Godsdienst, het vak met het grootste trauma voor mij. Voor heel de klas moeten rechtstaan en zingen (wat ik niet kan) om te zien of ge in het schoolkoor van karate dynamo, euh cantate domino mocht.
Aan Godsdienst hangt mijn leukste herinnering van de humaniora vast.
Laatste jaar van middelbaar, er komen verkiezingen aan (1987) en de godsdienstleraar brengt dat ten berde, hij wil ons duidelijk uitleggen op welke partij(en) een goede katholiek zou stemmen en ons beïnvloeden. Na vijf minuten laat hij ons stemmen.
Wij beslissen om met zijn voeten te spelen en heel wat leerlingen stemden dus op de Partij Van De Arbeid.

Leraar dus helemaal in shock 'Dat kan toch niet, die partij is echt anti-godsdienst'.
We beginnen als leerlingen dus tegen hem in te gaan, ik herinner me nog dat één van ons aangaf 'maar die partij wil de welvaart toch delen, dat is toch zoals het verhaal van Jezus en zijn twee vissen en vijf broden'
Die werd dus echt uitzinnig van woede, hij snapte dus niet hoe wij na al die jaren opvoeding in een katholieke humaniora, op zo'n partij konden stemmen. Die was daar dus echt mee weg , snapte niet dat wij met zijn voeten aan 't spelen waren, wij probeerden al zijn argumenten te weerleggen door te verwijzen naar wat in de Bijbel stond.
We durfden wel eens een leraar manipuleren, maar iemand zo op stang jagen is ons nooit gelukt. Hij moest op een bepaald moment zelf gaan zitten.
Ik vond het vooral gewoon degoutant dat hij ons probeerde te beïnvloeden, er was toen op 't einde van dat jaar (1987) een verkiezing en wij zouden voor 't eerst stemmen.