Kleine nieuwtjes

Ik hoop dat de meesten zo'n absurde redenering niet volgen en dat denk ik ook niet.

De boodschap is gewoon duidelijk: de federale politie heeft meer geld nodig
 
ok, maar wat voor een signaal zenden ze hiermee uit? Bevolking, go nuts, we "controleren" niet want het staat in de gazet nu hé!!
Ge kunt u van veel zaken afvragen waarom ze in de krant staan.

Maar jah, wat krijg je als je het niet doet?

"Hoe er is tekort aan personeel bij nmbs/ de flikken / brandweer /ambulanciers ? Ik heb daar nog nooit iets van gelezen"
"Allee, waarom staken die nu, zo vanuit het niets ? "


Verbaast zijn dat de media negatieve zaken disproportioneel belicht is op zich geveinsde verontwaardiging hé. We weten dat, dat is letterlijk hun business model. Maar vroeger moesten die mannen nog wat moeite doen om nieuws te achterhalen. Nu brengt tiktok; twitter; facebook letterlijk alles in een makkelijke feed zodat ze copy paste gewijs bijna hun nieuws bulletins kunnen vullen met brol

Als ge zo in ne facebook groep zit van uw stad/streek, merkt ge ook opeens dat mensen dan een discussie beginnen over een totaal andere stad omdat ze niet in staat zijn om het onderscheid te maken. De hele wereld wordt door uw strot geramd en ik kan me indenken dat veel mensen hierdoor eigenlijk beginnen te denken alsof er 30 moordenaars en verkrachters in elke straat wonen.


Minder (of gewoon: geen) het nieuws lezen is eigenlijk zowat de enige oplossing lijkt me.


ps: en wanneer ik zeg "minder" dan bedoel ik zeker niet "en ga maar naar die complotkanalen op youtube of sluit u aan op 20 telegram kanalen " hé
 
Een kritische houding is belangrijk, maar in dit tijdperk is "kritisch" zijn gewoon makkelijk en vrijblijvend, zeker als het inhoudsloos gebeurt op twitter. En alle respect voor Vuye, maar een Professor staatsrecht is voor mij in deze ook wel gewoon de zoveelste jurist met een mening, waarvan we er ook al genoeg hebben. Zelfs geen expert met aanhalingstekens dus. Het toejuichen dat die wat schamper doet op twitter om aan te klagen wat je aanhaalt, ik weet het niet.

Dat niet elk advies van de experten een soort nieuwe wet is geworden lijken velen ook te vergeten, al dan niet omdat de kranten moesten gevuld worden met "nieuws", waarin ik je trouwens helemaal gelijk geef.
Dat niet ELK expert advies een nieuwe wet is zou er nog aan ontbreken en betekent niet dat er geen probleem is.
Het woord 'experten' wordt te vaak misbruikt als autoriteitsargument om nieuwe wetten die geen draagvlak hebben er zonder al te veel kritische houding door te duwen.

Groen komt bv. af met 'snelheidsbeperking op autostrade want oekraine'. Dat voorstel stuit dan op hoongelach en weerstand binnen coalitiepartners. Kous af denkt iedereen.
Totdat uit die dezelfde groene vleugel 3 maanden later het voorstel herhaald wordt, maar dan als 'advies' door 'experten' om de 'koopkracht te redden'.
Zelfde lompe voorstel maar dan geanonimiseerd, zonder details en zonder inhoudelijk debat want met een technocratische air.
Het is gemakkelijker om dat zo aan te pakken want experten hoeven niet verkozen te geraken.

De 'covid learning loss' die Vuye aanhaalt is opnieuw zo'n voorbeeld. Ook hierover werden bezorgheden van niet-experten op expert voorstellen afgewimpeld. Dan moet achteraf pas blijken dat die kritiek inhoudelijk terecht was.

Of zoals Rik Torfs het verwoordt:
 

Ik heb het altijd raar gevonden dat dat niet meer gebeurd.
 

Ik heb het altijd raar gevonden dat dat niet meer gebeurd.
Dat wat niet meer gebeurt? Moord?
 
Dat wat niet meer gebeurt? Moord?
Als ik zie hoe hoog de emoties oplaaien in scheidingen. Waar dat er een aantal stranden in vechtscheidingen. Het principe dat trouwen, het principe was tot de dood ons scheidt.

Ja ik blijf het raar vinden dat zulke omstandigheden niet tot meer moorden / zelfmoorden leiden. Het is nu ook niet alsof het enkel de goeden van inborst scheiden...
En ik heb zelf gezien in welke mate vechtscheidingen kunnen leiden tot het bloed onder elkaars nagels uithalen. Als je dan al ziet tot welke aggressie mensen in het verkeer kunnen "verleid / gefrustreerd" worden. En een scheiding noem ik dan toch van een grotere impact te zijn dan dat er iemand kort op u aan het rijden is, of eens flikkert met zijn lichten waarna jij in woede uitbarst...

ik val in herhaling, maar ik blijf het raar vinden in onze hedendaagse individualistische maatschappij.
 
Ik snap niet hoe je iemand die je graag ziet of gezien hebt, zo pijn zou kunnen willen doen. Zelfs al eindigt je relatie met een ruzie.

Zelfmoord is een andere discussie, niet meer willen leven nadat de liefde van iemand die je zielsgraag zag is weggevallen, zelfs een relatiebreuk, dat snap ik maar al te goed.
 
Ik snap niet hoe je iemand die je graag ziet of gezien hebt, zo pijn zou kunnen willen doen. Zelfs al eindigt je relatie met een ruzie.

Zelfmoord is een andere discussie, niet meer willen leven nadat de liefde van iemand die je zielsgraag zag is weggevallen, zelfs een relatiebreuk, dat snap ik maar al te goed.
Er is een reden waarom men stelt dat haat / liefde kort bij elkaar liggen.
 
Zelfmoorden komen op dat vlak toch vrij veel voor vermoed ik. In mijn omgeving alleen kende ik zo al een paar, allemaal mannen 40-50 jaar die gescheiden zijn en waar het contact met de jongvolwassenen kinderen verwaterd.
 

15 jaar een department leiden waarvan tijdens een parlementaire onderzoekscommissie het catastrofale falen wordt vastgesteld, maar gewoon haar job behouden.

Fuck deze wereld, en fuck de politiek in het bijzonder.
 

15 jaar een department leiden waarvan tijdens een parlementaire onderzoekscommissie het catastrofale falen wordt vastgesteld, maar gewoon haar job behouden.

Fuck deze wereld, en fuck de politiek in het bijzonder.
Mja, ik vind dat wat kort door de bocht. In andere gevallen heeft men anders de mond vol van mensen een 2de kans te geven. En hier zou die persoon gewoon aan de kant moeten gezet worden?

Ik zou mij eerder de vraag stellen als die persoon al 15 jaar goede reviews heeft gehad... hoe goed hebben die haar bazen, de politiekers of de door de politiek aangestelde managers, dan hun werk gedaan...

In ieder geval, heeft die nu een negatieve beoordeling. Waarbij haar nu conform de procedure hulp aangereikt wordt om de problemen aan te pakken en haar functioneren te verbeteren. Over een jaar wordt die dus geherevalueerd. Indien dat niet beter is, vliegt die zonder pardon buiten.
Is het wel beter, dan sleept die voor een zekere termijn van haar carrière die negatieve beoordeling mee (binnen 1 van de 10 eerstvolgende evaluaties - dus 10j lang).

Uiteindelijk is kritiek zeer makkelijk te spuien.
 
Mja, ik vind dat wat kort door de bocht. In andere gevallen heeft men anders de mond vol van mensen een 2de kans te geven. En hier zou die persoon gewoon aan de kant moeten gezet worden?

Ik zou mij eerder de vraag stellen als die persoon al 15 jaar goede reviews heeft gehad... hoe goed hebben die haar bazen, de politiekers of de door de politiek aangestelde managers, dan hun werk gedaan...

In ieder geval, heeft die nu een negatieve beoordeling. Waarbij haar nu conform de procedure hulp aangereikt wordt om de problemen aan te pakken en haar functioneren te verbeteren. Over een jaar wordt die dus geherevalueerd. Indien dat niet beter is, vliegt die zonder pardon buiten.
Is het wel beter, dan sleept die voor een zekere termijn van haar carrière die negatieve beoordeling mee (binnen 1 van de 10 eerstvolgende evaluaties - dus 10j lang).

Uiteindelijk is kritiek zeer makkelijk te spuien.

Een parlementaire onderzoekscommissie, het summierste onderzoeksinstrument van een parlementaire democratie, maakt absoluut brandhout van de ambtenaar in kwestie en komt met maar liefst 75 aanbevelingen om het functioneren van dat department recht te trekken.

Als dat volgens jou makkelijk kritiek spuien is, ja, dan weet ik niet hoe rampzalig het moet zijn alvorens men in de ambtenarij een kat een kat kan noemen.
 
Een parlementaire onderzoekscommissie, het summierste onderzoeksinstrument van een parlementaire democratie, maakt absoluut brandhout van de ambtenaar in kwestie en komt met maar liefst 75 aanbevelingen om het functioneren van dat department recht te trekken.

Als dat volgens jou makkelijk kritiek spuien is, ja, dan weet ik niet hoe rampzalig het moet zijn alvorens men in de ambtenarij een kat een kat kan noemen.
Dit is nonsens hé. Het is niet dat je iemand ontslaat dat dit de enigste manier is om een kat een kat te noemen.

Ik acht het gewoon perfect mogelijk dat als een parlementaire onderzoekscommissie op uw werk zou langskomen, ik echt niet ga durven zeggen dat daar onmogelijk 75 aanbevelingen uit zouden komen of dat die geen brandhout zouden maken van de CEO in kwestie.

ik weet gewoon hoe makkelijk het is van aan de zijlijn een document op te stellen met verbeterpunten en aanbevelingen om dat te verbeteren.
Hoe goed die voorgestelde punten zijn ter verbetering laat ik dan liefst serieus in het midden. En ik acht niet noodzakelijk meer gewicht aan een parlementaire onderzoekscommissie dan aan een audit of...
Enigste dat ik wel weet is dat een parlementaire onderzoekscommissie soms wel eens gebruikt wordt als politiek afrekeningstool of een manier om een specifieke minister ermee uit de wind te zetten waarna de ambtenaren de effectieve ... mogen eten.
 

Een supermarkt in Molenbeek zal dit jaar nog 5.600 euro belastingen moeten betalen per zelfscankassa in zijn winkel.

Is dat het modern socialisme om technologische vooruitgang te blokkeren? :p
 

15 jaar een department leiden waarvan tijdens een parlementaire onderzoekscommissie het catastrofale falen wordt vastgesteld, maar gewoon haar job behouden.

Fuck deze wereld, en fuck de politiek in het bijzonder.

Second.

Fuck de politiek, en vooral: fuck de ambtenarij.

  • Enorm veel geld verdienen op kap van de maatschappij met als reden: "Goh, toch wel veel verantwoordelijkheid hoor als leidend topambtenaar!"
  • Vervolgens catastrofaal falen en er eigenlijk niets van bakken.
  • Niettemin toch al 15 jaar die job kunnen uitoefenen zonder dat iemand dat catastrofaal falen detecteert (!). :wtf:
  • Als dan via een onderzoekscommissie het malfunctioneren uiteindelijk naar boven komt, wordt ze niet eens ontslagen. Laat staan dat de interne evaluaties doorgelicht worden.
  • En als beloning krijgt ze zelfs nog eens wat personeel erbij onder de vorm van crisismanagers om haar te ondersteunen. :rofl:

Allez man, hoe is dat toch in godsnaam mogelijk?! En echt niemand die daarover valt? Allemaal normaal? Niemand met een greintje eergevoel? Laat het orkest maar verder spelen op dat zinkend schip van onze (Vlaamse) Overheid. Allemaal nog zoveel mogelijk schaamteloos bijeengraaien, zolang het kan.

Ik denk dat men amper beseft hoeveel imagoschade hiermee opnieuw wordt aangericht. Mensen krijgen een afkeer van alles wat naar overheid ruikt.
 
Mja, ik vind dat wat kort door de bocht. In andere gevallen heeft men anders de mond vol van mensen een 2de kans te geven. En hier zou die persoon gewoon aan de kant moeten gezet worden?

Ik zou mij eerder de vraag stellen als die persoon al 15 jaar goede reviews heeft gehad... hoe goed hebben die haar bazen, de politiekers of de door de politiek aangestelde managers, dan hun werk gedaan...

In ieder geval, heeft die nu een negatieve beoordeling. Waarbij haar nu conform de procedure hulp aangereikt wordt om de problemen aan te pakken en haar functioneren te verbeteren. Over een jaar wordt die dus geherevalueerd. Indien dat niet beter is, vliegt die zonder pardon buiten.
Is het wel beter, dan sleept die voor een zekere termijn van haar carrière die negatieve beoordeling mee (binnen 1 van de 10 eerstvolgende evaluaties - dus 10j lang).

Uiteindelijk is kritiek zeer makkelijk te spuien.

Als je als ambtenaar, en zeker als statutair ambtenaar, niemand de kop hebt ingeslaan het afgelopen jaar dan krijg je een positieve beoordeling. Dat heeft werkelijk niets te betekenen. Als ik zag wie er allemaal een "positieve beoordeling" kreeg, dan vraag je je af waarom je überhaupt nog je laptop zou opendoen 's morgens. De enige motivatie is zelfrespect en je collega's niet in de steek laten. Wie daar niet gevoelig voor is, die kan doen wat hij wil.
Waarom zou je je ook die miserie op de hals halen om iemand in uw team te hebben waarvan duidelijk is dat je er vanaf wil maar je niet buiten krijgt? Dan bewaar je liever de lieve vrede en geef je die een positieve beoordeling, zo krijg je er misschien nog iéts van gedaan.

En wie wordt leidinggevende? De meest competente? Neen, opnieuw de weg van de minste weerstand: diegene met de meeste anciënniteit. Absurd gewoon. En tegenwoordig: als je een vrouw bent en/of buitenlandse roots hebt, dan is dat alvast mooi meegenomen voor de statistieken.
 
Laatst bewerkt:
Voor het eerst geen ruiters op nationaal defilé op 21 juli? “De cavalerie is loyaal, maar die loyaliteit is niet oneindig”

Tja, wat moet je daar nu weer van zeggen?

Ergens snap ik dat ze hun verworven rechten verdedigen.
Maar sympathie wekt het alvast niet op.

In de privé is het ook kiezen of delen?
 
Dit is nonsens hé. Het is niet dat je iemand ontslaat dat dit de enigste manier is om een kat een kat te noemen.

Ik acht het gewoon perfect mogelijk dat als een parlementaire onderzoekscommissie op uw werk zou langskomen, ik echt niet ga durven zeggen dat daar onmogelijk 75 aanbevelingen uit zouden komen of dat die geen brandhout zouden maken van de CEO in kwestie.

ik weet gewoon hoe makkelijk het is van aan de zijlijn een document op te stellen met verbeterpunten en aanbevelingen om dat te verbeteren.
Hoe goed die voorgestelde punten zijn ter verbetering laat ik dan liefst serieus in het midden. En ik acht niet noodzakelijk meer gewicht aan een parlementaire onderzoekscommissie dan aan een audit of...
Enigste dat ik wel weet is dat een parlementaire onderzoekscommissie soms wel eens gebruikt wordt als politiek afrekeningstool of een manier om een specifieke minister ermee uit de wind te zetten waarna de ambtenaren de effectieve ... mogen eten.

Uiteraard is het ontslag een belangrijk element van de katharsis die dat department zal moeten ondergaan. Beter nog, je zou van enig schuldbesef of verantwoordelijkheidszin kunnen spreken indien die bestuurder de eer aan haarzelf hield. Maar dat zijn kwaliteiten die je in de ambtenarij niet echt moet verwachten als daartegenover staat dat mensen gewoon vast benoemd worden en nagenoeg onmogelijk de laan uit kunnen worden gestuurd.

Noem jij dat dan maar nonsens. Wat mij betreft is dit symptomatisch voor het ambtenarenapparaat in dit land. En blijkbaar is zelfs de dood van een kleuter niet genoeg om de broodnodige vernieuwing daarin door te voeren. Het zal je kind maar zijn.
 
Als je als ambtenaar, en zeker als statutair ambtenaar, niemand de kop hebt ingeslaan het afgelopen jaar dan krijg je een positieve beoordeling. Dat heeft werkelijk niets te betekenen. Als ik zag wie er allemaal een "positieve beoordeling" kreeg, dan vraag je je af waarom je überhaupt nog je laptop zou opendoen 's morgens. De enige motivatie is zelfrespect en je collega's niet in de steek laten. Wie daar niet gevoelig voor is, die kan doen wat hij wil.
En je bent weer aan het overdrijven.
Als je uw werk niet doet, en het valt objectief te bewijzen dan krijg je een slechte beoordeling. Zo simpel is het... Maar iedereen in de keten dient dat wel te doen en de deontologie, professionalisme en gewoon het ambtenarenschap verwacht dat. Als de mensen boven u dat niet doen, dan kan het misgaan. Maar dan moet je het niet steken op de ambtenaren specifiek.
Aangezien ik exact eenzelfde systeem van bazenpoeperij, subjectiviteit, etc... in de private sector gezien heb. Waar als er iets misgaat men de schuld zal steken op de laagste pion in de keten... ipv dat de baas effectief een mea culpa zal slaan en de eer aan zijn eigen zal houden.

Waarom zou je je ook die miserie op de hals halen om iemand in uw team te hebben waarvan duidelijk is dat je er vanaf wil maar je niet buiten krijgt? Dan bewaar je liever de lieve vrede en geef je die een positieve beoordeling, zo krijg je er misschien nog iéts van gedaan.
Ik haal mij die miserie op mijn hals. Maar het is geen miserie, maar je moet het natuurlijk wel een beetje stofferen en er zelf uw werk in steken. Niet gewoon awel Mac-bc zijne kop staat mij niet aan, of die springt niet snel genoeg, eraus met hem.
En DAT is een goed ding. En dat is ook waar die procedure bij een statutair om slaat... een bescherming tegen willekeur... Niet een bescherming omdat je met uw klak naar uw werk slaat...

En wie wordt leidinggevende? De meest competente? Neen, opnieuw de weg van de minste weerstand: diegene met de meeste anciënniteit. Absurd gewoon. En tegenwoordig: als je een vrouw bent en/of buitenlandse roots hebt, dan is dat alvast mooi meegenomen voor de statistieken.

Niet altijd hoor. Bij ons zijn er mensen die niet de meeste anciënniteit hadden, die effectief leidinggevende geworden zijn. Al zijn er ook effectief personen die de gedoodverfde kandidaat waren, en gegroomd werden door hun voorganger, en per toeval vrouw was of waren, die de stap hebben gezet en dat met vlag en wimpel doen, of de bal helemaal mis slaan.
En na een 2 tal jaartjes, stappen die dan zelf naar beneden of worden die van hogerhand gewoon teruggezet. Dus het kan allemaal perfect... als er tekenen zijn dat het niet draait.

Sowieso is competentie beoordelen geen exacte wetenschap, en blijft het een inschatting van hoe een persoon overkomt (of kwam in het verleden).
Ik hoor 1 van mijn bazen uit de private sector het nog zeggen. Baas worden, gekozen worden als manager... daarvoor moet je maar 1 ding zijn. Goed op het moment van het interview.
En als ik dan de verhalen hoor van mijn collega die bij de overheid gestart is wegens zaken waar die niet meer mee overweg kon (geen expliciet werkgerelateerde zaken, dus kennis of overuren of... ) dan werd dat gewoon bevestigd.

Uiteraard is het ontslag een belangrijk element van de katharsis die dat department zal moeten ondergaan. Beter nog, je zou van enig schuldbesef of verantwoordelijkheidszin kunnen spreken indien die bestuurder de eer aan haarzelf hield. Maar dat zijn kwaliteiten die je in de ambtenarij niet echt moet verwachten als daartegenover staat dat mensen gewoon vast benoemd worden en nagenoeg onmogelijk de laan uit kunnen worden gestuurd.
Ugh, je kunt niet verwachten dat in een individualistische maatschappij, dat je een fenomeen gaat zien zoals in Japan... waar dat het eerste is wat er zou gebeuren.

Dat werkt zo niet in België. En opnieuw... laat ons ook eerlijk zijn... die gaat de change manager mogen spelen. Die gaat een pak personen tegen de schenen shotten nu. Die gaat al die aanpassingen of ze nu in de realiteit beter zijn of niet uitvoeren. En binnen dit en een paar jaar staat er iemand anders aan het hoofd... terwijl die ergens anders geparkeerd gaat worden... allez dat is hetgeen ik verwacht.

En dat is echt geen procedure die specifiek is voor de overheid. Het enigste dat er specifiek is, is dat er iets meer respect is voor de werknemer onder vakbondsdruk, en dat men niet gewoon de makkelijkheidsoplossing neemt van ontsla die persoon maar. Terwijl dat voor de rest niets oplost.

En als ze effectief niet doet wat ze moet doen, dan zal ze automatisch een 2de negatieve beoordeling krijgen en aan de kant gezet worden. Of waarschijnlijker, een uitstel van die 2de negatieve beoordeling onder druk van de vakbond om dat een hersteltraject te doen van 6 maand en te stofferen van goed/slecht/meh, om dan een negatieve beoordeling te geven of desnoods zelfs met de hakken over de sloot.
Maar in de volgende 8 jaar os ELKE negatieve beoordeling grond om haar buiten te shotten. Die moeten niet achtereenvolgens zijn. Neen gewoon 2 en zonder boeh of bah -> là est la porte.

Noem jij dat dan maar nonsens. Wat mij betreft is dit symptomatisch voor het ambtenarenapparaat in dit land. En blijkbaar is zelfs de dood van een kleuter niet genoeg om de broodnodige vernieuwing daarin door te voeren. Het zal je kind maar zijn.
Ik zie niet in wat de dood van een kleuter te maken heeft met de hervorming van het ambtenarenapparaat.
Al stel ik de vraag hoe jij het überhaupt durft te zeggen dat men beslissingen moet nemen uit emotionele overwegingen... en hoe je DAT als goed bestuur durft te propageren...

faut le faire...
 
Een parlementaire onderzoekscommissie, het summierste onderzoeksinstrument van een parlementaire democratie, maakt absoluut brandhout van de ambtenaar in kwestie en komt met maar liefst 75 aanbevelingen om het functioneren van dat department recht te trekken.

Als dat volgens jou makkelijk kritiek spuien is, ja, dan weet ik niet hoe rampzalig het moet zijn alvorens men in de ambtenarij een kat een kat kan noemen.
Als men tegen u 15 jaar zegt "good job Avi" terwijl het kot eigenlijk in brand staat.

Waar ligt dan het probleem?
 
Terug
Bovenaan