Ik heb destijds in de 3de graad 8u wiskunde gevolgd bij een licentiaat wiskunde die ook gewoon bezeten was door het vak. Het was (belachelijk) veel stof, ik denk ettelijke bomen aan kopies van door hem met de hand geschreven teksten, en ook gewoon op een hoog niveau. Na 1 les gingen er meteen 2 leerlingen over naar de 6 uur. Op het moment zelf vraag je jezelf wel eens af waarom je het jezelf aandoet, zeker als je dan verhalen hoort van de 6u-leerlingen dat de leerkracht weer een half uur over zijn familie heeft verteld.Als Ir. of degelijke mag je zelfs wiskunde 3de graad geven, maar net zoals 'Those who cant do, teach' oorsprong heeft in de realiteit, heeft 'Those who cant teach, do' dat ook. Ik zou geen wiskunde kunnen aanbrengen aan (puberende) jeugd.
Oneindig respect voor leerkrachten die goed hun job kunnen. Vooral in de 3de graad heeft mij dat verder geholpen mijn weg te vinden in het hoger en daarna. Ik merkte een groot verschil in competentie vergeleken met de tweede graad, zeker de STEM leerkrachten.
Er zijn ook altijd leerkrachten die er niks van kunnen. In mijn derde graad was dat de leerkracht van M.O. en esthetica. Ene piano speler (deed optredens e.d.) die leerkracht kwam 'spelen'. Op een van de eerste lessen moesten we een bekend Nederlands lied zingen, ieder apart. Ik kende het lied niet (vele anderen wel) en ik kan niet zingen. Op basis van uw zangkunsten werd ge dan beoordeeld. Ik kreeg als opmerking geen passie voor muziek te hebben. Meteen afgeschreven als leerkracht voor mij als je zulke uitspraken doet, toen en nu.
Maar, achteraf gezien...die twee jaar dat vak bij die leerkracht volgen, met een hoeveelheid stof die meer aansloot bij hoger onderwijs, dat was volgens mij toch een van de redenen dat ik nooit problemen heb gehad bij de overgang middelbaar-universiteit hoor. Het was ook de reden dat ik zonder herexamen was geslaagd voor wiskunde, ook al was die prof een complete chaoot die het niet al te duidelijk uitlegde.
In het 3de middelbaar hadden we een jong ding dat wiskunde kwam geven recht van de universiteit. Die kon gewoon de balans niet vinden tussen authoriteit en alles moeilijk maken. Gewoon een "toets" om alles uit het 2de middelbaar te testen, vlak na de vakantie, iedereen gebuisd praktisch. Dan ooit eens in snikken uitgebarsten omdat ze in een andere klas haar zeiden dat ze in de ene "gang" van de klas (tussen de banken) meer rondliep dan de andere en dit oneerlijk was. Compleet niet matuur denk ik nu, nu ik ouder ben dan zij toen was.
De juiste leerkracht in het middelbaar is gewoon zo belangrijk. En de beste leerkrachten achteraf waren toch zij die ons uitdaagden en niet altijd onze beste vrienden waren hoor. Een gendarme voor Frans waar iedereen bang voor was --> dat jaar kon ik goed Frans. Iemand bezeten door wiskunde (hierboven) --> ik kon wiskunde. Anderzijds ook "toffe" leerkrachten gehad, zoals een ander jong ding voor chemie die met klasgenoten in de jeugdbeweging zat. Niets van authoriteit, en ook niet echt veel geleerd.
