Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

"The password you chose is not in line with company policy"

gedver, March2023! vind ik nochtans een goed paswoord :angry:
Hier hetzelfde.
Staan tijdlimieten op paswoorden, volgend pw mag niet op het vorige lijken, minimum tekens(eigenlijk een wacht-zin), speciale tekens, nummers...

Ingewikkeld en regelmatig veranderen...ge zou het ergens moeten opschrijven om het te onthouden.... 😂
 
Dezonschijntvandaag1!
Straksnaarhuisjoepie2!
Passwordchange69!
[initialen]maart032023!

Heeft elke gsm trouwens geen password manager? Steek dat gewoon daar in :p
 
Coldplayke, vraag je jezelf eens af hoeveel plezier je uit je werk haalt en of je denkt dat er in de korte toekomst nog verbetering aanwezig kan zijn.

Die 2 zaken moet je je afvragen om te beslissen of het zin heeft om jezelf uit te putten voor je werk. En dan lijkt me de beslissing die je moet maken heel simpel te zijn gebaseerd op je maandenlange (terechte!) klaagzang hier: zoek een andere job!
En ergens uzelf afvragen of het ook niet ergens in uw persoonlijke aard ligt om u alles aan te trekken, zaken naar u toe te trekken tot mensen op een gegeven moment er misbruik van maken. Als dat het geval is zou ik naast ander werk ook ergens professionele hulp zoeken om op een volgende plek niet tegen dezelfde issues aan te lopen.

Ik weet dat ik dat ergens ook doe tot een punt dat ik zelf dermate gefrustreerd ben dat het niet meer lukt. Ben soms jaloers op mensen die nonchalanter in het leven staan.
 
En ergens uzelf afvragen of het ook niet ergens in uw persoonlijke aard ligt om u alles aan te trekken, zaken naar u toe te trekken tot mensen op een gegeven moment er misbruik van maken. Als dat het geval is zou ik naast ander werk ook ergens professionele hulp zoeken om op een volgende plek niet tegen dezelfde issues aan te lopen.

Ik weet dat ik dat ergens ook doe tot een punt dat ik zelf dermate gefrustreerd ben dat het niet meer lukt. Ben soms jaloers op mensen die nonchalanter in het leven staan.
Dit vooral.... Het is gemakkelijk van te zeggen "probeer u er minder van aan te trekken", heel veel mensen ervaren situaties nu gewoon totaal verschillend. Er zijn mensen die bij het minste of geringste stress krijgen en meteen gaan doemdenken (wat als X of Y niet lukt, dan ben ik wel dik gescheten) ook al is daar totaal geen reden voor. Of er zijn mensen die heel relaxt door het leven gaan en onmogelijk stress lijken te krijgen.

Zo hebben we een collega die nu een jaar bij ons zit en quasi van elke opdracht stress krijgt. Een heel slimme capabele werkneemster, maar oh zo veel stress. Gelukkig hadden we dit heel snel door en proberen we haar zoveel mogelijk gerust te stellen en haar doemscenario's wat te relativeren maar het blijft vechten tegen de stress.

Wat ook kan helpen is om eens met een professional erover te praten, inzichten krijgen over "waarom" je inzet zo intensief is en je het moeilijk hebt om zaken "los te laten gaan".
 
Hier hetzelfde.
Staan tijdlimieten op paswoorden, volgend pw mag niet op het vorige lijken, minimum tekens(eigenlijk een wacht-zin), speciale tekens, nummers...

Ingewikkeld en regelmatig veranderen...ge zou het ergens moeten opschrijven om het te onthouden.... 😂
Gelukkig bestaan er ondertussen al zo'n 800+ Pokémon! Al gebruik ik wel enkel de eerste 251 om tussen te switchen. :unsure:
 
Ik moet in SAP een aanpassing doorgeven voor een bepaald artikel. Kunnen we zelf niet, dus ik stuurde gisteren de aanvraag naar een van de elfendertig algemene mailboxen (nog zo'n ergernis).

"Dag shellshock, deze mailbox is enkel voor aanpassing aan masterdata van crediteuren en debiteuren. Voor aanpassingen aan artikeldata kan je terecht bij e-mailadres X. Ik heb ze mee in CC gezet.

Vriendelijke groeten,

Collega Y"

Ik stuur vandaag dan naar die afdeling de vraag wanneer die aanpassing moet gebeuren, want de bestelling moet zsm doorgegeven worden.

"Dag shellshock, ik heb de aanpassing doorgevoerd

Vriendelijke groeten

Diezelfde collega Y die gisteren zei dat ik naar het verkeerde e-mailadres heb gestuurd"



:wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash:
 
Ik moet in SAP een aanpassing doorgeven voor een bepaald artikel. Kunnen we zelf niet, dus ik stuurde gisteren de aanvraag naar een van de elfendertig algemene mailboxen (nog zo'n ergernis).

"Dag shellshock, deze mailbox is enkel voor aanpassing aan masterdata van crediteuren en debiteuren. Voor aanpassingen aan artikeldata kan je terecht bij e-mailadres X. Ik heb ze mee in CC gezet.

Vriendelijke groeten,

Collega Y"

Ik stuur vandaag dan naar die afdeling de vraag wanneer die aanpassing moet gebeuren, want de bestelling moet zsm doorgegeven worden.

"Dag shellshock, ik heb de aanpassing doorgevoerd

Vriendelijke groeten

Diezelfde collega Y die gisteren zei dat ik naar het verkeerde e-mailadres heb gestuurd"



:wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash::wallbash:
Die werkt enkel de dinsdag op de andere dienst zeker.
 
Ik neem m'n werk over 't algemeen niet mee naar huis. Op 't werk durf ik soms eens meer aan de kar trekken dan nodig, maar als men niet mee wil kan ik ook meestal wel zoiets hebben van 'jah ... not my problem anymore then ... don't tell me I didn't tell you so'.

En onafhankelijk van hoe laat ik stop met werken, of het nu om 18u of om 23u was ... eens ik m'n laptop dicht klapte was het meestal wel 'The End'.
Ik heb nog maar weinig 'wakker gelegen' van m'n werk eens na m'n uren (al zijn dat meer dan eens wel lange dagen geweest overheen de jaren, gedaan is gedaan).
 
Ergernis uit het bijberoep:

Frappant hoe bouwprofessionals 99% van de tijd niet stilstaan bij de gevaren van bouwstof en asbest. Asbest kent veel meer toepassingen dan de klassieke Eternitplaten/buizen, maar zelf die worden gewoon kapot geslagen of doorboord. Pleisterwerk wordt losgekapt en doorgeboord zonder nadenken.

Ik ben meestal de enige die een stofmasker fp3 draagt, zelf om gewoon gaatjes te boren in oude muren met mogelijk asbest in het pleisterwerk. Is dit dan overdreven van mij?

Is dat onwetendheid of is dat gewoon eigen aan het ontbreken van een safety-cultuur in België?
Er wordt in de bouw algemeen bijzonder weinig stil gestaan bij veiligheid. Zeker door kleine aannemers. De grote aannemers staan daar wel bij stil, of schuiven verantwoordelijkheid af op de onderaannemer.
Op vlak van asbest is dat al iets verbeterd, maar vooral de oude generatie doet alsof er niks aan de hand is. Mijn aannemer heeft hier destijds zo'n eternit buis afgebroken en gewoon onder zijn steenpuin gegooid in de container... Ik heb het mijne dubbel ingepakt en zo naar het containerpark gedaan.

Ik denk dat er ook veel zijn (vooral particulieren misschien) die te weinig stilstaan bij andere objecten waar asbest in zit, zoals oude vensterbanken, bloembakken, vloerbedekking en lijm voor vloerbedekking.

Dat gezegd zijnde heb ik nog nooit gehoord van pleisterwerk met asbest in. In oud pleisterwerk zit wel paardenhaar, maar geen asbest. Voor een gaatje te boren in een muur vind ik een stofmasker ook overdreven. Ik heb in heel mijn huis het oude plakwerk afgebroken en toen droeg ik wel een masker. Ook bij werken met glaswol zo veel mogelijk. Dat haat ik echt.
 
Examens verbeteren en zien dat 9 van de 19 leerlingen uit je klas gebuisd zijn + 4 leerlingen die letterlijk 50/51% halen, met als uitschieter een 67%.

Ze zijn wel eerlijk in hun zelfevaluatie op de vraag of ze op voorhand (voor hun vrije studeermiddag) hebben gestudeerd: "Nee".

Soms word ik daar mistroostig van en zeker op zo'n laat uur.
 
En ergens uzelf afvragen of het ook niet ergens in uw persoonlijke aard ligt om u alles aan te trekken, zaken naar u toe te trekken tot mensen op een gegeven moment er misbruik van maken. Als dat het geval is zou ik naast ander werk ook ergens professionele hulp zoeken om op een volgende plek niet tegen dezelfde issues aan te lopen.

Ik weet dat ik dat ergens ook doe tot een punt dat ik zelf dermate gefrustreerd ben dat het niet meer lukt. Ben soms jaloers op mensen die nonchalanter in het leven staan.
Het voordeel van een andere werkplek, is dat je u daar als beginneling meer van de domme kan houden voor de eerste jaren wegens gebrek aan kennis.

En als je dus ook van slechte wil wilt zijn, kan je u nonchalant van de domme blijven houden.
Met de gedachte in het hoofd: "zo snel gooien ze me toch niet buiten."

Als je in de huidige situatie het roer wilt omslaan, ook de nonchalante wilt gaan uithangen, gaat dat gewoon kei hard opvallen.
En gaat iedereen naar u wijzen, ook zij die hun voeten er steeds aan veegden.

Eens het kneusje, blijf je het kneusje. Draait kneusje het roer eens om, wordt kneusje compleet verbrand door de rest en valt kneusje nog meer in de dieperik.


Uiteindelijk is dat wel een vuile mentaliteit waar precies steeds meer mensen naar grijpen. Zeker in de nieuwe jobhop wereld, oppervlakkigheid en elders weer een hogere pré trachten te scoren.
Op termijn ondergraaft dat alles.
Maar als kneus heb je het recht te denken: "als de rest er niets omgeeft, waarom zou ik er nog iets om geven?"

Je moet ook niet denken dat het vuile spel een rem is op uw carrière en financiën. Integendeel.
De kneusjes bengelen vaak nog onderaan ook.
 
Laatst bewerkt:
Examens verbeteren en zien dat 9 van de 19 leerlingen uit je klas gebuisd zijn + 4 leerlingen die letterlijk 50/51% halen, met als uitschieter een 67%.

Ze zijn wel eerlijk in hun zelfevaluatie op de vraag of ze op voorhand (voor hun vrije studeermiddag) hebben gestudeerd: "Nee".

Soms word ik daar mistroostig van en zeker op zo'n laat uur.
Welk vak?
 
Het voordeel van een andere werkplek, is dat je u daar als beginneling meer van de domme kan houden voor de eerste jaren wegens gebrek aan kennis.

En als je dus ook van slechte wil wilt zijn, kan je u nonchalant van de domme blijven houden.
Met de gedachte in het hoofd: "zo snel gooien ze me toch niet buiten."

Als je in de huidige situatie het roer wilt omslaan, ook de nonchalante wilt gaan uithangen, gaat dat gewoon kei hard opvallen.
En gaat iedereen naar u wijzen, ook zij die hun voeten er steeds aan veegden.

Eens het kneusje, blijf je het kneusje. Draait kneusje het roer eens om, wordt kneusje compleet verbrand door de rest en valt kneusje nog meer in de dieperik.


Uiteindelijk is dat wel een vuile mentaliteit waar precies steeds meer mensen naar grijpen. Zeker in de nieuwe jobhop wereld, oppervlakkigheid en elders weer een hogere pré trachten te scoren.
Op termijn ondergraaft dat alles.
Maar als kneus heb je het recht te denken: "als de rest er niets omgeeft, waarom zou ik er nog iets om geven?"

Je moet ook niet denken dat het vuile spel een rem is op uw carrière en financiën. Integendeel.
De kneusjes bengelen vaak nog onderaan ook.
Ge moet niet 'het kneusje' worden & onderaan gaan bengelen om minder wakker te liggen van 'de zever in pakskes'.
Soms ben je nu eenmaal afhankelijk van een ander & als die mens niet mee wil kan je wel eens een 'reminder' of iets dergelijks sturen, maar op 'n bepaald moment moet je uw 'je m'en fous' moment kunnen hebben.
--> Uiteraard kom ik dan terug op de discussie van eerder in zake 't behouden van een e-mail archief. 'I told you so' werkt alleen maar (deftig/sluitend) indien het ook 'I told you so in writing' is. :sneaky:

By the by ... ik heb zelf ook al situaties gehad waar men het uit mijn standpunt serieus aan het verknosselen is & dat daar een deadline op stond en dit & dat.
Maar dat het van uit het standpunt van de collega al totaal niet zo belangrijk meer was want een derde partij had hun deadline niet gehaald & dat stuk staat voor hem nu gewoon op de 'backburner'. Zo van 'meh, we zullen het nog wel een horen als het terug dringend wordt voor de klant'.

--> Zo heb ik momenteel bv. een project waarvoor 2 mnd geleden per sé weekends voor moesten gepresteerd worden, maar waar ik nu ineens al weken niets meer van gehoord heb desondanks de (toen) uiterste deadline om alles in productie te nemen al lang gepasseerd is.
 
Luierikken op het werk, die zijn er bij ons gelukkig zeer weinig, maar die ene of twee luierikken... Snap dat toch niet.
 
Terug
Bovenaan