Laat jij je reisbestemming afhangen van politiek of ethiek?

[Biljart]

@Avondland ja je hebt gelijk.

Voor mezelf is de grens steeds: “wat als ik het land dat ik bezoek in de bak zou geraken of een bloedtransfusie zou nodig hebben”.
Dus meeste Afrikaanse landen vallen dan al af.
Helaas.

 

[stungunner]

Veiligheid speelt bij mij ook wel absoluut. Ik ben best wel jaloers op mensen zoals @Avondland die naar Iran (durven) gaan, want het is naar het schijnt inderdaad een fantastisch land, maar ik zou er teveel op mijn ongemak zijn vrees ik.

Ik ben wel naar Cuba geweest in 2004, dus toen Fidel er nog aan de macht was. Dat is nu ook niet meteen een land dat qua politiek aansluit op de Westerse gedachte van vrijheid en democratie. Maar zo zijn er natuurlijk nog veel landen die toch heel vaak bezocht worden, China om er maar ééntje te noemen.

Dus politiek laat ik niet echt meespelen. Ethiek zou dan weer wel kunnen, maar dat moet dan toch al verregaand zijn. Ik ga mij niet inhouden om pakweg naar Hongarije te gaan, of Moskou buiten deze oorlogsperiode dan.

Wat mij dan weer wel stoort en waar ik echt nooit zelf spontaan naartoe zou gaan is pakweg Dubai. En dat heeft eigenlijk ook met ethiek te maken. Want alles daar, al die bling bling en dat patserig vertoon heb ik alvast een gigantische hekel aan, en wanneer dat dan nog gepaard gaat met een land waar ze de mensen-, vrouwen en homorechten zo met de voeten treden. No thanks.

Wat Amerika betreft zou ik het vreemd vinden dat je dit nu van de verkiezing van Trump zou laten afhangen. Ik heb het altijd een fantastisch fascinerend land gevonden net omwille van de enorme tegenstellingen tussen de regio's en steden en hun politieke- en levensopvattingen. Sure, er zijn nu enkele staten die ook meer rood kleuren dan vroeger, maar in grote lijnen zijn de regio's die vroeger republikeins en heel erg conservatief waren dat nog steeds en omgekeerd.

 

[Straddle]

Reizen naar een land wil niet zeggen dat je het land "steunt". Ik ben twee keer in Iran geweest en ben daar bij de mensen thuis gaan overnachten (couchsurfing).

Ik ook in Tadzjikistan (vorig jaar nog), daar ook overal rondgetrokken en vooral bij de mensen thuis overnacht.
Dat werd ook afgeraden (als ik het officiële Belgische reisadvies moet geloven), met zones die je moet vermijden als je er toch komt. We zijn net in die zones het meeste gaan rondreizen (achteraf gezien).

 

[Remi]

Als ik op reis ga, leg ik het politieke aspect naast van mijn reisbestemming naast mij neer. Ik ga voor de lokale gewoontes, cultuur en bevolking.. dat daar nu een bepaalde regeringsvorm zit waar ik niet achter sta, is bijzaak. Wat ik opdoe op reis aan eten, drinken, ... gaat naar de mensen in hun winkeltjes, restaurants en cafés. En vaak zijn ze ook nog blij dat er buitenlanders interesse hebben in hun land, waardoor je nog wat meer inzicht krijgt in hun dagelijkse leven omdat ze dan eens kunnen tonen hoe het echt is. Dat is ook de grote reden waarom ik reis, om te zien hoe het er echt is, en niet zoals ze tonen via onze Westerse bril. Wat me vaak stoort is echter de mensen die je veroordelen omdat je naar bepaalde landen gaat en dan afkomen met het "die leider is slecht en blabla"-argument, terwijl ze zelf geen probleem hebben om zelf te gaan luieren aan een strand van een land waar de leider op zijn minst dubieus is. 't Voordeel van die denkwijze is dan ook dat je in contact komt met net die mensen/groepen/organisaties/... die je zou moeten mijden, en wiens kant van't verhaal dan ook eens kan aanhoren. Het is vanzelfsprekend niet zo, dat als je ermee spreekt, dat je hen ook steunt.

Veiligheid is natuurlijk een ander paar mouwen. Ik volg al lang de reisadviezen van BuZa niet meer. Niet omdat ik mezelf ongenaakbaar vind of ik een adrenalinejunkie ben, maar gewoon ook omdat het in mijn ogen vaak overdreven is of alleszins niet overeenstemt met de realiteit en vaak is toegespitst op bepaalde gebieden die je sowieso best mijdt. Natuurlijk is alles ook afhankelijk van welke reis je wilt maken. ben je opzoek naar een zorgeloze uitrustvakantie, dan ga je inderdaad best niet naar een land waar het wordt afgeraden om naartoe te reizen.
Ikzelf ga bijna altijd met dezelfde organisatie op reis en ken ondertussen de eigenaars/reisleiders goed genoeg om hen ook te vertrouwen. Als ze een reis aanbieden naar een bepaald land, dan kan ik er zeker van zijn dat mijn veiligheid in orde is. Ik weet alvast één reis die door hen last-minute was afgelast omdat er teveel spanning waren. En natuurlijk speelt het ook een rol hoe je reist, in groep ben je sowieso veiliger.

Het is vooral een kwestie van waar voel je jezelf goed bij. Ik had een week voor een vertrek ook bijzondere twijfels omdat er heel wat nieuws uit dat land kwam. Ik ben uiteindelijk toch vertrokken en ben blij dat ik het ook heb gedaan, net zoals alle andere bestemmingen die mij werden afgeraden, maar die ik toch heb kunnen ontdekken.

 

[JanusDR]

Als ik op reis ga, leg ik het politieke aspect naast van mijn reisbestemming naast mij neer. Ik ga voor de lokale gewoontes, cultuur en bevolking.. dat daar nu een bepaalde regeringsvorm zit waar ik niet achter sta, is bijzaak. Wat ik opdoe op reis aan eten, drinken, ... gaat naar de mensen in hun winkeltjes, restaurants en cafés. En vaak zijn ze ook nog blij dat er buitenlanders interesse hebben in hun land, waardoor je nog wat meer inzicht krijgt in hun dagelijkse leven omdat ze dan eens kunnen tonen hoe het echt is. Dat is ook de grote reden waarom ik reis, om te zien hoe het er echt is, en niet zoals ze tonen via onze Westerse bril. Wat me vaak stoort is echter de mensen die je veroordelen omdat je naar bepaalde landen gaat en dan afkomen met het "die leider is slecht en blabla"-argument, terwijl ze zelf geen probleem hebben om zelf te gaan luieren aan een strand van een land waar de leider op zijn minst dubieus is. 't Voordeel van die denkwijze is dan ook dat je in contact komt met net die mensen/groepen/organisaties/... die je zou moeten mijden, en wiens kant van't verhaal dan ook eens kan aanhoren. Het is vanzelfsprekend niet zo, dat als je ermee spreekt, dat je hen ook steunt.

Veiligheid is natuurlijk een ander paar mouwen. Ik volg al lang de reisadviezen van BuZa niet meer. Niet omdat ik mezelf ongenaakbaar vind of ik een adrenalinejunkie ben, maar gewoon ook omdat het in mijn ogen vaak overdreven is of alleszins niet overeenstemt met de realiteit en vaak is toegespitst op bepaalde gebieden die je sowieso best mijdt. Natuurlijk is alles ook afhankelijk van welke reis je wilt maken. ben je opzoek naar een zorgeloze uitrustvakantie, dan ga je inderdaad best niet naar een land waar het wordt afgeraden om naartoe te reizen.
Ikzelf ga bijna altijd met dezelfde organisatie op reis en ken ondertussen de eigenaars/reisleiders goed genoeg om hen ook te vertrouwen. Als ze een reis aanbieden naar een bepaald land, dan kan ik er zeker van zijn dat mijn veiligheid in orde is. Ik weet alvast één reis die door hen last-minute was afgelast omdat er teveel spanning waren. En natuurlijk speelt het ook een rol hoe je reist, in groep ben je sowieso veiliger.

Het is vooral een kwestie van waar voel je jezelf goed bij. Ik had een week voor een vertrek ook bijzondere twijfels omdat er heel wat nieuws uit dat land kwam. Ik ben uiteindelijk toch vertrokken en ben blij dat ik het ook heb gedaan, net zoals alle andere bestemmingen die mij werden afgeraden, maar die ik toch heb kunnen ontdekken.

Misschien erbij vermelden dat het in jouw geval oa. ging over een bezoek van een paar jaar geleden aan Homs (Syrië) en je met gewapende Taliban op de foto ging.

Veel van die verhalen genre "ik negeer reisadvies/risico's en volg mijn gevoel" hebben een hoog gehalte aan "ik liep met een blinddoek over de autosnelweg en er is niets gebeurd, zie je wel".

 

[Avondland]

Misschien erbij vermelden dat het in jouw geval oa. ging over een bezoek van een paar jaar geleden aan Homs (Syrië) en je met gewapende Taliban op de foto ging.

Veel van die verhalen genre "ik negeer reisadvies/risico's en volg mijn gevoel" hebben een hoog gehalte aan "ik liep met een blinddoek over de autosnelweg en er is niets gebeurd, zie je wel".

You gotta live a little.

Maar er is een verschil tussen het gevaar opzoeken van een "ik ga met mijn dure Leicacamera naar de favela's in Rio" en "ik ga plassen tegen een affiche van Kim Jong-Un in Pyongyang" of "ik ga op reis naar een anti-Westers land en gebruik mijn gezond verstand". Dat je in Iran geen militaire installaties moet gaan fotograferen lijkt me nogal logisch of dat je lokale contacten gebruikt als een soort "fixers" die weten wat je best wel of niet kan doen als je op uitstap gaat in hun stad. Het is anders reizen, maar zoals @Remi of @Straddle impliceren wel véél boeiender dan de gebruikelijke platgewalste paden.

Er kan altijd iets misgaan. Maar dat kan ook gebeuren als je in New York of Brussel-Zuid op een "wrong place, wrong time" bent. Of struikelt over een steen op een bergwandeling in Tirol. HLN staat elke zomer vol van zulke accidentjes waarbij landgenoten sterven in veilig geachte landen.

 

[arevee]

Ik heb gekozen voor enkel als de situatie onveilig is.

Afghanistan Syrië of Noord-Korea,
... zal ik waarschijnlijk nooit met mijn eigen aanschouwen en dat vind ik prima.

Mensen die daar wel naartoe trekken prima, maar in de shit geraken daar is dan ook wel op eigen kracht er uitgeraken (of niet).

 

[June]

Er kan altijd iets misgaan. Maar dat kan ook gebeuren als je in New York of Brussel-Zuid op een "wrong place, wrong time" bent. Of struikelt over een steen op een bergwandeling in Tirol. HLN staat elke zomer vol van zulke accidentjes waarbij landgenoten sterven in veilig geachte landen.

Ja, er kan altijd wat mis gaan en vaak gaat er ook wel heus wat mis, daar niet van. Voor mij gaat het erom als het mis gaat met mijn gezondheid of als ik opgepakt wordt, als vrouw, wat dan? Hoe staat het met mijn rechten of mijn gezondheid in Noord Korea, Syrië of Rusland als ik ziek wordt of onterecht opgepakt? Als je eigen land, of de Eu er diplomatieke banden mee heeft verbroken, denk ik er wel twee keer over na. Ik kan me heel goed voorstellen dat als je gay bent je landen als Rusland, (streng) islamitische landen of bepaalde landen in Afrika (die ook raar naar homoseksualiteit kijken) vermijdt. Ik zou (een deel van) die landen als vrouw ook overslaan.

 

[Valyra]

In mijn geval gaat het over reizen naar USA.
Natuurlijk ga ik mijn toekomstige reisplannen niet aanpassen. De prachtige nationale parken zijn nu eenmaal daar en niet hier of elders.
Mijn interesse daarin heeft niets met de -al dan niet foute- visie te maken van de huidige president. Het zal me ook wat, ik geniet van de natuur en wat de rest van USA betreft... Tja, sommige dingen zijn wel bedenkelijk maar goed.

 

[Avondland]

Ja, er kan altijd wat mis gaan en vaak gaat er ook wel heus wat mis, daar niet van. Voor mij gaat het erom als het mis gaat met mijn gezondheid of als ik opgepakt wordt, als vrouw, wat dan? Hoe staat het met mijn rechten of mijn gezondheid in Noord Korea, Syrië of Rusland als ik ziek wordt of onterecht opgepakt? Als je eigen land, of de Eu er diplomatieke banden mee heeft verbroken, denk ik er wel twee keer over na. Ik kan me heel goed voorstellen dat als je gay bent je landen als Rusland, (streng) islamitische landen of bepaalde landen in Afrika (die ook raar naar homoseksualiteit kijken) vermijdt. Ik zou (een deel van) die landen als vrouw ook overslaan.

Daar ben ik mee akkoord. Als blanke man heb ik het makkelijker dan als vrouw, maar als ik naar een land zou willen reizen dat heftige antikoloniale oprispingen ervaart waarbij Westerlingen willekeurig worden omgelegd ga ik mijn reisplannen ook wijzigen. Als alleenstaande vrouw in India reizen lijkt me ook zo'n risicogeval.

 

[Zubrowka]

Ik zou zeggen niet, maar Rusland is nu een land, dat ik nu en de komende jaren niet ga bezoeken, in 2013 wel nog geweest, maar nu een volledige afkeer van gekregen.

 

[Remi]

Misschien erbij vermelden dat het in jouw geval oa. ging over een bezoek van een paar jaar geleden aan Homs (Syrië) en je met gewapende Taliban op de foto ging.

Veel van die verhalen genre "ik negeer reisadvies/risico's en volg mijn gevoel" hebben een hoog gehalte aan "ik liep met een blinddoek over de autosnelweg en er is niets gebeurd, zie je wel".

Ik heb dat speciaal niet vermeld omdat er nu eenmaal mensen zijn die bang hebben om vanonder de kerktoren vandaan te gaan en met de meest vreemde vergelijkingen afkomen. Ik kan best begrijpen waarom mensen de bestemmingen niet willen aandoen die ik heb gedaan, en ik respecteer zeker die hun mening. Sommige argumenten zijn zeker terecht, maar in mijn situatie minder van belang. Iedereen is vrij om te gaan en staan waar ie wilt, maar die komen tenminste niet af met vergelijkingen die kant noch wal raken omdat ze alles zwart/wit zien.

Natuurlijk moet je niet naar een actief conflictgebied gaan, dan zoek je't inderdaad zelf. In 2018 was ik in Zuid-Libanon en bezocht ik in Mleeta, het museum van Hezbollah. Daar gaat iemand met enig gezond verstand nu niet rondhangen, terwijl het toen absoluut veilig was ondanks wat ze over de gelieerde groepering schreven.
En ja, ik was in Syrie in 2019. Ver weg van de gevechten die er toen woeden (Turkije was net het noorden binnen gevallen) Maar nergens heb ik mij ooit onveilig gevoeld onder de lokale bevolking. Iets wat ik bv in Borgerhout of Brussel wel heb. Moet daar nu ook wegblijven omdat er af en toe eens iets gebeurd?
Het hangt gewoon af van je eigen mentaliteit. Ik ga in Afghanistan niet de Taliban even uitleggen hoe fout zij omgaan met vrouwen, in Noord-Korea ben ik ook geen posters gaan pikken of in Iran de moraliteitspolitie wat gaan uitdagen. En als je dan eens door een lokale autoriteit tegenkomt, doe je gewoon beleefd en je zal merken dat die mensen evenzeer beleefd terug doen. Dan word je bv uitgenodigd op een picknick met oudere Taliban die dan op de foto willen. Het is voor hen even boeiend en memorabel als voor ons als reiziger.

Het is zoals @Avondland zegt, er is een verschil in gevaar opzoeken en eens wat risico nemen. En je kan overal wel iets meemaken, het is gewoon een kwestie van gezond verstand gebruiken. Of om het met die analogie te verduidelijken "ik liep met een blinddoek over de autosnelweg op een autoloze zondag en er is niets gebeurd, zie je wel".

 

[June]

Iedereen is vrij om te gaan en staan waar ie wilt, maar die komen tenminste niet af met vergelijkingen die kant noch wal raken omdat ze alles zwart/wit zien.

Niet onder de taliban hoor!
Laatst begreep ik dat ze in een bepaalde regio vrouwen verbieden met elkaar te praten. Hoe bedenk je zoiets.

 

[Sylverscythe]

Het hangt gewoon af van je eigen mentaliteit. Ik ga in Afghanistan niet de Taliban even uitleggen hoe fout zij omgaan met vrouwen, in Noord-Korea ben ik ook geen posters gaan pikken of in Iran de moraliteitspolitie wat gaan uitdagen. En als je dan eens door een lokale autoriteit tegenkomt, doe je gewoon beleefd en je zal merken dat die mensen evenzeer beleefd terug doen. Dan word je bv uitgenodigd op een picknick met oudere Taliban die dan op de foto willen. Het is voor hen even boeiend en memorabel als voor ons als reiziger.

Het is zoals @Avondland zegt, er is een verschil in gevaar opzoeken en eens wat risico nemen. En je kan overal wel iets meemaken, het is gewoon een kwestie van gezond verstand gebruiken. Of om het met die analogie te verduidelijken "ik liep met een blinddoek over de autosnelweg op een autoloze zondag en er is niets gebeurd, zie je wel".

Mja, het risico is gewoon groter hoor, dat staat los van je eigen mentaliteit of gezond verstand. Ik vind dat je dat nu ook niet onder de mat moet vegen of doen alsof mensen die dat risico niet nemen vasthangen aan de kerktoren.

 

[Remi]

Ik kan me heel goed voorstellen dat als je gay bent je landen als Rusland, (streng) islamitische landen of bepaalde landen in Afrika (die ook raar naar homoseksualiteit kijken) vermijdt. Ik zou (een deel van) die landen als vrouw ook overslaan.

Als je naar zo'n landen gaat als gay, weet je op voorhand dat je je geaardheid inderdaad wel voor problemen kan zorgen. Daarom dat je dan ook niet gaat uitpakken met die zaken. De meeste gays die ik zo ontmoette op mijn reizen, zijn zich daar ook ten volle van bewust en gaan ook niet rondlopen met regenboog-shirts of iets anders dat kan provoceren. Je past je aan aan de lokale gewoontes ook al staan ze mijlenver van onze normen en waarden. Dat is een mentale klik die je moet kunnen maken.
Het is ook begrijpelijk om als vrouw een deel van die landen over te slaan. Het is als man moeilijk in te beelden hoe het daar echt is, maar de organisatie waarmee ik vaak reis, heeft zo een groepsreis voor vrouwen naar Afghanistan en het is best een populaire reis. Je wordt daar zeker niet behandeld als lokale vrouw door de Taliban (ze hebben toch nog het nodige respect), maar je leert toch op een bepaalde manier de leefwereld kennen. Gescheiden eten, andere ingang in de moskee, andere gewoontes,... dingen die je nergens anders ervaart.
De meeste gays die ik op mijn reizen ontmoette, zijn ook oprecht geboeid in het land en willen dan ook voor die korte tijd een masker opzetten. Iets wat ook hetero's en zo eigenlijk moeten doen, omdat er zelden iemand is die achter de mentaliteit van die plek staat.

Niet onder de taliban hoor!
Laatst begreep ik dat ze in een bepaalde regio vrouwen verbieden met elkaar te praten. Hoe bedenk je zoiets.

Ik ga niet betwisten of het waar is of niet. Maar ik ben al naar genoeg plaatsen geweest waar er van alles over gezegd werd, waar er uiteindelijk amper iets van klopte. Waarmee ik niet wil zeggen dat je als vrouw in volle vrijheid kan leven onder de Taliban. Dat heb ik daar zelf ook wel gezien.

 

[Remi]

Mja, het risico is gewoon groter hoor, dat staat los van je eigen mentaliteit of gezond verstand. Ik vind dat je dat nu ook niet onder de mat moet vegen of doen alsof mensen die dat risico niet nemen vasthangen aan de kerktoren.

Het risico is inderdaad groter. Vanzelfsprekend. Maar je zal ook sneller je been breken op skivakantie, dan op een strandvakantie.
Ik zeg ook niet dat iemand die dat risico niet wil nemen, vasthangt onder de kerktoren. Iedereen heeft zo zijn eigen redenen om een reisbestemming te kiezen of te vermijden. Als iemand elk jaar naar Tenerife wil omdat ie zich daar kan ontspannen, wie zijn wij om daar over te oordelen. Maar dat is net zo voor mensen die wel eens wat meer risico nemen en naar aparte bestemmingen gaan. Als dan het vergelijk wordt gemaakt dat dat hetzelfde is als geblinddoekt over de autostrade lopen, tjah.. dan komt dat in mijn ogen wel van iemand die niet van onder de kerktoren uitkomt en oordeelt zonder kennis van zaken.

 

[Five-seveN]

Je wordt daar zeker niet behandeld als lokale vrouw door de Taliban (ze hebben toch nog het nodige respect), maar je leert toch op een bepaalde manier de leefwereld kennen. Gescheiden eten, andere ingang in de moskee, andere gewoontes,... dingen die je nergens anders ervaart.

In welk land leef jij misschien? Je moet toch totaal niet naar Afghanistan reizen en met de Taliban op de foto gaan om te kunnen zien hoe moslims leven en te zien dat een moskee een apart stuk voor de vrouwen heeft, waar in de publieke ruimte vrouwen en mannen apart eten, waar vrouwen aan de haard zitten en mannen gaan werken, waar vrouwen niet alleen mogen reizen... Dat ziet ge ook allemaal in België hoor misschien moet je in België eens contact zoeken met uw buurman de moslim in plaats van naar Afghanistan te reizen om met Kalishnikovs op de foto te staan onder het motto "ik leer de wereld echt kennen".

 

[June]

Nou we mogen blij zijn dat we niet als lokale vrouw behandeld worden! Er is nog wel respect. Maar dus niet voor mij, een vrouw, maar voor de man achter de vrouw. Daar gaan mijn haren van overeind staan. Dat vind ik pas doodeng.

 

[Avondland]

Gescheiden eten heb ik mogen ervaren in een restaurant op de Turnhoutsebaan in Antwerpen. Een gedeelte voor de mannen en een gedeelte voor vrouwen en gezinnen. When in Rome ...

Maar Afghanistan is wellicht véél meer dan dat clichébeeld alleen.

 

[BrusselmanHermans]

Dan zou je ook niet naar Cuba mogen reizen, Lebanon is op het nippertje, Hongarije is een probleem met Orban, wat met alle dictetoriale regimes in de Afrikaanse landen? Italie is dan ook eigenlijk een probleem want dat is ook vrij extreem rechts. Ja op de duur kan niets meer. Politiek kan zeker geen invloed hebben op mijn keuze op Iran en Rusland na maar dat is puur over veiligheidsoverwegingen.