De grote onzekerheid over de 'juiste' kapitaalkost is een belangrijke factor achter de kaalslag in de Brusselse vastgoedaandelen, typische 'goedehuisvaderaandelen' als WDP of Cofinimmo die dit jaar zowat gehalveerd zijn. Zoals KBC Securities-analist Wim Lewi treffend verwoordde: 'Als ik in mijn waarderingsmodel mijn wacc met 3 procentpunten moet verhogen, dan halveert het koersdoel (...) De vraag is in welke mate ik moet meelopen met centrale banken die de boel, en onze modellen, hebben verziekt'.
Akkoord, de centrale banken hebben veel te veel met stimulus gestrooid en nu moeten ze veel te bruut optrekken. Maar als je waardering afhangt van of de WACC in je DCF 4 of 7% is, heb je andere problemen. De centrale banken waren de boel blijkbaar niet aan het verzieken toen WDP op 5 jaar tijd verviervoudigde maar nu is het blijkbaar foute boel...
Ronduit dramatisch is de toestand voor goede huisvaders die op de dool zijn. Telenet
TNET1,29%
is een schoolvoorbeeld (zie grafiek). Gelet op een cashflow die door de geldverslindende netwerkoorlog met Proximus én de dreiging van een vierde speler op de Belgische markt zwaar onder druk staat, mag het niet verbazen dat de belegger tobt over de schuldenberg van 5 miljard euro die de telecomgroep torst. Het aandeel incasseerde een verse tik toen CEO John Porter op een 109 slides tellende beleggerspresentatie bitter weinig houvast op korte termijn verschafte.
5 miljard schulden en een market cap van 1,6 miljard (die, toegegeven, eerder het dubbel was). Jarenlang strooien met speciale dividenden en extreme winstmaximalisatie op kap van klant én financiële structuur van je bedrijf. Goede huisvaderaandeel zei u? Gaan we het ooit leren?


