Hellbull89
Member
Ik heb dat boek even opgezocht, en kleine correctie voor degenen die dat ook willen doen: het is geschreven door David Simon, niet David Gilmore/Gilmour (dat is namelijk de gitarist van Pink Floyd)
Jouw "what tha f%ck?!?" momentje van de dag!
- Onderwerp starter Mulan
- Startdatum
Oeps, mijn geheugen begint duidelijk te falen. Dit dus:
Homicide: A Year on the Killing Streets - Wikipedia
Muscleduck
Well-known member
Ja ik vond dat vroeger al vreselijk wat mensen kinderen aandeden, maar sinds ik zelf eentje heb rondlopen pakt dat me idd zwaarder.
Str8_6
Well-known member
ik dacht altijd dat het ergste wel altijd in de kranten stond op dat vlak, maar als ik zie wat er allemaal niet in de pers komt en wat voor onmensen er zijn. Ik heb in het begin toch soms moeten de klik maken dat een minderheid zo is want je zou een totaal vertekend beeld beginnen krijgen van de maatschappij.
Lezen op eigen verantwoordelijkheid. Spoiler alert !!
Normaal is de inhoud hieronder verborgen achter ne paywall maar als je het kan lezen .. veel geluk hier mee (Je kan het ook altijd googlen als je dit wenst)
Martelmethoden: De 10 wreedste uit de geschiedenis
Ja ne mens kan wreed zijn se.
Eergisteren een ludiek praatje gemaakt met een van de kuismannen op mijn werk. Wat gelachen... Vandaag te horen gekregen dat hij gisteren zelfmoord heeft gepleegd. Ik was er eventjes serieus van verschoten...
Een jaar of 2 geleden ook heel toevallig, tijdens het roken, aan de praat geraakt met een kuisvrouw van op een hele andere afdeling op mijn werk. Tijdens het praten liet ze vallen dat ze pas gescheiden was en zich zorgen maakte dat ze amper rondkwam. En dat ze zich er veel zorgen over maakte. Een week of 2 erna zag ik op intranet een overlijdensbericht. Dat kan ook geen toeval zijn geweest.
Een goeie twee maand geleden een dagje ergens moeten gaan bijspringen en toen aan de praat geraakt met een hele vrolijke studente, ze zou na de zomervakantie vast beginnen werken op mijn werk. Daarna te horen gekregen dat ze de dag voordat ze moest beginnen zelfmoord heeft gepleegd.
Er is dringend nood aan wat meer sociale cohesie mensen.
Een jaar of 2 geleden ook heel toevallig, tijdens het roken, aan de praat geraakt met een kuisvrouw van op een hele andere afdeling op mijn werk. Tijdens het praten liet ze vallen dat ze pas gescheiden was en zich zorgen maakte dat ze amper rondkwam. En dat ze zich er veel zorgen over maakte. Een week of 2 erna zag ik op intranet een overlijdensbericht. Dat kan ook geen toeval zijn geweest.
Een goeie twee maand geleden een dagje ergens moeten gaan bijspringen en toen aan de praat geraakt met een hele vrolijke studente, ze zou na de zomervakantie vast beginnen werken op mijn werk. Daarna te horen gekregen dat ze de dag voordat ze moest beginnen zelfmoord heeft gepleegd.
Er is dringend nood aan wat meer sociale cohesie mensen.
Of gewoon niet meer praten met mensen...
Ja ik moet echt een heel gezellige en hoopgevende mens zijn...
Bij de kuisvrouw herinner ik me wel dat ik tijdens dat gesprek zei ´Ik kom ook amper rond, maar ik lig er op deze moment niet wakker van´ waarop zij zei ´Ik wel´.
Achteraf toch ook spijt gehad dat ik dat heb gezegd.
Als je regio Vlaams Brabant woont/werkt kunnen we misschien een samenwerking aangaan.
Tonerider
Well-known member
regelmatig checken naar iemand, kan iemand helpen, maar het is toch verdomd moeilijk om zulke mensen te redden.
Of toch enkel als je er net bent als ze het overwegen, maar je kan gewoon niet 100% van de tijd vlak bij zo iemand zijn.
Ik heb in mijn naaste omgeving ook een aantal zelfmoorden (of pogingen tot) gekend.
1 was een jonge vrouw met een man die haar adoreerde. In de voormiddag is die nog met vriendinnen gaan fietsen en iedereen zei dat ze vrolijk was. Die is 's middags dan thuisgekomen en heeft een overdosis aan pillen genomen. Dit was wel een vrouw die al heel haar leven sukkelde met depressies, maar toch: het ene moment vrolijk en het volgende moment stapt ze uit het leven.
Een andere die ik kende heeft een zelfmoordpoging gedaan terwijl ze met haar man bij een gastgezin logeerde. Ze hadden net samen met het gastgezing gezelschapspelletjes gespeeld. Daarna zijn ze terug naar hun eigen gedeelte gegaan en daar heeft de vrouw zelfmoord proberen plegen in de badkamer terwijl de man in de living was. Gelukkig mislukt. Als haar later werd gevraagd waarom, zei ze dat ze tijdens het bordspelletje inwendig was beginnen panikeren dat ze geen controle meer had over haar leven. Niemand aan tafel had iets gemerkt.
Dat is het probleem bij sommige depressies en zelfmoord: ofwel weten ze het te maskeren en lijken ze vrolijk, maar bovendien is het ook gewoon moeilijk om er steeds te zijn. Je kan hen niet 24h/dag bewaken.
Durven vragen hoe het echt met iemand gaat, zouden we echter wel wat meer mogen doen. En vooral luisteren en hun gevoelens erkennen is belangrijk. Dingen die voor ons geen drama zijn, kunnen voor andere een onoverkomelijke berg lijken.
filmpje dat me altijd naar de keel grijpt:
Ik denk dat we uiteindelijk dat allemaal wel vergeten: de kassierster in onze lokale supermarkt, de chauffeur die ons hinderde in het verkeer, de kuisvrouw op het werk, .... het zijn allemaal mensen met hun eigen verhaal en je weet nooit welke (emotionele) vracht zij op dat moment dragen.
Net een boekje gelezen "Cadeautje voor mezelf uit de boekhandel - Maartje Swillen" en dat gaat over momenten van het leven van een boekhandelaarster. En dan zie je hoe het gedrag van haar klanten ook haar raken. Al een slechte dag hebben en iemand is onvriendelijk, maakt de dag nog slechter, maar omgekeerd, een slechte dag hebben, maar enkel vriendelijke klanten kan de dag keren. Behandel anderen goed, wees vriendelijk (en voor mezelf: wees vergevingsgezind in het verkeer bij een domme fout van een ander) en blijf beseffen dat we allemaal maar mensen zijn, ieder met zijn verhaal.
Of toch enkel als je er net bent als ze het overwegen, maar je kan gewoon niet 100% van de tijd vlak bij zo iemand zijn.
Ik heb in mijn naaste omgeving ook een aantal zelfmoorden (of pogingen tot) gekend.
1 was een jonge vrouw met een man die haar adoreerde. In de voormiddag is die nog met vriendinnen gaan fietsen en iedereen zei dat ze vrolijk was. Die is 's middags dan thuisgekomen en heeft een overdosis aan pillen genomen. Dit was wel een vrouw die al heel haar leven sukkelde met depressies, maar toch: het ene moment vrolijk en het volgende moment stapt ze uit het leven.
Een andere die ik kende heeft een zelfmoordpoging gedaan terwijl ze met haar man bij een gastgezin logeerde. Ze hadden net samen met het gastgezing gezelschapspelletjes gespeeld. Daarna zijn ze terug naar hun eigen gedeelte gegaan en daar heeft de vrouw zelfmoord proberen plegen in de badkamer terwijl de man in de living was. Gelukkig mislukt. Als haar later werd gevraagd waarom, zei ze dat ze tijdens het bordspelletje inwendig was beginnen panikeren dat ze geen controle meer had over haar leven. Niemand aan tafel had iets gemerkt.
Dat is het probleem bij sommige depressies en zelfmoord: ofwel weten ze het te maskeren en lijken ze vrolijk, maar bovendien is het ook gewoon moeilijk om er steeds te zijn. Je kan hen niet 24h/dag bewaken.
Durven vragen hoe het echt met iemand gaat, zouden we echter wel wat meer mogen doen. En vooral luisteren en hun gevoelens erkennen is belangrijk. Dingen die voor ons geen drama zijn, kunnen voor andere een onoverkomelijke berg lijken.
filmpje dat me altijd naar de keel grijpt:
Ik denk dat we uiteindelijk dat allemaal wel vergeten: de kassierster in onze lokale supermarkt, de chauffeur die ons hinderde in het verkeer, de kuisvrouw op het werk, .... het zijn allemaal mensen met hun eigen verhaal en je weet nooit welke (emotionele) vracht zij op dat moment dragen.
Net een boekje gelezen "Cadeautje voor mezelf uit de boekhandel - Maartje Swillen" en dat gaat over momenten van het leven van een boekhandelaarster. En dan zie je hoe het gedrag van haar klanten ook haar raken. Al een slechte dag hebben en iemand is onvriendelijk, maakt de dag nog slechter, maar omgekeerd, een slechte dag hebben, maar enkel vriendelijke klanten kan de dag keren. Behandel anderen goed, wees vriendelijk (en voor mezelf: wees vergevingsgezind in het verkeer bij een domme fout van een ander) en blijf beseffen dat we allemaal maar mensen zijn, ieder met zijn verhaal.
Mijn moeder heeft ook zelfmoord gepleegd daarvoor ook al twee pogingen. Ik heb hemel en aarde verzet voor haar maar als ze dat willen ben je kansloos.
Hier ben ik het niet volledig mee eens. Het hangt van persoon tot persoon af en van omstandigheid tot omstandigheid. Niet elke situatie is dezelfde.
Je hebt je best gedaan en meer kan je niet doen. En geloof mij (of niet) maar iemand met zelfmoord gedachten van gedachte doen veranderen kan 'soms' wel eens lukken. Alle beetjes helpen.
Het is niet omdat je moeder niet gered kon worden dan je bij een volgende naaste die depri is niet 'alles uit de kast' moet halen om die persoon proberen te redden (moest je het beseffen dat ..). Als puntje bij paaltje komt is het inderdaad nog altijd die persoon zelf die de beslissing neemt, maar jou steun is nooit echt 'nutteloos', al is het maar ne glimlach op die mens zijn of haar gezicht toveren.
Ter info: Ik heb ook ooit op het punt gestaan zelfmoord te plegen (in 1997). Een toenmalige vriendin heeft mij er toen door geholpen. Als uw stelling in 100% van alle gevallen correct zou zijn, dan lag ik nu op het kerkhof.
Dus voel je niet schuldig: Je hebt je best gedaan en klaar. (Hoe hard dit ook is)
Ik voel me ook niet schuldig, met kansloos bedoel ik haar zus heeft dat ook al twee keer gedaan dat kan in de familie zitten ? En het heeft er altijd ingezetten eens toen ik 6jaar was, 13 j jaar en dan op mijn 30ste fataal. Heb mijn werk op het spel gezet 4 maand thuis gezeten om haar te helpen maar helaas...
Ja dat kan zeker? Zoals ik al eerder zei: Ik ben afgestaan voor adoptie toen ik 1 jaar oud was. Mijn biologische vader was alcoholist. Hij was blijkbaar heel aggressief als hij gedronken had en hij is finaal strontzat verongelukt door met zijne moto tegen ne paal te rijden. R.I.P.
Mijn biologische moeder is een sukkeltje met een heel lage intelligentie (raar want ik heb net een heel hoog IQ, dat zal dan van mijn vader komen). En mijn echte broer -die ik nooit gekend heb- heeft zelfmoord gepleegd. (Hij was ouder en is dus nooit geadopteerd geweest. Hij heeft geen goeie jeugd gehad. Ik heb spijt dat ik hem nooit gekend heb, dan had het misschien anders gelopen?
)Dus ja als ik een 'slecht' moment heb dan denk ik tegenwoordig wel eens (oprecht): Ik doe het alvast beter dan mijn biologische vader.
PS. Ik weet dat mensen hier wel eens denken: de Makila is ne rare kwiet en met welk fantastisch verhaal komt ie nu weer af! Onzin! De waarheid ligt ergens in het midden: Ja ik overdrijf wel eens of ik schep wel eens op. Maar ik trek persoonlijk soms ook rare ogen in de zin van: De helft van BG'ing mag hun pollekes kussen dat ze nog maar weinig echt WTF momentjes hebben mee gemaakt.
Laatst bewerkt:
Muscleduck
Well-known member
Niet van wakker liggen. Simpel gezegd natuurlijk.
Zo mensen doen dat in mijn ervaring niet ineens, maar daar gaan weken over. Ik heb 2 voorbeelden in mijn omgeving. Ik ging de verhalen uittypen maar ga het niet doen. Laat mij stellen dat beiden letterlijk weken voorbereiding hadden getroffen voor ze het gedaan hebben. Weken van opzoeken hoe, plannen wanneer, hun zaken op orde zetten voor nabestaanden zonder dat zij het door hebben, ...
Collega van mij zijn dochter 17jaar was heel vrolijk etc volgens hem toch het was uit met haar vriendje en direct zelfmoord. Ik kende haar niet persoonlijk ma die was zo fier op zijn dochter dan slik je wel even.
Zo ken ik tientallen verhalen, kan je inderdaad niets aan doen.
Enkel hopen als vader dat je dit niet zelf meemaakt.
Fatbike blijkt brommer: politie klist 11-jarigen op weg naar Kapelle-op-den-Bos | VRT NWS Nieuws
De Mechelse politie heeft een fatbike onderschept die eigenlijk een bromfiets was. Op de fatbike zaten 2 kinderen van 11 op weg naar Kapelle-op-den-Bos (Vlaams-Brabant). De agenten vonden het verdacht dat de fiets even snel bleef rijden, terwijl er niemand trapte.
www.vrt.be
Ook wel ouders van het jaar.
Coolguy
Well-known member
De kinderen werden opgehaald door hun vader.Fatbike blijkt brommer: politie klist 11-jarigen op weg naar Kapelle-op-den-Bos | VRT NWS Nieuws
De Mechelse politie heeft een fatbike onderschept die eigenlijk een bromfiets was. Op de fatbike zaten 2 kinderen van 11 op weg naar Kapelle-op-den-Bos (Vlaams-Brabant). De agenten vonden het verdacht dat de fiets even snel bleef rijden, terwijl er niemand trapte.
Ook wel ouders van het jaar.
Op zijn fatbike?
En leerkrachten van het jaar.Fatbike blijkt brommer: politie klist 11-jarigen op weg naar Kapelle-op-den-Bos | VRT NWS Nieuws
De Mechelse politie heeft een fatbike onderschept die eigenlijk een bromfiets was. Op de fatbike zaten 2 kinderen van 11 op weg naar Kapelle-op-den-Bos (Vlaams-Brabant). De agenten vonden het verdacht dat de fiets even snel bleef rijden, terwijl er niemand trapte.
Ook wel ouders van het jaar.
Dat is een lagere school, dat moet daar toch ook opvallen dat die met een fatbike rijden waar je niet bij moet trappen.
Een leeftijdsgrens voor elektrische fietsen zou er ook wel mogen komen naar mijn mening. Vandaag mag ne 7-jarige met een fatbike 'fietsen'.
