zwarten
Well-known member
Ik heb onlangs een gebouw bezocht van de overheid waar we een ingrijpende renovatie gaan doen.Ik zit zelf ondertussen al jaren op een overheid.
Ik heb in de privé gezeten.
Ook in een overheidsgerelateerde job een tijd, waar ik tussen statutairen zat die effectief al de clichés bevestigden.
Achteraf bekeken een ware hel. Chaos en gebrek aan visie worden daar niet aanzien als gebreken, maar als een instument om zichzelf veilig te stellen.
Ik heb veel andere kennissen die bij overheden werken. Tot de meest schaamtelijke verhalen toe.
Het verschil is en blijft groot.
En statutair worden blijft een kleine lotto winnen. (Zelf ben ik geen statutair trouwens.)
Ooit 20 jobs tegelijk dat ik dacht van wat voor een gek ben ik nu, en vooral voor wie doe ik het?
Tot ik die vacature bij de overheid zag, go for it dacht ik. Nu is het nog hoogstens 1 job tegelijk, met de nadruk op hoogstens. En gatver ik durf nog te stellen dat ik 1 van de hardste werkers ben daar.
(Ok, dit gaat niet op voor onderwijzend personeel etc, en andere beroepen die dicht bij de burger staan. Dat valt ook onder overheid.)
Ik kijk niet op beroepen neer.
Ik besef wel dat veel mensen stiekem in hun polletjes lachen.
U vastpinnen in een vaste materie waarbij je safe zit tot uw pensioen, rustig werken.
Of in een wereld van presteren, en hopen dat je op uw 50ste niet wordt buitengeshot of een reorganisatie moet meemaken, om dan diep te vallen.
Het vetgedrukte viel me op. Oh maar die is ziek vandaag en die moet die deur regelen om open te doen.. ik weet da niet hoor. Ik zal eens gaan vragen bij mijn collega... Oe meneer maar feitelijk is dat dienen kerel van die dienst die toegang heeft tot technische installaties en die is nu net met verlof...
Gast ... we hebben vorige maand afgesproken dat we op die dag komen en dat alles toegankelijk is... los het op.
Finaal na veel vijven en zessen lukte het ineens allemaal wel.
De ambetenarij druipte er vanaf.. (en ja tis nen groten dienst) Anekdotisch i know maar tviel toch op.
Helaas is dit niet echt een belgisch fenomeen. Collega is voor de luxemburgse staat gaan werken en na een jaar is hij het daar gewoon afgebold en terug bij ons komen werken. Veel volk onder hem.. weinig gemotiveerde mensen...


