Green Mamba
Well-known member
Een extra spaarcentje. Karen heeft wel net een nieuw huis gekocht. Kathleen is bezig met haar zaak en voor Kristel is geld altijd wel een dingetje geweest.
Laatst bewerkt:
Jouw "what tha f%ck?!?" momentje van de dag!
- Onderwerp starter Mulan
- Startdatum
+700.000 tickets verkocht, +€40 miljoen omzet -> denk dat er weinigen zijn die voor een (paar) miljoen euro niet op een podium willen gaan staan voor een paar maand.
Laatst bewerkt:
TRUMP
Active member
we zitten met een kenner :')
Green Mamba
Well-known member
Mijn wekelijkse Dag Allemaal brengt me op de hoogte.
Het is duidelijk dat één van die twee geestelijk gestoord is en het beste is dat hij nooit meer vrijkomt. Levenslang het deurreke toe en klaar.
Voor de andere 10 jarige heb ik ietsje meer begrip. Het is duidelijk dat hij op jonge leeftijd is mee getrokken door dat 'fout' vriendje om dit zware misdrijf te plegen. Verkeerde vriend, verkeerde plaats. Dat hij moet leven met hetgeen hij gedaan heeft: Ik wil niet in zijn plaats zijn.
Mr.Anderson
Well-known member
Meegetrokken door een foute vriend is nu toch ook wel heel zacht uitgedrukt.
Het is natuurlijk de grote discussie in dit soort gevallen: hoe berecht je een minderjarige (en in dit geval dan nog een kind) wanneer die zo'n serieuze feiten pleegt? Kan je een kind al afschrijven als een onverbeterlijke moordenaar uiteindelijk.
Als je 10 jaar bent? De ene is al volwassener dan de andere op die leeftijd maar voor sommigen kan ik gerust zeggen: 'ja of misschien'.
Echter op welke leeftijd leg je de grens? Als bijvoorbeeld een 2-jarig kind mee doet (dat kan ook he) aan het vermoorden van een baby door een 'foute' vader of vriendje of whatever ... Ga je dan ook zeggen: Sluit dat kind levenslang op want daar komt NIKS goed meer van? Waar ligt de grens? Ik vind dat toch moeilijk.
Natuurlijk als we spreken over 18+ jarigen dan ga ik wél eerder akkoord met uw stelling. Ne foute vriend of niet als je al volledig ontwikkeld bent moet je naar mijn mening alvast beter weten. Zeker bij zo'n gruwelijke feiten.
We zijn natuurlijk zelf hier ook geen specialisten in deze materie.
Id dit is een complexe zaak. Echter heb het maar voor als ouder. (zowel voor de dader als het slachtoffer is dit -mogelijks- heel erg).
Laatst bewerkt:
Mr.Anderson
Well-known member
Dat is ook waar. Ik ben daar nogal resoluut in. Ik zie mijn dochter (die 8 jaar is) zoiets niet doen. Er moet al serieus wat verkeerd zitten in de bovenkamer om
als 10 jarige een 2 jarig kind te ontvoeren, te martelen met stokken en stenen, verf in de ogen te gieten, op de treinsporen te houden om zo het kind te ontdoen van armen en benen om dan vervolgens het dode lichaam nog eens op de sporen te leggen en te staan kijken.
Onverbeterlijk of niet, er zijn 200 grenzen overschreden die niet meer goed te praten zijn. Maar ik ben inderdaad geen specialist.
Ik begrijp 100% de oproer die er destijds geweest is tegen de familie, ook al kunnen die er misschien niets aan doen.
Zie bovenstaande.
Het feit dat het 2 jarig slachtoffer telkens opnieuw naar de daders toeliep om troost te zoeken, omdat hij weggelokt was van zijn ouders en niet beter wist, is één van de meest akelige gedachtes die blijft rondspoken in mijn hoofd.
Hellbull89
Member
Hoe absoluut afgrijselijk het ook is wat ze gedaan hebben, moet ik hier wel bij opmerken dat ze dit specifieke gedeelte voor zover ik weet niet uitgevoerd hebben?
Ze hebben zijn reeds dode lichaam op de sporen gelegd en proberen te camoufleren, waarna ze zijn afgedropen. De trein kwam pas voorbij nadat ze al weg waren.
Sidenote: Sinds ik voor het eerst over deze zaak hoorde een jaar of zeven geleden, heb ik ze nooit meer uit mijn hoofd kunnen zetten en heb ik er zowat alles over gelezen wat er op het internet over te vinden is. Zonder twijfel één van de meest weerzinwekkende en tragische gebeurtenissen waar ik ooit al over heb gehoord.
Laatst bewerkt:
Ik zal nooit een ouder wiens kind vreselijke feiten pleegt bij voorbaat veroordelen. De kans dat het de schuld is van de ouders is waarschijnlijk 95% maar géén 100%. 95% is opvoeding, 5% is genetisch / drugs / alcohol / .. (geschatte cijfers maar ik probeer het te kaderen). Echter ik volg je voor het overgrote deel.
Ivm die gruwelijke feiten: Voor hetzelfde geld heeft diegene die nu alweer in de cel steekt 95% van de gruwelijke feiten begaan en heeft het andere kind er eerder staan op kijken maar beperkt zelf iets gedaan. Het probleem is: we weten een deel van de feiten maar niet voor de volle 100%.
Dus ik weet niet of wij wel een oordeel kunnen vellen over dat tweede kind dat zich nadien nooit meer misdragen heeft? Misschien is het terecht dat hij nu van zijn vrijheid geniet. Echter misschien is het zoals jij zegt onterecht. Eigenlijk weten wij dit niet. Maar voor mijn part: Dat eerste kind spoort niet (de toekomst nadat hij vrijkwam heeft dit definitief bewezen) en naar mijn mening mag hij eeuwig oprotten. Dat 2de kind (nu volwassen) is een twijfelgeval.
Ter info: Ik verdedig of beschuldig niemand. Het is niet dat ik die kinderen en/of ouders persoonlijk ken. Ik probeer gewoon enige nuance aan de dag te brengen hoe vreselijk deze feiten ook zijn. Vanuit een neutraal standpunt.
Laatst bewerkt:
Guazala
Well-known member
Ik stel voor dat als ge willekeurige cijfers uit uw gat trekt, dat ge toch op z'n minst probeert een beetje realistisch te zijn.
Je kan dat sowieso niet exact gaan bepalen en dat verschilt dan nog eens per karakteristiek of gedragscomponent, maar de meeste studies naar nature vs. nurture gaan toch eerder richting 50/50 ipv 5/95.
Mr.Anderson
Well-known member
Dat is wat ik gelezen heb erover.
pardal
Well-known member
In deze situaties waar kinderen feiten plegen, kijkt men graag zeer snel naar de ouders.
Echter als ouders zelf als kind geen kansen hebben gehad, misschien zelf slachtoffer zijn geweest van feiten enz... Kan je dan ouders schuldig stellen?
Waar zit dan de magische grens? 17j: kind dus schuld ouders, 18bjaar: volwassen dus eigen schuld? Voor mij werkt het zo niet.
Feiten die vandaag voordoen hebben hun oorsprong jaren geleden misschien zelfs generaties geleden, kan je dan degene nu straffen voor dingen die hun oorsprong jaren geleden hebben? Factoren die buiten hun wil om zijn, waar men slachtoffer van is.
Tonerider
Well-known member
Ik snap toch niet goed wat je hier bedoelt? Als mensen als kind iets hebben meegemaakt, dan als volwassenen kinderen krijgen en deze slecht opvoeden, waarom zou dat hun schuld dan niet zijn? Je hebt toch beslist om kinderen te krijgen, dus ben je de verantwoordelijkheid aangegaan om een nieuw leven te begeleiden. Tuurlijk ben je dan schuldig als je het nalaat om dat niet goed te doen. Uw eigen ongelukkige jeugd zou juist een extra argument moeten zijn om ervoor te zorgen dat uw kinderen het beter hebben.
En als je van je eigen weet dat je zo messed up bent dat je het niet gaat kunnen, moet je niet aan kinderen beginnen ondanks dat je misschien sterke vader of moedergevoelens zou hebben. Net uit liefde voor je eventuele kinderen is het soms beter om er geen te hebben. Kinderen (bewust) op deze wereld zetten als je weet dat je er niets van gaat terechtbrengen, is imo geen daad van liefde, maar van egoîsme: je hebt dat kind al bij voorbaat veroordeeld tot een messed up life. Dus ja, dan ben je medeschuldig als het misgaat, zelfs al is het kind ondertussen ook volwassen.
Heeft een ouder alles gedaan wat hij kan en een liefdevolle veilige omgeving gegeven en toch komt het niet goed met het kind =>ouders onschuldig
Heeft een ouder geen liefdevolle, veilige omgeving gecreëerd en komt het niet goed met het kind => ouders mede schuldig
Natuurlijk zal een volwassene zelf een grotere schuld dragen dan een kind dat een misdrijf begaat, aangezien je als volwassen ook al wel tot het besef moest zijn gekomen wat juist en niet juist is en hulp had kunnen zoeken.
Langs de andere kant blijft het filosofisch wel een interessant vraagstuk: in hoeverre zijn we vrij en in staat echt vrije keuzes te maken. Uiteindelijk zijn we allemaal het product van de tijd en omgeving waarin we opgroeien.
En als je van je eigen weet dat je zo messed up bent dat je het niet gaat kunnen, moet je niet aan kinderen beginnen ondanks dat je misschien sterke vader of moedergevoelens zou hebben. Net uit liefde voor je eventuele kinderen is het soms beter om er geen te hebben. Kinderen (bewust) op deze wereld zetten als je weet dat je er niets van gaat terechtbrengen, is imo geen daad van liefde, maar van egoîsme: je hebt dat kind al bij voorbaat veroordeeld tot een messed up life. Dus ja, dan ben je medeschuldig als het misgaat, zelfs al is het kind ondertussen ook volwassen.
Heeft een ouder alles gedaan wat hij kan en een liefdevolle veilige omgeving gegeven en toch komt het niet goed met het kind =>ouders onschuldig
Heeft een ouder geen liefdevolle, veilige omgeving gecreëerd en komt het niet goed met het kind => ouders mede schuldig
Natuurlijk zal een volwassene zelf een grotere schuld dragen dan een kind dat een misdrijf begaat, aangezien je als volwassen ook al wel tot het besef moest zijn gekomen wat juist en niet juist is en hulp had kunnen zoeken.
Langs de andere kant blijft het filosofisch wel een interessant vraagstuk: in hoeverre zijn we vrij en in staat echt vrije keuzes te maken. Uiteindelijk zijn we allemaal het product van de tijd en omgeving waarin we opgroeien.
Laatst bewerkt:
pardal
Well-known member
je gaat er vanuit dat deze mensen hetzelfde normen en waarden kader hebben als jij. Mijn insteek is dat zij in hun ogen wel goed handelen.
Voor bepaalde personen is een ongelukkige jeugd het normale, want ze kennen niets anders. Is wat een messed up life voor u is, voor hen de doorsnee. En beseffen ze niet dat er ook een andere mogelijkheid is.
Nogmaals perspectief want evengoed hebben zij alles gedaan, binnen hun mogelijkheden, om een liefdevolle veilige omgeving te creëren. Of benoemen zij een liefdevolle veilige omgeving anders dan jij.
Hoe moeten zij tot dat besef zijn gekomen? Wie heeft hun dat geleerd?
Mijn punt helemaal, want hoe kun je schuldig als je een product bent van de tijd en omgeving waarin we opgroeien?
Als reactie op de No Kings-betogingen in de VS.
Soms vraagt een mens zich af hoe je daar toch allemaal mee moet omgaan... Ocharme onze jeugd.
gewoon zoals alle andere zever op internet.
Mijn vraag blijft dezelfde hoor. Maar ik snap wat je bedoelt.
