Exactly dit. Het verbaast me toch een beetje dat de helft van de BG leden in dit topic wél beleggen in OXY, maar (met uitzondering van enkelen) hun mening niet kunnen (of willen) delen over het, nochtans aannemelijk, scenario waarin Berskhire meerderheidsaandeelhouder wordt.
Waarom een aannemelijk scenario?
-Ze kopen systematisch ‘as much as they can’ onder 60
-Snel stijgend ownership: In ’21 nog 0%, in ’22 tot 21.8% en in ’23 tot +27% ownership
-Uitstaande preferred shares
-Berkshire: meer dan 157B cash, méér dan genoeg om OXY te kopen
-Goedkeuring gevraagd en gekregen in ’22 om (ooit) meer dan 50% te bezitten van OXY
-Buffet zegt wel “we willen de controle niet kopen”. Maar 1) wat voor slechte handdelaar zou je zijn als je het tegendeel zou beweren en 2) “control” heb je niet noodzakelijk nodig als je toch op dezelfde lijn zit met het huidige management
-Buffet heeft in het verleden al genoeg bedrijven volledig gekocht/delisted – zie bijvoorbeeld ook de case van BNSF in 2009
-Waarom zou je, Berkshire zijnde, stoppen bij 49.9%?
Verdere uitbreiding door Berkshire zie ik dus als aannemelijk scenario, maar wat zijn de alternatieve scenarios?
- Koers zakt onder 60 en Berkshire stopt met kopen: wellicht een paniekje bij de beleggers. Het vangnet is weg. Waar is de bodem?
- Koers stijgt ver boven 60 en Berkshire stopt met kopen: blijven zitten of winst pakken. In ieder geval zal je je steeds afvragen of het aandeel nu niet overgewaardeerd is aangezien Berkshire gestopt is met kopen. Dat zal een psychologische limiet zetten op hoe hoog het aandeel kan stijgen.
- Berkshire verkoopt OXY aandelen: run, run to the exit!
Waarom is dit volgens mij niet irrelevant: wat nu als het scenario van Berkshire als meerderheidsaandeelhouder zich volstrekt binnen dit en pakweg 1-3 jaar?
Velen lijken daar op te hopen, maar ik ben nog niet goed mee waarom dat iets positiefs zou zijn.
Als meerderheidsaandeelhouder ga je het beleid nog sterker mee sturen. Als je uit bent op het verkopen van bedrijf, wat doe je dan? Opsmukken van de bruid. Zorgen dat je laatste earnings outstanding zijn. Het bedrijf wat persen. Zoveel mogelijk op korte termijn kosten besparen.
Andersom: wat doe je als je nog meer wil kopen van het bedrijf (om bv. van 50% naar 100% ownership te geraken): het tegenovergestelde. Investeringen in de lange termijn, de kosten nu pakken en de winsten wat verder uitstellen. Underwhelming earnings -> lagere koersen -> vol blijven inkopen. ‘t is precies een beetje tantra seks: blijven uitstellen en steeds verder leggen van dat hoogtepunt. Wie geeft er dan op? De particulier die wel nog individuele plannen op korte termijn heeft met zijn geld (huis, auto, reizen,...). Die kan niet eeuwig wachten. En die verkoopt dus maar zijn aandelen aan $60 van Berkshire. Een vehikel dat geen nood heeft aan korte termijn gains. Dat nog decennia moet blijven voortbestaan. Dat geen baat heeft bij het overhaasten van de zaken. Slowly feeding off the quitters.
Bij OXY komt er dan nog eens het macro-verhaal bij. Laat OPEC maar lekker de kraan opendraaien. Olieprijzen kunnen kelderen op korte termijn. En de kleine retailbeleggers doen het in hun broek en verkopen OXY aan veel te lage koersen. Berkshire blijft de aandelen binnenharken. Laat zo’n situatie dan lang genoeg duren en je aandeel staat op pakweg $45/50. Ideaal moment voor Buffet om als redder op te treden en de endgame te volmaken: we kopen dat hier wel volledig op voor $60, een fantastische premium +20%! Alle andere idiote retail beleggers zeggen “Yes!” en jij kan gedwongen je aandeel verkopen aan $60. Een paar jaar lang geen rendement (wie kocht vanaf maart ’22), maar oh wat ben je blij dat je zonder kleerscheuren eruit bent en niet verkocht heb op die $45/50 low.
Wie denkt dat Buffet een premium-bod zal doen bovenop de piek van de koers is naief.
Buffet weet absoluut wat hij doet en momenteel profiteren we bij OXY daarvan mee (want oef, er is toch een vangnet onder $60). Maar hij heeft absoluut géén incentive om jou als kleine aandeelhouder te verrijken. Integendeel. In het beste geval kan je mee piggybacken, maar in het slechtste geval zal hij jou die aandelen zo goedkoop mogelijk afhandig proberen te maken.
Een voorbeeldje dicht bij huis: je zal maar aandeelhouder zijn van Telenet (met uizondering van wie gekocht heeft in de periode Maart ’22-Maart ’23). De ene ontnuchtering na de andere in de cijfers. Vele zware investeringen (glasvezel, 5G, aankoop bedrijven, etc.) en alles behalve cost-cutting. Supervoorspelbaar aandeel dat keldert. Liberty Global kan nu uiteraard zijn slag slaan en de kleine aandeelhoudertjes zijn de pineut.
Ik schets het beeld nu bewust wat donkerder om reactie uit te lokken, maar we zitten hier op het forum wel degelijk met wat kapitaal geïnvesteerd. Ik zou dan wel mee kunnen springen op de Buffet bandwagon en mij verkneukelen met statements als “den dikken heeft weer bijgekocht”, “in Buffet we trust”, bullriding stock-Santa craziness. Hell yeah, to the moon!
Maar zijn we dan niet het varken dat zijn vetmester compleet vertrouwt omdat die elke dag weer stipt op tijd komt voederen? Die vetmester doet dat uit eigenbelang. En zo ook Buffet aan $60: hij doet dan niet zodat jij of ik er beter van wordt.
Cfr. Mijn vraag in November over wat nu de komende katalysatoren zullen zijn voor koersbeweging. Die $60 grens lijkt mij namelijk naast vangnet ook pychologische molensteen te zijn. Wijk je daar té ver van af; bv. $70 -> tijdje geen bijkoop van Berkshire -> Oei, dat aandeel moet toch wel overgewaardeerd zijn.
Je kan uiteraard niet alle scenarios voorzien, maar wel nadenken over welke scenarios aannemelijk zijn. Uiteindelijk zet je bij aandelen sowieso altijd in op toekomstige probabiliteit.
Mijn challenge voor dit forum: beschrijf een scenario dat jullie waarschijnlijker vinden dat hetgeen ik hierboven beschrijf en beargumenter waarom. Hopelijk brengt dat de discussie wat verder dan de reeds gekende boutades
.
