Jouw Darwin-moment

Zat in de auto een Mini Cooper van een neef, hij was mij komen oppikken en vertrok met veel acceleratie. Aan zijn achteruitkijk spiegel hing een soort blauw zwaailicht ledje waarmee hij anderen kon doen geloven dat hij politie was en hij was dat aan demonstreren terwijl hij aan 80km per uur rechtdoor reed over een blind T kruispunt, recht een zandpad in.
 
Zal ik nooit vergeten 1x uit een laatavond trein gestapt, in gietende regen met een paraplu, en moest nog oversteken aan het station om naar mijn fiets te gaan. Dat was toen een station waar je echt kon oversteken over de sporen, met een kort trapje, overdag was daar een mannetje dat een ketting open en dicht deed om passagiers te laten oversteken. Maar snachts was die ketting dus altijd dicht, maar je kon daar ook gewoon naast stappen over over stappen. En volgens mij was dat al zo oud dat die ketting gewoon weg was of enkel een stom "niet oversteken" bordje, ik weet het niet meer. Dat was ook een near miss, even van moeten bekomen. Intussen is dat station zo gemaakt dat dit niet meer mogelijk is.

Levensgevaarlijk
nearmiss.png

Je ziet inderdaad aan de slagbomen wel dat ze gesloten zijn, maar je denkt dat dat nog voor uw eigen trein is.
 
Een Darwin moment met drie. In het zesde middelbaar was de klasreis naar Marokko. Een busreis langs de keizerlijke steden, heel mooi. Begonnen in Marrakech, over de middag klassikaal ergens gaan eten, dan naar het hotel. Blijkt een vriendin haar jasje vergeten in dat restaurant. Geen probleem, het is niet ver, iedereen op de kamers dus we gaan gewoon dat vestje halen. Wij alledrie zowel witter dan wit (en dan nog twee blondines) en tegelijk groener dan groen, in shortje en shirtje. Het was misschien drie straten maar auto’s, brommers, etc echt piepend op de rem, mannen op een centimeter van ons. We zijn toen echt wel bang geweest, niemand wist dat we buiten het hotel waren. Ze hadden op voorhand wel van die mededelingen gedaan, maar je denkt als puber dan ‘zal wel zo een vaart niet lopen’.
 
Hoh, ik heb eigenlijk al veel geluk gehad op dat gebied. Roekeloos als ik was. Gaande van uit rijdende auto's te springen of stunts met een pitbike, mezelf in brand steken met 2takt of over kolen lopen. You name it.

Maar ene die ik jaarlijks nog mag horen is er ene van op café, heel lang geleden. Er hing daar een ventilator aan het plafond. Met vrienden was ik in discussie geraakt dat daar gegarandeerd een slipkoppeling moet opzetten omwille van de veiligheid. Ik was ervan overtuigd dat, wanneer je uw hand daar per ongeluk tussen steekt, je die schroef met gemak kon tegenhouden. De rest was daar niet van overtuigd.

Om mijn overtuiging kracht bij te zetten ging ik het meteen bewijzen. Ik schoof de tafelvoetbal eronder en klom erop. Om vervolgens een koopstoot aan dat spel te geven. De tafelvoetbal werd al snel helemaal rood van het bloed dat uit mijne domme kop gutste. Spoedafdeling it was.

Ik ben dan nog terug gegaan, altijd leuk wat napraten zo.

Moraal van 't verhaal: zo'n dingen zijn heel gevaarlijk.

Ik heb ook eens op de motorkap van een wagen gelegen terwijl die van punt A naar punt B reed. Beide ramen open zodat ik de deurstijlen kon vastnemen. Passagier deed bij aankomst raam dicht, blijkt daar een beveiliging op te zitten, het raam stopt wanneer er weerstand is.

Uiteindelijk heb ik dat ook eens willen tonen aan iemand en er zo achter gekomen dat dat niet op iedere wagen het geval is.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan