Lifestyle? Deathstyle!

Organen mogen ze oogsten wat nog bruikbaar is en voor de rest is crematie goed genoeg, om mijn grootmoeder-zaliger te citeren:"stook mich maar op,nie teveel spel van maken, ´t is al goe geweest".
En met receptie/fuif ipv koffietafel, net zoals mijn vader wou en heeft gekregen. "zo'n saaie bedoening met kleffe vlaai en fletse koffie? Neenee, das niks voor mij.... pinten en champagne en hapkes en wa muziek! " Hij wou dat zijn leven werd gevierd, niet zijn dood getreurd.
Pa had toen (ook al 10j terug) zo de eerste begrafenisreceptie in de gemeente, pastoor en koster wisten nie goe waar ze het hadden maar intussen zijn er toch al meerdere gepasseerd... "grappig" genoeg vooral dan mensen uit diezelfde groep die toen bij pa hebben gezien dat het toch anders kan.
 
Wanneer ik sterf mogen al mijn organen gebruikt worden voor transplantatie. Het pas allemaal in mijn masterplan, zo worden en nog meer supermensen aangemaakt.
Ik heb samen met mijn vrouw afgesproken dat wij NIET opgebaard worden na onze dood. Ik heb daar geen zin in, en zij ook niet.
 
Ik wil gecremeerd worden. Da's het properste en irrationeel genoeg weet je dan ook zeker dat je dood bent. Ik heb nog een tijdje bij een begrafenisondernemer gewerkt en ik wil niet in een kist in de grond begraven worden. Zo'n koud donker gat en daar word je dan ingeduwd om te verrotten. No way Jose.

Mijn begrafenis moet ook geen vrolijk feest zijn. Het mag triestig zijn en er mag geweend worden. Ik heb geen behoefte om het fake leuk te maken want "dat is wat hij zou willen". Nee, ik ben dood, de nabestaanden mogen daar triestig over zijn.
 
Ik wil gecremeerd worden. Da's het properste en irrationeel genoeg weet je dan ook zeker dat je dood bent. Ik heb nog een tijdje bij een begrafenisondernemer gewerkt en ik wil niet in een kist in de grond begraven worden. Zo'n koud donker gat en daar word je dan ingeduwd om te verrotten. No way Jose.

Mijn begrafenis moet ook geen vrolijk feest zijn. Het mag triestig zijn en er mag geweend worden. Ik heb geen behoefte om het fake leuk te maken want "dat is wat hij zou willen". Nee, ik ben dood, de nabestaanden mogen daar triestig over zijn.
En wat als ze net blij zijn? Fake triest?
 
Ik wil gecremeerd worden. Da's het properste en irrationeel genoeg weet je dan ook zeker dat je dood bent. Ik heb nog een tijdje bij een begrafenisondernemer gewerkt en ik wil niet in een kist in de grond begraven worden. Zo'n koud donker gat en daar word je dan ingeduwd om te verrotten. No way Jose.

Mijn begrafenis moet ook geen vrolijk feest zijn. Het mag triestig zijn en er mag geweend worden. Ik heb geen behoefte om het fake leuk te maken want "dat is wat hij zou willen". Nee, ik ben dood, de nabestaanden mogen daar triestig over zijn.
Ik was op een begrafenis van een goede vriendin haar vader en dat was een soort tuinfeest (ipv de kerk dus). Familieleden en vrienden vertelden de strafste, leukste, grappigste, liefste verhalen die ze nog wisten over hem. Er waren zijn favoriete hapjes, zijn favoriete bieren, een kampvuur en de hele avond werden verhalen gedeeld en ja, plezier gemaakt. Daar was niets fake aan, en toch waarschijnlijk hoe hij het had gewild (aangezien z'n dochters zelf zeiden dat hij het een zalige dag zou gevonden hebben.) Waarmee ik maar wil zeggen dat het ook kan zonder noodzakelijk geforceerd te zijn. (Maar niets mis met een 'gewone' droevige begrafenis natuurlijk.)
 
Als de koffiekoeken goed zijn, de koffie straf en de pistolets kraakvers is er ook niets mis met een gewone koffietafel. Maar "Ik mis je zo" van Will Tura of "Afscheid nemen bestaat niet" van Marco Borsato op een begrafenis ... nee hé.
 
Wanneer ik sterf mogen al mijn organen gebruikt worden voor transplantatie. Het pas allemaal in mijn masterplan, zo worden en nog meer supermensen aangemaakt.
:laugh:
Ik heb samen met mijn vrouw afgesproken dat wij NIET opgebaard worden na onze dood. Ik heb daar geen zin in, en zij ook niet.

Als ik sterf door een ongeluk/brand en dus zwaar onherkenbaar (verminkt) ben dan wil ik dat ook niet. Anders mag het wel maar enkel voor mensen die mij dierbaar waren en niet voor Jan Lul en Piet Snot waar ik nooit wat mee had. Enkel een beperkt aantal personen mogen me dan zien om afscheid te nemen moesten ze daar behoefte aan hebben.
 
Als de koffiekoeken goed zijn, de koffie straf en de pistolets kraakvers is er ook niets mis met een gewone koffietafel. Maar "Ik mis je zo" van Will Tura of "Afscheid nemen bestaat niet" van Marco Borsato op een begrafenis ... nee hé.
Ik heb het al gezegd tegen mijn vrouw. Bij mij moet het "highway to hell" zijn.
 
Mij persoonlijk maakt het echt niet uit. Ik ben er niet meer dan, dus couldn't care less voor mezelf.

Heb hier al gezegd tegen mijn vrouw dat ze moet doen waar ze zichzelf het best bij voelt (en dat zal ik later tegen mijn kinderen ook zo zeggen). Als zij de behoefte hebben om nog een graf te bezoeken, dan moeten ze mij maar begraven bijvoorbeeld (of de urne in de grond steken, dat kan ook natuurlijk).

Idem met de begrafenis. Ik vind het ergens een vreemde gedachte om alles op voorhand al geregeld te hebben en voor anderen te bepalen op welke manier ze afscheid moeten nemen van jou. Puur financieel zal ik daar wel voor zorgen, zodat dat al geen last meer bezorgt. De invulling daarentegen laat ik liever over aan mijn nabestaanden. Ik zou het vreemd vinden om hen op te zadelen met een 'luchtige' begrafenis, terwijl ze dat niet willen. Of omgekeerd een hele zware begrafenis in elkaar steken, terwijl ze zich op dat moment liever willen concentreren op de mooie herinneringen.

Het enige voordeel is dat ze dan nog weinig moeten regelen, maar misschien is dat ook iets dat je net wat 'troost' kan geven in de week die volgt op het overlijden.
 
Ik wil dat mijn as met een raket de ruimte in wordt gelanceerd.

Keuze 2 is de goedkoopste optie en met het geld een groot feest houden waar de muziek loeit en de drank rijkelijk vloeit!
Het leven moet gevierd worden.

Optie 3:

IMG-20220920-WA0005.jpg


Met wisseltap!
 
Hunter S. Thompson gewijs uit een kanon geschoten worden. Maar dan wel zonder crematie. Erfenis word verdeeld onder wie het meest van mijn resten opvangt. En dan verder afsluiten met de gebruikelijke koffietafel.
 
Doe maar crematie voor mij.
Geen klassieke koffietafel maar sluit een vat aan, drinkt een pint en maak plezier.
En laat in de kerk ' always look on the bright side of life' maar horen.
 
Crematie en de zee in.

Nonkel van madam vorige week gestorven en wou geen dienst. Tante heeft wens gevolgd en niets gedaan, alleen kunnen groeten. Voelt langs kant moeilijk, maar we respecteren dat.
 
Terug
Bovenaan