Als iemand echt zou geloven dat België zoveel zieker was dan de rest van Europa, zo extreem dat meer dan honderdduizend mensen langdurig werkonbekwaam waren dan zou dit al jaren een groot topic in het nieuws moeten zijn en zou het WHO er volop mee bezig moeten zijn. De reden dat niemand zich echt zorgen maakt over zo'n extreme en mysterieuze ziekte is omdat iedereen wel weet is dat het er niet om gaat dat we echt zieker zijn maar dat het over labeling en uitkeringsregels gaat.
Kleine nieuwtjes
- Onderwerp starter Hawk
- Startdatum
Straddle
Well-known member
In welke zin is onze maatschappij dan ziek? Het is nog nooit zo eenvoudig en gemakkelijk geweest als het de dag van vandaag is, er is nog nooit zo enorm veel welvaart geweest.
Vroeger bestonden die burn-out “ziektes” niet eens, je kon zien dat je werkte en meedraaide en dat was beter voor iedereen.
Smodge
Well-known member
"In de goeie ouwe tijd...". Alright bompa @Straddle , tijd voor uw nightcap...
Dus volgens jou is een gebroken been "echt ziek", maar uitputting, depressie of angst zet je op een tenenkrommende manier wel tussen aanhalingstekens en plots is het karaktergebrek. Je vertrekt van een cijfer en verzint er vervolgens zelf de verklaring bij (as per usual natuurlijk). Het gaat niet om “4 op 10 jongeren”, maar om 39 procent van de nieuwe arbeidsongeschiktheidsdossiers bij 18- tot 34 jarigen. De grote meerderheid van die jonge dossiers wordt binnen het jaar afgesloten.
Imagine dat jouw argument... nostalgie is. What the fuck zelfs. “Vroeger bestond dat niet” betekent vooral dat men het vroeger anders noemde, minder herkende of gewoon wegverstopte. Depressie, angst en totale uitputting zijn niet uitgevonden door millennials ofzo é...
En “we hebben meer welvaart” (????????) is dan ook geen antwoord op werkdruk, jobonzekerheid, sociale isolatie, constante bereikbaarheid of mentale overbelasting. Welvaart kan sommige problemen verminderen zonder alle andere problemen plots uit te schakelen. Je redenering is dus niet: “de cijfers tonen dat de uitkeringen misbruikt worden.” Uw redenering is: “ik geloof psychische arbeidsongeschiktheid niet, dus wil ik de uitkering afpakken.” Zeg dat dan gewoon eerlijk, in plaats van eerst wat cijfers verkeerd voor te stellen en er daarna een nostalgisch (????) verhaaltje rond te bouwen.
Je doet hier exact wat je in quasi elke P&A thread doet: werkelijk niets aantonen, geen oorzaak bewijzen, maar wel diagnoses verdacht maken en daarna doen alsof uw onderbuikgevoel een conclusie is.