan. Tenzij je dan nadien uren blijft hangen met kameraden en bier. Maar dan zou ik opnieuw vervallen in oude gewoontes.

Ik weet gewoon niet wat ik hier nog zit te doen. Ik heb dan ook de perfecte leeftijd voor een midlifecrisis en daar zit ik al maanden in. Ik geraak er niet uit. Piekeren van ‘s morgens vroeg (begint al onder de douche) tot ‘s avonds laat zoals nu. Ik heb 20 jaar antidepressiva genomen, ben daar al 2 jaar vanaf en wil niet terug naar die pillen. Dat is geen optie.

Ik moet denk ik meer hobbies gaan zoeken maar door mijn laatste knie operatie is alles met lopen geen optie meer. Met mijn sociale fobie en bloosangst zal ik trouwens nuchter al niet te snel met mensen afspreken.

Het makkelijkste is gewoon uitgaan, in de zetel bekomen en maandag terug gaan werken. Daar heb ik zeer veel ervaring in. Maar een alternatief leven lijkt moeilijker dan gedacht. Ook omdat nuchter alles 10x meer binnenkomt.

Het lijkt me alsof je eigenlijk best wel weet dat enkel gaan werken en tv kijken je niet gelukkig maakt. Je reikt zelf veel oplossingen aan, maar die kunnen al snel niet door gaan omwille van de financiële last.

Ik hoor je echter weinig nadenken over alternatieven die geen of minder geld kosten? Er zijn ook wel wat hobby's die je gewoon vanuit je warme thuis kan doen, eventueel samen met je partner, in plaats van 12u voor de tv hangen.
Ik denk bijvoorbeeld aan je fiets op de rollen zetten. Dingen zoals puzzelen, lego, gezelschapsspelen, ... Een cursus volgen in iets wat je interesseert. Een stad bezoeken of wandeling maken in de buurt (het regent heus niet de hele dag of elke dag in het weekend). In plaats van uit eten gaan samen met je vriendin een menu uitzoeken, gaan winkelen en samen koken. Kijken naar het aanbod in een plaatselijk cultureel centrum in plaats van de grote duurdere shows. ...

Daarnaast maak ik qua financiën ook altijd de bedenking hoeveel je mentale welzijn waard is. Iedereen maakt uiteraard zijn eigen rekening, maar soms kan een kleine investering wel degelijk bijdragen aan geluk. Indien je de middelen uiteraard hebt. Weegt het nuchter nadenken over jouw uitgaven, het 'gierig' zijn, op tegen om 19u in je bed kruipen?
Je hoeft daarbij uiteraard ook niet het hele weekend vol te proppen, zoals je voorbeeld van vrijdagavond comedy, zaterdag shoppen en zondag cinema. Maar bijvoorbeeld al 1 uitstap om de 14 dagen kan misschien wel de sleur wat doorbreken.
 
Na 20 jaar uitgaan ieder weekend krijg ik het de laatste maanden zéér lastig. Ik wil met dat leven stoppen (oprecht) maar val in een diep en saai gat. Ik heb al jaren een top vriendin, maar zonder kinderen is een zaterdag en zondag echt saai. Niet dat wij kinderen willen, maar ik vraag mij oprecht af hoe ik dit kan volhouden. Vandaag hebben wij 12u naar televisie gekeken. Hoe saai kan het zijn?

Ik zocht op TicketSwap naar alternatieven (eventueel show van Philippe Geubels) maar dan ben je als koppel toch snel een kleine €100 kwijt voor amper 2u amusement. In de Kinepolis vond ik ook geen goede film. En met dit weer gaan wandelen…

Ik heb 100 alternatieven gevonden (eens goed uitgaan en dan een weekend bekomen) maar ik wil dit leven niet meer. Maar op deze manier is het echt al maanden extreem saai.

Mijn vriendin ziet echt af want ik ga van dwaasheid (heb er geen ander woord van) gaan slapen om 19u. Wat ik niet doe maar tegen dan ben ik mijn zetel al kotsbeu. Ik probeer er tegen te vechten want ik wil echt niet die 40 jarige te zijn die naar Zillion parties gaat. Er lopen er ook nog altijd rond van 50 jaar, hoe zielig is dat. Zo wil ik niet eindigen.

Sorry als dit raar overkomt, maar het enige wat ik nog doe is werken en naar televisie kijken. Eens goed gaan eten is ook leuk, maar dat kost allemaal zoveel geld. Dat ik er niet wil aan geven.

Zeer tegenstrijdig met de duizenden euro’s die ik wel uitgaf aan uitgaan. Ik weet het. Maar nu kies ik nuchter voor mijn uitgaven, en dan ben ik gierig. Het had anders kunnen zijn met kinderen, maar daar ben ik echt niet voor gemaakt. Ik kan mijn hond zelfs niet aan, dus dan moet je eerlijk zijn met jezelf.

Morgen zondag, pfff. Alweer 12u naar televisie kijken. Ik zie er al naar uit. 😒

Als ik mijn weekend echt wil opvullen op vrijdagavond (bv comedy night) zaterdag shoppen + gaan eten en zondag cinema dan heb ik ieder weekend €250 nodig. En dat wil ik er echt niet aan geven. Maar als ik niets doe, dan kom ik gek. En dat is nog zacht uitgedrukt.

In de zomer ga ik al eens een paar uur met de fiets rijden en dan ben ik mentaal ook beter. Dit is echt geen leuke tijd voor mij. Ik tel letterlijk af tot volgende zomer, dat kan toch helemaal niet de bedoeling zijn?

Gamen zegt me weinig, na 15’ ben ik het beu. Sporten kan ook maar meestal ben je na een uur toch gedaan. Tenzij je dan nadien uren blijft hangen met kameraden en bier. Maar dan zou ik opnieuw vervallen in oude gewoontes.

Ik weet gewoon niet wat ik hier nog zit te doen. Ik heb dan ook de perfecte leeftijd voor een midlifecrisis en daar zit ik al maanden in. Ik geraak er niet uit. Piekeren van ‘s morgens vroeg (begint al onder de douche) tot ‘s avonds laat zoals nu. Ik heb 20 jaar antidepressiva genomen, ben daar al 2 jaar vanaf en wil niet terug naar die pillen. Dat is geen optie.

Ik moet denk ik meer hobbies gaan zoeken maar door mijn laatste knie operatie is alles met lopen geen optie meer. Met mijn sociale fobie en bloosangst zal ik trouwens nuchter al niet te snel met mensen afspreken.

Het makkelijkste is gewoon uitgaan, in de zetel bekomen en maandag terug gaan werken. Daar heb ik zeer veel ervaring in. Maar een alternatief leven lijkt moeilijker dan gedacht. Ook omdat nuchter alles 10x meer binnenkomt.
Mijn vriendin en ik zijn al meer dan 15 jaar samen en ook kinderloos. Wij hebben heel bewust geen TV aansluiting. Dat hebben wij nooit gehad. In 2010 zijn wij gaan samenwonen en vanaf de eerste dag kozen wij voor een leven zonder TV aansluiting. We hebben ook geen enkele streamingdienst zoals Netflix, Spotify of AppleTV. We hebben ook heel bewust nooit een Facebook, Instagram, Twitter, Youtube enz account gehad.

Ik hoor u al denken: hoe de f*** spenderen die hun dagen dan? Daarover gaat deze post net. Ik wil u enkele alternatieven aanreiken. :)

Ten eerste hebben wij beide carrières die veel tijd vergen. We werken beiden gemiddeld 50u/week, maar wel fulltime van thuis dus de werk-privé balans is nog steeds enorm goed. Als we dan toch niet thuiswerken dan is het omdat we naar het buitenland moeten voor het werk. Ondertussen weten we wel waar onze klanten en mijn vriendin haar bedrijf hun kantoorgebouwen zich bevinden. Omdat we graag een beetje cultuur opsnuiven, als de tijd het toelaat, zoeken we wel eens wat op over interessante plaatsen ter plekke. Zo zat ik onlangs 72u in Seoul voor het werk maar omdat er niet direct een vlucht terug was had ik nog een dagje over. Ik ben dan maar Nami Island gaan bezoeken met een collega. Ik vind het erg leuk om informatie te verzamelen over landen/steden waar ik sowieso eens naartoe moet in de hoop er iets van te kunnen zien, en in het slechtste geval om mijn algemene kennis wat te verruimen.

Mijn vriendin is een hobbykok. Als zij in't buitenland geweest is heeft ze altijd enkele kookboeken bij. Wij hebben in 2019-2020 gebouwd en een grote keuken vol toestellen was haar droom dus dat is dan ook gekomen. Ze vindt het leuk om lokale gerechten thuis na te maken. Ik ben zelf absoluut geen held in de keuken maar ik help haar wel waar ik kan. Zo leer ik ook beetje bij beetje m'n plan trekken in de keuken voor als zij weer in't buitenland zit en ik thuis ben. Haar droomzaterdag bestaat uit 's morgens door de kookboeken bladeren, een recept uit een land kiezen, naar de supermarkt, ingrediënten halen en beginnen koken. Ik ben helemaal geen hobbykok maar het is wel een soort quality time voor ons. Soms zit ik gewoon in de keuken in haar buurt met de laptop zelfs.
Vers koken heeft meerdere voordelen. Het is gezond in tegenstelling tot die bewerkte rotzooi (de zogenaamde "ultra processed foods") en gezond eten wordt direct gelinkt aan positieve gedachten, het geeft ook voldoening. Je maakt effectief iets waar je daarna, hopelijk, met smaak van kunt genieten. Win-win dus.

Bij een hobbykok hoort ook een moestuin met eigen groentjes en kruiden. Dit vergt natuurlijk enkele vierkante meters van de tuin en wordt ongemakkelijk als je op een appartement of in een huisje zonder tuin woont in een stad. Maar het biedt vele voordelen: plantjes zien groeien werkt positief op uw gemoed, je eet supergezond, het vergt onderhoud in de buitenlucht,… Er zijn genoeg studies die ongezond eten linken met negatieve gevoelens en gezond eten met positieve gevoelens.

Persoonlijke ontwikkeling: mijn vriendin en ik zijn beide zelfstandigen. Er is dus geen werkgever die zo lief is om ons op cursus te sturen. Zij spendeert best wel wat tijd aan het bijschaven van de nodige soft- en hardskills om te kunnen blijven doorgroeien. In mijn geval zijn het eerder technische skills, vaak op een ludieke manier met collega's in de vorm van CTF.

Er zijn natuurlijk ook sociale verplichtingen: familiebezoek, eens gaan uiteten met vrienden,...

Als het weer meezit kunnen wij ook genieten van een flinke wandeling (10-20km).

Avondschool: het lijkt misschien contradictorisch maar de voldoening die je haalt door avondschool is enorm groot. Op dit moment volg ik avondschool Spaans. Begin dit jaar heb ik een initiatie golf gevolgd. Begin 2024 ga ik les volgen voor een vaarbewijs. Mijn vriendin heeft net enkele jaren fotografie gevolgd.

Onze grootste gezamelijke passie zal toch wel lezen zijn. Zowel mijn vriendin als ik zijn fervent lezers op onze e-readers (Kindle). Waar de gemiddelde Vlaming 's avonds voor TV kruipt is het bij ons lezen.

Qua games kan ik mij nog wel amuseren met Quake (ik ben ooit nog pro gamer geweest in de jaren '90 toen intel onze clan nog sponsorde zelfs). Ja Quake 1 ja, in 2023 wordt dat nog gespeeld ja. Verder heb ik een passie voor auto's. Niet het johnny-tjoening-gedoe maar autosport vooral (F1 en WRC). Ik ben dan ook actief bezig met simracing. Autosport is een passie die mijn vriendin totaal niet deelt maar zij heeft dan weer een fotografie hobby die mij niet aanspreekt.

Ietsje duurdere "hobby" is onze gedeelde interesse in gastronomie. We gaan al eens graag goed uiteten en kunnen ook genieten van een mooie reis hier en daar. Daar geniet ik dan zelfs op voorhand van door op voorhand veel op te zoeken over de bestemming, een soort schema op te maken van wat waar ligt, hoe we dat best allemaal combineren in één week enz...

Het zijn maar enkele voorbeelden maar als ik u twee kan aanraden dan zijn het toch lezen en wandelen. Behalve dat je per boek uw kennis uitbreidt kun je er ook helemaal in op gaan. Waar een film voorgekauwde verhaaltjes zijn die bijna niks van uw verbeelding vragen is een boek echt een andere wereld waar je in duikt precies. Het kan wel even duren eer je uw favoriete genre(s) en auteur(s) ontdekt hebt maar het is het meer dan waard. Ik lees op een week 500 tot 1000 blz.
Er zijn talloze studies die aantonen dat wandelen in de buitenlucht goed is voor uw mentaal welzijn. Ik kan daar echt van genieten om eens uit te waaien. Oortjes in, leuke podcast op en het bos in. Fantastisch.

Hoewel ik een zittende kantoorjob heb sta ik erop om dagelijks minstens 10000 stappen te zetten. Door een in hoogte verstelbaar bureau en een loopband lukt dat gemakkelijk. De afgelopen maand zat ik aan gemiddeld meer dan 12000 stappen per dag. Ik geloof oprecht dat een basishoeveelheid beweging u mentaal goed gaat doen. Nog beter is natuurlijk in de buitenlucht maar dat lukt helaas niet altijd owv de drukte of het weer.
 
Laatst bewerkt:
Diegenen die hier naar een psycholoog gaan: vinden jullie soms ook niet dat ze in raadsels spreken denkend dat ze de wijze man of vrouw uit het dorp zijn naar wie de dorpelingen luisteren? '' Uw hart openstellen'', ''goede energie voelen, ''emoties toelaten en accepteren dat ze er zijn'', ''het innerlijke kind troosten''.

Op momenten dat ik met negatieve emoties kamp, kan ik hier niet veel mee.
Hoe zien jullie dit?

Toen ik zei dat men net iets aan een kind moet kunnen uitleggen, kreeg ik nog een wolliger antwoord terug.
 
Terug
Bovenaan