Goh, als iemand die in véél scholen interimopdrachten heeft gedaan, moet ik toch wel vaststellen dat de kwaliteit van het lesmateriaal uitgewerkt door verschillende leerkrachten énorm, maar dan ook énorm kan verschillen.
Van prachtige cursussen fysica van een parallelcollega - je viel met je gat in de boter als je die als collega had - die eigenlijk een hogeschool waardig waren waar een eigen website met Java-applets om abstracte zaken visueel te maken - die leerkracht gaf ook steeds meer les aan de hogeschool lerarenopleiding - tot cursussen die geen enkele samenhang vertoonden: het ene thema waren kopieën uit het ene handboek, dan weer een deel kopieën uit andere handboeken, leerkracht was ook mentaal een wrak (vandaar de vervanging).
Van leerkrachten biologie die niet eens eigen PowerPoints maakten, maar gewoon ex cathedra voorlazen uit het handboek tot leerkrachten die een mooie eigen cursus hadden die beter op het leerplan afgestemd was dan het handboek (mijn mening natuurlijk).
Als je véél deelt bestaat wel degelijk het risico in het Vlaamse onderwijs dat je veel werk verzet, en anderen enkel en alleen van jou profiteren.
Er is in het onderwijs nu éénmaal geen incentive om harder te werken buiten persoonlijke motivatie. Allez, dankbaarheid van de leerlingen is wél een incentive natuurlijk, maar van de directie moet je zelden dankbaarheid verwachten en financieel al helemaal niet.
Ik denk dat bij sommige (al dan niet startende) leerkrachten ook wat perfectionisme speelt. Een cursus waar nog wat bijsturing bij nodig is, maar waar nog geen tijd voor gevonden is, delen met een collega is een stukje jezelf "bloot" geven en aanvaarden dat anderen je wijzen op fouten (nuttig) of denken dat je brolwerk levert.
(dit gaat over anciënniteit in het algemeen, niet specifiek de leraar)
Gisteren in De Afspraak ging het ook over de nieuwe regels. Een ervaring is dat je nu tot 10 jaar ervaring kan meenemen. Ik moet hier erg mijn wenkbrauwen bij fronsen. Ipv de regels rond anciënniteit aan te passen, gaan we net verder in de richting dat we niet moeten: mensen meer betalen omdat ze ouder zijn. Iemand die dus 5 jaar lesgeeft, gaat minder verdienen dan iemand die eerst 10 jaar elders werkte, en een overstap maakt en aan zijn eerste schooljaar begint. Je moet je echt in enorme bochten wringen om dit te kunnen uitleggen. Die leerkracht met 5 jaar relevante ervaring is (ceteris paribus) toch veel meer ervaren (en dus beter) in de job dan de nieuwkomer. Ik ben tegen anciënniteit als die geen echte meerwaarde levert, maar dit is nog een stap verder: gewoon oudere mensen meer betalen, omdat ze ouder zijn en dus gewend zijn om meer te verdienen.
Serieus: waarom word je meer betaald als je meer ervaren bent? Omdat je dan zogezegd beter werkt levert. Maar hier gaan we dus niet betalen voor werkervaring, maar voor levenservaring
Nog een maatregels: masters kunnen lesgeven in het lager onderwijs, maar ze worden wel hetzelfde betaald als een bachelor. Daar kijken ze dus naar functie ipv diploma (in tegenstelling tot bijna elke andere onderwijsfunctie). Phara wou dan nog opgooien: anders zou dat rare toestanden geven dat 2 mensen dezelfde les geven naast elkaar, en de ene wordt meer betaald dan de andere [omdat die een hoger diploma heeft].
Maar bij anciënniteit is dat nog veel erger, 2 mensen geven les naast elkaar, hebben hetzelfde diploma, en de ene verdient meer dan de andere. Dat wordt normaal gevonden, maar iemand die effectief hoger geschoold is mag niet meer verdienen
De situatie bij het onderwijs is natuurlijk echt wel scheef. In het begin verdien je het minste, moet je jobs combineren, en krijg je de slechte klassen. Op het einde krijg je de beste klassen en word je het meeste betaald. Gebruik die ervaring dan maar om les te geven in moeilijkere klassen, dan verdien je een hoger loon.
Een zeer mooie analyse die ik op alle vlakken alleen maar kan bijtreden.
Maar fundamenteel heeft @Herman De Croo gewoon absoluut gelijk, betalen via anciënniteit, zowel bij de overheid als in de privé is je reinste bullshit. Ik zou al die anciënniteitsschalen stevig afvlakken - hoger voor jongeren, lager voor ouderen - want eerlijk kan je dit systeem in veel gevallen niet noemen. Maar vakbonden zijn er zoals gebruikelijk in de eerste plaats voor de vast benoemden en ouderen natuurlijk, vandaar dat tegenwoordig een eis voor extra hogere barema's vaak op tafel belandt, maar ze probleemloos instemmen met slechtere verloning voor jongere nieuwe personeelsleden (zie de politie en hun premies).
contextbinder
Well-known member
(dit gaat over anciënniteit in het algemeen, niet specifiek de leraar)
Gisteren in De Afspraak ging het ook over de nieuwe regels. Een ervaring is dat je nu tot 10 jaar ervaring kan meenemen. Ik moet hier erg mijn wenkbrauwen bij fronsen. Ipv de regels rond anciënniteit aan te passen, gaan we net verder in de richting dat we niet moeten: mensen meer betalen omdat ze ouder zijn. Iemand die dus 5 jaar lesgeeft, gaat minder verdienen dan iemand die eerst 10 jaar elders werkte, en een overstap maakt en aan zijn eerste schooljaar begint. Je moet je echt in enorme bochten wringen om dit te kunnen uitleggen. Die leerkracht met 5 jaar relevante ervaring is (ceteris paribus) toch veel meer ervaren (en dus beter) in de job dan de nieuwkomer. Ik ben tegen anciënniteit als die geen echte meerwaarde levert, maar dit is nog een stap verder: gewoon oudere mensen meer betalen, omdat ze ouder zijn en dus gewend zijn om meer te verdienen.
Serieus: waarom word je meer betaald als je meer ervaren bent? Omdat je dan zogezegd beter werkt levert. Maar hier gaan we dus niet betalen voor werkervaring, maar voor levenservaring
Nog een maatregels: masters kunnen lesgeven in het lager onderwijs, maar ze worden wel hetzelfde betaald als een bachelor. Daar kijken ze dus naar functie ipv diploma (in tegenstelling tot bijna elke andere onderwijsfunctie). Phara wou dan nog opgooien: anders zou dat rare toestanden geven dat 2 mensen dezelfde les geven naast elkaar, en de ene wordt meer betaald dan de andere [omdat die een hoger diploma heeft].
Maar bij anciënniteit is dat nog veel erger, 2 mensen geven les naast elkaar, hebben hetzelfde diploma, en de ene verdient meer dan de andere. Dat wordt normaal gevonden, maar iemand die effectief hoger geschoold is mag niet meer verdienen
De situatie bij het onderwijs is natuurlijk echt wel scheef. In het begin verdien je het minste, moet je jobs combineren, en krijg je de slechte klassen. Op het einde krijg je de beste klassen en word je het meeste betaald. Gebruik die ervaring dan maar om les te geven in moeilijkere klassen, dan verdien je een hoger loon.
Interessante post - maar lees ik nu tussen de regels dat men (algemeen) het loon zou moeten afstemmen op basis van de geleverde prestaties?
cege
Well-known member
Tjah, je kunt gelijk hebben, maar je moet gelijk krijgen.
Bij zelfde budget zal er altijd iemand moeten bloeden om de ancienniteit uit het systeem te halen. En dat zal dus nooit gebeuren. Ga je je meest ervaren leerkrachten minder betalen? Veel success daarmee.... Ga je de jonger meer betalen? Where's the money?
@Herman De Croo - je moet wat verder dan je neus lang is kijken. Het is een competitieve markt. Masters verdienen meer dan bachelors gemiddeld. Als je die wil aantrekken, moet je euro's leggen.
(Ancieniteit is een vorm van retentie bonus by the way - just in case you're wondering).
Ee vrouwelijke pornoster verdient toch ook meer dan een vent, ze moeten ook enkel liggen en een gatje open sperren. Ben je nu verwonderd dat je verdienste weinig te maken heeft met de moeilijkheid/verdienste/kwaliteit/... Zo naief ben je toch niet ?
(Wat niet wil zeggen dat ik ancieniteit ook afgeschaft wil zien, maar dat is politiek bijna onmogelijk)
Bij zelfde budget zal er altijd iemand moeten bloeden om de ancienniteit uit het systeem te halen. En dat zal dus nooit gebeuren. Ga je je meest ervaren leerkrachten minder betalen? Veel success daarmee.... Ga je de jonger meer betalen? Where's the money?
@Herman De Croo - je moet wat verder dan je neus lang is kijken. Het is een competitieve markt. Masters verdienen meer dan bachelors gemiddeld. Als je die wil aantrekken, moet je euro's leggen.
(Ancieniteit is een vorm van retentie bonus by the way - just in case you're wondering).
Ee vrouwelijke pornoster verdient toch ook meer dan een vent, ze moeten ook enkel liggen en een gatje open sperren. Ben je nu verwonderd dat je verdienste weinig te maken heeft met de moeilijkheid/verdienste/kwaliteit/... Zo naief ben je toch niet ?
(Wat niet wil zeggen dat ik ancieniteit ook afgeschaft wil zien, maar dat is politiek bijna onmogelijk)
Ik heb het grootste respect voor leerkrachten, dus deze vraag is zeker niet sarcastisch op te vatten. Wat moeten leerkrachten meer doen tov vroeger? In die mate dus dat ze ook heel wat meer werk hebben. Dit is niet per sé corona-gericht, gewoon in het algemeen. Waar ik vroeger geregeld in een klas van rond de 30 leerlingen zat, hoor ik leerkrachten nu al alarm slaan als het richting de 20 gaat. Waarom is dat? Of zijn de leerlingen gewoon veeleisender, mondiger of hebben ze meer aandacht nodig?
Een nieuw fenomeen is ook het delen van klassen. Mijn dochter zit nu in een klas waar ze maandag en dinsdag les krijgt van leerkracht A, en de rest van de week van leerkracht B. Woensdag wordt dan nog eens om beurt les gegeven. In het vijfde leerjaar geven ze zelfs met 3 les. Als ouder zie ik hier eerder de nadelen van in, dan de voordelen (vooral voor de leerkracht waarschijnlijk). Is dit omdat het gewoon niet doenbaar meer is?
Een nieuw fenomeen is ook het delen van klassen. Mijn dochter zit nu in een klas waar ze maandag en dinsdag les krijgt van leerkracht A, en de rest van de week van leerkracht B. Woensdag wordt dan nog eens om beurt les gegeven. In het vijfde leerjaar geven ze zelfs met 3 les. Als ouder zie ik hier eerder de nadelen van in, dan de voordelen (vooral voor de leerkracht waarschijnlijk). Is dit omdat het gewoon niet doenbaar meer is?
Volgens wat ik hoor: er is een veel hogere administratieve last (deels zodat iedereen zijn paraplu kan openen door checkboxes af te vinken) gecombineerd met inderdaad veeleisendere, mondigere, en complexere leerlingen en ook vooral ouders.
Vroeger was de leerkracht gewoon heer en meester in zijn klas lijkt me, nu moet er aan een hele hoop partijen verantwoording afgelegd worden. Ook is de autoriteit weg, vroeger had de leerkracht altijd gelijk, nu staat iedereen klaar om het beter te weten. Ik denk ook dat vroeger er veel sneller van een kind werd gezegd dat het niet kon volgen, of "moeilijk" was, daar waar er nu toch wel wat meer individuele aanpakken zijn. Ook zijn er veel meer leerlingen die Nederlands niet meer als moedertaal hebben, en ook gewoon doorstromen zonder die voldoende onder de knie te hebben.
De verzuchtingen die ik vaak hoor genre "ik zou graag gewoon eens lesgeven", of de kennis die ik heb die in een lagere school een hoop zaken niet uitgelegd kreeg omdat een groot deel van haar kinderen geen Nederlands begreep lijken dit (anekdotisch) te bevestigen.
Combineer dat met een pervers systeem van hopen tijdelijke jobs én ook een zwakkere instroom (want het prestige is weg).
Voor het lager onderwijs:
- véél lastiger geworden om kinderen door te verwijzen naar het buitengewoon onderwijs. Betekent dat je nu véél meer tijd in administratie (waarvan veel echt nutteloos) moet steken om een kind door te verwijzen, maar ook dat dit kind langer bij jou in de klas zit, waardoor je veel meer tijd in dat kind moet steken. Tijd die je in de praktijk thuis moet inhalen. Voorbeelden: stel, je stelt vast dat een kind, zoals bij mijn vrouw in het derde, naar dyscalculie neigt. Je zorgt voor aangepaste oefeningen/maatregelen en merkt dat het iets beter gaat? Je bespreekt dit even met de ouders en licht dan (pas na toestemming van de ouders!) het CLB in. Eerste wat het CLB zal doen? Observeren. Een invulvragenlijst vragen. Je op papier laten zetten wat je al gedaan hebt. Beslissen dat je alsnog eerst eens met de ouders moet gaan spreken (want alles wat je voor contact met CLB gedaan hebt, telt niet). En dan zal het CLB opnieuw eerst eisen dat je een periode hun maatregelen probeert om daarna pas akkoord te gaan om (als ik het oed voor heb) een erkenning voor dyslexie te geven NADAT de ouders opnieuw eerst ingelicht zijn.
Ouders willen niet mee (mijn kind is gewoon minder slim, hij heeft geen handicap!)? Dan gebeurt er niks, tot de ouders zélf beseffen dat er mss echt wel iets is (komt vaak bij autisme voor dat ouders dat niet willen gezien hebben, gezien ze dan impliciet soms hun eigen autisme moeten toegeven of denken dat ze zelf zonder problemen door het leven gaan omdat ze voltijds werken en dat het dus wel zal lukken met wat extra inspanning van de leerkracht).
- hoge werkdruk: mijn vrouw werkt halftijds. In de praktijk betekent dit pieken tot 50 uur per week dat ze bezig is met school, gemiddeld, inclusief vakanties, zal dat nog altijd rond de 30 zijn. Ze is wat perfectionistisch, maar ook zonder dat zou ze véél meer dan een halftijdse werken. Vandaar dat (naast medische redenen) ze nooit meer dan halfitjds meer zal werken. Zoals veel collega's ook max 4/5e werkt. We hebben nog 1 leerkracht (in het kleuter) die voltijds les geeft. De rest allemaal halftijds, 4/5 of combinatie van halftijds les en halftijds zorg/directie.
- meer betrokken/"lastige" partijen: Zoals hierboven beschreven moet je nu vanalles uitsteken om een kind nog naar het buitengewoon onderwijs te krijgen. Dat betekent gesprekken met CLB, ouders, mails met logo, kine, ... De meeste partijen vallen goed mee, maar de mondigheid van ouders (en ook in het lager kinderen) is een stuk groter. Deze week waren er bvb 2 kinderen die geen mondmasker mochten aandoen van de anti-vax mama (ze wilden zelf wel). Hup, een gans gedoe om dit te bespreken/regelen (kinderen gaan nu zonder mondmasker, want van school sturen omdat de mama idioot is, gaat niet). Terwijl vroeger bij wijze van spreken de ouders het mochten uitleggen bij de directie, lukt dat nu niet meer (gewoon al omdat bvb vandaag de directeur wegens ziekte van personeelsleden in de klas staat...). Ook de "positieve" maatregelen zoals zorgleerkracht, GON-begeleiding, therapeuten, ... zorgen voor extra werk, want extra overleg over dat kind/ voorbereiding van "wat ga ik die mensen laten doen met die kinderen".
- dingen zoals IT (die extra nodige kennis/ervaring/werk oplevert, zonder minder uren te moeten doen), psychologische problemen bij kinderen (betrokken worden als school bij een Vechtscheiding), te dicht contact via whatsapp/privé-mail (ouders die op kerstavond whatsappen voor huiswerk, niet echt bevorderlijk voor de sfeer), ...
- véél lastiger geworden om kinderen door te verwijzen naar het buitengewoon onderwijs. Betekent dat je nu véél meer tijd in administratie (waarvan veel echt nutteloos) moet steken om een kind door te verwijzen, maar ook dat dit kind langer bij jou in de klas zit, waardoor je veel meer tijd in dat kind moet steken. Tijd die je in de praktijk thuis moet inhalen. Voorbeelden: stel, je stelt vast dat een kind, zoals bij mijn vrouw in het derde, naar dyscalculie neigt. Je zorgt voor aangepaste oefeningen/maatregelen en merkt dat het iets beter gaat? Je bespreekt dit even met de ouders en licht dan (pas na toestemming van de ouders!) het CLB in. Eerste wat het CLB zal doen? Observeren. Een invulvragenlijst vragen. Je op papier laten zetten wat je al gedaan hebt. Beslissen dat je alsnog eerst eens met de ouders moet gaan spreken (want alles wat je voor contact met CLB gedaan hebt, telt niet). En dan zal het CLB opnieuw eerst eisen dat je een periode hun maatregelen probeert om daarna pas akkoord te gaan om (als ik het oed voor heb) een erkenning voor dyslexie te geven NADAT de ouders opnieuw eerst ingelicht zijn.
Ouders willen niet mee (mijn kind is gewoon minder slim, hij heeft geen handicap!)? Dan gebeurt er niks, tot de ouders zélf beseffen dat er mss echt wel iets is (komt vaak bij autisme voor dat ouders dat niet willen gezien hebben, gezien ze dan impliciet soms hun eigen autisme moeten toegeven of denken dat ze zelf zonder problemen door het leven gaan omdat ze voltijds werken en dat het dus wel zal lukken met wat extra inspanning van de leerkracht).
- hoge werkdruk: mijn vrouw werkt halftijds. In de praktijk betekent dit pieken tot 50 uur per week dat ze bezig is met school, gemiddeld, inclusief vakanties, zal dat nog altijd rond de 30 zijn. Ze is wat perfectionistisch, maar ook zonder dat zou ze véél meer dan een halftijdse werken. Vandaar dat (naast medische redenen) ze nooit meer dan halfitjds meer zal werken. Zoals veel collega's ook max 4/5e werkt. We hebben nog 1 leerkracht (in het kleuter) die voltijds les geeft. De rest allemaal halftijds, 4/5 of combinatie van halftijds les en halftijds zorg/directie.
- meer betrokken/"lastige" partijen: Zoals hierboven beschreven moet je nu vanalles uitsteken om een kind nog naar het buitengewoon onderwijs te krijgen. Dat betekent gesprekken met CLB, ouders, mails met logo, kine, ... De meeste partijen vallen goed mee, maar de mondigheid van ouders (en ook in het lager kinderen) is een stuk groter. Deze week waren er bvb 2 kinderen die geen mondmasker mochten aandoen van de anti-vax mama (ze wilden zelf wel). Hup, een gans gedoe om dit te bespreken/regelen (kinderen gaan nu zonder mondmasker, want van school sturen omdat de mama idioot is, gaat niet). Terwijl vroeger bij wijze van spreken de ouders het mochten uitleggen bij de directie, lukt dat nu niet meer (gewoon al omdat bvb vandaag de directeur wegens ziekte van personeelsleden in de klas staat...). Ook de "positieve" maatregelen zoals zorgleerkracht, GON-begeleiding, therapeuten, ... zorgen voor extra werk, want extra overleg over dat kind/ voorbereiding van "wat ga ik die mensen laten doen met die kinderen".
- dingen zoals IT (die extra nodige kennis/ervaring/werk oplevert, zonder minder uren te moeten doen), psychologische problemen bij kinderen (betrokken worden als school bij een Vechtscheiding), te dicht contact via whatsapp/privé-mail (ouders die op kerstavond whatsappen voor huiswerk, niet echt bevorderlijk voor de sfeer), ...
nagel.kop
En ik sta/zit in het onderwijs. Het systeem en de mentaliteit dragen er toe bij dat ik me na verloop van tijd gedevalueerd voel. Dat is niet altijd, maar het gebeurt wel frequenter door de jaren heen. Als ik rondom me heen kijk in de lerarenkamer, dan ben ik alvast geen uitzondering.
En eerlijk gezegd: ik zou de job niet (meer) aanraden, tenzij je vanuit een soort idealisme in elkaar steekt.
Wat een spijtige zaak is natuurlijk, en op termijn echt een groot probleem voor ons als maatschappij. Ik heb twee leerkrachten in mijn (dichte) vriendenkring en beiden hebben eigenlijk het geluk gehad te kunnen beginnen in hun oude middelbare school, en nu ook vastbenoemd te zijn (beiden halverwege de 30).
De ene is eigenlijk het voorbeeld van wat een leerkracht hoort te zijn, iemand die gewoon wil lesgeven, zoals je zelf zegt uit een soort idealisme. Is industrieel ingenieur en zou in de privé wel betere loonsvoorwaarden kunnen vinden, maar koos dan toch om les te geven en dit in het begin te combineren met een aggregaat. Steekt zeer veel tijd in zijn job, is ook altijd aan het zoeken naar nieuwe onderwerpen en links voor afstudeerwerken en dergelijke. Klaagt uiteraard over de administratieve last en de ouders, en vooral over de lokale politiek. Werd op een bepaald moment gevraagd om de nieuwe directeur te worden, maar heeft dit laten passeren nadat de huidige directeur door de burgemeester werd zwartgemaakt (aantijgingen van misbruik...) en werd vervangen door een vriend van dezelfde burgemeester. Zo'n zaken verwacht je eerder 80 jaar geleden maar kunnen dus nog altijd.
De andere is eigenlijk eerder een voorbeeld van de minder ideale weg die het onderwijs opgaat. Iemand die na veel hulp van de ouders uiteindelijk een bachelor haalde en nu vakken zoals PO en verzorging mag geven. Geeft les in het BSO, waar het duidelijk een geval is van minimal effort. Kan zelf met moeite een doorlopende tekst zonder fouten schrijven, maar geeft les aan het BSO, mensen die we als maatschappij kennelijk toch al half opgeven, dus niemand vindt dit een probleem.
Ik moet eerlijk zijn dat ik me wel wat zorgen maak over hoe dit zich verder gaat ontwikkelen, aangezien wij ook denken aan kinderen...
Chauffagist
Well-known member
In het lager veel te hoge werkdruk en nutteloos inefficiënt gepalaver. Vrouw kreeg dit jaar klas van iemand die naar andere school gegaan is, hopla alles verwijderd van harde schijf, mag nu alles opnieuw maken. Die is veel meer voor school bezig dan ik, voor 900 euro minder. Dan zwijg ik nog over die belachelijke bijkomende evenementen die schooltjes doen om extra geld in te zamelen, waarbij je dan als leerkracht barman of tafelkuisvrouw mag spelen. Dat is gewoon leerkrachten te kakken zetten, leerkrachten die ouders bedienen??? Respect van ouders nihil. Vaak nog arrogant omdat ze gewoon midden in het jaar 2 weken op reis gaan en vinden dat zij daar recht op hebben omdat ze een horeca-zaak hebben. Dan zwijg ik nog over het M-decreet, zelf een jongen met een iq van 80 en een pamper in het 6e LJ...
cege
Well-known member
En wat doen ze als je niet meedoet met de papier/administratie debiliteiten?
Gaan ze je daarvoor buiten zetten?
Onderwijs trekt disproportionate idealisten aan die zich allerlei domme taakjes laten aanraden die voor niks nodig zijn.
Vega
Well-known member
Nu mijn oudste naar het 1e leerjaar gaat merk ik toch dat het niet meer is zoals vroeger hoor... Er wordt veel meer naar het karakter gekeken en daar ook een begeleiding in gedaan dan puur hersenloos "uwe kleine heeft 2/10 op zijn optelsommen gehaald, daar moet hij dus meer op oefenen" zoals pakweg 30j terug.
Zelfs in het 2e kleuterklasje zijn ze constant bezig om de kinderen te evalueren, hoe gaat dat logisch denkvermogen, hoe lukt het om de emoties uit te drukken, kan dat kind goed samenwerken of is het meer iemand op zichzelf, etc...
Kan natuurlijk ook zijn dat ik het vroeger anders ervaren heb maar ook mijn ouders herinneren zich niet dat er zo "grondig" te werk gegaan werd vroeger.
Soit, dikke pluim voor de mensen die met passie in het onderwijs staan, een van de meest ondankbare jobs en de mensen die er niet voor leven hebben voor hun 40 een burnout.
Zelfs in het 2e kleuterklasje zijn ze constant bezig om de kinderen te evalueren, hoe gaat dat logisch denkvermogen, hoe lukt het om de emoties uit te drukken, kan dat kind goed samenwerken of is het meer iemand op zichzelf, etc...
Kan natuurlijk ook zijn dat ik het vroeger anders ervaren heb maar ook mijn ouders herinneren zich niet dat er zo "grondig" te werk gegaan werd vroeger.
Soit, dikke pluim voor de mensen die met passie in het onderwijs staan, een van de meest ondankbare jobs en de mensen die er niet voor leven hebben voor hun 40 een burnout.
Renegadexxripxx
Well-known member
Het zijn dan ook niet die rotte appels die klagen over de werkdruk.
Dat zijn de starters, die heel makkelijk buiten liggen. Of geen uren krijgen. Of net voor een TADD het kunnen afbollen. Die starters die naast alle papier/administratie ook nog hopen nieuwe lessen/evaluaties/remediëringen moeten maken, en met wat pech het jaar er op andere vakken/andere jaren/andere richtingen voor hun kiezen krijgen.
